n. begint rustig met haar zweepjes mij op te warmen. Met haar altijd vrolijke lach op haar gezicht. Hier kan je toch gewoon niet boos op worden, op zo’n lieve dame…
R. begint meteen weer met het wrappen rond mijn borsten… wat is dat toch, waarom moeten die altijd het mikpunt zijn. Ja ze zijn aanwezig, maar doordat ze goed in het zicht zijn, kunnen ze ook makkelijker vermeden worden… toch… Mijn blikken richting R. zeggen soms genoeg. Al kan ik ook weer niet lang boos op hem blijven, want ook hij staat altijd met van die olijke, guitige, lachende glinster pretogen te zwepen. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld die twee en wisselen elkaar af en vullen elkaar aan.
Op mijn lijf staan inmiddels een flink aantal rode striemen.

Dan dwingt R. me met zijn hand in mijn haar richting de grond. Damn it… Als er iets een trigger is bij mij, is het wel aan mijn haren trekken… Ja, ja, ik kniel al…, ondertussen in mijn eigen space zakkend en mijn vochtige kut voelend. Met een soort Triple-cat bewerkt ie mijn bovenbenen en slaat ie een paar keer vol op mijn kut (wat nadien ook een flinke blauwe plek opleverde op mijn buitenste schaamlip ).
Als ik voorover in een soort Humble-houding zit, slaat R. met een cane op mijn voetzolen en bewerkt n. mijn rug met haar zwepen of ook met een cane. Want zelfs zittend op de grond gaan ze gewoon door…

n. heeft een cane met een Legoblokje op het uiteinde. Daar heeft ze me al een paar keer tikken mee uitgedeeld, maar als R. het in handen heeft, is het een ander verhaal.
Pets op mijn linkerbovenbeen… en ik krimp ineen… Wat een fokking nasty ding is dat. Maar lang heb ik niet om bij te komen, want mijn andere bovenbeen is aan de beurt… R. positioneert de cane, haalt uit en pets… … Ik knal mijn benen dicht, mijn handen gaan naar mijn bovenbenen en ik voel onmiddellijk de enorme warme gloed die (met name) van mijn rechter bovenbeen af komt. De plek waar ik net een pets heb gekregen met dat stomme kut Legoblokje… De afdruk is meteen zichtbaar…

R. geeft aan dat ik mijn mond open moet doen… No way… “Mond open” hoor ik heel steady, rustig, maar wel dwingend en ik kijk ‘m smekend aan… En in mijn hoofd gaat “Nee alsjeblieft niet…”. Zijn hand gaat naar mijn haar en ik open mijn mond… Waarop hij de glitter stick, waarmee hij eerder al een hoop tikken heeft uitgedeeld, tussen mijn tanden stopt. Even blijf ik zo zitten en voel ik dat ik verder wegzak. Niet veel later zak ik voorover in een Humble en valt de stick tussen mijn armen, terwijl de tranen over mijn wangen rollen.

R. komt naast me zitten en geeft aan dat we gaan afsluiten en dat ik mag kiezen. Nog 5 van n. en 10 van hem, of nog 10 van n. en nog 5 van hem. Maar ik kan niet kiezen… Mijn hoofd probeert de meest logische te kiezen, maar het is wattig in mijn hoofd en ik weet het oprecht niet. “Ok, kom maar staan, het worden er 5 van n. en 10 van mij”, onderwijl mij helpend met opstaan. n. geeft nog aan dat alleen de harde slagen van haar tellen en ik knik bevestigend.
Tik tik tik tik, zwiep… 1…. Tik tik tik tik tik, zwiep… 2…. Tik tik tik, zwiep… 3…. Tik tik, zwiep… 4…. Tik tik tik tik, zweip… 5….
Nu de 10 van R. nog. Ik kijk hem aan en vraag nog of ik af moet tellen of omhoog moet tellen. Tuurlijk is het aftellen. Ik had het kunnen weten. Ik probeer mijn hoofd helder te krijgen, want met aftellen heb ik altijd net iets meer moeite. Zeker nu zo op het eind.
10…. 9…. 8…. 7…. 6…. 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. 1…. 1….
Ik ben de tel kwijt en ik weet niet meer waar ik ben… Sta nog op mijn benen, maar zodra ik de armen van R. om me heen voel en n. een dekentje om me heen slaat… breek ik en zak ik bijna door mijn hoeven. Gelukkig ondersteunen ze me naar een bedje waar ik even rustig bij kan komen.

Dankjewel lieve R. en n.!!! Ik geniet volop van onze momenten en ben jullie super dankbaar.

