Evengoed waren we afgelopen zaterdag op het Summer Darkness festival in Utrecht. Genietend van de muziek, de mensen en elkaar. M. was mij op een bijzondere manier yoghurt met vers fruit aan het voeren, omdat ik een hekel heb aan houten lepeltjes. Bij het idee alleen al, lopen nu alweer de rillingen over mijn rug. Dus mond wagenwijd open, zodat hij het erin kon gieten. Het moet een raar gezicht zijn geweest……
Een man benaderd ons en vraagt of hij me iets mag vragen. Ja tuurlijk, vragen mag altijd.
”Is die halsband ook functioneel voor je?”.
Oeps, slik, ik weet even niet wat ik moet zeggen. Kijk M. aan of hij me wil helpen, maar die lacht gewoon lief en wacht. Ik kijk weer terug naar de man en geef hem, terwijl ik me mega onzeker VOEL, een overtuigende “JA” als antwoord.
De man lacht naar ons en zegt “Zo’n vermoeden had ik al. Ik had jullie al eerder gezien en hoe jullie met elkaar omgaan en hoe hij jou nu zojuist aan het voeren was, sterkte dat vermoeden. Mag ik jullie verder heel veel geluk wensen in jullie relatie. Prettige dag verder.”
En weg liep ie. En daar stond ik dan. Een beetje verbouwereerd. M. kijkt me aan, lacht naar me en geeft me een knuffel. Hij ziet dat ik wat subbig ben geworden. Hij vraagt dan ook wat deze vraag met me heeft gedaan. Maar ik krijg niet meer uitgelegd, dan dat ik best wel een beetje ben overvallen. Later kom ik erop terug en kan ik vertellen dat ik me door de vraag erg subbig ging voelen. Het was niet de man die het vroeg, hij was niet dominant of zo en maakte op mij ook zeker niet die indruk. Het was echt de vraag zelf. M. had dat natuurlijk allang aan mij gezien. Het feit dat ik hem even aankeek voor hulp, mijn onzekerheid. Vandaar ook dat ie aan me vroeg, wat die vraag met me deed.
Het was ook mijn eerste directe ervaring van de “gewone buitenwereld” met mijn bdsm-gevoelens. Alhoewel iemand die zo’n vraag stelt, zelf vast ook iets heeft met bdsm.

We vonden het beiden erg mooi en bijzonder.