n. begint rustig met haar zweepjes mij op te warmen. Met haar altijd vrolijke lach op haar gezicht. Hier kan je toch gewoon niet boos op worden, op zo’n lieve dame…
R. begint meteen weer met het wrappen rond mijn borsten… wat is dat toch, waarom moeten die altijd het mikpunt zijn. Ja ze zijn aanwezig, maar doordat ze goed in het zicht zijn, kunnen ze ook makkelijker vermeden worden… toch… Mijn blikken richting R. zeggen soms genoeg. Al kan ik ook weer niet lang boos op hem blijven, want ook hij staat altijd met van die olijke, guitige, lachende glinster pretogen te zwepen. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld die twee en wisselen elkaar af en vullen elkaar aan.
Op mijn lijf staan inmiddels een flink aantal rode striemen.

Dan dwingt R. me met zijn hand in mijn haar richting de grond. Damn it… Als er iets een trigger is bij mij, is het wel aan mijn haren trekken… Ja, ja, ik kniel al…, ondertussen in mijn eigen space zakkend en mijn vochtige kut voelend. Met een soort Triple-cat bewerkt ie mijn bovenbenen en slaat ie een paar keer vol op mijn kut (wat nadien ook een flinke blauwe plek opleverde op mijn buitenste schaamlip ).
Als ik voorover in een soort Humble-houding zit, slaat R. met een cane op mijn voetzolen en bewerkt n. mijn rug met haar zwepen of ook met een cane. Want zelfs zittend op de grond gaan ze gewoon door…

n. heeft een cane met een Legoblokje op het uiteinde. Daar heeft ze me al een paar keer tikken mee uitgedeeld, maar als R. het in handen heeft, is het een ander verhaal.
Pets op mijn linkerbovenbeen… en ik krimp ineen… Wat een fokking nasty ding is dat. Maar lang heb ik niet om bij te komen, want mijn andere bovenbeen is aan de beurt… R. positioneert de cane, haalt uit en pets… … Ik knal mijn benen dicht, mijn handen gaan naar mijn bovenbenen en ik voel onmiddellijk de enorme warme gloed die (met name) van mijn rechter bovenbeen af komt. De plek waar ik net een pets heb gekregen met dat stomme kut Legoblokje… De afdruk is meteen zichtbaar…

R. geeft aan dat ik mijn mond open moet doen… No way… “Mond open” hoor ik heel steady, rustig, maar wel dwingend en ik kijk ‘m smekend aan… En in mijn hoofd gaat “Nee alsjeblieft niet…”. Zijn hand gaat naar mijn haar en ik open mijn mond… Waarop hij de glitter stick, waarmee hij eerder al een hoop tikken heeft uitgedeeld, tussen mijn tanden stopt. Even blijf ik zo zitten en voel ik dat ik verder wegzak. Niet veel later zak ik voorover in een Humble en valt de stick tussen mijn armen, terwijl de tranen over mijn wangen rollen.

R. komt naast me zitten en geeft aan dat we gaan afsluiten en dat ik mag kiezen. Nog 5 van n. en 10 van hem, of nog 10 van n. en nog 5 van hem. Maar ik kan niet kiezen… Mijn hoofd probeert de meest logische te kiezen, maar het is wattig in mijn hoofd en ik weet het oprecht niet. “Ok, kom maar staan, het worden er 5 van n. en 10 van mij”, onderwijl mij helpend met opstaan. n. geeft nog aan dat alleen de harde slagen van haar tellen en ik knik bevestigend.
Tik tik tik tik, zwiep… 1…. Tik tik tik tik tik, zwiep… 2…. Tik tik tik, zwiep… 3…. Tik tik, zwiep… 4…. Tik tik tik tik, zweip… 5….
Nu de 10 van R. nog. Ik kijk hem aan en vraag nog of ik af moet tellen of omhoog moet tellen. Tuurlijk is het aftellen. Ik had het kunnen weten. Ik probeer mijn hoofd helder te krijgen, want met aftellen heb ik altijd net iets meer moeite. Zeker nu zo op het eind.
10…. 9…. 8…. 7…. 6…. 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. 1…. 1….
Ik ben de tel kwijt en ik weet niet meer waar ik ben… Sta nog op mijn benen, maar zodra ik de armen van R. om me heen voel en n. een dekentje om me heen slaat… breek ik en zak ik bijna door mijn hoeven. Gelukkig ondersteunen ze me naar een bedje waar ik even rustig bij kan komen.