En dan is er een plek vrij in de zaal en N. geeft aan dat we kunnen gaan zwepen. Ok, ben ik er klaar voor? Ja tuurlijk. Ik heb er zin in! R. loopt ook grijnzend in het rond. En ik besef me dat ik echt door die twee gezamenlijk te grazen genomen ga worden. Kom maar op…!
N. begint weer rustig met haar babyzweepjes. Althans, dat denk ik, maar ze is kennelijk enorm gegroeid in de afgelopen weken (of heeft mijn feedback goed opgeslagen) en ze zweept nu vanaf het begin al stevig. Ok, hier ga ik een iets zwaardere dobber aan krijgen. Maar ik geniet ondertussen. Van haar groei, van de zwepen, van de pijn, van het samenspel!
Ondertussen is R. ook begonnen, af en toe laat ie de bullwhip in de lucht knallen. Damn, ik schrik toch iedere keer weer… Hij wrapt de zweep om me heen, over mijn borsten en blijft voornamelijk ook op die hoogte. Die gaan het zwaar te verduren krijgen…
Ze wisselen elkaar af, kan ik heel even een klein beetje “bijkomen” als N. aan het zwepen is. Van echt bijkomen is niet echt sprake, ze is gegroeid, weer een beetje meer zelfvertrouwen en dat merk ik! Toch kunnen we ook nog samen lachen en dat is wel zo fijn.

Als we al even goed op weg zijn, zegt R. tegen me dat ik op de grond op mijn knieën moet gaan zitten. Eerst nog even wat naar voren, maar dat werkt toch niet helemaal lekker met deze zweep, maar dan bedenkt ie zich dat ie ook gewoon zo op mijn bovenbenen kan zwepen . Ik zit met gespreide benen en de crackers laten streepjes achter op de binnenkanten van mijn benen, maar ook af en toe zelfs tegen mijn voeten, die onder mijn billen zitten… WTF! Af en toe schiet ik opzij, want ze komen echt hard aan.
R. trekt me aan mijn haren overeind en zet me goed. Damn, ik zak wat weg en voel me onderwijl ook nog natter worden in mijn kruis. Wat is dat toch met die masochist van mij die zo geniet van pijn…

We lopen tegen het einde aan en N. en R. overleggen met elkaar hoe ze zullen eindigen. Ik krijg eerst nog 20 zweepslagen van N. en daarna nog 20 van R. Alleen de hardere zweepslagen bij N. tellen. Dus ze begint, zweep, zweep, zweep, knal… 1, zweep, zweep, zweep, zweep, knal… 2.
Ik zie wanneer ze gaat uithalen, want ik sta met mijn gezicht naar haar toe en toch verbaast het me keer op keer hoe ze aankomen… Deze 20 kan ik gelukkig nog aan.
En dan heb ik er nog 20 van R. te gaan. Ik kijk hem aan, twijfel of ik dit überhaupt wel ga halen… Kan ik dit nog aan… Maar zijn pretogen en grote grijns halen me over en ik ga ervoor. Zwiep knal… 1
Nee, nee, we gaan niet omhoog tellen, we gaan terugtellen, zegt R. met een grote lach op zijn gezicht, dus we beginnen opnieuw. Ja potverdrie, dat is een heel stuk lastiger en ik kan dus weer opnieuw beginnen. Zwiep knal… 20, zwiep knal… fuck… Euh, we gaan niet vloeken he, hoor ik R. zeggen, dat is er gewoon 1 extra bij en opnieuw beginnen. WTF… en hop ik sta op 22…
Ok, focus Emmy, je kunt dit… zwiep knal… 22, zwiep knal… 21, zwiep knal… 20, zwiep knal……… 19…
En zo gaan we heel langzaam terug richting de 0. De slagen komen hard aan. Ik sta te stampen, te springen en te dansen. De slagen blijven zich opvolgen. Af en toe moet ik nadenken over bij welk getal we zijn aangekomen. Mijn hoofd wil niet meer zo helder nadenken…
Tot het moment dat ik een enorm harde zwieperd voel, deels op mijn rug, maar ook wat aan de zijkant. Ik spring (in mijn hoofd keihard vloekend) van mijn plek af, sla mijn handen voor mijn ogen, en zak bijna ineen… Als ik deze slagen zo blijf krijgen, ga ik de laatste paar niet meer halen. Dit was 3, dus nog een paar te gaan… R. komt naar me toe en vraagt wat ik wil. Was dit 0 (en dus het einde) of kan ik er nog 3…
Ik wil het afmaken, maar niet zoals deze laatste… Dus ik geef aan dat als ze zijn zoals de slag ervoor, ik er nog 3 aankan, maar als ze net zo hard zijn als deze laatste slag, dat ik het dan niet meer trek…
Hij laat me mijn plek weer innemen en geeft me de laatste 3 slagen, zwiep knal… 2, zwiep knal… 1, zwiep knal… 0 en dan is daar N. die me opvangt, me in haar armen neemt en samen lopen we naar een bedje waar ik even lekker in elkaar kruip onder een dekentje, met de knuffels van N., van R., maar ook van mijn lieve vriendin.

