Zoals gisteren, tijdens de impactsessie met AndereHan.
Ik had zelf aan hem gevraagd of hij zin had om te zwepen. Heel bewust.
Ik wist dat ik het nodig had.
En toch… zodra de eerste slagen vielen, voelde ik een interne strijd loskomen. Niet in woorden, maar in reflexen, in spanning, in het niet helemaal kunnen zakken.
Alsof twee delen van mij tegenover elkaar stonden: de helft die verlangt, en de helft die bang is om precies dat verlangen te ontvangen.
Vloekend, stampend, boos kijkend, met de tranen in mijn ogen… en toch weer terug stappen naar de plek waar hij me kan raken. Die onzichtbare stip op de grond, die me keer op keer toch weer aantrekt…

Later, toen we erover appten, verwoordde hij het eigenlijk precies goed:

“Je hebt iets nodig wat je kennelijk ook heel veel moeite kost om te ontvangen. Omdat zachtjes niet voldoende is. Dat is een diabolische strijd tussen je twee duiveltjes.”

En dat is het.
Ik heb het nodig: de zwepen, de impact, de intensiteit.
Niet als spelletje of kink-vlaag, maar omdat het ergens raakt waar ik anders niet bij kom.
Het ordent me. Het opent me. Het brengt me terug in mijn lichaam.

Maar gisteren was het extra pittig.

De bamboe cane op de voorkant van mijn bovenbenen, die messcherpe klappen die je niet alleen voelt, maar die je vangen, waarvan je dubbel klapt en bijna door je hoeven zakt.
De rubberen bullwhip, niet alleen het wrappen, de spanning om mijn huid… maar ook het bullen met de whip. Godver, dat doet pijn.
Die rauwe, pure, nietsontziende pijn die alles even stilzet.
En dan ook nog die zweep om mijn nek wrappen…
Eeks.
Eng.
Maar ook precies dat randje waar vertrouwen en spanning elkaar raken.

En ergens tussendoor merkte ik dat ik minder kon hebben dan normaal.
Dat mijn lijf eerder protesteerde, dat mijn hoofd minder snel losliet.
En dat vond ik lastig.
Niet omdat het “minder” was, iedere dag is anders en het doet ook gewoon fokking veel pijn, maar omdat het me confronteerde met wat ik mis.

Want hoe fijn, veilig en warm het ook is met AndereHan, of met E., R. en de anderen die ik vertrouw…
er mist iets. Ik mis een D. Een dynamiek.
Die laag waar pijn betekenis krijgt, waar impact niet alleen impact is, maar onderdeel van een wij.
Van richting, van plaats, van rol. Mijn rol als submissive, als slavin…

Misschien maakt dat het soms moeilijker.
Misschien maakt dat het soms juist intenser.

En toen kwam het moment waar alles kantelde. De slag die zorgde dat ik in elkaar zakte en niet meer op kon staan.
Ik zat op de grond, geknield, gebroken.
AndereHan streek met iets zachts over mijn rug en dat was de druppel die de emmer verder liet overlopen.
De scheur in het pantser.
De stortvloed aan tranen.
Onbedaarlijk, rauw, niet mooi, maar eerlijk.
Alles eruit.
Alles wat vastzat.
Ik mocht daar zijn.
Klein, schokkend, met mijn hoofd op zijn schoot.
Veilig.
Zonder strijd.

En precies dat is waarom dit vooruitgang is.
Omdat het niet meer gaat over vasthouden aan wat ooit was, maar over durven voelen wat er nú is.
Over openstaan voor wat komt.
Over vertrouwen dat ik steeds meer word wie ik ben.

Ik ben sterker dan ik soms denk.
Ik kom er wel.
En die lieve D?
Die vindt mij vanzelf.

Misschien precies op het moment dat mijn twee duiveltjes eindelijk even rustig zijn.

