Als ie gisteren aangeeft dat ie geen tijd heeft omdat ie naar Mystique gaat, grap ik nog dat ik wel mee had gekund. Op zijn reactie dat ik aan het werk ben, geef ik aan dat ik wel wat kan regelen. En zo stap ik 10 minuten later in mijn auto naar huis. Snel opfrissen, omkleden, spullen inpakken en hup naar Meester. Daar in de auto en op naar Mystique! Ik ben erg benieuwd, want hier ben ik nog niet eerder geweest.

Wat een mooie locatie! Een parenclub met elan. Na het omkleden, mijn boeien aanbieden. Eerst om mijn enkels, slotjes erop en dan op mijn knieën om mijn polsboeien om te krijgen. Klik en er gaat een extra knopje om… Ik ben in het bijzijn van Meester al redelijk onderdanig, maar als de boeien om zijn, gaat er nog een extra knopje om. Het is nu echt “hij bepaalt”.

We drinken wat aan de bar en Meester geeft me een rondleiding. Alles ziet er keurig uit. Het is nog redelijk rustig, al wordt er wel al wat gespeeld. Tijd om wat te gaan eten. De keuze voor mij is wat beperkt, maar met een lekker kopje pompoensoep, frietjes en een bakje salade heb ik toch lekker gegeten. Als we klaar zijn, sluiten P. en I. zich bij ons aan. Die ken ik natuurlijk nog van Try and Play. Leuk, in ieder geval nog 2 mensen die ik ken. Als ik zij gegeten hebben, is het tijd om naar de speelruimte te gaan en dus voor mij tijd om uit te kleden.

Ik ben een stuk rustiger dan bij Try and Play en het voelt toch wel weer bijna als vanouds. De floggers zwiepen over mijn rug. Ik weet dat het nodig is om mijn huid wat op te warmen, maar eigenlijk heb ik er zo niets mee met dat softe gedoe…Maar ik hoef het maar te denken of Meester pakt het zwaardere werk erbij. De singletails worden afgewisseld met de stropdas (kloteding).

Ik merk op gegeven moment dat er anders gezweept wordt, maar weet niet waarom. Als ik me op een gegeven moment omdraai, begrijp ik het… S. was me aan het zwepen ipv Meester. Geen idee waarom, maar goed. Ok, prima natuurlijk, ik heb daar niet echt wat over te zeggen natuurlijk. Dus ik geniet van het zwepen. En dan ineens voel ik toch weer de bekendere klappen en ja hoor, Meester heeft het weer overgenomen. Toch wel een verschil! Auw! Het is een soort gezamenlijke dans die je uitvoert. Stapje naar voren, passen op de plaats, af en toe til ik mijn benen een voor een op, draai in de rondte, sta stil, kijk Meester aan, en draai weer weg. Welke dans het precies is, daar ben ik nog niet echt over uit. De tango, de passo doble, salsa, kizomba… vertel het me maar. Maar dat het genieten is, dat staat als een paal boven water.

De ene zweep harder dan de andere, soms strelend over mijn huid, dan weer venijnig hard, me zacht rakend op mijn rug, of wrappend om mijn heupen. Ik omarm de pijn, ga er steeds meer in op, geniet en laat me meenemen naar andere wereld, terwijl ik toch met regelmaat contact zoek met Meester. En dan zijn daar de woorden “nog 10″… en ik wil nog zeggen, nee, niet nu al stoppen, ik kan nog veel meer hebben. Maar het stomme is, dat als die woorden zijn uitgesproken, er kennelijk een knopje omgaat en hoe verder we komen, hoe ongelooflijk veel meer pijn het doet. De 10e slag komt dan ook echt fucking mega hard binnen en ik zak zo goed als door mijn hoeven. Vlug klikt Meester me los en helpt ie me naar de bank waar ik mag bijkomen. Glaasje water drinken.
Maar zittend op de bank voelt niet goed voor me, dus ik kruip op mijn knieën en krul ineen en aan zijn voeten kom ik rustig aan weer terug.

Als de avond wat verder gevorderd is en Meester ook verder uitgespeeld is, vraagt ie of ik mee ga naar het bubbelbad. Euh, ja tuurlijk, graag zelfs. En dus liggen we niet veel later samen in het bubbelbad. Ok, dat had ik niet verwacht. Lekker het warme water langs mijn huid, strelend over mijn beurse plekken. En niet veel later heb ik tig orgasmes gehad (ja slettebak eerste klas) en een flinke mindfuck. Meester was op dreef met wat ie allemaal nog met me van plan is. Ik kan mijn borst natmaken… En kijk er eigenlijk ook wel naar uit. Wie weet… 

Het was wederom een fijne avond. Draag mijn marks met trots en zo blij dat ik weer terug ben bij Meester! Dank u voor deze mooie avond!

En weet je, ik HOOR het hem gewoon zeggen, nee beter, fluisteren in mijn oor, en daarmee zit ie in mijn hoofd. Het is hem gelukt… Wederom… Zucht…
En ja, ik droom er absoluut van die nacht. Damn, waarom, waarom… En helemaal nu de regel weer is ingesteld dat ik moet vragen om met mezelf te spelen en klaar te komen. Dus niet even in de ochtend nagenieten en mezelf van het (evengoed wel lekkere) geile gevoel af te helpen. Want ja, ook al zegt mijn koppie misschien wel “nee” (heel zachtjes nog maar hoor), mijn lichaam is het daar duidelijk niet mee eens, en die wil van alles…  Ik probeer nog stoer hem vanochtend uit te dagen, door Meester te bedanken voor de mooie dromen die hij me heeft gegeven en dat als die werkelijkheid worden… Wow!!! 
Maar hij trapt er niet in, en gaat er niet op in. Wenst me alleen een fijne werkdag.
Het aftellen is nu begonnen, nog maar 13 nachtjes slapen…

*****

Gisteravond (dinsdag 15 maart) eerste keer voor deze week in de bench. Was na het eten naar buiten voor vrijwilligerswerk en was pas om kwart voor 10 thuis. Snel spulletjes opruimen, kattenbakken uitscheppen, tanden poetsen en me uitkleden. De bench en de boeienset had ik al klaar gezet/gelegd. Zacht muziekje aan en ik kruip de bench in. Ik kan mijn draai niet vinden… Ben onrustig… En nu al geil… Ik kruip in een houding tussen humble en stool in (ruimte is wat beperkt hè). Kont naar achter en beschikbaar. En zo zit ik zeker een kwartier van de tijd. Daarna draai ik me toch op mijn zij. Ik rust wat. Na ongeveer weer een kwartier draai ik me op mijn andere zij. Ik ben kalm, rustig, mijn hoofd is rustig, maar mijn lichaam is onrustig. Ik merk dat ik nog geiler ben geworden. En er is nu geen mogelijkheid om met mezelf te spelen en al helemaal niet om klaar te komen, dus dat maakt het eigenlijk alleen maar erger. Het laatste kwartier zit ik weer in de houding tussen humble en stool. Mijn manier om Meester te danken, ook al ziet hij het niet…