Als ik weer wat ben bijgekomen, ga ik even lekker wat eten, dat gaat er wel in! Dit keer speciaal voor mij een vegetarische poke bowl! Mjammie jammie. En de rest van de avond is het genieten van andere spellen, lekker kletsen en een heerlijke man overhalen of ie ook naar de Sexy Slave Sunday komt a.s. zondag…
Het was een perfecte besteding van 2e Paasdag. Genoten van de zwepenregen . Thanks lieve N. en R.!
De terugweg met L. is natuurlijk weer super gezellig en snel sta ik weer voor haar huis en niet veel later kan ik in mijn eigen bedje kruipen, nadat ik mijn wonden uiteraard verzorgd heb met Aloë Vera… dat hebben ze wel verdiend…

Als saffier en ik weer lekker in de schommelstoel zitten en genieten van de dingen die aan de gang zijn, vraag ik of ze haar posh touw heeft meegenomen en of ze evt. zin heeft om wat bondage met mij te doen in het zwembad. Haar gezicht krijgt een grote grijns! Ja, daar heeft ze wel zin in.
En dus liggen we niet veel later in het zwembad, krijg ik het knalroze touw om me heen, word ik af en toe even onder geduwd en genieten we samen van het heerlijke spel! Ik daag haar af en toe uit, wat natuurlijk wel “afgestraft” moet worden. Ze krijgt ook nog eens cart blanche van Meneer die van op de kant zegt dat ze geen genade met me hoeft te hebben… Waar heb ik dit nu weer aan verdiend…???

Ik proest af en toe van het water in mijn neus en mijn mond, maar bovenal hebben we zo’n hoop plezier!!! Zalig! Dit hoort ook bij BDSM! Lachen, gieren, brullen…
Omdat we in de vroege eet-groep zitten, moeten we op tijd het water uit. Nog even afdrogen en weer aankleden en dan kunnen we lekker wat eten. Meneer zit ook in deze groep, dus ik wacht keurig met beginnen tot hij ook daadwerkelijk aan tafel zit en ik hem kan aankijken voor goedkeuring. Je had zijn blik moeten zien. Hij had niet verwacht dat ik zelfs nu zou wachten met eten… Euh ja, duh, natuurlijk wel. Als hij nou in een andere groep zou zitten, zou het anders zijn, maar nu in dezelfde groep…

Na het eten roept Meneer mij bij zich. Hij wil spelen. Nog even snel naar het toilet. We gaan binnen staan omdat de zon toch behoorlijk brandt buiten. Meneer pakt een single tail uit zijn tas en begint te slaan. Hij maakt er nog de opmerking bij dat opwarming niet nodig is vandaag. Ik ben immers al opgewarmd door de zon en ik hou toch niet van floggers. En zwiept de bull whip een paar keer om me heen. Damn, godver, WTF Als jij het zo wilt, dan doen we het zo… Ik probeer me nog wel over te geven, maar ik merk dat ik wat verstar in mijn houding. Ik zal incasseren wat hij me wil geven. Dit is niet de eerste keer dat het zo gaat bij het zwepenspel tussen ons. En niet omdat hij altijd zo begint hoor, normaal begint ie echt wel gewoon met een soort van opwarmen, maar ik heb vaker moeite met zijn zwepenspel. Is het anders als met anderen? Ik heb geen idee, kan er niet mijn vinger op leggen. Het is toevallig dat ie vandaag niet echt opwarmt met floggers, want normaal is dat wel. En ik hou van de zwepen, het wrappen, de fellere pijn. Tuurlijk zijn batjes en paddles ook leuk, maar hier geniet ik (normaal) toch echt veel meer van.

Meneer wisselt af met verschillende zwepen. Mijn nieuwe dog quirt, een paracord bull whip, de rubberen bull whip, maar ook de Grote broers worden gebruikt. Om mij heen, over mijn rug, om mijn nek, en met de Grote broers flink meppen op mijn billen. Heel af en toe stap ik weg omdat het even teveel is. Maar iedere keer stap ik weer terug naar mijn plek en blijf daar redelijk stoïcijns staan. Meneer heeft wel door dat ik niet echt “dans” en dat het anders is. En ik, ik verbijt me af en toe, kom absoluut niet in mijn flow, maar merk ook dat, omdat ik me vandaag niet over kan geven, Meneer mij ook niet zal kunnen breken vandaag. Ik zal door blijven gaan, totdat ik zelf of hij zal zeggen dat het genoeg is… De vraag is, wanneer dat zal zijn…
Ik heb nauwelijks moeite met de zwepen, ik heb vooral moeite met mijn innerlijke zelf. Ik baal van mezelf. Ik baal van de situatie. Ik baal dat we samen niet in een goede flow kunnen komen met zwepen, terwijl we toch zo’n goede connectie hebben. Ik baal van mijn schouder die zeer doet, waardoor ik mijn linkerhand niet goed omhoog kan houden. Ik baal dat ik me niet kan overgeven. Ik baal dat ik het niet kan aangeven.
Het is voornamelijk het gevecht met mezelf waar ik last van heb. Ik hoor de zwepen soms echt cracken achter me en ik schrik er niet echt van. De slagen komen hard aan, en toch komen ze niet echt binnen. Tot dat ik Meneer hoor zeggen dat er nog 10 komen. En hij telt af… 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1… Iedere slag doet echt steeds meer pijn. En dan is het genoeg. Ik breek nog steeds niet, maar het is wel genoeg geweest. Lastige sessie… Had ik (eerder) moeten stoppen, had Meneer (eerder) moeten stoppen… Geen idee. Het is zoals het is. Ik mag even bijkomen op een bed en daarna nog even wat drinken.