Ik heb een latex masker op met alleen een rond gat bij mijn mond. Ik kan niets zien. Meneer neukt me in mijn mond. Hard, geen genade, geen kans om op mijn manier adem te halen. Ik kokhals regelmatig en hoor dan alleen maar gegrijns van Meneer. Dit vindt ie leuk, hier geniet hij van. Ik ben alleen nog maar een fuck whole. Verder niets. Geen lieve woorden, geen aanrakingen, alleen maar zijn lul in mijn mond. En hij ramt stevig door. Niet zeuren, niet miepen. Heel even stopt ie om een tabs toelopende behoorlijk grote dildo erbij te pakken, die hij op de grond neerzet. Hij laat me erop plaats nemen. En gaat door met mijn mond neuken. Tot ik plots een beetje mijn evenwicht verlies en de dildo uit mijn kut schiet… En waar hij het vandaan haalt, weet ik niet. Maar meteen bijt ie me toe “kan je zelfs dat niet in je kut houden, wat kan je dan wel”… en ik voel me door de grond zakken. Ik probeer met mijn handen te zoeken waar de dildo is gebleven (ik zie immers niets), maar ik hoor meteen daarop “nee laat maar, nou hoeft het niet meer…” En ik hoor hem van me wegstappen… En het zijn niet alleen de woorden, maar het is ook de intonatie waarop ie het zegt. De scherpheid, de hardheid, de vlakheid, zonder emotie, of althans, zeker geen warme emotie… En ik breek… WTF, ik ben gedegradeerd tot fuck hole en zelfs dan kan ik het niet naar Meneer zijn zin maken…
Ik stort in elkaar en begin een partij onbedaarlijk te janken. Diepe uithalen, gesnotter, happen naar adem. Een huilbui waarbij het uit mijn tenen komt. Het duurt echt even voordat ik de toenadering van Meneer dan kan accepteren… ik wil alleen nog maar wegkruipen, verdwijnen van deze wereld. Ik breek op het moment van besef dat ik niets waard ben, maar een milliseconde later, als ik in janken uitbarst, is mijn hoofd leeg… Denk ik nergens meer aan, heb ik echt losgelaten… En het voelt voor mij alsof ik dan ook even nergens meer ben. Ik voel mijn lichaam niet meer, heb geen pijn of zo, heb geen gedachten. Alles is leeg en ik ben ergens in Niemandsland. Als Meneer me dan aanraakt, schrik ik me alleen maar kapot en schiet juist van hem af, alsof ik gestoken word door een wesp. Ik heb echt even tijd nodig om de emoties weer een beetje in goede banen te leiden en weer terug te keren naar het hier en nu. Meneer weet dat gelukkig inmiddels en laat me even rustig met mezelf zijn. Pas na een paar minuten kan ik zijn knuffels weer accepteren. Zijn knuffels, zijn lieve woorden, zijn armen om me heen, de strelingen over mijn lichaam, het dicht tegen hem aan drukken. Hierdoor bouwt ie me weer op, maakt ie me heel, maakt ie me weer sterk en krachtig!!!

Gezellig samen in bad, bijkomen van de intensieve dag, alles beetje laten bezinken, het warme water je laten omarmen en tijd voor een nagesprek. Heerlijk om zo samen na te genieten. Tijd voor elkaar!
We zitten in het warme water, de bruisbal is net opgelost in het water en kleurt het water lichtpaars. We lachen er om, het is gezellig. Ik speel een beetje met de lul van Meneer en even later trekt Meneer me naar zich toe en laat me bovenop hem zitten. Vind ik altijd een lastige positie, omdat ik dan min of meer leidend ben en daar heb ik wat moeite mee. Maar het duurt niet lang, of ik hoor de woorden “hup, omdraaien…” en nadat ie 3 keer in mijn kut gestoten heeft, duwt ie zijn lul plompverloren in mijn kont. Ik roep nog dat het zeer doet en probeer te “ontsnappen”, maar Meneer houdt me vast en ramt nog een keer dieper… Harder, dieper, wederom geen gezeur, geen gemiep… Al piep ik wel wat binnensmonds en staan de tranen even in mijn ogen… Kennelijk windt me dit wel heel erg op, want niet veel later kreun ik flink wat harder en dat is niet meer omdat ik pijn heb of het “vervelend” vind, maar omdat ik bijna klaar kom van deze ongenadige neukpartij in mijn kont.
Als Meneer genoeg heeft, laat ie zich weer in het warme water zakken. Hij zegt me om ook weer lekker te gaan zitten. Om me niet veel later over zijn lul heen te trekken met mijn mond. Ik pijp hem en geniet even van “mijn momentje”. Dit vind ik leuk om te doen, hier geniet ik van, hier heb ik even de controle… Yeah right, dacht ik dat echt… Ik word op mijn knieën gesommeerd en Meneer ramt zijn lul weer hard in mijn mond. Hij neemt de controle over, bepaalt hoe diep, hoe hard, hoe ver, wanneer ik adem haal… en ik begin weer te kokhalzen… En hoe meer ik geluiden maak dat ik het lastig heb, hoe meer Meneer geniet. En hoe vaker ik begin te kokhalzen, naar adem snak en begin te sputteren… hoe meer ik Meneer trigger en hoe harder en dieper hij mijn mond neukt… tot het moment dat ik daadwerkelijk over mijn nek ga… Maar 1 keer is niet genoeg… hij gaat nog even door… en pas nadat ik voor een tweede keer over mijn nek ga, en het badwater inmiddels is gevuld met mijn kots en ik een hoopje ellende ben, pakt ie me vast, helpt me uit het bad te stappen en zet me onder de douche… Alwaar mijn tranen met het douchewater wegstromen…