Als ik na het uur mijn bed in rol, voelt mijn lichaam koud aan. De temperatuur in mijn slaapkamer was toch net te laag voor het uur in de bench. Maar van binnen ben ik heet. Ik draai en lig onrustig in mijn bed. Zou het liefst nu willen masturberen en klaarkomen. Maar die toestemming heb ik niet en nu nog vragen heeft ook geen zin. Te laat… Dus moet ik ervoor zorgen dat ik rustig word, zodat ik in slaap kan vallen. Het duurt even, maar uiteindelijk val ik toch in slaap. En heb natuurlijk weer hete dromen die me ook niet verder helpen.

Vandaag overdag word het niet beter. Mijn dinnetje komt met allerlei geile praatjes die zij met haar D heeft. En dan moet ik maar ijskoud blijven… Hallo, ik ben ook maar van vlees en bloed en heb ook wel mijn behoeftes. En die worden nu gedurende de dag flink op de proef gesteld. Meester reageert niet op mijn appjes, dinnetje is zelf ook in een geile bui, dus die helpt ook niet.

Zou eigenlijk nu wel willen vragen of ik toestemming krijg om met mezelf te spelen en klaar te mogen komen, maar ik heb zo’n vermoeden dat ik het antwoord al wel weet. Denk niet dat ik voor volgende week zondag nog toestemming ga krijgen… Hoe ga ik dit volhouden… Ik wil nu gewoon seks, hard genomen worden, gebruikt worden, mijn gaatjes gevuld. Ik ben gewoon een SLET!!!

Ja Meester, u heeft me nu waar u me hebben wilt… Uw slavin en slet! Ik zal zorgen dat u trots op me bent!

In de avond belt Meester me. Ik had een app gestuurd met de vraag of we even konden bellen. Zat gewoon met mezelf omhoog. Niet dat het telefoongesprek me veel opleverde. Ik bleef geil en sterker, Meester maakte het af en toe nog gewoon erger. En ja ik kreeg uiteindelijk wel toestemming om met mezelf te spelen en klaar te mogen komen, maar dan wel 7 keer in de aankomende dagen tot en met zondag… En dan gebruik makend van 7 verschillende speeltjes die ik heb (ballgag en klemmen enzo mogen meegerekend worden). Maar ik mag iets niet 2x gebruiken… Euh, dit is weer andere koek. Maar goed, anderhalf uur later ben ik wel iets rustiger, nog wel geil, en kijk ik eigenlijk nog meer uit naar volgende week…

Als ik naar bed ga maar even tijd nemen voor mezelf. Ik doe een ballgag in en ga op de grond voor de spiegel zitten om mezelf te vingeren. Het duurt niet lang of mijn ontlading is daar… Welterusten! Nog 6x te gaan…

*****

Het is inmiddels donderdag 17 maart. Nog 10 nachtjes slapen… Vannacht uiteraard weer gedroomd. En het zijn zeker geen nachtmerries hoor, ik geniet volop in mijn dromen. Werd dan ook vanochtend (te) vroeg wakker en was wederom bloedgeil. Mmm, een ander speeltje nu. Dus mijn glazen dildo gepakt en mezelf verwend. Zonder moeite en zonder glijmiddel schuift de dildo zo naar binnen. En ook nu duurde het niet lang voordat de ontlading kwam. Een kledderboel achterlatend… 

In de avond ga ik voor de 2e keer de bench in deze week. Had mezelf gedeeltelijk vastgelegd met mijn boeien en double-enders aan de bench, maar ook een metalen dildo mee de bench in genomen. Tenslotte moet ik die opdracht ook nog vervullen en wat is dan fijner, dan 2 vliegen in 1 klap…
Gezien het feit dat ik ondanks de rust ook geil word van in de bench liggen, leek het me dan wel handig om meteen mezelf te verwennen. Ook nu natuurlijk weer geen enkel probleem om klaar te komen. De benchopdrachten zijn volbracht en voor de klaarkom-opdracht nog 4 te gaan…

Vrijdag 18 maart ben ik toch weer vroeg wakker. Mijn geilheid neemt (nog) niet af. Ik neem de dildo met zuignap mee onder de douche. Plakken aan de muur en op die manier kan ik mezelf “berijden”, douchestraal op mijn clit en ik rolde weer snel over mijn randje…
Overdag ben ik druk, in de avond heb ik nog een ongepland ritje met de auto op en neer naar Bodegraven en dus stap ik flink vermoeid mijn bed in. Ik had niet echt zin, maar qua planning “moest” ik toch nog even aan het werk. Met behulp van de Celebrator duurt het gelukkig niet al te lang en val ik daarna dan ook als een blok in slaap.

Bij het opstaan op zaterdag 19 maart ben ik er toch een beetje klaar mee. Ik dacht meteen “blegh, heb nu geen zin”. Maar ja, vandaag heel de dag op pad met de motor, vanavond slaap ik niet thuis, dus morgenochtend ook geen mogelijkheid en ik heb nog 2x open staan…
Dus ik nam de Satisfyer mee onder de douche. Houdt dat kreng er precies op het moment supreme mee op…!!! WTF!!! Batterij leeg… nee, niet nu… Dus snel op de oplader gelegd en gelukkig had ie na een kwartiertje net voldoende power om het af te kunnen maken. Daarna wel een beetje wankelend op mijn benen. Wat een orgasme al niet teweegbrengt.

Zondag 20 maart in de avond… de laatste keer, totaal niet in de mood, geen zin en het ging dus ook zeker niet vanzelf. Ondanks de Magic Wand die ingezet werd. De ontlading was dan ook wat minder en heb er geen mega fijn gevoel aan overgehouden. Maar goed, eindresultaat telt en ik heb mijn opdracht volbracht. Meester heeft er een hoop lol van gehad, want tussendoor moest ik natuurlijk wel verslag uitbrengen.
Maar goed, nog 7 nachtjes slapen, dan is het eindelijk Try & Play… Heb er zo’n zin in!

