Maar goed, na ons “heerlijke” spel lekker in bad om bij te komen en na te praten. Ik blijf dat gewoon fijn vinden dat we altijd de tijd en ruimte hebben om ons intensieve spel na te kunnen bespreken (als het nodig is), maar bovenal om weer terug te komen in het hier en nu. Voor Meneer is het ook fijn om te weten en te voelen dat ik hem gewoon nog steeds lief en aardig vindt, ook al heeft ie me net tot een hoopje moes geslagen of me compleet de grond in vernederd. Fijn om te weten dat het ok is, wat er allemaal is gebeurd en dat ik niet gillend wegren om aangifte te gaan doen…
Ook fijn voor mij natuurlijk om weer in de armen van Meneer te kruipen en te voelen dat ie heel erg om me geeft

Na het heerlijke bad, was het tijd om voor de laatste keer de overeenkomst door te nemen samen. Zittend op de grond voor de bank waar Meneer op zat, las ik alle regels nog eens hardop voor. Zijn we het hier alletwee mee eens… Interpreteren we de regels hetzelfde… En willen we ons hier echt aan committeren… Want het vraagt niet alleen wat van mij (al zijn het voornamelijk leef- en gedragsregels voor mij), maar het vraagt uiteraard ook wat van Meneer. Hij zal er op toe moeten zien dat ik ze daadwerkelijk naleef. Me op mijn vingers tikken (of erger) als ik iets niet goed doe en draagt daarmee ook een hele grote verantwoordelijkheid. Als ik alles hardop heb voorgelezen, kijk ik Meneer met vragende ogen aan. Gelukkig geeft ie te kennen dat het tijd is om te tekenen. Ik overhandig hem de pen en nadat hij zijn handtekening heeft gezet, kan ik mijn krabbel onder het document zetten. Het is nu definitief! Mooie datum (zo op mijn verjaardag) om onze M/s te bestendigen . Het voelt goed en is een mooie stap voorwaarts.

Dankjewel lieve Meneer! Ben superblij met je! Als cadeautje overhandig ik Meneer ook nog een mooie knokencane die door SirJackstools is gemaakt. Of dat nou zo slim is weet ik nog niet…

Na een lekker kopje thee, even bijkomen van de autorit en een plasje, gaan we naar boven. Meneer laat me op mijn knieën zitten, zet mijn voeten naar achteren vast, een ketting om mijn borsten als bondage, mijn handen zitten achter me vast, mijn haar inderdaad in een bondage omhoog vast… Dit is al een mega zware positie, maar er komt nog een extraatje bij. Een wand op mijn clit, maar net zo, dat ie net niet voldoende contact maakt… Wil ik daar dan dus op klaarkomen, zal ik zelf moeten bewegen om de wand een beetje fatsoenlijk te raken. Het wil net niet lukken… Mijn gejammer vind Meneer alleen maar extra leuk… En jammeren kan ik kennelijk als de beste…

Meneer laat me staan, de ketting maakt nu ook een lus door mijn kut heen en als extraatje plaatst ie nu ook knijpers op mijn schaamlippen. Alsof dat niet genoeg is, zit er aan die knijpers een touw, die door mijn mond heen loopt (kan ‘m net niet lekker vasthouden met mijn tanden), maar het ergste is, dat er aan het uiteinde van dat touw een zware ijzeren bal hangt… Mijn handen zitten nog steeds op mijn rug.
Ik jammer binnensmonds wat af, wil het touw wat beter vasthouden met mijn tanden, maar ben zo bang om het touw te laten schieten en daarmee mezelf een hoop ellende te bezorgen, dat de tranen echt in mijn ogen staan… Willen jammeren, maar dat eigenlijk ook niet goed kunnen, want ja, kan mijn mond niet open doen, want dan dondert die bal op de grond. Wil eigenlijk wat zeggen, maar dat gaat natuurlijk ook niet, want dan dondert die bal op de grond… Kortom, ik verbijt me, maar heb het zwaar. Eigenlijk schiet ik bijna in een paniek om de angst dat die bal op de grond gaat donderen… (dat Meneer al die tijd zijn hand onder de bal had gehouden, heb ik gewoon niet gezien… was zo met mezelf bezig en maar te proberen om dat touw goed in mijn mond te houden en het niet te laten schieten…). Uiteindelijk laat Meneer de bal zakken en sommeert me om zelf de knijpers van mijn kut af te halen… Als ik dat niet meteen doe (ik weet immers hoeveel pijn dit gaat doen, want ze zitten er inmiddels al weer even op), maakt ie me klein door te zeggen dat ik “niets waard ben”, “dat ik het niet aan kan dat de bal zou vallen en zelfs niet capabel ben om zelf de knijpers te verwijderen”. Hoe klein en minderwaardig kan je je op dat moment voelen… Ik kan wel door de grond zakken. Heb zo fucking mijn best gedaan om dat touw omhoog te houden…

