Van buitenaf wordt het vaak gezien als iets spannends, iets moois om naar te kijken. Esthetisch. Erotisch misschien. En ja, dat kan het ook zijn. Maar voor mij zit de echte betekenis veel dieper. Het zit niet in hoe het eruitziet, maar in wat het met me doet.

Het gaat over loslaten. En dat is misschien wel één van de moeilijkste dingen voor mij die er is.
In het dagelijks leven leef ik veel vanuit mijn hoofd. Denken, regelen, anticiperen, zorgen dat alles onder controle blijft. Altijd alert, altijd bezig. Mijn hoofd maakt overuren, zelfs op momenten waarop ik eigenlijk gewoon zou willen voelen.

Touw haalt me daaruit. Vanaf het moment dat de eerste lijnen strak om mijn lichaam worden gelegd, verandert er iets. Mijn wereld wordt kleiner. Simpeler. Mijn aandacht gaat naar mijn ademhaling, naar de druk op mijn huid, naar de manier waarop mijn lichaam reageert. Er is geen ruimte meer voor lijstjes, zorgen of overdenken. Alleen het nu blijft over. En juist daar begint voor mij de rust. Ik voel meer.

De strakke druk van touw om mijn borstkas. De sensatie wanneer een touw om mijn buik net iets verder wordt aangetrokken en ik nog een extra zucht slaak, waarmee ik het mezelf nog lastiger maak. De scherpe pijn van prikkers op mijn tepels of bovenbenen. De spanning van predicament bondage, waarin elke kleine beweging consequenties heeft. De benauwdheid van ademrestrictie. Het lijden binnen semenawa, waar schoonheid en ongemak samenkomen.

Voor buitenstaanders klinkt dat misschien tegenstrijdig. Waarom zou je bewust pijn opzoeken? Waarom zou je jezelf vrijwillig overgeven aan ongemak, aan beperking, aan lijden?
Omdat daar voor mij iets heel puurs zit. Omdat ik daar niet hoef te presteren. Niet hoef na te denken. Niet hoef te voldoen. Ik mag simpelweg ondergaan. Pijn krijgt een andere betekenis wanneer het plaatsvindt binnen vertrouwen. Wanneer het gedragen wordt door veiligheid en connectie. Dan wordt het geen straf, maar een ervaring. Iets wat me dichter bij mezelf brengt. Maar ook veel dichter bij de ander…

Ook vernedering heeft daarin een plek. Niet als iets negatiefs, maar als een vorm van volledige kwetsbaarheid. Exposure: zichtbaar zijn, zonder iets om je achter te verschuilen. Een gag in mijn mond waardoor ik begin te kwijlen. Of een borst die ontbloot wordt. Geen controle meer over hoe ik eruitzie. Geen nette versie van mezelf die alles beheerst en binnen de lijntjes blijft.

Alleen overgave. En juist daar zit voor mij iets heel echts. Want in dat moment ben ik nergens meer mee bezig behalve met zijn. Niet met hoe ik overkom. Niet met wat iemand van me vindt. Alleen met voelen. Met zakken. Met vertrouwen. Touw helpt me om dichter bij mezelf te komen. Niet bij de versie van mezelf die sterk moet zijn, verstandig moet zijn, alles moet kunnen dragen. Maar bij de zachte versie. De rauwe versie. De eerlijke versie. Gewoon ik.

Er zit een bijzondere intimiteit in bondage die lastig uit te leggen is aan iemand die het nooit heeft gevoeld. Het gaat niet alleen om het fysieke. Het zit in de afstemming. In het vertrouwen. In de stilte tussen twee mensen. In een hand op mijn huid die meer zegt dan woorden ooit zouden kunnen.

Een foto van een touwsessie laat misschien de touwen zien. De knopen. De houding van mijn lichaam.
Maar wat ik voel, zit daarachter. De connectie. De overgave. Het moment waarop ik eindelijk stop met denken en vasthouden. En misschien is dat wel wat bondage voor mij echt betekent:

Niet gevangen zijn. Maar juist vrijheid.