De dag na ons spel is het gezellig samen met S. ontbijten, we gaan met z’n drieën naar een edelstenen winkeltje en S. en ik gaan boodschappen doen voor het avondeten. Het is een leuke, toffe, gezellige zaterdag. In de avond smikkelen we van alle hapjes, liggen met z’n drieën op de bank een film te kijken, waarbij ik af en toe even lekker tegen Meneer aan kan kruipen. Samen zijn zonder dat er verder iets gebeurt. Als ik uiteindelijk naar boven loop om te gaan slapen, loopt Meneer nog even met me mee. Hij stopt me altijd even lief onder de dekens en geeft normaal een nachtzoentje. Dit keer niet…
Hij vingert me vrij snel, tot ik bijna spuitend klaar wil komen en stopt dan ineens, gebiedt me me om te draaien en op mijn knieën te gaan zitten, ass up, face down… En voordat ik er erg in heb, ramt ie keihard zijn pik in me en neukt me. Maar zo snel als dit begonnen is, zo snel houdt het ook weer op. Hij loopt weg, zonder verder iets te zeggen… Ik blijf zeker zo 5 minuten in deze houding achter op het bed, vertwijfeld, leeg in mijn hoofd, even weg van de wereld… Als ik weer een beetje bij kom, besef ik me enerzijds dat ik er alleen ben voor de pleziertjes van Meneer, maar ook dat ik nu achterblijf met een mega geil gevoel, die niet tot uitdrukking komt verder. Ik ben slechts een “gebruiksvoorwerp” en krijg geen ontlading van mijn eigen geile gevoel… Het duurt dan ook lang voordat ik de slaap te pakken heb, kan mijn draai niet vinden en de tranen staan in mijn ogen. En toch is dit ook wat ik graag wil… Ik ben er immers voor zijn genot, en haal daar juist mijn kracht en voldoening uit (na een tijdje…).
De dag erna maakt S. nog een opmerking dat ik best een speeltje had kunnen pakken op zolder, er ligt immers genoeg. Maar dit komt niet eens in mijn gedachten op… En anderzijds zou het voor mij ook echt als een soort “verraad” betekenen richting Meneer. Ik ben er immers voor zijn plezier en niet voor het mijne. Hoe klote ik me daarna ook voel…

Dankjewel lieve Meneer!!! Heb weer genoten van onze dag, het weekend samen. Met naast ons intensieve spel, ook het gezellig samen op pad zijn, de fijne gesprekken die we hebben. Het geeft ons de inzichten in elkaar die we nodig hebben om ons spel te kunnen spelen. En ook al durf ik nog niet al mijn diepste geheimen prijs te geven, weet dat die vanzelf wel gaan komen… Mijn lijf behoort immers aan jou en als goed slavin is het mijn plicht om al mijn fantasieën, gevoelens, behoeften en limieten zonder aarzeling aan mijn Meneer mede te delen. Dat kost alleen nog even wat tijd…

ETA 9.55 uur, naakt, alleen mijn boeien, latex masker en mijn ballgag. Via de intercom doe ik de benedendeur open, zie via de video dat hij meteen in de lift stapt. Ik doe mijn voordeur van het slot en zet ‘m open en ga in mijn woonkamer in Nadu zitten (hopelijk stapt niet per ongeluk de buurvrouw nu nog even binnen omdat ze mijn voordeur open ziet staan…). Met goedkeurende woorden komt E. binnen. Als ie zijn jas heeft opgehangen, mijn ballgag heeft uitgedaan, krijg ik een lange tongzoen… Oh zo heerlijk! Uit zijn tas haalt ie klemmen voor op mijn schaamlippen, maar ook een prachtige posture collar met de letter E eraan hangend. Wow, zo gaaf! Thanks lieve meneer!
Tijd om thee te gaan maken, maar damn dat loopt natuurlijk voor geen meter met die bengelende klemmen met gewichtjes tussen mijn benen. De vraag waarom mijn thee in een beker zit en niet in een kommetje. Gesommeerd om een kommetje uit de keuken te halen. Meneer giet mijn thee over in het kommetje met de opmerking dat het zo toch echt beter klopt. Ik mag mijn thee drinken… Ik kan het niet, kijk hem aan… wacht op de woorden dat het toch niet hoeft. Maar die komen niet. Alleen maar dat ik het beter nu kan opdrinken, want anders zorgt ie er wel voor dat ik het ga opdrinken… Met ook nog de opmerking dat mijn brood tussen de middag er ook nog in zal gaan. En na wat minutenlang lijkt te duren, leun ik naar voren, het schaamrood op mijn kaken en probeer uit het kommetje te drinken. Maar het lukt niet, ik kan er net niet bij… “Dat kan beter, je moet er ook verder met je neus in…” Nog een poging… maar het wil echt niet lukken, dit kommetje is gewoon te diep en ik pas er niet verder in met mijn gezicht. En na wat een eeuwigheid lijkt te duren, dan eindelijk de opmerking dat ik met mijn handen het kommetje mag oppakken om te drinken…. Pffff… gelukkig…