De vacuüm pompjes op mijn tepels zitten er nog steeds op en worden af en toe wat strakker gedraaid. Meneer zet me op een one bar prison, met een wand erbij. Ik probeer door tegen de wand aan te “rijden” om klaar te komen, maar het lukt wederom net niet… Hoe fucking frustrerend… Als ie echter niet veel later me van de one bar prison laat stappen en de dildo uit mijn kut schiet, squirt ik vol over Meneers arm en broek heen. De nodige vernederingen naar mijn hoofd geslingerd krijgend…

Maar ik krijg geen tijd om bij te komen. Meneer doet grote voetboeien bij me om. Even kijken of ze goed zitten, niet helemaal lekker, dus even los en opnieuw vastmaken. En dan ga ik heel langzaam met mijn voeten de lucht in… ik word dus aan mijn enkels omhoog getakeld en even later hang ik dus op z’n kop. Mijn hoofd is los van de grond, met mijn handen kan ik nog wel bij de grond. Het is wennen, geeft een andere ervaring, alles staat natuurlijk nu op z’n kop en daardoor is het gevoel ook anders. Meneer pakt er een ketting bij en stopt die schakel voor schakel in mijn kut… pfff, dit is even wat anders dan gewoon liggend op een gynaecologenstoel… Lijkt ook of er meer in past zo op z’n kop… Het koude, harde staal dat in je kut glijdt (glijmiddel is niet echt nodig geloof ik…). Het idee dat je gevuld wordt met iets dat eigenlijk helemaal niet in je kut thuis hoort. De kans dat je velletje net tussen de schakels komt… Het is voor mij allemaal zo ontzettend geil. De ketting die een klein beetje eruit gehaald, weer opnieuw in mijn kut gestopt wordt… Een echt glijfeestje…

Als Meneer er een zweep bij pakt, geef ik aan dat dat nog net ff teveel van het goede is. Ik moet het nog allemaal even verwerken. Nu nog gezweept worden is echt too much. Een volgende keer maar weer.
Als ik even later op de grond lig, met een natte kut bijkomend van mijn hangavontuur, begint Meneer mij te vingeren en omdat ik mega geil ben, gaat dit vrij snel over in fisten. Mijn kut is nat en gaat vanzelf meer open staan en het is daardoor niet echt moeilijk meer om met zijn hand naar binnen te gaan. Pfff wat is dat toch ongelooflijk lekker. Als ie me een wand in mijn hand drukt en ik deze zelf dus goed op mijn clit kan zetten, krijg ik niet veel later zo’n hels dubbel orgasme… Het vuurwerk barst los , ik ontplof gewoon en dat ontaardt bij mij in een enorme, onbedaarlijke huilbui… Wat een ontlading!!!!

Tijd om echt op adempauze te komen. Ik maak het eten klaar, we kruipen op de bank om een filmpje te kijken, maar ik kan mijn focus niet houden, toch maar even praten over alles wat er is gebeurd. Is ook nodig om alles te verwerken. Onbewust ben ik kennelijk wat aan het uitdagen (ik ben me echt van geen kwaad bewust ), want Meneer sleurt me mee terug naar boven. Hij neemt ook een kookwekker mee. Ik moet zelf aangeven welk getal. Euh, ja, hoe kan ik nou een getal kiezen, als ik geen idee heb wat er aan vast hangt… Dus kies ik maar voor het “veilige” getal 2. Meneer zet de kookwekker en geeft me een wand in de hand met de opdracht dat ik mezelf moet verwennen… En ik krijg een kortsluiting in mijn hoofd. Ik kan het niet, schaamrood op mijn kaken… en dat wordt nog erger als Meneer ook nog met woorden benoemt dat ik toch waardeloos ben als ik zelfs deze simpele opdracht niet kan uitvoeren. Hij slaat me op mijn kut met een zweep, zet daarna de wand tegen mijn clit en wisselt dit een paar keer af. Daarna zet ie de wand vol op mijn clit, duwt zijn vingers in mijn kont en als ik dan de wand overneem, krijg ik weer een mega orgasme… Al jammerend en huilend, kruip ik tegen Meneer aan.

Op de bank val ik doodmoe tegen Meneer in slaap, dus tijd om naar bed te gaan. Maar Meneer is nog niet klaar met me en gaat mij nu pesten. Als ie even later laat voelen hoe hard ie is, duwt ie hard zijn lul in mijn mond, het zuur komt me omhoog, maar hij gaat door, neemt bezit van me, geeft me geen ruimte, ik kokhals, de slierten slijm druipen ervan af als hij in en uit mijn mond gaat, nog wat harder en nog wat dieper… tot er beneden geluid klinkt, S. komt thuis en abrupt stopt Meneer, geeft me een kus en loopt fluitend naar beneden, mij alleen, gedesillusioneerd en “gebruikt” achterlatend… Ik val in een onrustige, maar wel diepe slaap… Doodmoe van alle ervaringen!