Dankjewel lieve R. en n.!!! Ik geniet volop van onze momenten en ben jullie super dankbaar.

Later doken LM en ik samen een kamertje in voor ons eigen “spelplezier”. Had recentelijk wat tips en trucs gekregen hoe ik een “piemelmassage” kon geven, dus die heb ik even uitgeprobeerd. Viel kennelijk wel in de smaak heb ik begrepen… Het was intens en heerlijk, fijn om zo lekker met elkaar bezig te zijn… En heel bijzonder! Een kleddernat bed… 2 mensen die van elkaar hebben genoten! Ik voelde me fantastisch!
Het is dat je met je stukje meloen precies op het juiste moment kwam R., maar anders…

Na een drankje wisselen R. en n. veelbetekenende blikken met elkaar en met mij. Het is duidelijk dat er een zwepenspel met mij aankomt. Nog wat gezeur over het wel of niet aan hebben van mijn string… Prima, ga ik toch helemaal naakt in het midden van de zaal staan… Geen probleem hoor!
n. begint voorzichtig met opwarmen, maar niet veel later komt ook R. erbij. De slagenregen is heftig, maar oh wat is het ook weer fijn. Mijn lijf is echter door de uren daarvoor met LM nog extra gevoelig, waardoor het voelt alsof ik veel minder aankan dan normaal.
Maar het is zo’n voorrecht om voor de zwepen van R. en n. te mogen staan. Tuurlijk sta ik soms te vloeken en te grommen van de pijn, het blijft een bijzonder cadeau om die aandacht en energie te mogen ontvangen.

Ik merk dat ik aan mijn tax begin te raken en probeer een soort van te onderhandelen over hoe we zullen gaan eindigen. Met gewoon een simpele 10 laatste, kom ik niet mee weg. Dus worden het 2 rondes van 20 slagen, waarbij de eerste ronde van 20 afwisselend door R. en n. gedaan zullen worden. De tweede ronde zijn er dan 20 van R. alleen…
Het aftellen kan beginnen. En man wat blijft dat toch lastig, terugtellen… Eerst de slag incasseren, en dan nog moeten nadenken over waar ik ook al weer was gebleven… *@#$%^&
De laatste zes slagen van de eerste afsluitende ronde van twintig… Ik wil zo graag die twintig afronden. Maar ik sta te trillen op mijn benen, de tranen prikken in mijn ogen. Ik kan gewoon niet meer. R. komt naar me toe, pakt me vast, kijkt me aan en zegt dat het genoeg is. Ik breek… Het voelt zo dubbel: alsof ik gefaald heb, maar ook als een enorme opluchting. Want als hij zegt dat het genoeg is, dan weet ik: het is oké. Het is goed zo.
En de lieve woorden die ik later nog kreeg… Ze laten me stralen!!! Dankjewel R.!

Onder een dekentje even bijkomen, knuffels van n., even wat drinken. De meeste mensen gaan naar huis en ik neem afscheid van een aantal. Rustig aan kom ik weer tot leven en begin ik weer te landen.
In de auto terug naar huis, zit ik met een grote glimlach op mijn gezicht. Ondanks dat ik nu alleen naar huis moet rijden, vind ik dat niet erg.

De komende weken kan ik nagenieten, de herinneringen laten bezinken en elke dag mijn wonden verzorgen. En bovenal: wederom met een warm gevoel terugdenken aan deze prachtige avond!