Samen in bed, opgegeild worden, maar te horen krijgen dat er niets in je kut gaat komen de komende uren. Dat je kut eerst dik en opgezwollen geslagen zal worden, voordat er ook maar iets in komt. Dat alleen mijn kont beschikbaar is… WTF… en alleen daarom toch proberen iets in die kut te krijgen, want nat is ie sowieso al wel… Eigenlijk moeten plassen en vragen of ik even naar de toilet mag, levert me flinke duwen op mijn blaas op. Een “massage” die ik dit keer niet zo fijn vind… Om niet veel later gesommeerd te worden om mijn sokken uit te doen en aan mijn haren meegesleept te worden naar de douche…
Alleen de woorden “je weet je plek” en vlak daarna “mond open”….
Geknield gaan zitten op de koude stenen vloer, in afwachting op die warme straal…. een vies trekkende grimas op mijn gezicht, het uit mijn mond laten lopen, over mijn gezicht voelen, me goor en vies voelend, terwijl ik voel dat het tussen mijn benen nog natter is geworden… De lul van meneer schoon likken, en daarna een flinke deepthroat. “Het interesseert me niet dat je moet kokhalzen, al moet je overgeven, maakt hier in de badkamer toch niets uit”…
En dan eindelijk is daar die andere warme straal, van heerlijk warm water dat over me heen loopt. Een kroel door mijn haar, een knuffel. Samen onder de douche, ik mijn lieve meneer inzepend, maar ook lief ingezeept worden door meneer en afgespoeld.

Touw om mijn lijf en van die prikkende kutdingen, jawel, tegen mijn kut aan… 1 been omhoog aan een touw, anaalhaak in mijn kont en dan geslagen worden op de binnenkant van mijn bovenbeen met zo’n houten, gebrande paddle. Weet je wel hoe fucking zeer dat doet… Auw, auw, auw. En ik kan geen kant op, want sta op 1 been. En als ie dan nog de slagen evenredig over beide benen verdeeld, nee meneer verzint het om alles op 1 been te slaan… Oja, mijn paracord balletjes zweepje dat ik zelf had gemaakt, vindt ie ook heel leuk. En zijn eigen gefabriceerde flogger met van die tandveerringetjes aan de uiteinden, doet het ook erg “leuk”. Om het maar niet te hebben over mijn nieuwe stropdaszweep. Ja ik heb daar een haat/liefde-verhouding mee. Waarom heb ik die ook alweer gekocht…? Soms ben ik echt niet goed bij mijn hoofd. En wie had bedacht dat meneer de roskam mee moest nemen…. IK????…. Ok, ik moet echt beter mijn hersenen gaan gebruiken. Geen goed idee…

Op de grond met mijn benen wijd, knieën opgetrokken, polsboeien aan enkelboeien vastgezet. Mijn kut open en bloot. Een paddle, een cane, tik tik tik… Mijn schaamlippen open en weer tik tik tik… Het doet fucking zeer, maar ik onderga het, voor mijn meneer, omdat ik van hem ben, omdat hij bepaalt wat er met “zijn” lijf gebeurt, waar hij zin in heeft. De tranen staan in mijn ogen. Af en toe een gil of een grom. Het maakt meneer niets uit, sterker nog, hij hoort me graag grommen en gillen. Hoe meer, hoe beter…
Nog steeds niets in mijn kut, maar wel in mijn kont en ja hoor, daar zijn de orgasmes… Gelukkig liggen er van die hondentrainingpads () onder mijn kont… Anders had ik flink kunnen dweilen…
Maar dit is nog niet genoeg, want niet veel later voel ik de vuist van meneer in mijn kut. Ja eindelijk dan iets in mijn kut, maar ik tol inmiddels alle kanten heen en ben volledig de weg kwijt…

Tijd voor een broodje en een kopje thee. Zijn er echt pas 2,5 uur voorbij… Dit gaat een lange dag worden.