In de afgelopen week stuur ik Meester iedere dag een appje dat het nog “zoveel” nachtjes slapen is. De dag komt steeds dichterbij. Uiteraard komt hij met de opmerkingen dat ie “wat rillerig is”, of dat het “slechter gaat met de zieke”. Alleen om extra te stangen. Op zaterdag krijg ik nog door hoe laat (en hoe) ik klaar moet staan de volgende dag. Gelukkig kan ik in de ochtend nog mijn laatste ommetje van die week lopen. Krijg ik daar in ieder geval geen extra straf voor. Er staan er immers al 40 in het boekje… Mag zelf een zweepje of iets dergelijks van huis meenemen die hij zal gebruiken als straf. Daar moet ik natuurlijk even goed over nadenken.
Ik leg de meeste spullen alvast klaar voor de volgende dag. Twijfel nog welke zweepje / slagmateriaal ik mee ga nemen: de dressuurzweep, de rubberen rottigheid of toch het favoriete zweepje met de 2 tongen. En ik kies toch voor het laatste. Ik weet dat Meester die zelf ook heeft, dus hij weet hoe hij er mee uit kan halen. Dat is een nadeel, maar toch… Ik ga het meemaken… het is en blijft immers toch straf.

En dan is het eindelijk zover. Ik ben uiteraard vroeg wakker, zorg dat alles nu echt klaar ligt, check nog even dubbel, ja mijn boekje ligt er ook bij, kousen zonder ladder, hakken, platte schoenen mee voor op de terugweg, mijn boeienset, buttplug alvast klaarleggen… Alles is gereed, nu ik nog.
Eerst maar het ommetje maken en ik wandel in een heerlijk ochtendzonnetje nog even lekker 4 km. Mijn hoofd is gelukkig al deels leeg. Daarna even lekker in het zonnetje op het balkon ontbijten. Wat een genot zijn deze heerlijke temperaturen toch. En dan tijd om onder de douche te gaan, netjes mijn benen en intieme zone scheren en zorgen dat ik anaal schoon ben, anders wordt het zo’n zooitje bij het uithalen van de buttplug… En het grappige is, dat bij het aantrekken van mijn kleding, steeds meer mijn andere gevoel naar voren komt. En doordat ik, zoals gewoonlijk, weer mijn nette rokje etc kan aantrekken, maar wel in combi met de buttplug, versterkt dat gevoel nog meer.
Ik krijg een telefoontje van S. dat ze onderweg zijn, maar omdat het nog wat vroeg is, even naar boven willen komen. Kan ze even mijn nieuwe keuken zien (en sowieso mijn flat). Na een flitsbezoek en een drankje zijn we dan onderweg naar Lelystad. Het gekonkel in de auto valt gelukkig mee.
Bij het omkleden pakt Meester ineens een mooi paars satijnen zakje tevoorschijn. En daar zit gewoon de goede boeienset in. Iets dunner, maar nog veel mooier, met mijn naam erin gegraveerd! Mijn echte, eigen boeienset. Deze is zo mogelijk nog mooier dan degene die ik in februari heb gekregen. Past veel beter, is minder dik en daardoor zit ie gewoon mooier. Super blij mee! 
Had zelf recentelijk nog kleine slotjes van Masterlock gekocht. Die passen er helemaal goed bij.
Ik krijg ze om en ben echt super trots! Maar dat was volgens mij ook wel aan mijn gezicht te zien.

Even een rondje lopen en bekende gedag zeggen en een knuffel geven. Daarna even een broodje eten.
We lopen via de kleine kamertjes en de dark room weer terug. Bij de dark room moet slaaf H. naar binnen om te gaan “kijken” hoeveel mensen er binnen zijn. Hij mag niets hardop zeggen, maar fluistert het tegen Meester. Die sommeert me om naar binnen te gaan en goed te gaan voelen. Ik loop naar binnen, de zenuwen gieren door mijn lichaam, het is echt donker binnen en ik heb geen idee hoe de ruimte überhaupt is. Ik loop dus voorzichtig rond, voel een “muur”, een leegte, dan loop ik in een hoek tegen een “bed” aan, ik voel het matras en een kussen erop. Geen mensen in ieder geval. Als ik weer terug wil lopen, geen idee hoe lang Meester wil dat ik hier blijf, maar er is verder niets, dus toch maar weer terug, komt er een man binnen, die door S. naar binnen is gestuurd. Hij weet eigenlijk niet goed wat ie moet doen. Hij is er natuurlijk op uit gestuurd om het mij “lastig” te maken. Ha, maar daar tuin ik nu nog even niet in. Pak hem bij zijn handen, draai een half rondje om hem heen, zodat ik weer bij de uitgang sta en laat hem weer los. Hem aan zijn lot overlatend, ik weer rustig de dark room uitlopend. S. en Meester hebben de grootste lol. Het is ze gegund!

En dan is er genoeg gechitchat. Tijd voor “actie”. Even mijn enkelboeien los, zodat ik mijn kousen uit kan trekken en weer terug om. Daarna zet Meester me vast, samen met een ander dame I. Haar D en Meester gaan samen met ons aan de slag. We staan met de gezichten naar elkaar toe, kunnen op die manier steun bij elkaar zoeken en tegen elkaar aan gaan staan als het wat moeilijker wordt. Ze is mooi, warm en lief. En ze ruikt heerlijk! 
Geen idee wat ik allemaal gevoeld heb; verschillende zwepen, batjes, plankjes, handschoenen met prikkels. Het een wat zachter, het andere harder of soms echt snoeihard. Dan weer door Meester, dan weer door P. Ze draaien om ons heen. Ik lach Meester toe als ie in mijn blikveld komt en probeer hem wat uit te dagen met mijn ogen. Kom maar op! Of ik kijk hem aan, terwijl ik van P. een ongenadige klap uitgedeeld krijg. Toch best bijzonder. Ik incasseer voor Meester, ik doe het voor hem.
Maar soms kruip ik ook in de warmte van I. weg, of probeer ik haar te steunen als een klap hard bij haar binnen komt. En ineens voel ik mijn orgasmegevoel zich opbouwen. Maar Meester staat links van me en die kan er op die manier helemaal niet bij. Dus dat betekent dat ik op dat moment gevingerd wordt door P.  Ach, vandaag kan alles. Net zoals dat er al een paar keer aan mijn buttplug is gevoeld en geduwd (geen idee door wie). Het enige is dat ik sowieso staand wat meer moeite heb om een orgasme te krijgen en dan ook nog in een overvolle ruimte. Ik geraak niet over het randje…

Het moment nadert dat het toch wel steeds lastiger wordt. De pijn begint aardig op te lopen, de klappen zijn soms echt snoeihard en ik begin mijn grens te bereiken. P. geeft me een klap met een batje (??) en die komt zo binnen dat ik weg wil stappen, maar dat lukt niet omdat ik met mijn polsboeien vast zit, en ook omdat I. met haar armen om mij heen zit. Ik krijg weer een klap, wil nog verder wegstappen, maar het lukt niet… Ik kan niet uit deze situatie, krijg weer een klap en roep 2x “nee” (lichte paniek heeft van me meester gemaakt). Op dat moment ben ik kennelijk wat verder doorgedraaid/doorgelopen en kan ik Meester aankijken, zeg nog een keer “nee” en gelukkig stapt Meester er tussen. Ik ben inmiddels in tranen uitgebarsten, word los gemaakt en naar het bed geleid, waar ik op mag gaan liggen. Ik wil het liefst Meester niet loslaten, hij mag me even niet alleen laten, maar hij kruipt gelukkig naast me op het bed. En ik kan loslaten en verder huilen… En de tranen komen van diep… Ik krijg wat te drinken, handdoekje over me heen en door mijn tranen heen, kan ik gelukkig wel weer lachen naar Meester. 