Na een paar glazen drinken, tovert F. zijn langere zwepen uit de tas… Ojee, denk niet dat dit veel goeds betekent. En wat ik al vaker heb gehad, gebeurt nu ook weer… Omdat mijn lijf aanstaat vanwege de lust, komen de zwepen veel harder aan dan normaal. Mijn lijf is sensitiever en dus kan ik veel minder hebben van de zwepen. Ik sta een potje te piepen en zeuren… We staan even te kijken naar hoe een van de andere sexy slavinnen goed hard geneukt wordt en F. vraagt nog aan me, of ik dat ook wil… Tuurlijk!
De eerste de beste man die op dat moment voorbij loopt, wordt aan zijn arm tegengehouden en gezegd dat ie mij maar even goed hard moet nemen…
Hij neemt plaats op een bed, eerst word ik nog gespankt door hem, liggend over zijn been met mijn billen de lucht in. Later gaat ie zelf liggen en begin ik eerst met een lekkere pijpbeurt. Terwijl ik zo voorover gebukt sta met mijn kont naar achter, geeft het ruim spel voor iemand anders. En niet veel later voel ik een hand aan mijn kut zitten… Geen tijd om na te denken, het is veilig, F. is in de buurt… Als ik niet veel later een hand op mijn achterhoofd voel, die me zo mogelijk nog dieper over de pik heen drukt, weet ik dat het F. is… De man heeft zin om mij nu wel te neuken. En dus neemt ie me hard en diep!
We lopen samen naar de groep die op het grotere bed bij de bankjes ligt. Ik kruip erbij, lik en zoen weer even samen met K. een lekkere pik, waarbij aan de glimmende grote ogen van de man te zien valt, hij het ook wel erg lekker vindt. Ga daarna C. zoenen en onderwijl voel ik een mond van een man mij beginnen te likken… Oh dit is lekker! Jeee… deze man weet van wanten! Ik denk dat ie een paar keer wat nattigheid heeft gevoeld en dat was niet alleen van zijn eigen speeksel… Heerlijk. Ik probeer nog een man onderwijl te pijpen, maar dat is best lastig als je zelf ook zo verwend wordt. Maar als de orgie een beetje tot rust komt, is er alle tijd voor deze man om hem wel fatsoenlijk te pijpen, hem te laten genieten (onderwijl zelf ook genietend) en later heerlijk geneukt te worden. Met deze heerlijke man nog even gedoucht, en te horen gekregen dat ie vanuit Londen onderweg naar Berlijn, speciaal hier naar UD was gekomen.

Het is tijd om even wat energie naar binnen te krijgen. L. heeft weer een heerlijk buffet verzorgd en voor mij is er een speciale vegetarische maaltijd. Dankjewel L. voor je goede zorgen!
Op het ronde bed ligt een man met boeien om. Bij hem staat een dame. F. zegt tegen mij eens te gaan vragen of hij daar ligt om gebruikt te worden. Dus ik loop naar de dame, krijg een bevestigend antwoord en loop weer keurig terug naar F. om hem de bevestiging door te geven, met een onschuldige blik…
Met een duw in mijn rug en de vraag waarom ik in hemelsnaam dan weer ben terug gekomen, sputter ik nog tegen met “ja, euh, je had niet gezegd dat ik iets moest gaan doen, alleen maar dat ik het moest vragen…”, onderwijl weer richting het bed lopend. Ik vraag aan de dame of ik toestemming heb en kruip op het bed. Teasend begin ik zijn pik en ballen te likken. Langzaam, met lange halen, af en toe zuigend aan zijn ballen, wat speeksel op zijn pik om alles lekker nat te krijgen. Heel voorzichtig neem ik hem in mijn mond, en omdat de dame onderwijl aan zijn tepels trekt, kronkelt de man onder mij… Heerlijk!
Ik kom even wat overeind en buig naar voren en zoen de dame. Zacht, teder en lekker. Ik ben nog nieuw en aftastend wat betreft vrouwen, maar ik wil zeker verder ontdekken! Als ik de man een tijdje heerlijk heb verwend, geeft de dame aan dat hij me mag neuken. En hij neemt me hard, terwijl ik probeer om aan de borsten van de vrouw te zuigen en haar kutje te likken. De man neemt een andere positie in en ik lig op mijn rug… Eerst mij ruw nemend, zijn pik diep in me. Maar daarna gaat ie verder met zijn vingers en hoe!! Ik heb het hele sterrenstelsel geloof ik gezien! Heb meerdere orgasmes gehad en mijn lijf heeft nu nog spierpijn van de vele aanspanningen van al mijn spieren. Hij krijgt er bijna zijn hele hand in, ik wil wel, maar zijn hand is wat groot en geen glijmiddel in de buurt… Anders was het zeker gelukt. Zo geil was ik!
Uitgeput en nagenietend samen knuffelen, waarbij er een paar traantjes over mijn wangen lopen van de ontlading. Dit was geil en heet en lekker! De ontspannende douche om het zweet van onze lichamen te wassen, hebben we wel verdiend!