Als alle foto’s zijn gemaakt, verschuift de sfeer. Zijn blik verandert. De energie zakt dieper.
R. ontbloot mijn borsten en voor het eerst speelt hij met exposure in suspensie. Het is nieuw. Het is heet. Het is spannend.
Mijn adem stokt even wanneer hij me zo open achterlaat, zichtbaar, voelbaar, zonder ontsnappingsroute.

Dan zet hij eetstokjes op mijn tong. Fuck… daar ga ik van kwijlen.
Mijn mond open, mijn controle nog kleiner. Zo nat. Zo kwetsbaar. Zo overgeleverd.

Ik kan heerlijk wegzakken in de touwen, maar dit is anders. Ik glijd ook weg in een andere space, die diepe, zachte roes waar prikkels luider binnenkomen en alles vertraagt. Tegelijk blijf ik mijn lijf scannen: tintelingen, signalen, grenzen. Alles klopt. Ik ben veilig.

Mijn linkerbeen wordt hoger aan de bamboe vastgezet. Mijn borstharnas wordt gelowerd, waardoor ik verder kantel en meer op mijn kop hang. De wereld draait. Bloed stroomt. Sensaties vermenigvuldigen zich.
Als ik lang genoeg heb gehangen, laat R. me rustig zakken. Zijn handen nemen de tijd. Hij begint heel langzaam de touwen los te maken. Niet gehaast. Niet functioneel.

Af en toe trekt hij nog even strak aan. Mij de adem benemend.
Laat hij het touw tergend langzaam langs mijn huid glijden, alsof hij wil dat ik elk millimeter voel, elke aanraking opsla.

Het is intiem.
Het is rauw en zacht tegelijk.
Het is verbindend.

Dit is samen zijn.
Volledig.
In het hier en nu.

Dankjewel lieve R. voor deze mooie momenten samen. Dat 2026 nog veel meer van dit soort momenten mag geven en dat we samen verder mogen groeien.

Uiteraard met deze warmte naakt onder je kleding, jurk. Zorg dat alles keurig schoon is zodat alle gaten bruikbaar zijn. Neem je nieuwe slagwerk mee. Tot zover mijn opdrachten voor morgen.
Daarnaast ga ik ervan uit dat ik natuurlijk een braaf en sletterige dame heb morgen voor diegene die ik uitgenodigd heb.

Eerder heeft ie vaker opmerkingen gemaakt om mij te triggeren, zenuwachtig te maken of uit de tent te lokken. Daar ging ik dan wel op in, maar uiteindelijk was er dan niets aan de hand. Dus nu laat ik me niet van de wijs brengen. Ik ga het wel zien wat hij daadwerkelijk heeft geregeld. En OF er daadwerkelijk iets geregeld is.

En dan is het de volgende ochtend, ik sta op tijd op, want heb besloten om me toch maar extra goed te verzorgen en te zorgen dat ik extra goed gespoeld ben (met een licht darmprobleem is dat wel handig). Ik weet immers niet of het dit keer wel menens is van Meneer. Ik neem er de tijd voor. Zorg dat alles goed en glad geschoren is, smeer me in met een lekkere olie (met glittertjes), verzorg mijn make-up en trek een kort rokje aan met een topje erop waarin mijn borsten goed uitkomen en hakken eronder. In mijn tas neem ik toch nog maar wat extra kleding mee (sexy outfit, hoge hakken) en uiteraard mijn nieuwe slagwerk en Grote broer.
Ik app dat ik wat eerder kan komen, maar dankzij een flinke file onderweg kom ik op de oorspronkelijke geplande tijd aan. Rennen naar de wc… en gezellig lunchen met S. erbij.

Als zij naar haar werk is, legt Meneer het mij nog even uit. Om 15.00 uur zal er “bezoek” komen. Hij verwacht dan dat ik boven beschikbaar klaar zal zitten. Hij zal me helpen met de voorbereiding, want het betekent in ieder geval dat de leren hood op moet… Nog steeds weet ik het niet zeker. Hij kan me nog steeds zitten “kutten” en straks gewoon zelf alleen naar boven komen. Ik ben lichtjes nerveus. Klein beetje begint het te borrelen dat er heel misschien toch wel iets anders staat te gebeuren.
Op tijd zit ik dan ook keurig klaar op de zolder, naakt met de leren hood op. Ik mag nog even comfortabel op mijn billen zitten, omdat we natuurlijk niet zeker weten hoe laat het bezoek er precies zal zijn. Als ik uiteindelijk voetstappen op de trap hoor, richt ik mezelf keurig netjes op en ga in Nadu zitten.
Ik spits mijn oren en ja hoor, ik hoor echt 2 paar voeten op de trap en op de zolder… En er gaat een rilling over mijn rug en mijn hartslag schiet toch wel even omhoog. Wie zal het zijn, wat gaat er van mij verwacht worden… Ik slaak even een extra diepe zucht en probeer weer in mijn ontspannenheid te zakken. Meneer heeft het geregeld, het is dus goed en ik zal zorgen dat hij trots zal zijn!