Hoe we er precies op kwamen weet ik niet, maar ik zit even later op het randje bij de middenpaal. Meester bladert nog een keer door mijn boekje met de zweep in zijn handen. Ik weet het al, het zijn 40 strafslagen. En ze gaan dus op mijn bovenbenen komen. Alleen door dit zweepje vrees ik al dat mijn binnenkant er ook aan zal moeten gaan geloven…
Meester begint aan mijn linkerkant en ik krijg er 5 op mijn linkerbovenbeen. Ze komen hard binnen en doen zeer. En na de 5 slagen, steek ik mijn linkerhand op met 5 vingers, ten teken dat dat er 5 waren. Ik verbijt me om niet even over mijn zere bovenbeen te strijken. Door naar rechts, weer 5, die iets minder aan de binnenkant terecht komen. En nu steek ik mijn rechterhand op met 5 vingers, dat ook dat er weer 5 waren. Ik kijk Meester niet aan, het doet gewoon zeer en ik moet me verbijten. Maar dinnetje liep kennelijk op me af (achter me) en stopte toen ze Meester bezig zag. Ze zag in zijn ogen duidelijk dat ie bezig was met straf geven. Ze stond stil en draaide zich weer om. Ze had door dat dit menens was…
Na nog eens 10 slagen ben ik op de helft. Met name de linker binnenkant bovenbeen kleurt nu inmiddels al dieprood. En ik moet er in totaal nog 20 incasseren. Damn, was dit zweepje wel zo’n goed idee? Had ik toch niet beter iets anders kunnen kiezen? Van de andere kant, het is en blijft straf, dus ik moet niet zeuren. Had ik maar gewoon beter mijn best moeten doen. Het ergste is ook nog dat ik de straf heb opgelopen met regeltjes die voor mijn eigen gezondheid zijn. Dus des te erger dat ik me er niet aan gehouden heb.
Na de 40 slagen wil ik op mijn knieën Meester bedanken, terwijl hij me in zijn armen wil nemen als ik half opsta… Even een lachwekkende situatie. Maar dan toch maar even op mijn knieën bij Meester aan zijn voeten. Dank u Meester, ik zal echt beter mijn best doen op deze regels!

Tijd om te gaan eten. Ook nu is het weer even kijken wat ik kan eten (vegetarisch aanbod is zeer beperkt…), maar het lukt gelukkig nog enigszins. Ik wacht geduldig tot Meester ook zijn eten heeft, voordat ik begin. Het is gezellig aan tafel. Na het eten weer even een klein rondje langs de kamertjes, maar het is rustig vandaag. Meester kan dus zijn belofte niet waarmaken… en is het alsnog weer “praatjes vullen geen gaatjes”… 

Dus dan maar met de zwepen aan de slag. Ik mag kiezen of ik vast gezet word of dat ik los sta. Ik verkies om los te staan, maar wel iets vast te kunnen houden. Dus de houten ring wordt boven mijn hoofd vastgezet. En nu kan het spelletje van Meester beginnen. Nu achteraf kan ik het ook wel zo benoemen, op dat moment wist ik eigenlijk nog onvoldoende wat me te wachten stond. Het is ook pas de tweede keer dat we op een feestje spelen en hier is het gewoon heel anders dan thuis in de studio.
Hij gebruikt verschillende zwepen, niet echt om op te warmen en wisselt gewoon heel vaak. Dat maakt dat ik lastig in mijn gevoel kan komen en dat soms door het gebruik van een totaal andere zweep met een totaal ander gevoel, dit zo heftig binnen komt, dat ik wegstap, ‘m aankijk en zeg dat die zweep mega veel pijn doet. Dat het niet leuk is. Ik voel me zelf een miepje, een zeur. De bullwhip wrapt weer heerlijk om me heen, maar als ik me daar aan over wil geven, krijg ik ineens met een rubberen zweep een slag te pakken. Damn, , die doet tering zeer… Ik stap dus met regelmaat van mijn “middenstip” af, al blijf ik nog wel continu de houten ring met 1 hand vast houden. Mijn teken voor Meester, dat ik nog kan volhouden. Ik voel scherpe pijn, doffe pijn, warme pijn, een felle scheut van een uiteinde dat me nog net raakt, of een hele doffe die door mijn hele lijf gaat. En dan begint het einde in zicht te raken. Meester heeft het al aan me gezien, ik wil er zelf nog niet aan toegeven. Ik heb het vocht echter al in mijn ogen staan. Hij komt naar me toegelopen, praat tegen me en terwijl ie terugstapt, zegt ie “nog 10, ben je er klaar voor?”
Ik kijk hem aan, knik naar hem en begin de wraps van de bullwhip te tellen. 1, die is niet zo hard. 2, ook nog prima te doen. Meester is weer eens mild voor me. 3, zie je wel, Meester is veels te lief voor me. 4, het mag best wat harder, zo zijn die 10 wel heel makkelijk. 5, ok, dat tipje voelde ik wel even. 6, waarom liep ik net toch zo te miepen, zo erg is het toch niet. 7, waarom ben ik toch ook zo’n tut die loopt te miepen. 8, dit is toch wat ik wil, waarom dan piepen omdat iets zeer doet. 9, ja en nou zijn we er bijna en is het dus gewoon over. kan je niet laten zien wat je waard bent. 10, ongelooflijk waardeloze slavin dat je bent… en ik begin te huilen. Meester komt naar me toegelopen, maar ik zeg nog tegen hem dat het niet genoeg is en ik wil mijn houten ring niet loslaten. Meester zegt tegen me “het is genoeg, laat los”. En met veel pijn en moeite laat ik mijn rechterhand los. Maar ik wil en kan mijn linkerhand niet loslaten. De hand brandt, maar ik kan het niet. Ik wil het niet, ik heb in mijn ogen gefaald… En na, wat in mijn ogen wel minutenlang duurde, maar vast slechts een paar seconden is geweest, laat ik dan eindelijk ook mijn linkerhand los en kniel ik op mijn rechterknie aan de voeten van Meester en barst in onbedaarlijk snikken uit.