Als ik later naar het spel kijk van Meneer en S. zie ik wel verschillen, S. kan gewoon veel minder hebben dan ik, dus slaat Meneer veel minder hard, maar ik zie geen “rare” dingen in zijn opbouw, spel of manier van zwepen. Het ziet er echt wel “normaal” uit. Daar kan het dus niet aan liggen. En ik hou van de zwepen. En we hebben een hele goede connectie.
Dat is dan ook wel weer te zien aan deze foto. Zo intens, zo kwetsbaar, maar ook onze dynamiek is er zo goed in te zien. Het samen, de intensiteit, de chemie, mijn lijden voor mijn Meneer.
Dank lieve @Parthenope voor deze prachtige foto!

Ik kan het maar niet duiden waarom ons zwepenspel vaak zo moeizaam verloopt, weet echt niet waar het aan ligt. Misschien moet ik me er niet meer druk over maken. Het loslaten… Want misschien wil ik wel iets dat er allang is, maar wat ik nog niet wil of kan zien…
Ik hou van je lieve Meneer en ga diep voor je… vanuit elke vezel in mijn lijf… jouw nederige slavin

P.S. toch wel bijzonder dat ondanks het toch behoorlijk heftige spel ik nadien nauwelijks marks heb waar ik van kan nagenieten. Nee, marks zijn nog steeds geen doel op zich, maar ik zou het fijn vinden om dan in ieder geval te zien hoeveel ik heb geleden…

Maar goed, heb weer de nodige orgasmes gehad, in onmogelijke posities gestaan en gelegen, er is Mikado met me gespeeld, ik heb weer de halve zolder gezien, flinke kokhalsneigingen gehad door het face fucken, canes en zwepen gevoeld (helaas kon ik hele scherpe pijn op mijn rug van een zweep niet goed hebben, maar ja, eigenlijk ook niet gek als je al tig orgasmes hebt gehad en je lijf eigenlijk één mega sensitieve oppervlakte is).

Staand met mijn handen opzij/achter me vastgemaakt, voeten in spreidstand vast, dildo op een soort one-prison-bar in mijn kut, klemmen met gewichten op mijn schaamlippen en een vibrator die NET niet mijn clit op de goede plek raakt… Damn… ik wil klaarkomen, probeer te bewegen naar de vibrator, maar het lukt net niet.
Een zak over mijn hoofd en daarmee het ontnemen van mijn ademhaling… Tuurlijk ga ik sneller ademen, maar er is geen paniek, ik voel me veilig… tot op zeker moment ik toch echt wel een hap lucht wil… E. stelt het nog net even uit… Hij bepaalt, niet ik…

Een zweep die streepjes maakt op mijn buik, elastieken wederom om mijn borsten. Toch even aan M. vragen hoe op een goede manier de borsten op te binden, want het touw dat E. erom wilde doen, bleef niet goed zitten, terwijl mijn borsten toch groot genoeg zijn… En ja, die elastieken hebben weer mooie blauwe strepen achter gelaten.

E. geeft me een bastinado: ofwel een caning op mijn voetzolen… Damn, dat doet zeer. Gelukkig houdt ie het nu nog een beetje rustig. Tenslotte de eerste keer en even aftasten hoe het voelt, wat het doet en hoe hij moet slaan.

Verder heeft E. ook cupping op mijn rug gedaan… beetje vreemde gewaarwording. Ik had cupping zelf nog niet eerder meegemaakt. Wel gezien bij een demo. Het leek me niet echt iets waar ik nou echt warm van zou worden. Dat was het ook niet echt voor mij. Het doet niet echt zeer. Dus ik krijg er geen endorfines van. Het cuppen zelf voelt een beetje raar. Op zich gaat het voor mij meer richting het gevoel van massage. En dat is dus wat E. even later ook doet. Schuiven met de cups over mijn rug. En als alle cups er uiteindelijk weer af zijn, masseert ie mijn hele rug en schouders… ik krijg een halve error in mijn hoofd. Hoezo, krijg ik een massage… mep me nou maar gewoon. Daar kan ik tegen, dat kan ik handelen.