Ik hoor touwen en niet veel later voel ik handen die me aanraken. Er wordt niet gepraat. Althans, ik hoor wat geroezemoes op de achtergrond, maar door de hood op mijn hoofd en het geluid van de airco, kan ik niets verstaan. Maar door de aanraking weet ik eigenlijk op dat moment al wie de andere persoon is. Ze staat dichtbij me en ik ruik haar persoonlijke, ietwat zoetige geur en herken haar meteen. Maar ik wil in mijn cocon blijven en zeg niets… Voor mijn gevoel prik ik de bubbel kapot als ik nu hardop zeg wie het is. En ik wil me overgeven, laten meevoeren in wat er gaat gebeuren. En dus voel ik dat er touwen rond mijn polsen worden gewikkeld en om mijn benen. Ik word in een open en bloot positie vast gelegd en niet veel later is daar dan een vibrator… Damn, net niet op het juiste plekje… Ik ben geil, wil meer, maar het lukt me gewoon net niet (waarom moet zo’n kutding bij mij toch echt precies op het goede plekje zitten voordat het goed werkt…), ik wiebel wat, probeer te bewegen zodat ie net wel goed zit… En wat er dan nog allemaal is gebeurd weet ik niet precies meer, wel dat ik orgasmes heb gehad, een vrouwenhand in mijn kut heb gehad (yeah jippie!) en dat het geil was… dat ik gezweept ben terwijl ik nog op de grond lag. En dat ik even later moest gaan staan met mijn gezicht tegen de paal, dat ik toen wel heb aangegeven de vrouwelijke bezoekster herkend te hebben en dat ik daarna flink in elkaar gemept ben met de 2 Grote broers… Links, rechts, links, rechts, mep, mep, mep, mep… ik verbijt me, ik roep, ik grom, ik kan het, zal Meneer trots maken, stap opzij… moet even 2 tellen op adem komen… maar stap weer terug… rechts, links, rechts, links, mep, mep, mep, mep… ik gil, ik grom, het doet pijn, de tranen staan in mijn ogen… Maar ik wil volhouden… Ik stap meerdere keren opzij… zelfs een keer even door mijn knieën… en toch stap ik weer terug op de plek om te ontvangen… maar dan komt toch echt het moment dat ik het niet meer trek. Het is over en uit… en ik zak in elkaar aan de voeten van Meneer…

We drinken met 3 nog even wat na en kletsen over het feit dat ik eigenlijk van begin af aan wist wie er bij was. Ze vonden het onvoorstelbaar dat ik het zo snel had ontdekt. Van de ene kant ook wel beetje jammer. Maar ach, wat maakt het uit. Het maakt het echt niet minder leuk of zo.
Ik vind het super tof dat Meneer dit heeft geregeld. Dat ik dit heb mogen beleven. Dat de lieve dame in kwestie mee wilde werken en we uiteindelijk samen een fijne tijd hebben gehad! Ik heb genoten! Meneer heeft genoten! En ik heb begrepen dat de dame ook heeft genoten! Wat wil je nog meer. 3 mensen die genoten hebben op een warme zolderkamer…