Ik vind mezelf “slecht”, een waardeloze slavin, Meester niet echt waardig. En baal van mezelf. Hij gaat naast me op de grond zitten, ja een lieve Meester doet dat gewoon, en begint met me te praten, vraagt wat er in me omgaat, waar ik aan denk. En als ik begin met praten, komt het er met horten en stoten uit. Maar Meester onderbreekt me snel om aan te geven dat ik “fout” zit. Dit is zijn spel, ik ben geen waardeloze slavin, hij heeft geen standaard riedeltje wat ie afspeelt, waardoor ik dus kan weten wat er gaat komen. Hij weet zelf niet eens welke zweep hij gaat pakken. Wisselt bewust heel veel af, waardoor hij weet dat het lastig is en hij het moeilijk voor me maakt. Dat ie weet dat als ie uithaalt met net die ene klotezweep, dat ik dan zal wegstappen en niet op mijn plaats blijf staan. Verwacht het dus ook niet van mij. Hij leest me, berekent en calculeert wat de gevolgen zullen zijn en ziet dus ook waar mijn grens is. En ik zit nog niet op dezelfde lijn als hij. Heb het “spelletje” nog niet goed door, en voel me waardeloos, wat dus absoluut niet nodig is. En nee, ik ben niet aan het sturen als ik zeg dat die zweep auw doet, of dat ie zo hard aan komt, ik miep niet, hij weet het en zou het bijna raar vinden als ik het maar gewoon zo incasseer en er niets over zeg en stil blijf. Hij wil de interactie. Dat is waar ie op speelt. Niet op een standaard riedeltje met rustig opwarmen en opbouwen en dezelfde zwepen in een bepaalde volgorde. No way!
En voorzichtig durf ik los te laten en me minder een waardeloze slavin te voelen.

Wat is het soms toch lastig en wat blijft het belangrijk om goed te communiceren met elkaar!! Dank u Meester voor dit fijne gesprek. Heb er veel van geleerd!

Het is inmiddels al half 10 en het wordt tijd om richting huis te gaan. Morgen weer gewoon werken en het is sowieso nog ruim een uur terugrijden. We nemen afscheid van de mensen die er nog zijn en kleden ons om. Als de boeien afgaan, voelt het zo kil en leeg… Pfff, dat blijf ik zo’n rotgevoel vinden.
In de auto kletsen we nog met z’n vieren. Ik vertel nog over mijn date van zaterdag. En vraag nog aan Meester of ik nog toestemming krijg voor bepaalde zaken. Waarop S. doodleuk zegt dat het volgens etiquette not done is om voor je 6e date seks te hebben met diegene… Ja euh, dat gaat niet opschieten natuurlijk. Ach, merkt Meester op, die paar weken kunnen er nog wel bij na die 8 jaar…
Als compromis geeft Meester me de keuze: of geen bdsm maar wel seks voor de 6e date, of geen seks maar wel bdsm voor de 6e date… Euh, geen idee. Ik denk dat ik die keuze maar aan mijn date overlaat. Hij is tenslotte toch D, mag hij die afweging zelf maken… Ik schik me dan wel naar zijn keuze…

Bij thuiskomst nog even snel bellen met dinnetje om haar verhaal over die middag te horen. Dan snel naar bed. Heb een lekkere warme kruik in bed gelegd, die heb ik wel verdiend. Gelukkig heb ik ook toestemming gekregen om nog even met mezelf te spelen en klaar te komen. Pfff, die had ik na vandaag wel echt nodig en de ontlading is dan ook groot. Ik bleef er lang in hangen… zo’n golf, waardoor het leek alsof ik wel 3x achter elkaar klaarkwam… Mmmm, lekker! Ik val als een blok in slaap en word vlak voor de wekker afgaat wakker. Mijn lijf doet zeer…. Ik ben flink gehavend uit de strijd gekomen. Maar ik draag de marks wederom vol trots! Dank u Meester voor deze geweldige middag/avond!

 

Keurig om 19 uur bel ik aan. Deur ging weer vanzelf open, dus ik wist wat me te doen stond. Snel nog even naar toilet, schoenen uit en in Nadu gaan zitten. Dit keer duurt het niet lang voordat ik gestommel achter me hoor. Na een korte begroeting, zorgt Meester ervoor dat de gemoederen bij mij al snel oplopen, hij teast me, laat de opwinding oplopen en net als het me bijna duizelt, zegt ie “ik lust wel een kop koffie…”. Damn… wankel op mijn benen, sta ik op en verzorg de koffie voor Meester en thee voor mezelf. Ik had een nieuwe mok voor Meester meegenomen, als verjaardagscadeautje voor volgende week. Dan is ie jarig, maar dan ben ik er helaas niet. Keurig met de zoetjes en het lepeltje erin, presenteer ik hem de nieuwe mok met zijn koffie. Een grote grijns van Meester, een bedankje en me is happy!!!

Terwijl we nog het e.e.a. aan het bespreken zijn (gewoon zo lekker keuvelen, zittend aan zijn voeten, is ook erg fijn) begint ie me te mindfucken… Vraagt waarom ik zo vrolijk ben en of ik wel weet wat me vanavond te wachten staat. Dat ik kennis ga maken met de neukmachine, gelikt ga worden door een slaaf en wie weet wat nog meer allemaal… Maar ja, zit ie nu te mindfucken, of gaat dit echt gebeuren. Ik weet het niet, maar ik wil me er eigenlijk ook niet echt druk om maken. Dat het me wel opwindt, is wel duidelijk. Meester pakt er snel een handdoek bij en terwijl ik nog gewoon in mijn kleding zit, bezorgt ie me mijn eerste orgasme die avond. Damn, ben nu al een slettebak…

Tijd voor mijn straf die geïncasseerd moet worden. Dit keer in principe 55 caneslagen, maar met 10 verminderd, omdat ik in de laatste 2 weken geen extra straf heb opgelopen. Dus in totaal 45 stuks te gaan. Ik mag weer plaatsnemen op het “fantastische” meubel, naakt, met mijn benen uit elkaar… Dit keer slaat ie ook nog wat hoger op mijn bovenbenen, een veel gevoeliger plek. Aangezien het straf is, wil ik ook geen tussentijdse verzachting/verkoeling en wrijf dus niet tussendoor over mijn benen, maar man, wat doet dit toch zeer!!! Het huilen staat me nader dan het lachen. Maar goed, eigen schuld, verdiend… Mijn huid lijkt een beetje open te zijn, dus het leek Meester ook een leuk idee om er nog wat alcohol op te sprayen en in de wondjes te deppen… Gelukkig viel dit heel erg mee. Had erger kunnen zijn.