De activiteiten beginnen af te nemen en mensen vertrekken rustig richting huis. Nog nagenietend van de hete middag! Nog een drankje aan de bar, afscheid nemen van de lekkere dames van vandaag en dan op naar huis waar ik vrijwel direct mijn bedje inkruip en als een blok in slaap val. In mijn dromen terugdenkend aan een lekkere geile middag! Wat is het toch heerlijk om een slettebak te zijn!

I am proud of it! Ik geniet!

En dan is er een plek vrij in de zaal en N. geeft aan dat we kunnen gaan zwepen. Ok, ben ik er klaar voor? Ja tuurlijk. Ik heb er zin in! R. loopt ook grijnzend in het rond. En ik besef me dat ik echt door die twee gezamenlijk te grazen genomen ga worden. Kom maar op…!
N. begint weer rustig met haar babyzweepjes. Althans, dat denk ik, maar ze is kennelijk enorm gegroeid in de afgelopen weken (of heeft mijn feedback goed opgeslagen) en ze zweept nu vanaf het begin al stevig. Ok, hier ga ik een iets zwaardere dobber aan krijgen. Maar ik geniet ondertussen. Van haar groei, van de zwepen, van de pijn, van het samenspel!
Ondertussen is R. ook begonnen, af en toe laat ie de bullwhip in de lucht knallen. Damn, ik schrik toch iedere keer weer… Hij wrapt de zweep om me heen, over mijn borsten en blijft voornamelijk ook op die hoogte. Die gaan het zwaar te verduren krijgen…
Ze wisselen elkaar af, kan ik heel even een klein beetje “bijkomen” als N. aan het zwepen is. Van echt bijkomen is niet echt sprake, ze is gegroeid, weer een beetje meer zelfvertrouwen en dat merk ik! Toch kunnen we ook nog samen lachen en dat is wel zo fijn.

Als we al even goed op weg zijn, zegt R. tegen me dat ik op de grond op mijn knieën moet gaan zitten. Eerst nog even wat naar voren, maar dat werkt toch niet helemaal lekker met deze zweep, maar dan bedenkt ie zich dat ie ook gewoon zo op mijn bovenbenen kan zwepen . Ik zit met gespreide benen en de crackers laten streepjes achter op de binnenkanten van mijn benen, maar ook af en toe zelfs tegen mijn voeten, die onder mijn billen zitten… WTF! Af en toe schiet ik opzij, want ze komen echt hard aan.
R. trekt me aan mijn haren overeind en zet me goed. Damn, ik zak wat weg en voel me onderwijl ook nog natter worden in mijn kruis. Wat is dat toch met die masochist van mij die zo geniet van pijn…

We lopen tegen het einde aan en N. en R. overleggen met elkaar hoe ze zullen eindigen. Ik krijg eerst nog 20 zweepslagen van N. en daarna nog 20 van R. Alleen de hardere zweepslagen bij N. tellen. Dus ze begint, zweep, zweep, zweep, knal… 1, zweep, zweep, zweep, zweep, knal… 2.
Ik zie wanneer ze gaat uithalen, want ik sta met mijn gezicht naar haar toe en toch verbaast het me keer op keer hoe ze aankomen… Deze 20 kan ik gelukkig nog aan.
En dan heb ik er nog 20 van R. te gaan. Ik kijk hem aan, twijfel of ik dit überhaupt wel ga halen… Kan ik dit nog aan… Maar zijn pretogen en grote grijns halen me over en ik ga ervoor. Zwiep knal… 1
Nee, nee, we gaan niet omhoog tellen, we gaan terugtellen, zegt R. met een grote lach op zijn gezicht, dus we beginnen opnieuw. Ja potverdrie, dat is een heel stuk lastiger en ik kan dus weer opnieuw beginnen. Zwiep knal… 20, zwiep knal… fuck… Euh, we gaan niet vloeken he, hoor ik R. zeggen, dat is er gewoon 1 extra bij en opnieuw beginnen. WTF… en hop ik sta op 22…
Ok, focus Emmy, je kunt dit… zwiep knal… 22, zwiep knal… 21, zwiep knal… 20, zwiep knal……… 19…
En zo gaan we heel langzaam terug richting de 0. De slagen komen hard aan. Ik sta te stampen, te springen en te dansen. De slagen blijven zich opvolgen. Af en toe moet ik nadenken over bij welk getal we zijn aangekomen. Mijn hoofd wil niet meer zo helder nadenken…
Tot het moment dat ik een enorm harde zwieperd voel, deels op mijn rug, maar ook wat aan de zijkant. Ik spring (in mijn hoofd keihard vloekend) van mijn plek af, sla mijn handen voor mijn ogen, en zak bijna ineen… Als ik deze slagen zo blijf krijgen, ga ik de laatste paar niet meer halen. Dit was 3, dus nog een paar te gaan… R. komt naar me toe en vraagt wat ik wil. Was dit 0 (en dus het einde) of kan ik er nog 3…
Ik wil het afmaken, maar niet zoals deze laatste… Dus ik geef aan dat als ze zijn zoals de slag ervoor, ik er nog 3 aankan, maar als ze net zo hard zijn als deze laatste slag, dat ik het dan niet meer trek…
Hij laat me mijn plek weer innemen en geeft me de laatste 3 slagen, zwiep knal… 2, zwiep knal… 1, zwiep knal… 0 en dan is daar N. die me opvangt, me in haar armen neemt en samen lopen we naar een bedje waar ik even lekker in elkaar kruip onder een dekentje, met de knuffels van N., van R., maar ook van mijn lieve vriendin.