Of wat dacht je van afgelopen vrijdag. Hij had de vorige keer nog gevraagd wat ik graag wilde en mijn antwoord was daarop “massage” en “bad”. En wat denk je… Ik krijg ook daadwerkelijk een massage en een bad… Na het kopje thee, gaan we naar boven. Hij was zelf tussendoor al even naar boven geweest en ik mocht niet alleen naar boven. Dat is op zich al vreemd. Dus als ie de deur open doet van de zolder, zie ik wat schaarse verlichting, er zijn kaarsen aangestoken, het is behaaglijk warm, er staat een soft muziekje op en er staat een massagetafel klaar. Heel langzaam kleedt Meneer mij uit. Streelt me, is lief voor me en duwt mijn handen zachtjes weg als ik mee wil helpen. Nee, hij bepaalt in welk tempo mijn kleding uit gaat. Tergend langzaam, heel intiem en lief… Ik krijg er de kriebels van en de tranen staan in mijn ogen. Dit ben ik niet gewend en hier heb ik zoveel moeite mee. Sla me met een zweep, dat is prima, maar deze tederheid en directe intimiteit…
Als ik op de tafel lig, voel ik warme massageolie en ook warme hotstones die over mijn rug gaan. Mijn schouders, rug en benen worden heerlijk gemasseerd. Af en toe even teasen tussen mijn benen en bij mijn anus… maar Meneer gaat verder rustig door. Ik mag me omdraaien en ook de voorkant krijgt een heerlijke massage… Ik ben beduusd, het voelt fijn, maar is ook wel weer vreemd.
We gaan diep en om zo diep te kunnen gaan, moet je open staan voor de ander, volledige vertrouwen hebben en dus “intiem” met elkaar zijn. Maar dit is zo’n andere manier van intimiteit… Iets wat ik graag verder zou willen ontdekken en dan helemaal graag met een liefdespartner. Wie weet gaat 2024 me dat ook nog brengen…
Het is even geklungel en ik hoor Meneer af en toe wat binnensmonds verwensingen uitspreken, maar dan heeft Meneer de schaamlipspreider (MET extra pinnetjes) op mijn schaamlippen gezet. Lig ik daadwerkelijk open en bloot op tafel. Blijven de kaarsen niet meer op het tableautje staan, maar voel ik het kaarsvet in grote golven over mijn buik en borsten glijden. Krijg ik de kriebels en lig ik echt als een gespannen snaar als het kaarsvet weer met een mes van me af geschraapt worden… Oh wat heb ik toch een bloedhekel aan messen. Ik vind ze zo eng… En dat ik niet veel later op een kleddernatte handdoek lig omdat er een grote dildo mijn kut in is geschoven en niet veel later weer de hand van Meneer, zegt wel genoeg hoe ik uiteindelijk geil heb liggen genieten.

Oja, de “Relax paddle” die ik gewonnen heb met de Eindejaars winactie van -MUST- is gemeen, doet zeer en laat bloederige puntjes achter… De ongeveer zelfde paddle die Meneer zelf had gemaakt, is van hetzelfde laken een pak… Slechts 3 klappen per plek waren er nodig om mij genadeloos klein te krijgen en mijn lichaam voor een langere tijd te tekenen…

Het bad was warm, lekker met relaxing olie en lang… Ik kreeg van die lelijke afwashandjes van het lang in het water zitten. Goede gesprekken, zo fijn om over van alles en nog wat te praten. Over koetjes, kalfjes, werk, maar ook over alles wat ons bindt in de bdsm. Waar mijn drijfveren liggen, wat Meneer graag nog zou willen doen. En dan volgt ook dat Meneer graag onze relatie verder wil bestendigen. En dat het tijd is om meer regeltjes voor mij in te voeren… Hoor ik dat nou goed… Wil hij dit echt?!?! Je kan mij niet blijer maken natuurlijk. Regels… I just love them  !!!! Ik gedij er gewoon goed op. Het geeft mij vastigheid, houvast en laat me op een fijne manier voelen dat ik bij Meneer hoor, van Meneer ben… Dus aan mij de taak om na te gaan denken welke regel(s) ik er bij wil hebben en dat deze week nog aan Meneer door te geven, zodat we daar volgende keer over kunnen hebben.

Als ik een tijdje met de lul van Meneer heb zitten spelen en ie lekker hard is, gebiedt ie me om te draaien en laat ie op zijn manier weer even weten dat ik van hem ben, dat hij bepaalt wat en hoe… en ramt hard zijn lul in mijn kont… geen genade, geen gezeur, hij neemt wat hem toekomt…. en ik voel me weer afglijden naar die fijne plek, waar er rust en kalmte is, leegte en stilte, waar ik mag zijn wie ik ben, waar ik niet meer hoef na te denken, en me volledig over mag geven. Dankjewel lieve Meneer!!! Ik hou van je!!!

Uiteindelijk werd het dan 2x per week. Maar als ik dan toch zo lekker wilde klaarkomen, moest ik het dan ook maar meteen 2x achter elkaar doen. Maar indien geen 2 keer dan komt die keer er de eerstvolgende ronde bij… en indien dan geen 3 keer dan wordt het de keer daarna op 1 dag 2x 2…
Dus als ik aan de gang zou gaan, moest ik er wel voor zorgen dat ik in de mood was…
Ik mocht gelukkig zelf de dagen en de manier waarop kiezen. Hoef alleen maar verslag uit te brengen wanneer en hoe vaak ik het heb gedaan.