Of wat te denken van het Mikado spel dat E. wilde spelen. Hij had een constructie bedacht waarbij ik ergens op zat, achter mijn rug een stang, aan mijn zijkanten een hekwerk. Ik krijg een stang onder mijn knieholten en ook een stang voor me ter hoogte van mijn borsten ongeveer… Wat gaat ie doen… Maar dat wordt even later wel duidelijk, als ie grote Mikado stokjes vastzet met tiewraps. En dan de puntjes in mijn borsten, mijn zij en mijn buik gaat steken… Auw, die krengen prikken behoorlijk…
Helaas blijft alles niet zo goed zitten als dat E. in zijn hoofd had. Het duurt ook wat lang om ze vast te zetten, dus de lol is er eigenlijk redelijk snel vanaf voor hem…

Mijn verzoekje om blauwe billen te krijgen, wordt iets anders geïnterpreteerd dan mijn bedoeling was. Voor ik het weet lig ik op mijn rug op een tafel, mijn benen de lucht in, en met een touw aan mijn voeten naar mijn hoofd getrokken, waardoor mijn kont pontificaal in zicht ligt.
Maar ik word niet op mijn billen geslagen, nee E. heeft bedacht dat de onderkant net onder mijn billen en mijn bovenbenen een veel leukere locatie zijn om op te slaan. Dat het tevens een veel gevoeligere plek is, deert E. niet zo veel. Al snel lig ik je jammeren, te snikken en te huilen. Maar E. gaat gewoon stug door. Me iedere keer net voldoende tijd te geven om net niet te breken, maar wel voldoende snel doorgaan, dat het zeer blijft doen… De sadist…

Na het avondeten klooien we samen nog met het maken van mijn foto voor de WeeklyKinkyPhotoChallenge. Ik heb wat in gedachten, maar E. komt uiteindelijk met het idee van het plankje met puntjes, waardoor het echt een mooie foto wordt, al zeg ik het zelf.
Grappig hoe ik nu enorm aan het sturen ben. Ik weet wat ik wil, ik weet hoe ik de foto wil hebben, maar E. moet de foto maken, dat kan ik natuurlijk niet zelf. Dus hij iedere keer op zijn buik op de grond. Weer omhoog om de foto te laten zien. Nee, net niet helemaal naar mijn zin, dus E. weer op zijn buik op de grond… En dat is toch wel een flink aantal keer gebeurd… We hebben gelukkig een hoop lol.

Ik kan weer lekker blijven slapen, dus E. komt me nog even toedekken als ik in bed lig en me de volgende ochtend ook wakker maken. Hij kruipt lekker tegen me aan… Mmm, een naakte man die in de ochtend tegen mijn billen aankruipt… dan steek ik die billen nog wel even wat extra naar achteren… maar nee, er nu is geen sprake van seks of zo… tenslotte is S. gewoon thuis. En dan gebeurt er gewoon niets… Althans… E. geilt me wel een beetje op, maar laat me dan gewoon in mijn eigen sop gaarkoken met de woorden, dat het tijd is om op te staan. Na het gezamenlijke ontbijt mijn spullen inpakken, S. uitzwaaien die naar haar werk gaat en dan is het bijna tijd voor mij om te gaan. Bijna… maar zo makkelijk kom ik niet weg. E. wil nog even knuffelen, en dat knuffelen leidt tot een face fuck, mij in een mega subbige modus achterlatend. Het duurt toch nog wel een half uurtje in de auto richting Utrecht voordat ik weer helemaal terug ben op deze wereld …

Op zondag komt E. naar mij toe. Het is die dag KWS in Vlaardingen. Helaas kan S. niet mee. Dus gaan E. en ik samen. Gezellig. Ik had opdracht gekregen om ‘m naakt te ontvangen, als een goed slavin betaamt… Ik liep vlak van te voren in een makkelijk jurkje rond, die ik snel uit kon trekken als de deurbel zou gaan.
Als E. binnen is, wil hij natuurlijk de mooie blauwe plekken net onder mijn billen zien, de strepen op mijn tieten en ook daar de blauwe plekken. Hij geniet er volop van. Missie geslaagd!

De KWS is druk, maar wel super gezellig. Ik zie een hoop bekenden. Loop gezellig langs de standjes en dan is daar het moment dat ik E. wil voorstellen aan een goede vriendin van me. En dan sta je even met je mond vol tanden als ik niet goed weet hoe ik E. eigenlijk moet voorstellen. Dus uiteindelijk zeg ik maar “dit is degene die me in elkaar mept”… De woorden ‘dominant’ en ‘Meester’ vermijdend…
Later hebben we het er nog over en ’s avonds in de app vraag ik of E. akkoord is met het feit dat ik op Fet wel onze D/s relatie wil bestendigen. En vraag of ik zijn ‘slet’ en ‘masochist’ mag zijn. En geef tevens aan dat ik het fijn zou vinden als hij mij ‘dominant’ zou willen zijn, maar dat alleen ‘sadist’ uiteraard ook prima is. En zo, leggen we dan na 3 spellen en heel veel app verkeer tussendoor, onze D/s een beetje vast, maar met in ons achterhoofd dat ik vrij ben om met anderen te spelen en te seksen enzo… Fijn… en wel zo praktisch voor mijn vakantie over 1,5 maand…

Dank E. voor het fijne weekend, het gezellige samenzijn en de mega geile momenten. Dank ook voor de mooie sleutelhangers. Je weet dat ik heel bewust voor de “E” heb gekozen. En niet omdat het mijn eigen voorletter is…

Verder sluit ik deze blog af met de woorden die ik aan E. schreef op zijn vraag afgelopen weekend wat ik nodig heb in een D/s of M/s. Zijn vraag zette me aan het denken, waarom ik dit wil, wat ik eruit haal en ook wat ik nodig heb van de ander:

Gebruik me, sla me, verneder me, hou me klein en kort, mep me in elkaar,
tot ik niets meer ben dan een hoopje ellende en je me vies, vuil en smerig achterlaat…
Om me daarna met liefde te omarmen en weer heel te maken, me op te bouwen.
Zodat ik daarna rustiger, maar bovenal sterker en krachtiger terugkom en in het leven sta.