De middag verloopt zo mogelijk nog wat heftiger. De zwepen komen weer te voorschijn. Oh en niet te vergeten de canes. Op mijn borsten waar die in de ochtend al met een roskam op had gemept. Kut kut kut… Meneer zweept me met een singletail. Ik schiet om onverklaarbare redenen in de lach. Probeer me in te houden, maar het lukt niet. In eerste instantie vraagt meneer nog waarom ik lach en lacht met me mee. Maar na een paar keer flink in de slappe lach te zijn geschoten en niet te kunnen stoppen, is meneer er klaar mee. Hij sommeert me om te draaien met mijn gezicht naar de muur met de woorden “nee, ik hoef je smoelbakkes niet meer te zien, omdraaien richting de muur”… De boosheid in zijn stem en de donkerte in zijn ogen, maken dat ik eerst nog een poging doe om naar hem toe te stappen, maar als hij herhaalt dat hij mijn “smoelbakkes” niet hoeft te zien, draai ik me heel snel om, tranen in mijn ogen en ik onderga de zwepenregen die op mijn rug neerdaalt. De zwiepen om mijn taille. De venijnige ringetjes die snijden in mijn huid van die vervelende flogger. Tot ik het niet meer trek en hem vraag om te stoppen als ik op mijn knieën zak.

In bed bijkomen en knuffelen. De warmte en zijn liefde voelen. Even huilen en ontladen. En ondertussen weer mega geil worden. Kan ik nou nergens anders aan denken. Klappen op mijn kut, vingers in mijn kont, op handen en knieën aan de rand van het bed en dan voel ik dat meneer mij anaal wil nemen. Ik probeer te ontspannen, want het doet pijn… “Ademen” is het enige dat ik achter me hoor en voor ik er erg in heb, duwt meneer zich helemaal naar binnen. Ik duw mijn gezicht in een kussen en grom.
Mijn dildo’s worden erbij gepakt en ik ga naar andere werelden… ik grijp met mijn hand tussen mijn benen en wil met mijn clit spelen. Maar een “euh, wat ben jij van plan” houdt me tegen. Pas als ik erom gesmeekt heb, krijg ik toestemming om mezelf te betasten en niet veel later rol ik over een enorme heuvel een oneindig (geil) gat in…. of zweef ik naar de hemel… ik weet het niet meer… ben alle besef van tijd en ruimte kwijt en niet meer op deze wereld.

WTF is er gebeurd! Ik heb even een moment voor mezelf nodig, maar meneer trekt mij dicht tegen zich aan en knuffelt me. En de tranen biggelen over mijn wangen. Hij streelt mijn haar, mijn gezicht, veegt de tranen op mijn wangen weg en zegt allemaal lieve dingen tegen me. En ik blijf maar doorhuilen… Mijn ontlading, mijn loslaten, mijn rust en ruimte… Zonder dit kan ik niet zo diep gaan. Zonder de liefde te voelen na een heftig moment, zou ik ‘m niet meer willen zien. Zonder de warmte, zou ik achter blijven in leegte en eenzaamheid. Want leeg voel ik me op zo’n moment. Waardoor er ruimte is om me te vullen met warmte, liefde en kracht. Want meneer is trots op me!

Ik had in de ochtend al de lasagne klaar gemaakt voor het avondeten, dus die hoefde alleen maar in de oven en nu nog even de salade klaar te maken. Tijdens het eten is er rust, praten we over “nilla” dingen, proberen we terug te schakelen naar het “normale” leven, zodat ie mij met een gerust hart achter kan laten. Ik voel in mijn hele lijf al dat er een klein dropje aan zit te komen. Meneer heeft me vandaag op zowel lust, vernedering als pijn diep laten gaan. Ik heb hem dit keer toegelaten om mij daadwerkelijk pijn te doen met zwepen en hij deed er een extra stapje bij, zodat we ook hier flink diep zijn gegaan. Nog niet eerder zo’n zwepenregen in ontvangst genomen van meneer. Er zijn een paar grenzen ietsjes opgerekt. Door erover te praten is het ok. Het hoort bij ons spel en is consent. Zolang we maar blijven praten en aangeven wat het met je doet. En dat vind ik zo fijn aan E. We hebben hele gesprekken, bespreken altijd na en in de dagen erna is er meer dan genoeg ruimte en tijd om op dingen terug te komen. Dank lieve meneer!

En vandaag, vandaag zit ik dus op de bank. Heb een beetje mijn slaapkamer opgeruimd. Bed verschoond (was wel nodig), wassen gedraaid. Het bloed van mijn witte muur in de woonkamer geschrobt. Mijn wonden gelikt… Mijn kut en kont zijn “uitgewoond”, mijn billen zijn beurs en mijn tieten doen zeer. En ondanks dat ik een klein dipje heb, zit ik met een grote grijns op mijn gezicht en geniet ik na van een overheerlijke dag!!!!