Of ik hier nu zo blij mee ben… Ik weet het nog niet. Zeker die 2x achter elkaar. Soms is het gewoon lekker om meteen na je orgasme lekker in slaap te vallen… Nu laat ik dat wel uit mijn hoofd en is het gewoon even bijkomen en gewoon nog een keer. Hoppa! Het gaat mij toch niet gebeuren dat ik anders gewoon 3x achter elkaar moet klaarkomen…

Maar goed, de eerste keer deed zich aan, ik was in de mood, dus leek me 2x wel te moeten gaan lukken. Nou dat heb ik geweten. Kennelijk was de urge een beetje hoog opgelopen, want ik dacht dat ik er in bleef… Zeker bij de 2e keer bleef ik maar in mijn piek hangen…
Meester kon weer lekker gniffelen…

Later die week dacht ik lekker op een zaterdagochtend beetje uit te slapen en nog even lekker soezen in bed. Oh, wacht dat kunnen we nu nog gezelliger maken, hoef nu niet eerst toestemming te vragen… Zo gezegd, zo gedaan. Satisfyer erbij, beetje spelen en ja hoor, daar ging ik voor de eerste keer over het randje… Terwijl ik even rustig lig bij te komen en me aan het voorbereiden ben voor de tweede keer, bedenkt mijn bovenbuurvrouw dat het tijd is om te gaan stofzuigen… NEEEE!!! Niet nu!!! Het is zo’n irritant, storend geluid, waarbij de stofzuiger over (ik denk) een laminaatvloer gaat. Best wel herrie. Annoying…!!! En omdat ik me eraan irriteerde, zakte natuurlijk mijn mood tot het vriespunt. Nee, het gaat me niet gebeuren dat die tweede keer me niet lukt. Ik wil niet de volgende keer drie keer moeten klaarkomen… Het gaat me potverdorie lukken…!
Ok, dat had dus duidelijk geen zin. Pfff, adem in, adem uit, relax, ontspan, sluit je af voor het geluid, kruip lekker in je coconnetje, focus op je gevoel in je onderbuik… En ja hoor, dan eindelijk…. Pfieuw.

Vorige week verliep de eerste keer nog redelijk. Bij de 2e keer klaarkomen, bleef ik wel ff edgen. De ontlading komt dan maar niet. Lijkt heel fijn, maar uiteindelijk wil je er gewoon even lekker overheen. Maar goed. Lukte gelukkig wel.
Bij de tweede keer die week, werd het toch wat lastiger. Zodra ook maar het idee ontstaat om even lekker een “feestje” te gaan bouwen, schiet Meester in mijn gedachten. Zie ik ‘m zo voor me, met een grote grijns op zijn gezicht, die pretogen en hoor ik zijn stem… En nee, niet om me op te geilen en me een stukje verder te helpen, maar juist om me te “pesten”, toch de toestemming niet te geven (die ik nu eigenlijk niet nodig heb) en de woorden dat ik nog best even uit kan stellen…

En nu zit ik dus in een nieuwe week en mag ik deze week weer 2x 2x met mezelf spelen en klaarkomen… Eens ff kijken wanneer ik daar zin in heb…

Eind deze week ga ik samen met dinnetje naar het Ultimate bdsm-feestje in Beek en Donk. Helaas kan Meester door zijn operatie niet mee. Erg jammer natuurlijk, maar hij moet eerst goed genezen. Inmiddels loop ik natuurlijk redelijk te stuiteren, want de laatste keer met Meester, is al weer ruim 4 weken geleden tijdens het Try & Play feestje. Ben laatst wel even op ziekenbezoek geweest, maar hij moet heel rustig aan doen. Dus van spelen is voorlopig geen sprake.
Ik kaartte het onderwerp even aan, omdat ik graag even wilde wat wel en niet mocht tijdens het komende feestje. Ik had op zich al wel toestemming voor bondage.
Uiteindelijk kreeg ik gedurende de tijd van het feest de vrijheid om van datgene te genieten waar ik zin in had die dag. Ik zat hem met grote ogen en (bijna) open mond aan te kijken. Wist niet wat ik moest zeggen. In mijn koppie ging het alle kanten op, maar het was zo druk in mijn hoofd, dat ik niet eens wist wat ik allemaal dacht… Error, error, error…!!! Dit kan ik niet aannemen…!!!