P.S. de Snail Vibe is trouwens niet zo aan mij besteed… die hype gaat toch wel aan mij voorbij… We hebben het geprobeerd, maar die deed niet zo veel bij me.

Tuurlijk begin ik nu wel wat te voelen. Maar het is ook wel “fijn”… het is al weer even geleden dat ik zo’n ‘koude’ caning heb gehad. En het doet echt wel wat met me. Op dat moment voel ik de punt van de cane tegen mijn kut aan prikken… en ik maak een klein sprongetje… WTF… die had ik niet zien aankomen. Geen slag of zo, maar gewoon een prikje met de punt…
Het ritme gaat verder gestaag door, ik heb er nog een aantal te incasseren. Soms moet ik me ff verbijten voordat ik het getal hardop kan zeggen waar we zijn. Soms vloek ik even binnensmonds… Ik voel een hand in mijn haar… (fijn…)
En dan zijn we ineens bij de 50. En dan 51… tik tik tik 52… 53, 54, 55, 56, 57……… 58! Godvernondeju… Die laatste deden zeer, zo achter elkaar… De traantjes prikken achter mijn ogen… maar als ik rustig ademhaal, zakt het uiteindelijk wel. E. slaat een arm om me heen, zegt dat ik het goed heb gedaan en ik ben trots! Trots dat ik hem dit heb kunnen geven! Hij komt voor me staan, geeft me een kus, nog een keer de woorden dat ik het zo goed heb gedaan en dan wil ie me zoenen… en ik krijg een error… want S. zit achter me… Mijn ding… Ik maak ook wel de opmerking dat ik even een error krijg en ze moeten beiden lachen. E. pakt me even later bij mijn haren en duwt me richting de grond en zet zijn voet in mijn nek. Ok, even bijkomen op mijn plekje. Ik zak even wat weg, even in mezelf, het is goed.

Beneden op de bank ga ik ietsjes meer op mijn rechterbil zitten. Die doet wat minder zeer. Want dat mijn billen gloeien is een feit. Dat merk ik helemaal als ik in de auto zit op weg naar huis. Mijn kanten slip is dan toch niet zo’n goed idee. Die prikt nu extra in mijn billen. Bij thuiskomst snel een appje en daarna hup mijn bed in. Onee, eerst nog even zelf in de spiegel kijken, want dat had ik nog niet gedaan. Lijkt reuze mee te vallen (al zeg ik het zelf). Dus benieuwd hoe het er morgen uitziet.
Zojuist na het douchen dan “the-day-after” bekijken. Er staan wel een paar streepjes, maar gelukkig valt het best mee. Het zitten gaat me ook best goed af eigenlijk. Beetje ruw gevoel op mijn linkerbil, maar verder geen last. Sorry E…. en nee, ik weet dat blauwe plekken enzo niet het doel zijn. Het gaat nog steeds om de interactie en die was goed! Dank voor dit bijzondere moment!

Heb hiermee tevens opdracht 21 ook gedaan, want dat was het maken van foto’s van mijn billen “the-day-after”. Zie hier het resultaat.

Keurig om 19 uur bel ik aan. Deur ging weer vanzelf open, dus ik wist wat me te doen stond. Snel nog even naar toilet, schoenen uit en in Nadu gaan zitten. Dit keer duurt het niet lang voordat ik gestommel achter me hoor. Na een korte begroeting, zorgt Meester ervoor dat de gemoederen bij mij al snel oplopen, hij teast me, laat de opwinding oplopen en net als het me bijna duizelt, zegt ie “ik lust wel een kop koffie…”. Damn… wankel op mijn benen, sta ik op en verzorg de koffie voor Meester en thee voor mezelf. Ik had een nieuwe mok voor Meester meegenomen, als verjaardagscadeautje voor volgende week. Dan is ie jarig, maar dan ben ik er helaas niet. Keurig met de zoetjes en het lepeltje erin, presenteer ik hem de nieuwe mok met zijn koffie. Een grote grijns van Meester, een bedankje en me is happy!!!