Als ik weer wat ben bijgekomen, ga ik even lekker wat eten, dat gaat er wel in! Dit keer speciaal voor mij een vegetarische poke bowl! Mjammie jammie. En de rest van de avond is het genieten van andere spellen, lekker kletsen en een heerlijke man overhalen of ie ook naar de Sexy Slave Sunday komt a.s. zondag…
Het was een perfecte besteding van 2e Paasdag. Genoten van de zwepenregen . Thanks lieve N. en R.!
De terugweg met L. is natuurlijk weer super gezellig en snel sta ik weer voor haar huis en niet veel later kan ik in mijn eigen bedje kruipen, nadat ik mijn wonden uiteraard verzorgd heb met Aloë Vera… dat hebben ze wel verdiend…

Als saffier en ik weer lekker in de schommelstoel zitten en genieten van de dingen die aan de gang zijn, vraag ik of ze haar posh touw heeft meegenomen en of ze evt. zin heeft om wat bondage met mij te doen in het zwembad. Haar gezicht krijgt een grote grijns! Ja, daar heeft ze wel zin in.
En dus liggen we niet veel later in het zwembad, krijg ik het knalroze touw om me heen, word ik af en toe even onder geduwd en genieten we samen van het heerlijke spel! Ik daag haar af en toe uit, wat natuurlijk wel “afgestraft” moet worden. Ze krijgt ook nog eens cart blanche van Meneer die van op de kant zegt dat ze geen genade met me hoeft te hebben… Waar heb ik dit nu weer aan verdiend…???

Ik proest af en toe van het water in mijn neus en mijn mond, maar bovenal hebben we zo’n hoop plezier!!! Zalig! Dit hoort ook bij BDSM! Lachen, gieren, brullen…
Omdat we in de vroege eet-groep zitten, moeten we op tijd het water uit. Nog even afdrogen en weer aankleden en dan kunnen we lekker wat eten. Meneer zit ook in deze groep, dus ik wacht keurig met beginnen tot hij ook daadwerkelijk aan tafel zit en ik hem kan aankijken voor goedkeuring. Je had zijn blik moeten zien. Hij had niet verwacht dat ik zelfs nu zou wachten met eten… Euh ja, duh, natuurlijk wel. Als hij nou in een andere groep zou zitten, zou het anders zijn, maar nu in dezelfde groep…