Gelukkig kwam de oplossing ineens uit een onverwachte hoek… Mijn lieve mentor gaat uiteindelijk ook naar het feestje en door haar zou ik wel geslagen kunnen worden als Meester dat goed vindt. Check check dubbel check, ja, hij had zijn toestemming al gegeven, maar toch. Later geeft ie zelfs nog aan dat hij haar alle vrijheid heeft gegeven, die hij mij ook heeft gegeven. Dat hij ervan uitgaat dat ze goed voor mij zorgt en dat ik mijn eigen grenzen bewaak. Nou ik ben benieuwd hoe het avondje nu gaat verlopen. Dinnetje wilde ook nog wat waterbondage doen. Dus gezelligheid op en top!!! Heb er zin in!!! De Halloween-accessoires zijn ook in huis, dus we gaan ervoor

*****

Waar ik overigens wel trots op ben, is dat ik een volgende keer met Meester zo goed als geen straf heb af te rekenen. De enige die er nu op het lijstje staan zijn 2x 5 caneslagen die ik nota bene heb opgelopen tijdens een sessie bij Meester thuis eind augustus. Ik had het de dag erna pas door, toen ik nog even de regels zat door te nemen. En zo eerlijk als ik ben, biecht ik het dan natuurlijk weer op… Had ook mijn mond kunnen houden. Nee, eigenlijk ook weer niet, want in de regels staat ook weer dat ik zelf om straf vraag als ik een fout maak…
Maar goed, verder nog 10 caneslagen voor het vergeten van mijn boekje toen we naar Try & Play gingen. Dus op dit moment 20 caneslagen als straf over een periode van inmiddels 9 weken. Dat is wel te overzien. Niet dat ik nou zo graag een overtreding maak. Want straf is straf en die slagen vind ik echt niet fijn. Maar ik ben ook maar een mens, en dan vergeet je wel eens iets, of je doet iets niet goed. Dus daar hoort dan wel een consequentie aan te zitten. Althans, voor mij dan. Ik gedij daar gewoon goed op, regeltjes en bij het niet houden aan die regels de consequenties ervan ondervinden.

*****

Oja, de laatste keer dat ik in de bench heb gezeten was op vrijdag 13 augustus… Dat is echt al een enorm lange tijd geleden (10,5 week…). Eigenlijk best jammer, want het geeft me gewoon heel veel rust. Even alles loslaten, aan niets hoeven denken, opgesloten in een kooi, gewoon even niets zijn…
Wil er zelf niet echt om vragen. Vind ik ook niet echt netjes. Misschien dat het hier schrijven op mijn blog weer een lampje doet branden bij Meester…

Of op andere momenten waarop er gewoon meer rust is… mijn hoofd staat altijd aan, ik ben altijd al 1000 stappen vooruit aan het denken, heb dingen al overdacht, en nu… nu is er meer rust, ben ik zelf rustiger en ja, mijn hoofd staat nog altijd aan (dat uitzetten kan ik alleen maar bij Meester ), maar het voelt gewoon anders.

Afgelopen zondag attendeerde ik Meester op het feit dat hij mijn eerste paar regels nog niet had aangevuld en dat ik nog geen reactie van hem had ontvangen op mijn mail die ik daarover had gestuurd een paar dagen later. Hij gaf aan dat hij door drukte daar nog niet aan toegekomen was, maar dat ie daar die dag nog wel tijd voor wilde vrijmaken om daar weer eens in te duiken. En zo geschiedde het dat Meester op de schrijfstoel belandde en ik na 1,5 uur ineens bijna 50 regels had…. OMG!!!!
Tuurlijk moest er nog even om verduidelijk gevraagd worden, de puntjes op de i gezet worden en natuurlijk vanaf wanneer ze zouden ingaan… Dat werd dus meteen vanaf de volgende dag (had ook meteen in kunnen gaan, maar klonk gewoon leuker….).
Trouwens wel met de mededeling dat er in de aankomende weken nog wel geschikte regels aangevuld zullen worden.

Ach weet je, het gros van de regels zijn omgangsvormen en communicatie, daar is niet zo veel moeilijks aan, sterker nog, de meeste gaan als vanzelf bij mij en vind ik eigenlijk niet meer dan normaal. Ik wil tenslotte graag Meester het naar de zin maken en pleasen, zoals een goed slavin betaamd… 

En dat Meester nu ook de regel heeft opgenomen dat ik helemaal niet meer zonder toestemming met mezelf mag spelen… van de ene kant wellicht misschien soms een beetje vervelend, maar ik ben er om Meester te pleasen, niet voor mijn plezier…, of beter, als Meester plezier heeft, heb ik dat ook!

Thanks Meester!!!

Ik kan je vertellen, dit is hell!!!! Man, wat valt het tegen om verplicht te masturberen, als je er geen zin in hebt (en dus droog bent) en je dus geen hulpmiddelen mag gebruiken. Voor mij echt een absolute hell!!!! Verslag van dag 1 was in het kort als volgt: slecht geslapen, de ochtend sessie verliep nog enigszins rap, maar het voelde niet goed. Na het avondeten was blegh, het is echt niets met een volle maag… En die voor het slapen gaan kostte me gewoon al een kwartier…

Dag 2 begon verschrikkelijk, ik raak gefrustreerd omdat het niet wil lukken en het kost me uiteindelijk ruim een half uur… Gesloopt, trillend op mijn benen stond ik onder de douche.