Ik krijg een rubberen/latex hood op en dan sommeert E. me naar boven. Als ik kruipend naar de trap ga, zegt ie me te stoppen, me om te draaien en op mijn billen te gaan zitten; benen wijd, vingers in mijn kut… WTF! Het is maar goed dat ik een hood op heb en dat ie mijn ogen niet kan zien. Het schaamrood staat op mijn wangen, ik sluit mijn ogen, kan E. nu echt niet aankijken. Waarom, waarom, WTF is er met mij aan de hand. Waarom doe ik dit? Waarom laat E. mij dit doen? Ik wil weg… en toch ook weer niet… En heel voorzichtig stop ik 1 vinger in mijn kut. “Je weet dondersgoed wat je nu moet doen, alleen die vingers daar houden, werkt natuurlijk niet.” Godverdegodver denk ik nog, maar ik hou mijn mond. En beweeg heel voorzichtig mijn vinger in en uit mijn kut. Ik voel me kut (wat een leuke woordgrap), schaam me dood, vernederd en bovenop dit alles voel ik dat mijn kut kleddernat is, het is niet echt moeilijk om ‘m heen en weer te bewegen op deze manier, en je kan ook bijna de soppende geluiden horen. Waarom vind ik dit geil? “Stop maar, genoeg.” Pfff, gelukkig, ik draai me op mijn knieën om en kruip naar boven. Even naar de veiligheid…

Ik doe mijn polsboeien om en ga in Nadu zitten. Het meegebrachte ‘speelgoed’ had ik al laten zien, maar leg ik toch nog maar even neer. E. komt vrij snel naar boven, neemt me mee en zegt me te gaan liggen op het matje. Hij doet me een masker voor en mijn polsboeien worden aan het hout vast geboord en even later ook mijn enkelboeien. Omdat ik eerder op een foto in de app mijn tong naar hem had uitgestoken, zet ie nu een klem op mijn tong. Vacuüm tepelzuigers op mijn tepels en klemmen op mijn schaamlippen die hij met elastieken vastzet aan mijn grote tenen. Ik lig er open en bloot en heel kwetsbaar bij. Zo voelt het ook. Met mijn kut zo open en bloot. E. slaat met mijn meegebrachte mepper op de binnenkant van mijn bovenbenen, net boven mijn kut en af en toe ook op mijn clit. Ik vloek en wil bewegen, maar dat is geen slim idee omdat ik dan natuurlijk aan de klemmen trek die op mijn schaamlippen zitten.

Hier ben ik een klein stukje kwijt. Ik weet dat ik op een matrasje even lag bij te komen. En dat ik als vanouds daarna weer een paar orgasmes heb gekregen. Dat ik gefist ben (damn wat is dat mega fucking lekker) en dat E. mij anaal heeft genomen. Fuck, lang geleden, doet zeer, ik wil weg… krijg geen kans, damn, ga door… pas op of ik kom zo nog klaar ook. Alles kost energie en we zijn inmiddels ook alweer een paar uur verder, dus het wordt tijd om te gaan lunchen.

Tijdens de lunch zit ik met een ketting aan mijn stalen halsband vast aan de poot van de eettafel. Mijn plek op de grond aan de voeten van E. Weinig bewegingsruimte, maar dat is niet erg. Het is goed, ik vind het fijn. Vanaf deze plek kan ik ook omhoog kijken naar E. Gewoon fijn aan / onder zijn voeten. De boterhammen gaan er gretig in, al wacht ik natuurlijk keurig op het moment dat E. begint met eten alvorens ik een hap neem. Lekkere meloen na.

Weer terug boven mag ik gewoon gaan staan. Ik krijg een afgrijselijke vlinder gag in. Zit eigenlijk totaal niet fijn. En E. zet mijn piercings met tiewraps aan elkaar vast. E. begint met de paardenharen zweep. Mmm, lekker, het is een bijzonder gevoel. Je voelt de gemene haakjes, maar toch doet de zweep niet mega veel pijn. E. wisselt af met kortere en langere zwepen. Er zit geen opbouw in, dus ik heb het best lastig. Ik wil me niet laten kennen, maar sommige slagen doen echt flink zeer. Ik laat af en toe in ieder geval 1 hand los van het handvat. En heel soms moet ik echt beide handen loslaten en zit ik even op mijn hurken om bij te komen. E. mept er flink op los, onderwijl tegen me zeggend dat ie me wil horen. Ik weiger om toe te geven, ik laat me niet kennen. Slik mijn krachttermen in en probeer geen kik te geven. Maar ja, dat hou ik natuurlijk niet lang vol. Dit spelletje gaat hij altijd winnen.