Ik krijg een rubberen/latex hood op en dan sommeert E. me naar boven. Als ik kruipend naar de trap ga, zegt ie me te stoppen, me om te draaien en op mijn billen te gaan zitten; benen wijd, vingers in mijn kut… WTF! Het is maar goed dat ik een hood op heb en dat ie mijn ogen niet kan zien. Het schaamrood staat op mijn wangen, ik sluit mijn ogen, kan E. nu echt niet aankijken. Waarom, waarom, WTF is er met mij aan de hand. Waarom doe ik dit? Waarom laat E. mij dit doen? Ik wil weg… en toch ook weer niet… En heel voorzichtig stop ik 1 vinger in mijn kut. “Je weet dondersgoed wat je nu moet doen, alleen die vingers daar houden, werkt natuurlijk niet.” Godverdegodver denk ik nog, maar ik hou mijn mond. En beweeg heel voorzichtig mijn vinger in en uit mijn kut. Ik voel me kut (wat een leuke woordgrap), schaam me dood, vernederd en bovenop dit alles voel ik dat mijn kut kleddernat is, het is niet echt moeilijk om ‘m heen en weer te bewegen op deze manier, en je kan ook bijna de soppende geluiden horen. Waarom vind ik dit geil? “Stop maar, genoeg.” Pfff, gelukkig, ik draai me op mijn knieën om en kruip naar boven. Even naar de veiligheid…

Ik doe mijn polsboeien om en ga in Nadu zitten. Het meegebrachte ‘speelgoed’ had ik al laten zien, maar leg ik toch nog maar even neer. E. komt vrij snel naar boven, neemt me mee en zegt me te gaan liggen op het matje. Hij doet me een masker voor en mijn polsboeien worden aan het hout vast geboord en even later ook mijn enkelboeien. Omdat ik eerder op een foto in de app mijn tong naar hem had uitgestoken, zet ie nu een klem op mijn tong. Vacuüm tepelzuigers op mijn tepels en klemmen op mijn schaamlippen die hij met elastieken vastzet aan mijn grote tenen. Ik lig er open en bloot en heel kwetsbaar bij. Zo voelt het ook. Met mijn kut zo open en bloot. E. slaat met mijn meegebrachte mepper op de binnenkant van mijn bovenbenen, net boven mijn kut en af en toe ook op mijn clit. Ik vloek en wil bewegen, maar dat is geen slim idee omdat ik dan natuurlijk aan de klemmen trek die op mijn schaamlippen zitten.

Hier ben ik een klein stukje kwijt. Ik weet dat ik op een matrasje even lag bij te komen. En dat ik als vanouds daarna weer een paar orgasmes heb gekregen. Dat ik gefist ben (damn wat is dat mega fucking lekker) en dat E. mij anaal heeft genomen. Fuck, lang geleden, doet zeer, ik wil weg… krijg geen kans, damn, ga door… pas op of ik kom zo nog klaar ook. Alles kost energie en we zijn inmiddels ook alweer een paar uur verder, dus het wordt tijd om te gaan lunchen.

Tijdens de lunch zit ik met een ketting aan mijn stalen halsband vast aan de poot van de eettafel. Mijn plek op de grond aan de voeten van E. Weinig bewegingsruimte, maar dat is niet erg. Het is goed, ik vind het fijn. Vanaf deze plek kan ik ook omhoog kijken naar E. Gewoon fijn aan / onder zijn voeten. De boterhammen gaan er gretig in, al wacht ik natuurlijk keurig op het moment dat E. begint met eten alvorens ik een hap neem. Lekkere meloen na.

Weer terug boven mag ik gewoon gaan staan. Ik krijg een afgrijselijke vlinder gag in. Zit eigenlijk totaal niet fijn. En E. zet mijn piercings met tiewraps aan elkaar vast. E. begint met de paardenharen zweep. Mmm, lekker, het is een bijzonder gevoel. Je voelt de gemene haakjes, maar toch doet de zweep niet mega veel pijn. E. wisselt af met kortere en langere zwepen. Er zit geen opbouw in, dus ik heb het best lastig. Ik wil me niet laten kennen, maar sommige slagen doen echt flink zeer. Ik laat af en toe in ieder geval 1 hand los van het handvat. En heel soms moet ik echt beide handen loslaten en zit ik even op mijn hurken om bij te komen. E. mept er flink op los, onderwijl tegen me zeggend dat ie me wil horen. Ik weiger om toe te geven, ik laat me niet kennen. Slik mijn krachttermen in en probeer geen kik te geven. Maar ja, dat hou ik natuurlijk niet lang vol. Dit spelletje gaat hij altijd winnen.