Omdat er ook geen leuke gesprekken meer waren natuurlijk in de app, maakte me dat steeds onzekerder, ik voelde me klote en miste mijn Meester. Tuurlijk hoorde dat ook bij het strafproces, en ja, ik wist dat ie zwaar teleurgesteld was, maar ik had hem echt even zo hard nodig!!
En dus trok ik toch maar de stoute schoenen aan en stuurde hem een berichtje met het verzoek of we deze week even kort konden afspreken. Ook nu duurde het weer erg lang voor er een reactie kwam, maar er kwam wel een positief antwoord!! En dus stond Meester aan het einde van mijn werkdag bij mij voor de deur. Ik had hem het liefst om zijn nek willen vliegen, maar heb me maar ingehouden…

We hebben heel goed kunnen praten, over mijn overtreding, over mijn straf, over hoeveel pijn het me deed dat ie me af en toe negeerde, maar dat ik het ook snapte. Gewoon samen praten over het hele gebeuren, waarbij ik aan zijn voeten mocht zitten. Oh wat voelde ik me fijn! Deze aandacht had ik echt even nodig.

Meester wist vooraf eigenlijk al wel dat mijn straf bijna een onmogelijke opgave zou zijn, maar was ook benieuwd hoe ik daar mee om zou gaan. Hij heeft de straf nu iets bijgesteld. Ik hoef het nog maar 2x per dag te doen en mag nu gelukkig wel hulpmiddelen gebruiken. Daarvoor in de plaats zijn er wel 4x 5 zweepslagen met de paarse zweep bijgekomen (5 zweepslagen per keer minder).
Eerder had ik zelf aangegeven dat ik mijn straf bij voorbaat al wilde verdubbelen. Het verplicht masturberen hoeft niet verdubbeld, de 7 dagen totale onthouding uiteraard wel. De 20 zweepslagen worden ook verdubbeld. De 50 caneslagen waren al door Meester verdubbeld…

Met andere woorden, ik heb mijn lesje wel geleerd. Zal niet meer zo snel de fout in gaan, zeker niet met zoiets zwaars. Maar belangrijkste was ook, dat mijn Meester er nog steeds wel voor mij was. Hij had zelfs nog mijn verlaat verjaardagscadeautje bij zich. Speciaal voor mij, van hem… omdat “je zo graag in je blote kont met alleen een t-shirt aan het huishouden doet…”
Mag er ook in slapen… Dat is wel extra fijn!

DANK U LIEVE MEESTER!!!

Na de meeting heb ik mijn fouten meteen opgebiecht aan Meester, dat was tegen 12 uur. Pas na 18 uur kreeg ik pas een reactie, terwijl hij het bericht al om 12.20 uur had gelezen… Weet je hoe frustrerend dat is en hoe zenuwachtig ik werd… Maar goed, ook nu liet ie alleen maar weten dat ie “straks zal laten horen waar ik er deze keer mee weg zou komen en waar ik straf had opgelopen”. En dus was het wachten begonnen en kon ik mijn zonden gaan overdenken. Want weet je, mijn straf was al begonnen. Niets zo zenuwslopend als wachten op de reactie van je Meester.

Om 22 uur dan eindelijk de verlossende woorden. Omdat ie niet helder genoeg was geweest over de regel, kwam ik weg met het mailen. Maar het chatten over het geeuwen en de katten is niet werk gerelateerd, dus privé, dus een overtreding. Voor deze eerste keer kreeg ik alleen per overtreding straf en niet per berichtje… pfff…. Dus 2x 10 caneslagen en daarmee kom ik er dan goedkoop vanaf. Nu afwachten waar ik de caneslagen ga krijgen en hoe hard Meester ze gaat geven…

Dank u Meester dat u zo mild bent geweest in het toekennen van het aantal overtredingen. Ik zal mijn straf ondergaan en de hardheid en plek accepteren die u wenst. Ik beloof dat ik mijzelf zal verbeteren! 

Een tijdje terug kwam er op het forum waarop ik actief ben de vraag over of iemand ‘slavin’ of ‘sub’ is en wat voor gevoel men daarbij heeft.
Mijn reactie aldaar was het volgende (ik heb het iets herschreven):