Terwijl we nog het e.e.a. aan het bespreken zijn (gewoon zo lekker keuvelen, zittend aan zijn voeten, is ook erg fijn) begint ie me te mindfucken… Vraagt waarom ik zo vrolijk ben en of ik wel weet wat me vanavond te wachten staat. Dat ik kennis ga maken met de neukmachine, gelikt ga worden door een slaaf en wie weet wat nog meer allemaal… Maar ja, zit ie nu te mindfucken, of gaat dit echt gebeuren. Ik weet het niet, maar ik wil me er eigenlijk ook niet echt druk om maken. Dat het me wel opwindt, is wel duidelijk. Meester pakt er snel een handdoek bij en terwijl ik nog gewoon in mijn kleding zit, bezorgt ie me mijn eerste orgasme die avond. Damn, ben nu al een slettebak…

Tijd voor mijn straf die geïncasseerd moet worden. Dit keer in principe 55 caneslagen, maar met 10 verminderd, omdat ik in de laatste 2 weken geen extra straf heb opgelopen. Dus in totaal 45 stuks te gaan. Ik mag weer plaatsnemen op het “fantastische” meubel, naakt, met mijn benen uit elkaar… Dit keer slaat ie ook nog wat hoger op mijn bovenbenen, een veel gevoeliger plek. Aangezien het straf is, wil ik ook geen tussentijdse verzachting/verkoeling en wrijf dus niet tussendoor over mijn benen, maar man, wat doet dit toch zeer!!! Het huilen staat me nader dan het lachen. Maar goed, eigen schuld, verdiend… Mijn huid lijkt een beetje open te zijn, dus het leek Meester ook een leuk idee om er nog wat alcohol op te sprayen en in de wondjes te deppen… Gelukkig viel dit heel erg mee. Had erger kunnen zijn.

Mijn pols- en enkelboeien gaan om en ineens word ik op mijn knieën meegetrokken richting het kruis. Ik krijg geen tijd om op te staan en mijn linkerhand heeft ie vast. Dus ik moet al kruipend op mijn knieën en 1 hand mezelf voortbewegen. “Niet zo snel…”, zeg ik nog, maar ik krijg alleen terug dat ik maar beetje moet opschieten.
Als ik even later aan het kruis vast sta, krijg ik nog wat zweepslagen met floggers en een paar zwepen, maar het is van redelijk korte duur. Eigenlijk geen idee waarom, maar mijn lijf reageert ook niet zo lekker heb ik het idee. Waar is die masochist gebleven? Het lijkt wel of ik minder kan hebben. De harde dreunen van de zware floggers vind ik niets, maar de scherpe pijn van een bullwhip kan ik ook niet echt handelen. En Meester doet nog wel zo zijn best voor mij.

Maar goed, het echte werk moet nog beginnen. Meester gaat het nodige in gereedheid brengen. Hangt kettingen op die hij eerst over mijn rug laat voelen… damn die zijn koud. Schuift de bedkooi opzij, rommelt weer het nodige en maakt me dan los om me aan mijn hand te begeleiden naar het opstapje voor de speciale plank. Ik mag erop gaan zitten en daarna rustig gaan liggen. Mijn benen worden in een soort beugels gehangen, net zoals bij een gynaecologenstoel. Meester rommelt nog wat en ik probeer rustig te worden. Mijn ademhaling zit hoog, ik hou mijn ogen maar dicht, want als ik die opendoe, zie ik mezelf liggen in de spiegel die aan het plafond hangt… en word ik nog meer met mezelf geconfronteerd. A little too much for the time being… En ineens, is daar een heel bijzonder nummer in de playlist… En ik lig krom van het lachen, de muziek, de tekst, zo’n oud nummer, een evergreen meezinger….. (On the wings of a dove….) Het haalt wel even de spanning bij me weg.

Meester pakt me vast, begint tegen me te praten, vraagt of ik er klaar voor ben, teast me en daar is dan ineens de dildo van de neukmachine die me vult. Er gaat van alles tegelijkertijd door mijn hoofd, weet niet wat, krijg het niet helder, maar dat hoeft ook niet, mijn lichaam reageert. En niet te zuinig ook. En dat is wat het belangrijkste is. Het voelt goed, het is mega geil en ook weer eigenlijk een tikje vernederend, om door een neukmachine genomen te worden. En die gaat gewoon door…
Daarna raak ik tijdsbesef een beetje kwijt en wat precies in welke volgorde is gebeurd. Maar ik weet dat S. met slaaf weer binnen is gekomen en de slaaf opdracht krijgt om mij te likken. Ik weet dat ik de neukmachine heb gevoeld, dat ik gevingerd ben, dat mijn clit bewerkt is met een klote vibrator door S., dat ik paar keer tot hoogtepunt ben gebracht, maar eerst niet mocht klaarkomen. Uiteindelijk dan toch wel een paar keer (maar hoe vaak…. ik weet het niet meer). Ik heb nog gehoord dat S. tegen Meester zei dat ik kennelijk liever zijn vingers wilde voelen. Maar veel is langs me heen gegaan, ik zat in een roller coaster van emoties/gevoelens/high zijn. Belangrijkste was wel dat Meester al die tijd wel bij me was, dat ie me in zijn armen had, dat ie op me heeft ingepraat (extra lopen mindfucken dat ik een slet ben), dat ie mijn steun en toeverlaat was. Hierdoor voelde ik me veilig, durfde ik te genieten, kon mijn koppie niet de overhand nemen en heb ik mijn lichaam laten reageren. En ondanks dat ik het toch nog wel een beetje moeilijk vond, heb ik er wel super van genoten… Mijn lijf was op, het duizelde me, ik was high, had al zeker 5x kramp in mijn kuiten gehad en mijn clit was overgevoelig. Maar wat was het mega fucking geil !!!