Ik krijg een harde klap te verduren, zak door mijn knieën op mijn hurken, moet even bijkomen, de tranen staan in mijn ogen en ik adem zwaar. Het huilen staat me nader dan het lachen. Normaal als ik even wegstap en weer ben bijgekomen, stap ik weer terug op mijn denkbeeldige plek. Maar dit keer blijf ik staan waar ik gehurkt zat. Ik kijk E. aan, maar ik twijfel of ik terug zal stappen. Ga ik dit aankunnen, ik wil wel, maar het lukt me even niet. En dan komt E. op mij af, pakt me bij mijn arm en zet me met mijn buik tegen een kussen tegen een paal aan. Handen boven mijn hoofd. Klaar om de volgende serie te ontvangen. Ik ben blij dat ie me geleid heeft naar deze plek, dat ie de controle heeft genomen en bepaald heeft dat het nog niet genoeg is. De langere zweep komt erbij en ik krijg flinke wraps om mij heen en E. bouwt de intensiteit nu echt wel flink op. Weer hoor ik hem zeggen dat hij me wil horen en nog steeds weiger ik om toe te geven… Ik wil geen auw zeggen of miepen dat het zeer doet. En dan volgen er een paar rake klappen en de genadeklap…

Ik zak in elkaar, kruip over de grote mat weg van E., tot aan de hoek van de mat en barst daar in janken uit. Onbedaarlijk zit ik daar een potje te huilen. Volledige ontlading van alles… het komt er allemaal uit. Ok, de klap was pijnlijk, maar er komt zoveel meer naar buiten. Het is net alsof er een bom is gebarsten. Toch is het niet erg, dit zijn achteraf wel de fijne momenten. De momenten van complete ontlading, loslaten, daadwerkelijk loslaten…

E. laat me even op mezelf zijn. Hij weet dat ik nu even tijd nodig heb. Meteen een arm om me heen, maakt dat ik juist weer wegkruip. Laat me maar even alleen in mijn emoties. Ik kruip vanzelf wel weer naar hem toe, of ik laat hem na eventjes toch wel weer toe. Maar niet meteen. Dan vind ik ‘m gemeen en een klootzak en moet ie echt even uit mijn buurt blijven. Misschien zit er ook wel een stukje angst voor ‘m op dat moment. Ik ben gebroken, kapot, een hoopje niets…

Als ik wat rustiger aan het huilen ben, komt E. dichterbij en geeft me een knuffel. Even lopen de emoties weer op, maar al snel kruip ik dicht tegen hem aan. Wil zijn warmte voelen. Zijn liefde voor mij op dat moment. En ik wil aangeraakt worden. Mijn lichaam hunkert naar aanraking aan. Ik ben botergeil (waar komt dat toch vandaan) en al snel heb ik mijn eerste orgasme te pakken. Niet zo heel moeilijk op dit moment. Maar E. vindt 1 orgasme niet genoeg. En voor ik het weet lig ik weer te soppen in mijn eigen natte boel. Er is echt een plasje ontstaan onder mijn rug. En E. wrijft het er figuurlijk EN letterlijk bij me in. Over mijn gezicht, door mijn haren, over mijn borsten… Ik voel me vies, gebruikt, een nietig hoopje slettebak…

Het lijkt klaar voor vandaag, aan de hand van E. loop ik voorzichtig de trap af naar de badkamer. Terwijl ik nog ga plassen, laat E. het bad vollopen. Ik stap even later voorzichtig het bad in, en laat mijn lichaam onderdompelen in het warme water. Samen zitten we lekker in bad. Even bijkomen, ontspannen, genieten van de bubbels en het warme water met badolie. Maakt wel dat als ik E. een lebber geef aan zijn lul, het een vieze smaak heeft. Badoliewater is niet echt erg smaakvol. We kletsen en praten. Even een soort time-out. Maar ik kan natuurlijk wel lekker met zijn lul spelen. Dat het hem niet onberoerd laat, merk ik vanzelf. En dus laat E. me opstaan, omdraaien en voorover buigen, en neukt me hard en diep. Daarna omkeren en omdat nu mijn eigen geil op zijn lul zit, kan ik die prima in mijn mond nemen. En hij neukt me nu hard in mijn mond. Ik begin met kokhalsneigingen, E. lacht, laat me weer omdraaien en neukt me weer ‘gewoon’. Als ik bijna tegen een hoogtepunt aan zit, laat ie me weer op mijn knieën zitten en neukt nu weer hard mijn mond. Na een paar keer flinke kokhalsneigingen gaat E. door en nog verder door. Het zuur is al in mijn mond gelopen, maar ik kan het nog wegslikken (gatver). Maar dan komt daar toch echt het verschrikkelijke moment dat ik daadwerkelijk moet kotsen. Gatver gatver gatver… Godverdegodver… Wat een klotekutstreek… Ik voel me heel klein, zo vernederd, zo vies, zo goor, ik zou wel willen verdwijnen nu. Kan ik niet eens op een fatsoenlijke manier een goede deepthroat aan…? Ik ben toch een fuckhole… en zelfs dat lukt me niet… En terwijl ik nog aan het bijkomen ben, plast E. over me heen… In mijn gezicht, over mijn borsten, over mijn haren, en ik voel me zo compleet wegzakken… In mijn eigen wereldje… ik ben even weg…