Hoe graag ik het ook zou willen, de associatie die het woord ‘slavin’ bij mij oproept, is die van deurmat/voetveeg en daardoor kan ik maar niet wennen aan het woord ‘slavin’ en blijf ik mezelf dan ook nog steeds ‘sub’ noemen. Voor mij zit er verder ook nog het begrip ‘eigenaar’ vast aan het woord ‘slavin’ en als ik aan een eigenaar denk, denk ik aan iemand die alles voor mij bepaalt. Nou wil ik best in een relatie zitten waarbij bepaalde dingen voor mij bepaald worden, binnen een bepaalde setting, maar alles uit handen geven, doe ik niet. Ik zal dus zelf altijd willen bepalen wat en hoe ik mijn werk doe. Met wie ik omga, wanneer ik mijn hobby beoefen en noem zo maar eens wat dingen.
Dat M. voor mij bepaalt wat ik aan moet als we ergens heen gaan, dat hij bepaalt wat ik eet, als we in een restaurant zijn (om maar weer eens wat dingen te noemen), vind ik minder zwaar wegen en daar kan ik me dus ook prima in vinden. Ik ben dan ook zelf heel erg benieuwd naar de reacties van degene die zichzelf wel slavin noemen en wat daar voor hen voor betekenis achter zit.
De eerlijkheid gebiedt me er wel bij te vermelden dat ik zelf de laatste tijd ook nadenk over deze term. En dat ik merk dat ik er ook wel iets mee heb, maar dat vooralsnog de negatieve klank van het woord voor mij de overhand heeft. Maar binnen bepaalde kaders wil ik absoluut beschikbaar zijn voor mijn Meneer, wil ik mijn Meneer dienen, wil ik mijn Meneer gehoorzamen en pleasen, mij onderwerpen aan Meneer en ben ik de slet van mijn Meneer. Dus ja……

Hoeveel anders kan je er 5 maanden later tegenaan kijken…..
Ik heb tijdens onze laatste vakantie aan Meneer gevraagd of ik zijn slavin mag zijn, of ik hem mag dienen vanuit mijn hart en gevoel, en gezegd dat ik graag de regels volg die hij heeft opgesteld. Meneer is er super blij mee en is er trots op mijn Meneer te zijn. We hebben de regels ook aangescherpt op mijn verzoek, en natuurlijk voegde Meneer er nog een paar toe. De boetedoening voor de afgelopen maanden (waarin we het erg moeilijk hebben gehad) werd ook onmiddellijk ingelost….. We gingen naar een stuk afgelegen bos, waar ik met de riem 150 slagen heb gekregen, zonder pardon of genade. En Meneer was daarin niet mild (auw!!!!). De tekenen ervan heb ik tot wel 2 weken lang met trots en een warm gevoel gedragen.

We hebben verder een contract opgesteld waarin we alle regels hebben vastgelegd. Uiteraard zullen die in de toekomst nog wel verder uitgebreid gaan worden.

Ik ben een slavin, ZIJN slavin, ik ben er trots op en ik ben blij dat Meneer M. mijn eigenaar is.

• De belangrijkste reden voor preventieve billenkoek is ervoor te zorgen dat een vrouw zich goed blijft gedragen.*
• Een tweede reden om een vrouw periodiek billenkoek te geven is om haar te straffen voor eventuele overtredingen die ze begaan heeft sinds ze voor het laatst voor haar billen kreeg, of dat nu periodiek of voor straf was.*
• Een derde reden voor periodieke billenkoek is dat dit een goede gelegenheid is om haar logboek te controleren.
• Een vierde reden voor periodieke billenkoek is dat dit de intieme band tussen man en vrouw versterkt.*
• Een vijfde reden waarom periodieke billenkoek zo nuttig kan zijn, is dat het de sinds het laatste pak op haar billen opgekropte en opgebouwde spanningen kan wegnemen.*
• Een zesde reden waarom een periodiek pak slaag zowel voor de vrouw als het stel nuttig is, heeft te maken met het regelmatige karakter ervan. Een periodiek pak voor haar billen maakt een vrouw eens en temeer duidelijk, dat haar partner zich volledig aan de door hen afgesproken levenswijze met huiselijke discipline houdt.*
• Een zevende reden voor periodieke billenkoek is heel belangrijk. Veel vrouwen hunkeren naar de intimiteit met hun partner. Dit intense verlangen kan een vrouw ertoe brengen zich opzettelijk te misdragen om een pak op haar billen uit te lokken.
• Een achtste reden voor periodieke billenkoek is om haar onderwerping aan haar partner te bevestigen en aan te moedigen.*