Na het eten roept Meneer mij bij zich. Hij wil spelen. Nog even snel naar het toilet. We gaan binnen staan omdat de zon toch behoorlijk brandt buiten. Meneer pakt een single tail uit zijn tas en begint te slaan. Hij maakt er nog de opmerking bij dat opwarming niet nodig is vandaag. Ik ben immers al opgewarmd door de zon en ik hou toch niet van floggers. En zwiept de bull whip een paar keer om me heen. Damn, godver, WTF Als jij het zo wilt, dan doen we het zo… Ik probeer me nog wel over te geven, maar ik merk dat ik wat verstar in mijn houding. Ik zal incasseren wat hij me wil geven. Dit is niet de eerste keer dat het zo gaat bij het zwepenspel tussen ons. En niet omdat hij altijd zo begint hoor, normaal begint ie echt wel gewoon met een soort van opwarmen, maar ik heb vaker moeite met zijn zwepenspel. Is het anders als met anderen? Ik heb geen idee, kan er niet mijn vinger op leggen. Het is toevallig dat ie vandaag niet echt opwarmt met floggers, want normaal is dat wel. En ik hou van de zwepen, het wrappen, de fellere pijn. Tuurlijk zijn batjes en paddles ook leuk, maar hier geniet ik (normaal) toch echt veel meer van.

Meneer wisselt af met verschillende zwepen. Mijn nieuwe dog quirt, een paracord bull whip, de rubberen bull whip, maar ook de Grote broers worden gebruikt. Om mij heen, over mijn rug, om mijn nek, en met de Grote broers flink meppen op mijn billen. Heel af en toe stap ik weg omdat het even teveel is. Maar iedere keer stap ik weer terug naar mijn plek en blijf daar redelijk stoïcijns staan. Meneer heeft wel door dat ik niet echt “dans” en dat het anders is. En ik, ik verbijt me af en toe, kom absoluut niet in mijn flow, maar merk ook dat, omdat ik me vandaag niet over kan geven, Meneer mij ook niet zal kunnen breken vandaag. Ik zal door blijven gaan, totdat ik zelf of hij zal zeggen dat het genoeg is… De vraag is, wanneer dat zal zijn…
Ik heb nauwelijks moeite met de zwepen, ik heb vooral moeite met mijn innerlijke zelf. Ik baal van mezelf. Ik baal van de situatie. Ik baal dat we samen niet in een goede flow kunnen komen met zwepen, terwijl we toch zo’n goede connectie hebben. Ik baal van mijn schouder die zeer doet, waardoor ik mijn linkerhand niet goed omhoog kan houden. Ik baal dat ik me niet kan overgeven. Ik baal dat ik het niet kan aangeven.
Het is voornamelijk het gevecht met mezelf waar ik last van heb. Ik hoor de zwepen soms echt cracken achter me en ik schrik er niet echt van. De slagen komen hard aan, en toch komen ze niet echt binnen. Tot dat ik Meneer hoor zeggen dat er nog 10 komen. En hij telt af… 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1… Iedere slag doet echt steeds meer pijn. En dan is het genoeg. Ik breek nog steeds niet, maar het is wel genoeg geweest. Lastige sessie… Had ik (eerder) moeten stoppen, had Meneer (eerder) moeten stoppen… Geen idee. Het is zoals het is. Ik mag even bijkomen op een bed en daarna nog even wat drinken.

Als ik later naar het spel kijk van Meneer en S. zie ik wel verschillen, S. kan gewoon veel minder hebben dan ik, dus slaat Meneer veel minder hard, maar ik zie geen “rare” dingen in zijn opbouw, spel of manier van zwepen. Het ziet er echt wel “normaal” uit. Daar kan het dus niet aan liggen. En ik hou van de zwepen. En we hebben een hele goede connectie.
Dat is dan ook wel weer te zien aan deze foto. Zo intens, zo kwetsbaar, maar ook onze dynamiek is er zo goed in te zien. Het samen, de intensiteit, de chemie, mijn lijden voor mijn Meneer.
Dank lieve @Parthenope voor deze prachtige foto!

Ik kan het maar niet duiden waarom ons zwepenspel vaak zo moeizaam verloopt, weet echt niet waar het aan ligt. Misschien moet ik me er niet meer druk over maken. Het loslaten… Want misschien wil ik wel iets dat er allang is, maar wat ik nog niet wil of kan zien…
Ik hou van je lieve Meneer en ga diep voor je… vanuit elke vezel in mijn lijf… jouw nederige slavin

P.S. toch wel bijzonder dat ondanks het toch behoorlijk heftige spel ik nadien nauwelijks marks heb waar ik van kan nagenieten. Nee, marks zijn nog steeds geen doel op zich, maar ik zou het fijn vinden om dan in ieder geval te zien hoeveel ik heb geleden…