Ik krijg een harde klap te verduren, zak door mijn knieën op mijn hurken, moet even bijkomen, de tranen staan in mijn ogen en ik adem zwaar. Het huilen staat me nader dan het lachen. Normaal als ik even wegstap en weer ben bijgekomen, stap ik weer terug op mijn denkbeeldige plek. Maar dit keer blijf ik staan waar ik gehurkt zat. Ik kijk E. aan, maar ik twijfel of ik terug zal stappen. Ga ik dit aankunnen, ik wil wel, maar het lukt me even niet. En dan komt E. op mij af, pakt me bij mijn arm en zet me met mijn buik tegen een kussen tegen een paal aan. Handen boven mijn hoofd. Klaar om de volgende serie te ontvangen. Ik ben blij dat ie me geleid heeft naar deze plek, dat ie de controle heeft genomen en bepaald heeft dat het nog niet genoeg is. De langere zweep komt erbij en ik krijg flinke wraps om mij heen en E. bouwt de intensiteit nu echt wel flink op. Weer hoor ik hem zeggen dat hij me wil horen en nog steeds weiger ik om toe te geven… Ik wil geen auw zeggen of miepen dat het zeer doet. En dan volgen er een paar rake klappen en de genadeklap…

Ik zak in elkaar, kruip over de grote mat weg van E., tot aan de hoek van de mat en barst daar in janken uit. Onbedaarlijk zit ik daar een potje te huilen. Volledige ontlading van alles… het komt er allemaal uit. Ok, de klap was pijnlijk, maar er komt zoveel meer naar buiten. Het is net alsof er een bom is gebarsten. Toch is het niet erg, dit zijn achteraf wel de fijne momenten. De momenten van complete ontlading, loslaten, daadwerkelijk loslaten…

E. laat me even op mezelf zijn. Hij weet dat ik nu even tijd nodig heb. Meteen een arm om me heen, maakt dat ik juist weer wegkruip. Laat me maar even alleen in mijn emoties. Ik kruip vanzelf wel weer naar hem toe, of ik laat hem na eventjes toch wel weer toe. Maar niet meteen. Dan vind ik ‘m gemeen en een klootzak en moet ie echt even uit mijn buurt blijven. Misschien zit er ook wel een stukje angst voor ‘m op dat moment. Ik ben gebroken, kapot, een hoopje niets…

Als ik wat rustiger aan het huilen ben, komt E. dichterbij en geeft me een knuffel. Even lopen de emoties weer op, maar al snel kruip ik dicht tegen hem aan. Wil zijn warmte voelen. Zijn liefde voor mij op dat moment. En ik wil aangeraakt worden. Mijn lichaam hunkert naar aanraking aan. Ik ben botergeil (waar komt dat toch vandaan) en al snel heb ik mijn eerste orgasme te pakken. Niet zo heel moeilijk op dit moment. Maar E. vindt 1 orgasme niet genoeg. En voor ik het weet lig ik weer te soppen in mijn eigen natte boel. Er is echt een plasje ontstaan onder mijn rug. En E. wrijft het er figuurlijk EN letterlijk bij me in. Over mijn gezicht, door mijn haren, over mijn borsten… Ik voel me vies, gebruikt, een nietig hoopje slettebak…

Het lijkt klaar voor vandaag, aan de hand van E. loop ik voorzichtig de trap af naar de badkamer. Terwijl ik nog ga plassen, laat E. het bad vollopen. Ik stap even later voorzichtig het bad in, en laat mijn lichaam onderdompelen in het warme water. Samen zitten we lekker in bad. Even bijkomen, ontspannen, genieten van de bubbels en het warme water met badolie. Maakt wel dat als ik E. een lebber geef aan zijn lul, het een vieze smaak heeft. Badoliewater is niet echt erg smaakvol. We kletsen en praten. Even een soort time-out. Maar ik kan natuurlijk wel lekker met zijn lul spelen. Dat het hem niet onberoerd laat, merk ik vanzelf. En dus laat E. me opstaan, omdraaien en voorover buigen, en neukt me hard en diep. Daarna omkeren en omdat nu mijn eigen geil op zijn lul zit, kan ik die prima in mijn mond nemen. En hij neukt me nu hard in mijn mond. Ik begin met kokhalsneigingen, E. lacht, laat me weer omdraaien en neukt me weer ‘gewoon’. Als ik bijna tegen een hoogtepunt aan zit, laat ie me weer op mijn knieën zitten en neukt nu weer hard mijn mond. Na een paar keer flinke kokhalsneigingen gaat E. door en nog verder door. Het zuur is al in mijn mond gelopen, maar ik kan het nog wegslikken (gatver). Maar dan komt daar toch echt het verschrikkelijke moment dat ik daadwerkelijk moet kotsen. Gatver gatver gatver… Godverdegodver… Wat een klotekutstreek… Ik voel me heel klein, zo vernederd, zo vies, zo goor, ik zou wel willen verdwijnen nu. Kan ik niet eens op een fatsoenlijke manier een goede deepthroat aan…? Ik ben toch een fuckhole… en zelfs dat lukt me niet… En terwijl ik nog aan het bijkomen ben, plast E. over me heen… In mijn gezicht, over mijn borsten, over mijn haren, en ik voel me zo compleet wegzakken… In mijn eigen wereldje… ik ben even weg…