Mijn pols- en enkelboeien gaan om en ineens word ik op mijn knieën meegetrokken richting het kruis. Ik krijg geen tijd om op te staan en mijn linkerhand heeft ie vast. Dus ik moet al kruipend op mijn knieën en 1 hand mezelf voortbewegen. “Niet zo snel…”, zeg ik nog, maar ik krijg alleen terug dat ik maar beetje moet opschieten.
Als ik even later aan het kruis vast sta, krijg ik nog wat zweepslagen met floggers en een paar zwepen, maar het is van redelijk korte duur. Eigenlijk geen idee waarom, maar mijn lijf reageert ook niet zo lekker heb ik het idee. Waar is die masochist gebleven? Het lijkt wel of ik minder kan hebben. De harde dreunen van de zware floggers vind ik niets, maar de scherpe pijn van een bullwhip kan ik ook niet echt handelen. En Meester doet nog wel zo zijn best voor mij.

Maar goed, het echte werk moet nog beginnen. Meester gaat het nodige in gereedheid brengen. Hangt kettingen op die hij eerst over mijn rug laat voelen… damn die zijn koud. Schuift de bedkooi opzij, rommelt weer het nodige en maakt me dan los om me aan mijn hand te begeleiden naar het opstapje voor de speciale plank. Ik mag erop gaan zitten en daarna rustig gaan liggen. Mijn benen worden in een soort beugels gehangen, net zoals bij een gynaecologenstoel. Meester rommelt nog wat en ik probeer rustig te worden. Mijn ademhaling zit hoog, ik hou mijn ogen maar dicht, want als ik die opendoe, zie ik mezelf liggen in de spiegel die aan het plafond hangt… en word ik nog meer met mezelf geconfronteerd. A little too much for the time being… En ineens, is daar een heel bijzonder nummer in de playlist… En ik lig krom van het lachen, de muziek, de tekst, zo’n oud nummer, een evergreen meezinger….. (On the wings of a dove….) Het haalt wel even de spanning bij me weg.

Meester pakt me vast, begint tegen me te praten, vraagt of ik er klaar voor ben, teast me en daar is dan ineens de dildo van de neukmachine die me vult. Er gaat van alles tegelijkertijd door mijn hoofd, weet niet wat, krijg het niet helder, maar dat hoeft ook niet, mijn lichaam reageert. En niet te zuinig ook. En dat is wat het belangrijkste is. Het voelt goed, het is mega geil en ook weer eigenlijk een tikje vernederend, om door een neukmachine genomen te worden. En die gaat gewoon door…
Daarna raak ik tijdsbesef een beetje kwijt en wat precies in welke volgorde is gebeurd. Maar ik weet dat S. met slaaf weer binnen is gekomen en de slaaf opdracht krijgt om mij te likken. Ik weet dat ik de neukmachine heb gevoeld, dat ik gevingerd ben, dat mijn clit bewerkt is met een klote vibrator door S., dat ik paar keer tot hoogtepunt ben gebracht, maar eerst niet mocht klaarkomen. Uiteindelijk dan toch wel een paar keer (maar hoe vaak…. ik weet het niet meer). Ik heb nog gehoord dat S. tegen Meester zei dat ik kennelijk liever zijn vingers wilde voelen. Maar veel is langs me heen gegaan, ik zat in een roller coaster van emoties/gevoelens/high zijn. Belangrijkste was wel dat Meester al die tijd wel bij me was, dat ie me in zijn armen had, dat ie op me heeft ingepraat (extra lopen mindfucken dat ik een slet ben), dat ie mijn steun en toeverlaat was. Hierdoor voelde ik me veilig, durfde ik te genieten, kon mijn koppie niet de overhand nemen en heb ik mijn lichaam laten reageren. En ondanks dat ik het toch nog wel een beetje moeilijk vond, heb ik er wel super van genoten… Mijn lijf was op, het duizelde me, ik was high, had al zeker 5x kramp in mijn kuiten gehad en mijn clit was overgevoelig. Maar wat was het mega fucking geil !!!

Als ik een tijd later op mijn dekentje aan de voeten van Meester zit, maar mijn draai niet kan vinden, kruip ik in een houding die zit tussen Humble en Stool, ik maak me klein aan zijn voeten. Ik wil klein zijn. Meester voelt het goed aan, legt zijn ene voet op mijn rug en drinkt op zijn gemak zijn koffie op. En ik zweef ondertussen nog even weg… Daarna klemt ie nog zijn beide benen tegen me aan, terwijl ik nog steeds in elkaar zit. Dit voelt zo goed…, ik voel me fijn.
Heb wel mega moeite om daarna weer een beetje bij te komen. Het liefst was ik ter plekke in slaap gevallen, maar ik moet nog een kwartiertje naar huis rijden. Dus we kletsen nog wat over keilbouten en bevestigingspunten en als ik redelijk helder ben, kan ik me weer aankleden om naar huis te gaan. In de auto even snel bdsm-dinnetje appen of ze nog wakker is en al bellend met haar rijd ik naar huis. Daar kletsen we nog even door en uiteindelijk ga ik doodmoe slapen. Meester had me nog een appje gestuurd dat ik met mijn boeien om mocht slapen, zodat ik mogelijk wat beter zou slapen. Maar ondanks de boeien, had ik toch een onrustige nacht. Zoveel te verwerken, veel liggen dromen, herhalen van wat er was gebeurd (en dus mega geil wakker worden… ). In de ochtend nog een extra bedankje aan Meester en trots op zijn reactie dat hij genoten heeft en dat ik goed mijn best heb gedaan… tevreden sletje…

Want ja, laat ik het maar gewoon hardop zeggen, ik ben een slettebak, het sletje van Meester en ik ben er trost op!!!

Afgelopen week heb ik wel heerlijk al 3 nachten met mijn polsboeien om geslapen. Vorige week vrijdag, afgelopen dinsdag en zelfs gisteravond. En het is zo heerlijk om met boeien om te slapen. Ja ik ben beperkter in mijn bewegingsvrijheid doordat ze ook nog aan elkaar vastgeklikt zijn met een double ender, maar het geeft me ook extra rust en geborgenheid. En ondanks dat ik er de klok op gelijk kan zetten dat ik rond 3 uur even wakker word, val ik daarna weer meteen als een blok in slaap en word in de ochtend uitgerust wakker.