Als ik een tijd later op mijn dekentje aan de voeten van Meester zit, maar mijn draai niet kan vinden, kruip ik in een houding die zit tussen Humble en Stool, ik maak me klein aan zijn voeten. Ik wil klein zijn. Meester voelt het goed aan, legt zijn ene voet op mijn rug en drinkt op zijn gemak zijn koffie op. En ik zweef ondertussen nog even weg… Daarna klemt ie nog zijn beide benen tegen me aan, terwijl ik nog steeds in elkaar zit. Dit voelt zo goed…, ik voel me fijn.
Heb wel mega moeite om daarna weer een beetje bij te komen. Het liefst was ik ter plekke in slaap gevallen, maar ik moet nog een kwartiertje naar huis rijden. Dus we kletsen nog wat over keilbouten en bevestigingspunten en als ik redelijk helder ben, kan ik me weer aankleden om naar huis te gaan. In de auto even snel bdsm-dinnetje appen of ze nog wakker is en al bellend met haar rijd ik naar huis. Daar kletsen we nog even door en uiteindelijk ga ik doodmoe slapen. Meester had me nog een appje gestuurd dat ik met mijn boeien om mocht slapen, zodat ik mogelijk wat beter zou slapen. Maar ondanks de boeien, had ik toch een onrustige nacht. Zoveel te verwerken, veel liggen dromen, herhalen van wat er was gebeurd (en dus mega geil wakker worden… ). In de ochtend nog een extra bedankje aan Meester en trots op zijn reactie dat hij genoten heeft en dat ik goed mijn best heb gedaan… tevreden sletje…

Want ja, laat ik het maar gewoon hardop zeggen, ik ben een slettebak, het sletje van Meester en ik ben er trost op!!!

En zo stond ik een paar dagen later vast aan een Andreaskruis en hebben F en ik samen weer een super fijne middag gehad. Door de ervaring van de vorige keer, had ik er weer alle vertrouwen in. Maar goed, niet wetend natuurlijk wat er gaat gebeuren. De kennis en ervaring van F is groot en dus van vele markten thuis. En dat heb ik geweten. Damn, stompen op de grote bovenbeenspieren…. AUW!!!
Mijn adem ontnemen door met zijn volle gewicht mijn borstkas wat omhoog te duwen en tegelijkertijd mijn mond en neus te bedekken, canes en zwepen op mijn kont, maar ook weer bare hand spanking…..
En dan niet alleen op mijn kont en mijn tieten….. maar ook op mijn kut. Damn, wat doet dat zeer en oh wat is dat fijn……
Heb gelachen, hem verwenst en vervloekt (vrees dat een volgende keer er echt een ballgag ingaat….), en zo onwijs genoten. Wat kan bdsm toch zo ontzettend leuk en fijn zijn.

Alle slagen incasseren, de pijn door je lijf voelen, er naar toe willen gaan om het te tackelen, afgeleid worden door een volgende slag, of iets totaal anders, een klap op je kont verwachten en met 2 handen op je tieten geslagen worden (ja, duh, een goede D is onvoorspelbaar….), terwijl je adem ontnomen wordt alsnog slaag krijgen…..
Wat een rollercoaster aan gevoelens en emoties. En dan gewoon bijna out gaan en tegelijkertijd bijna klaarkomen omdat je een pussy spanking krijgt…..
Op de grond onder een dekentje bijkomen, glaasje water krijgen en je zo ontzettend fijn voelen…

Dagen later nog nagenieten van de blauwe plekken die als een prachtig schilderij mijn kont en benen sieren.
Dank, dank, dank F, mega dank voor de fijne middag. Gelukkig heb jij ook genoten!

Mijn polsen werden vastgezet aan een stang boven mijn hoofd, die met een takel omhoog en omlaag kon. En de opwarming kon beginnen…. Moet eerlijk bekennen dat ik me niet precies meer kan herinneren hoe de sessie precies is verlopen. Maar ik heb veel verschillende zwepen gevoeld, canes, floggers en zelfs een bare hand spanking gekregen (oei, wat gloeiden mijn billen…..). Op mijn billen, mijn rug, mijn borsten, mijn benen. Het deed zeer, het gaf me een boost endorfine, ik voelde me wegzakken, kreeg rust, ging uitdagen en lachen, wilde niet meer, en toch weer wel. De laatste 2 caneslagen en dan als ik even niet oplet, er gewoon nog 1 extra krijgen….grrrr….

Maar wat voelde dit goed!!!!! Wat was het fijn om de fysieke pijn te mogen voelen en uiteindelijk los te kunnen gaan laten…. Genieten met een grote G!!!!! Dit vraagt om meer….. onee, slavinnen mogen niet vragen….
Ik heb er in ieder geval nog lang van mogen nagenieten. Van mijn prachtige blauwe plekken, mijn beurse billen (had wat moeite met zitten….) en het gelukzalige gevoel.

De day after…..	De 3e dag…..