Onder de douche even alles van me afspoelen, ik word lekker ingezeept en afgesopt. Maar ook hier laat E. me niet met rust en zit ik niet veel later weer op mijn knieën… Damn, ik ben echt alleen nog maar goed om geneukt te worden in al mijn gaatjes… Maar daarna is het echt tijd om bij te komen en terug te keren naar de ‘gewone’ wereld. Even wat drinken, wat nootjes eten en samen gaan we het eten klaar maken. S. komt thuis en we kunnen lekker buiten eten. Na het eten gaan we nog een lekker ijsje eten met z’n drieën en lopen we een rondje over de kleine kermis. Ik merk dat de herrie op het tweede stuk kermis me echt veel te veel is. Te veel prikkels die ik nu echt niet aan kan. Wel gezellig om zo met 3 op pad te zijn. 
Ik app ook nog met mijn vriendinnetje over wat er allemaal is gebeurd. Stukje verwerking. Ze schrikt even als ik zeg dat ik 2x volledig van de kaart ben geweest, maar ik geef aan dat het echt ok met me gaat, dat ik alleen wat moe ben, maar dat er best ‘heftige shit’ is gebeurd… Maar het is fijn om met haar te appen. Ze weet tenslotte hoe ik me voel, kan zich enigszins inbeelden wat er is gebeurd en wat dat met mij zou kunnen doen. En zonder oordeel is ze er voor me! Thanks lieverd! Moe duik ik mijn bedje op zolder in. E. laat me achter met een mega geil gevoel omdat ie me nog even flink heeft opgegeild alvorens ie naar beneden loopt. Nog wel de Satisfyer aan me overhandigd met de woorden dat ik het zelf mag afmaken. Ja duh, dat ga ik niet doen hoor als er 2 mensen 1 etage lager nog rondlopen en me misschien wel horen… Ach fuck, wat kan mij het nou schelen, de airco staat hier nog herrie te maken, dus die Satisfyer horen ze echt niet en ik heb geen zin om met een net-niet-orgasme te gaan slapen. Toch was het nog wel even wat lastiger dan normaal… Het zit toch tussen mijn oren… Tut… Maar goed, ik draai me daarna om en val als een blok in slaap.

De volgende ochtend word ik op tijd wakker en lig nog wat te soezen en beetje op mijn telefoon te surfen als E. me ‘wakker’ komt maken. Kruipt bij me in bed, tegen me aan, geilt me op en neukt me weer… Man, mijn kut doet nog zeer van de vorige dag… Oh shit, ik heb niet zoveel in te brengen, maar euh, S. ligt een etage lager… Fuck, dit had ik niet verwacht en zien aankomen. Kan ik dit… euh, ik heb niet echt veel in te brengen, want ik word gewoon genomen, of ik nou zin heb of niet. Als ie even later uit bed stapt om koffie/thee te gaan zetten en mij met een licht gefrustreerd gevoel achter laat (omdat ik geen orgasme heb gekregen), moet ik eigenlijk ook wel lachen en voel me goed. Hij doet gewoon waar ie zin in heeft. Als ie mij wil neuken, dan doet ie dat. Zijn plezier, niet de mijne…