Onder de douche even alles van me afspoelen, ik word lekker ingezeept en afgesopt. Maar ook hier laat E. me niet met rust en zit ik niet veel later weer op mijn knieën… Damn, ik ben echt alleen nog maar goed om geneukt te worden in al mijn gaatjes… Maar daarna is het echt tijd om bij te komen en terug te keren naar de ‘gewone’ wereld. Even wat drinken, wat nootjes eten en samen gaan we het eten klaar maken. S. komt thuis en we kunnen lekker buiten eten. Na het eten gaan we nog een lekker ijsje eten met z’n drieën en lopen we een rondje over de kleine kermis. Ik merk dat de herrie op het tweede stuk kermis me echt veel te veel is. Te veel prikkels die ik nu echt niet aan kan. Wel gezellig om zo met 3 op pad te zijn. 
Ik app ook nog met mijn vriendinnetje over wat er allemaal is gebeurd. Stukje verwerking. Ze schrikt even als ik zeg dat ik 2x volledig van de kaart ben geweest, maar ik geef aan dat het echt ok met me gaat, dat ik alleen wat moe ben, maar dat er best ‘heftige shit’ is gebeurd… Maar het is fijn om met haar te appen. Ze weet tenslotte hoe ik me voel, kan zich enigszins inbeelden wat er is gebeurd en wat dat met mij zou kunnen doen. En zonder oordeel is ze er voor me! Thanks lieverd! Moe duik ik mijn bedje op zolder in. E. laat me achter met een mega geil gevoel omdat ie me nog even flink heeft opgegeild alvorens ie naar beneden loopt. Nog wel de Satisfyer aan me overhandigd met de woorden dat ik het zelf mag afmaken. Ja duh, dat ga ik niet doen hoor als er 2 mensen 1 etage lager nog rondlopen en me misschien wel horen… Ach fuck, wat kan mij het nou schelen, de airco staat hier nog herrie te maken, dus die Satisfyer horen ze echt niet en ik heb geen zin om met een net-niet-orgasme te gaan slapen. Toch was het nog wel even wat lastiger dan normaal… Het zit toch tussen mijn oren… Tut… Maar goed, ik draai me daarna om en val als een blok in slaap.

De volgende ochtend word ik op tijd wakker en lig nog wat te soezen en beetje op mijn telefoon te surfen als E. me ‘wakker’ komt maken. Kruipt bij me in bed, tegen me aan, geilt me op en neukt me weer… Man, mijn kut doet nog zeer van de vorige dag… Oh shit, ik heb niet zoveel in te brengen, maar euh, S. ligt een etage lager… Fuck, dit had ik niet verwacht en zien aankomen. Kan ik dit… euh, ik heb niet echt veel in te brengen, want ik word gewoon genomen, of ik nou zin heb of niet. Als ie even later uit bed stapt om koffie/thee te gaan zetten en mij met een licht gefrustreerd gevoel achter laat (omdat ik geen orgasme heb gekregen), moet ik eigenlijk ook wel lachen en voel me goed. Hij doet gewoon waar ie zin in heeft. Als ie mij wil neuken, dan doet ie dat. Zijn plezier, niet de mijne…

Ik kruip tussen S. en E. in bed bij hen en krijg error als E. me begint te zoenen. Ja, ik weet dat S. dat echt super leuk vindt om te zien, maar het voelt voor mij nog erg weird. En een heel dubbel gevoel bekruipt me als ik ze samen zie zoenen. Het is gewoon geil om anderen bezig te zijn (ben wel een beetje een voyeur…), maar het voelt ook wel beetje vernederend voor mij… En beide gevoelens maken dat het dubbel geil is… (dat gaat me nog wat worden als ik al die seksende mensen straks op vakantie ga zien…).
Na een douche en een lekker relaxt ontbijt stap ik op de motor met mijn beurse kut… heb het onderweg nog wel gevoeld…