Achter de redenen heb ik met een sterretje (*) aangegeven welke voor mij min of meer van toepassing zijn. Een score van 6 uit 8, niet slecht…..
Na wederom de nodige gesprekken hebben M. en ik afgesproken dat we op donderdag de WS gaan invoeren. Het is dan al iets in de week, waardoor met name voor reden 5 het wel handig is voor mij. De woensdag valt af, omdat we dan hardlooptrainingen hebben. Als slaginstrument hebben we de keuze uit de cane, de riem en een lininaal. Hoeveelheid slagen is een kwestie van uitproberen.
Gisteravond was het dan zo ver, de eerste WS. En het heeft heel veel met me gedaan. Ik vond het begin best moeilijk. Stond al bijna te huilen, voordat we überhaupt begonnen waren. Evengoed, het moment was eindelijk daar. De gordijnen waren dicht, de muziek stond iets harder (alhoewel een cane gelukkig niet al te veel geluid maakt).
Een bemoedigend klopje van M. op mijn schouder en de woorden dat ik moet aangeven wanneer ik er klaar voor ben en dat ik uiteraard mag aangeven als het niet meer gaat.
En terwijl er zachtjes wat tranen over mijn wangen rollen, trek ik mijn broek, slip en sokken uit en ga ik voorover gebukt bij de eettafel staan.
M. kondigt de eerste slag aan en houdt zich de eerste slagen nog wel iets in, om toch een beetje op te warmen. Na de eerste 10 wrijft ie even over mijn billen, maar eigenlijk wil ik dat helemaal niet.
Af en toe stap ik weg/opzij na een slag die goed aankomt en M. geeft me nu gelukkig nog wel de tijd om me te herstellen. Waar er bij de eerste 20 slagen nog van alles door mijn hoofd spookt (ik weet niet eens meer wat allemaal, alleen dat het heel druk was in mijn hoofd), kan ik me daarna eindelijk overgeven aan de pijn en raakt mijn hoofd leeg. Tijdens de laatste 10 slagen heb ik al een huilbui die na de WS alleen nog maar erger wordt. Ik loop wat doelloos door het huis, knuffel de katten, waarbij er 1 zo lief mij kopjes geeft, dat ik nog harder ga huilen. In eerste instantie wil M. me wel troosten, maar ik weer hem af en hij accepteert het (gelukkig). En na een kwartier – 20 minuten zakt het allemaal een beetje en kom ik weer terug in het hier en nu.
Ik kan weer aan de normale bezigheden beginnen en ga opruimen om naar bed te gaan. Tandenpoetsen, make-up afhalen, vaatwasser aanzetten etc. M. vraagt nog of ik wil praten, maar ik geef aan dat ik dat graag de volgende dag wil doen.
Ondanks dat ik me nu rustig voel en op een goede manier leeg, kom ik moeilijk in slaap en heb een onrustige nacht. Ik word diverse keren wakker, moet naar het toilet.
Nu, terwijl ik dit schrijf, begint het eigenlijk pas zijn effect wat te krijgen. Ik ben (voor mijn gevoel) wat rustiger, wat meer ontspannen. Het besef ook dat we samen nog moeten leren. Ondanks dat ik in totaal 60 caneslagen heb geïncasseerd, waren ze voor mij eigenlijk nog niet echt hard genoeg. De intensiteit mag wat omhoog, waarbij waarschijnlijk het aantal omlaag gaat…..
Vanochtend in bed nog even kort over gepraat met elkaar. Het was heftig, het was intens, het was op momenten moeilijk voor M., maar het was ook mooi en fijn. En we hebben er beiden een goed gevoel aan overgehouden. En dat is het allerbelangrijkste natuurlijk. De finetuning van de WS komt vanzelf wel. We praten gelukkig heel veel, dus dat komt wel goed.

In de afgelopen week waren we iedere dag samen. Waardoor we goed hebben kunnen oefenen. Op 2e Kerstdag zelfs het diner met familie in een restaurant. Er was een buffet en samen met M. liep ik dan langs het buffet. Ik mocht nog wel aangeven wat ik graag zou willen, maar M. maakte dan uiteindelijk wel de keus wat ik wel en niet mocht. Een extra glas Prosecco onder mijn neus geschoven krijgen en dan eerst M. aankijken of ik die wel kan aannemen en op mag drinken. Bij mijn zus op bezoek zijn en vergeten om te vragen of ik naar het toilet mag. Vanaf de gang hoor ik de vraag “he, zit jij op het toilet?”. Stomverbaasd antwoord ik met “ja” en pas als ik het toilet afkom, zie ik het gezicht van M. en ineens heb ik door dat ik iets fout heb gedaan. Het schaamrood vliegt op mijn wangen en snel buig ik mijn hoofd.
Maar ook dat ik als vanzelfsprekend iets van iemand aanneem, een hap neem en datgeen opeet, zonder erbij na te denken. M. die niets heeft gezien. Pas een paar minuten later kom ik tot het besef wat ik heb gedaan en heel eerlijk biecht ik mijn fout op aan M. Gelukkig is M. dan wel zo lief dat hij me voor deze fout niet straft.

Het mooie ervan is dat ik onderdaniger wordt naar M. en hij meer dominant naar mij toe. Precies hetgeen we willen. We zijn dan ook erg blij met de invoering van deze simpele regeltjes. Over een maand gaan we evalueren en kijken we of er wellicht wat regels toegevoegd kunnen worden.
Als we niet in elkaars aanwezigheid zijn (zoals bijv. op een werkdag) vervallen de regels omdat ze anders niet te hanteren zijn. Ik ben wel benieuwd hoe ik me over een tijdje voel, als we wat langer bezig zijn met deze regels. Heb ik dan toch de behoefte om toestemming te vragen als ik iets wil eten, of zal dat meevallen. We zullen zien….
Verder moeten we nog even goed nadenken over de straf voor mij. Ik ben ook een masochist, dus ja, werken caneslagen of anderszins dan wel. Ikzelf heb het idee dat het wel werkt als de slagen komen zonder opwarmen of opbouw. M. moet daar voor zichzelf nog een klein stapje nemen om meteen harder te durven slaan. Maar we zien de toekomst positief tegemoet en zijn onwijs blij met deze extra verdieping in onze relatie.