Ik kruip tussen S. en E. in bed bij hen en krijg error als E. me begint te zoenen. Ja, ik weet dat S. dat echt super leuk vindt om te zien, maar het voelt voor mij nog erg weird. En een heel dubbel gevoel bekruipt me als ik ze samen zie zoenen. Het is gewoon geil om anderen bezig te zijn (ben wel een beetje een voyeur…), maar het voelt ook wel beetje vernederend voor mij… En beide gevoelens maken dat het dubbel geil is… (dat gaat me nog wat worden als ik al die seksende mensen straks op vakantie ga zien…).
Na een douche en een lekker relaxt ontbijt stap ik op de motor met mijn beurse kut… heb het onderweg nog wel gevoeld…

Maar de ervaring was goed en die vraagt om een herhaling. En dus komt M. ook naar mij. We kunnen bij mij dan weliswaar geen suspensions doen, maar grond bondage en semi suspension is ook super leuk. En daarbij vind ik het heerlijk om uitgedaagd te worden in de touwtjes. En dat dat prima kan in een grond bondage heb ik geweten. Voor het eten knopen we alvast wat. Even er lekker in komen. Na het eten maakt ie het me nog even wat lastiger en sta ik niet veel later bijna op mijn tip-toe. Ik kan er eigenlijk geen genoeg van krijgen, maar het is tijd voor M. om naar huis te gaan. Jammer, want ik had echt nog wel langer door willen en kunnen gaan. Dat het me meer doet dan alleen maar “fijn in de touwtjes” is denk ik wel duidelijk, maar M. gaat er verder niet echt op in.

1e Paasdag… wat is er leuker om dan in de touwtjes te hangen… Na mijn lunch stap ik in de auto. Het is druk op de weg. Bij aankomst gezellig met 3 kletsen in de tuin. Wat een zaligheid om nu lekker buiten te zitten. Als S. eind van de middag naar haar werk gaat, kunnen M. en ik wat gaan knopen. Beetje relaxt en ontspannen. Touwtje hier, aantrekken en ja hoor… ik kruip in mezelf. Zodra de spanning op het touw komt, voel ik mezelf heel voorzichtig wat weg zweven. Ik ben nog wel in deze wereld en ik kan nog heel goed op mezelf letten (wel handig om te voelen of er ergens iets niet goed zit), maar er gaat voorzichtig zo’n knopje om. Voor mijn gevoel haalt M. de touwtjes veels te snel weer los. Maar hij vond dat mijn handen koud werden, dus was het genoeg.

Na het heerlijke eten, hebben we eerst een intens en emotioneel gesprek. Ik heb de laatste maanden veel meegemaakt, ben grote stappen aan het zetten in mijn eigen ontwikkeling en terugblikken op en voelen wat het met me doet, is heftig. De tranen rollen over mijn wangen, maar het is goed! Fijn dat we deze gesprekken kunnen voeren. Ik voel me veilig!
Later op de avond dan toch weer over op de touwtjes. Ik heb recentelijk het boek “Vogelmeisje” gekocht en het leek me een leuk idee om al hangend in de touwtjes het boek te lezen. Met als titel dan “Fly like a bird”. Zo gezegd, zo gedaan… M. is niet voor 1 gat te vangen en niet veel later hang ik in een mooie suspension met het boek in mijn handen. Na wat foto’s gemaakt te hebben, begint M. me wat uit te dagen. Damn, ik kan mijn benen niet tegen elkaar aan doen en hang dusdanig met mijn benen wijd dat ik een “leuke” inkijk heb…

De laatste bondage van vandaag is niet al te zwaar. M. wil wat uitproberen met bamboo. Mijn eerste ervaring en “I like”… Het is even zoeken met mijn scheenbeen… die heeft toch wat moeite. Eens even induiken wat ik daar mee moet en of het aan mij ligt of dat het wat algemener is dat scheenbenen zo gevoelig zijn.
We hebben lol samen, ik word in de touwtjes uitgedaagd en ik heb een vermoeden dat ik een volgende keer naast de touwtjes nog wel wat meer uitdaging kan verwachten…
Moe, maar zeer voldaan lig ik op de grond onder een dekentje wat bij te komen.

Thanks M., ik kijk uit naar nog meer samen knopen!