Oja, had ik al verteld dat Meester een kei is in mindgames… Net even dat ene zeggen, waardoor er bij mij kortsluiting ontstaat (ja, zelfs op afstand via de app), waardoor ik even flink moet slikken en ik een blos op mijn wangen krijg. Dat ie me bijv. de volgende keer wel laat kennismaken met een van de gags of dat ie in huis nog ergens een leuk staartje op een plugje vond. Of op mijn reactie “ach ja, slikken en gewon weer doorgaan” op een totaal ander onderwerp, compleet losstaand van bdsm, reageren met de woorden dat ie niets anders verwacht van me…

Gisteravond had ie me tuk. Ik kreeg als opdracht mee om mezelf voor het slapen gaan nog te verwennen met een van mijn speeltjes en mezelf goed klaar te laten komen. En dat ik er maar aan moest denken dat ik het deed om hem te plezieren… Die laatste zin deed het ‘m…
Dus mijn avondritueeltje in, opruimen, kruikje in bed, tanden poetsen, chill muziekje aan in slaapkamer. Ik ga geknield naast mijn bed zitten en doe in kalmte mijn boeien om. Ik voel dat ik al wat nat ben, dus ik verwacht geen problemen met klaarkomen… Verkeerd gedacht…!
Mijn te levendige verbeeldingsvermogen had de setting in mijn hoofd gemaakt dat ik daadwerkelijk voor Meester mezelf moest bevredigen. Dus met andere woorden, dat hij op een afstandje naar mij zit te kijken, terwijl ik met mezelf speel… En als ik er iets is, waar ik last van heb, is het mijn schaamte… Dus ja, ik geniet mega van mijn speeltje, die magic wand is gewoon zalig, maar hoe nat ik ook ben, hoe opgewonden ik ook raak, hoe lekker het ook is, en hoe giga ik ook mijn gevoel voel opkruipen, ik kom weer eens niet over dat randje… Had het mezelf ook wel extra moeilijk gemaakt door geknield op de grond met mijn benen wijd te gaan zitten (wat ook geen erg makkelijke houding is om in klaar te komen), dus ik voel een lichte frustratie op komen. Nee, het gaat toch niet net zo zijn als een tijdje terug met die verplicht klaarkomen straf… Damn, waarom heeft ie nou net die laatste zin er ook bij gezegd.
Ok, relax, ontspan, want dit gaat me niet verder brengen… Ik sta op en ga toch maar op bed liggen. Ik speel wat ontspannen met mezelf en pak daarna de magic wand er weer bij. Ondanks mijn koude slaapkamer (ja, die is eigenlijk altijd fris, vandaar mijn voetenkruikje), heb ik het inmiddels bloedheet, mega verhit door de inspanningen en het mega geile gevoel, het zweet staat op mijn voorhoofd, onder het randje van mijn borsten en waarschijnlijk ook in mijn bilnaad… Mijn bril had ik al afgezet, want die besloeg al een tijdje… En dan is daar eindelijk de ontlading… En ik ben op… Klik niet veel later mijn polsboeien aan elkaar, het licht uit en val meteen als een blok in slaap… Thanks Meester, voor het in mijn hoofd gaan zitten…

 … in mijn hoofd. Nee geen kortsluiting meer, het is een grote stroomstoring… Error, error, error…
Waarom is het zo f*#&ing moeilijk om over mijn behoeftes en verlangens face to face te praten… Damn, wat is loslaten moeilijk.

Ok, de nacht was niet zo geweldig, ik had niet anders verwacht; tuurlijk werd ik midden in de nacht wakker, kon ff niet meer slapen, lag te bedenken wat ik aan zou doen (sexy lingerie, met daarover een rok en een bloes, type kantoor tutje… was de opdracht). Ik had beter “niets” als opdracht kunnen krijgen (behalve dat dat zo koud is nu buiten…).
Maar goed, na het opstaan eerst voor de katten zorgen, tas inpakken (waarom neem ik eigenlijk nog een setje “gewone” kleren mee, als ik die toch nooit aandoe) en het passen kan beginnen. Rokje is gelukkig snel gevonden. Ik heb er wel een aantal, maar naar mijn idee voldeden die niet aan het begrip “kantoor tutje”. Dan de bloes, dat is een veel lastigere… Uiteindelijk dan toch maar gekozen voor mijn nette donkergroene bloes, tikje laag decolleté, maar hij is netjes / chic, dus voldoet wel aan het predicaat “kantoor tutje”. Qua lingerie heb ik (naar mijn idee) niet echt mega sexy dingen, zeker niet voor mijn bh’s, dus een zwarte bh en kanten slipje met open kruis. De enige jarretelgordel die ik heb, vind ik hier niet bij passen, dus het worden hold up kousen.
Lekker douchen, alles netjes glad scheren en mezelf insmeren met olie. Mijn haren zal ik straks simpel opsteken, net als een “kantoor tutje”…
Als ik in de spiegel kijk nadat ik de lingerie aan heb getrokken, zie ik best een mooie vrouw. Buikje net te dik, maar verder mag ik er aardig wezen voor mijn 49 jaartjes die ik vandaag ben geworden.

Ok, aankleden, nog even een boterham eten, tanden poetsen, lichte make-up en ik ben klaar om te gaan. Heb flatjes aan, want durf met die sneeuw en ijs buiten echt niet op mijn hakken te lopen. Vind het overigens al koud genoeg met die kousen…
Ik rij een extra blokje om en check nog even mijn laatste (verjaardagsfelicitatie)berichten, zodat ik (bijna) stipt om 13.00 uur aanbel (damn nog net een minuut te vroeg…). Als F. mijn jas heeft aangenomen, krijg ik in ieder geval een positieve opmerking over mijn kledingkeuze. Pfff, dat is gelukt.

F. maakt koffie en thee en heeft al gezegd dat ik mag gaan zitten, maar ik draal een beetje rond. Wil niet op de stoel gaan zitten, voelt niet ok voor me, dus ik wacht totdat hij zit, zodat ik voor hem op de grond kan gaan zitten. Dit is beter. Ik heb wat lekkers voor bij de koffie/thee meegenomen, dus ik bied het F. aan en neem zelf (zonder het te vragen) ook een stukje. Daar krijg ik natuurlijk (terecht) een opmerking over. Niet netjes van me, ik heb weer een hoop te leren…

Het is tijd om mijn checklist door te nemen. Althans, dat vindt F., voor mij hadden we het net zo goed over kunnen slaan. Alles wat geen N is, maakt eigenlijk toch niet echt uit welke gradatie ik daar aan geef. F. geeft nog aan dat ik hem moet aankijken tijdens het gesprek, maar het lukt me niet. Ik ben continu om me heen aan het kijken, kijk langs hem heen en het liefst staar ik gewoon naar mijn handen in mijn schoot… Een mega rode blos staat op mijn wangen.
En waar het nog wel gaat op het moment dat we het over handboeien of mondknevels hebben, zo zwaar heb ik het als over mijn gevoel gaat. Leg maar eens uit wat je zo leuk vindt aan vernederen, of waarom je seks met een vrouw leuker vindt dan met een man (terwijl je nog geen ervaring hebt…). Het lijkt echt eindeloos te duren… En ja, ik voelde me vernederd en heel klein…

F. gebiedt me om me uit te kleden en iets van hem af te gaan staan, handen in mijn nek. Bam, de onzekerheid slaat toe. Waar ik vanochtend in de spiegel nog een best mooie vrouw zag, voel ik me nu niet mooi, onzeker, bekeken (ja dat is natuurlijk ook zo als hij op zijn gemak in een stoel zit op een afstandje), maar zo naakt (en ik ben nog niets eens naakt…).
Ik moet langzaam een rondje draaien. En mijn hoofd begint alweer overuren te maken. Wat is er in hemelsnaam zo moeilijk om een rondje te maken in lingerie voor een man? Wat maakt me nou zo onzeker? Ja hij heeft een partner, ja die is mij bekend en ik ben bij haar bekend, ja die is op de hoogte, ja die vindt het helemaal ok, stemt er volledig mee in. Dus wat maakt, dat het voor mij zo niet klopt in mijn hoofd?

Na goedkeuring kan het setje uit en zet F. mij op een meubel vast, waar mijn benen uit elkaar gezet worden. Kut! Ja dat klopt, die is nu open en bloot zichtbaar… Dingen gebeuren in een sneltreinvaart (voor mij dan soms), klemmen en gewichten op mijn schaamlippen, vingers in mijn mond tot ver achterin en klemmen op mijn tepels (jammer dat mijn linkertepel niet mee wil werken), en tot aan het randje geduwd worden, maar ik mag niet over de klaarkomgrens…

Even later sta ik aan het kruis met mijn armen wijd. Als F. na het opwarmen met de flogger, zijn paarse zweep pakt, sta ik half vloekend en trappelend te incasseren. Ik werp hem een venijnige blik toe, die hij alleen maar waardeert. “Nog 10 te gaan”, zegt ie en hij haalt uit. Keer op keer op keer. Ik trek het nauwelijks meer, damn wat doet dit zeer, en F. maakt me snel los. Nee, nee, zet me terug vast en sla vanaf de andere kant. Dit klopt niet, ik moet nog meer ondergaan, het is niet in evenwicht, niet te lief zijn voor me, straf me, pijnig me, ga door… Maar ik zit al op een dekentje, met een andere deken om me heen en een aai over mijn bol… Wat is hier gebeurd…?

Niet veel later roep ik of ik alsjeblieft mag klaarkomen, nee ik wil dit niet, nee ik wil niet klaarkomen, ja maar ik hou het niet meer, ja maar, dit kan niet…. Kortsluiting in mijn hoofd, maar mijn lijf heeft het overgenomen, en daar is de ontlading… ik huil, voel me klein, ook een tikje vernederd, maar veel tijd om bij te komen, is er niet, want de 2e opbouw is al in volle gang. Ik wil perse met mijn hoofd mijn lijf uitschakelen… het lukt niet, mijn lijf wil maar 1 ding en dat is weer klaarkomen… Ik zeg nog nee alsjeblieft niet, maar het wordt snel gevolgd door de vraag of ik alsjeblieft mag klaarkomen…
Na de 3e keer ben ik echt op, ik ben gebroken, F. heeft bepaald, niet ik, niet mijn koppie, maar mijn lijf heeft duidelijk aangegeven wat het wil…

Ter afsluiting toch nog de serie aan slagen op de andere kant van mijn bil / heup, voorovergebogen en niet vast staand. Een stuk lastiger met incasseren. En oja, ergens nog een keer staand mijn 4e orgasme… 

En dat laatste is me nog genoeg onder de neus gewreven tijdens het etentje met partner als afsluiting. Ja, ik was uitgenodigd om te blijven eten. Mag me wel gelukkig prijzen dat ik nog gewoon aan tafel met mes en vork mocht eten. Maar goed, het was net alsof ik buiten mezelf getreden was. Er werd over me gesproken, alsof ik er zelf niet bij zat. Me ingepeperd dat ik wel 4 orgasmes had gehad, hoe goed ik wel niet de vingers achter in mijn keel kon hebben en hoe ik onwijs had zitten blozen en niet eens F. kon aankijken tijdens het gesprek over de checklist. Dat ik niet eens kon aangeven wat ik bedoelde met klein en groot, of kort en lang… Hoe moeilijk kan dat nou zijn…
Fijn hoor met 2 dominanten aan tafel zitten, die het ontzettend met elkaar naar de zin hebben…

Mijn redding is de avondklok, dus ik moet op tijd naar huis… Saved by the bell…
Nadat F. me in mijn jas heeft geholpen, stopt ie in een fractie van een seconden 2 vingers ver achter in mijn mond en houdt me met zijn andere hand achter mijn hoofd vast. Damn, ik zak bijna door mijn hoeven (gelukkig mijn flatjes aan) en voel me ff zweverig. Tot slot een zoen en daar loop ik de kou in… Even afkoelen, voordat ik in de auto stap. Ik hoef niet ver en draai een kwartier later mijn auto de parkeerplaats bij mijn flat op. Thuis snel katten eten geven, mijn huispak aan, kopje thee erbij en op de bank onder mijn dekentje. Verwarming op slaapkamer klein beetje aan (doe ik normaal nooit), kruikje in bed en uiteindelijk met een icepack op mijn kutje, omdat mijn rechterschaamlip zo gezwollen is dat ie zeker 10x zo groot is…

Teruglezend over dit lange verslag, gaat het nog niet eens over de fysieke dingen, de rode draad van dit verhaal is eigenlijk dat er een mega mindfuck aan de gang is… F. zit in mijn hoofd, nee…, IK zit te veel in mijn hoofd, ik vind het zo moeilijk om los te laten en gewoon toe te geven aan wat ik lekker vind en wat ik graag zou willen. En F. weet er heel goed mee te spelen. Maakt het me extra lastig door me er feilloos continu aan te herinneren. Ik heb nog zoveel te leren, en ik wil graag leren!!! Schijt aan de hele wereld, ik ga genieten…!!!

P.S. mijn straf die ik eerder in de week had opgelopen, heb ik gelukkig niet gehad…