Niet lief, wel met liefde ❤️

Emmy — Sun, 06 Sep 2026 13:30:43 +0000

Recentelijk heb ik een advertentie gezet op Fetlife waarin ik op zoek ben naar een vrijwillig slachtoffer (v) om mijn sadistische kant verder te mogen ontdekken. Want dat er een sadistje in me zit, daar ben ik me inmiddels wel van bewust…
Al 2 mooie reacties op gehad, die ik verder ga onderzoeken. Echt super tof!!

Gisteren zou S. bij me komen knopen. Altijd leuk, gezellig en fijn met haar. Dat ik met touw ook niet altijd even lief ben, daar weet ze al alles van. En dus gaf ze me recentelijk ook aan dat ze wel eens wilde ervaren wat impact kan doen in combinatie met touw.
We begonnen met thee. Een rustig moment om bij te praten, maar ook om nog eens goed te praten over consent en impact. Want het is voor mij als ontdekkende sadist natuurlijk ontzettend interessant. En eerlijk? Ook een beetje spannend. Want iets willen ontdekken is één ding, maar daadwerkelijk degene zijn die de impact geeft, voelt toch anders. Dus eerst maar eens goed de kaders neerzetten. Wat willen we ontdekken? Waar liggen grenzen? Hoe kan ik haar lezen? Wat ik heb nodig van haar? En vooral: hoe zorgen we ervoor dat we elkaar ook midden in het spel blijven begrijpen?

Daarna gingen we met touw aan de slag. Eerst maar eens een ongemakkelijke tie maken. Het is hard werken op 1 knie zittend, handen op de rug en dan het andere been zover omhoog, dat ze net wel / net niet met de puntjes van haar tenen bij de grond kan. En dat been geeft opties… voor mij… voor mijn sadistische kant… Een klap… nog één… en nog één…
In een rustig, consistent tempo. Luisterend naar haar ademhaling, haar kreuntjes…
De tie maak ik op gegeven moment deels los, want het is zwaar… Maar ik ga weer verder waar ik gebleven was.
Nog een klap op dat bovenbeen… en nog één… en nog één… Mijn hand gloeit, maar ik blijf doorgaan. Niet lief…

En ergens daar gebeurde het. Ze bleef proberen vol te houden. Tot ze zover durfde te gaan dat ze losliet. Dat de tranen kwamen.
En wauw… Wat was ik vereerd dat ze mij dat moment gaf. Dat moment waarop ze even niet meer hoefde te vechten. Waarop ze mocht loslaten. Waarop ik haar daarna in mijn armen mocht nemen en haar gewoon mocht laten bijkomen.

Dat koester ik. Ik ben ontzettend trots op haar. Op die sterke vrouw die zich niet zomaar gewonnen geeft, die haar grenzen onderzoekt en zichzelf toestaat om daarin iets nieuws te ontdekken. Zo sterk op mij lijkend… Want ik ben eigenlijk minstens zo trots op mezelf. Want ook ik ben aan het ontdekken, mijn grenzen aan het onderzoeken. Ontdekken dat er in mij een sadist zit. Ontdekken wat impact met mij doet. Ontdekken hoe het voelt om degene te zijn die die impact geeft.

Na een hapje te hebben gegeten, gaan we verder met knopen. Maar dit keer geen impact meer. Dat is voor vandaag genoeg. Daarbij moet ik echt nog even werken aan mijn technieken, want mijn hand is toch wel beetje beurs… (iets van eigen schuld dikke bult ofzo…).

Ik zet haar in een ogenschijnlijke eenvoudige tie. Op de knieën, handen omhoog en vast met touw aan de bamboe. Maar schijn bedriegt hier.. in haar knieholtes plaats ik een bamboe, waardoor ze maar moeilijk een comfortabele positie kan vinden.
En dat is precies waar het interessant wordt. Het doet zeer, het is ongemakkelijk en ze kan het maar moeilijk handelen.
Ze struggelt, probeert haar rust te vinden, wil niet zomaar opgeven. Ze zoekt naar een manier om zich over te geven aan het ongemak, terwijl haar lijf eigenlijk heel hard roept dat dit verre van comfortabel is.

En ik kijk… niet alleen naar wat ik met haar heb gedaan, maar vooral naar háár! Naar haar ademhaling, haar reacties, de kleine subtiele veranderingen in positie die ze probeert. Het niet willen opgeven… Ik benoem wat ik zie en vraag grappend waarom ze niet gewoon rustig gaat zitten… Gefrustreerd reageert ze terug… En ik krijg een sadistische grijns op mijn gezicht… Dit is zo leuk…

Dankjewel lieve S. voor deze fijne middag/avond. Wat heb ik genoten en wat kijk ik met een warm hart terug op wat we samen hebben gedaan. Het vertrouwen dat je me hebt gegeven. Tuurlijk was ik onzeker… Maar door jou voelde ik me sterk. Ik heb daadwerkelijk mijn eerste stappen gezet op het gebied van impact. En blijkbaar kan ik écht hard slaan…
Dat mijn hand me daar vandaag trouwens nog af en toe even aan herinnert, neem ik op de koop toe. Dat heb ik er graag voor over

Try & Play juli 2022

Emmy — Thu, 28 Jul 2022 18:36:00 +0000

En dan is het ineens zondag 24 juli en vindt er weer een leuk feestje plaats in Lelystad. Lieve, leuke man (LLM) gaat met mij mee… We hebben toch nog steeds contact en hij wil graag beter kennismaken met de wondere wereld van bdsm. Try & Play is natuurlijk een mooie plek om dat te doen. Geen moeilijke kledingvoorschriften, niets moet, je kan gewoon lekker toekijken en absorberen wat er gebeurt. Er is crew waar je uitleg aan kan vragen en er is gewoon een gemoedelijke sfeer. Dus zo gezegd, zo gedaan.

De dag ervoor heb ik nog aan H. gevraagd of hij met mij zou willen zwepen. Mr_FC is er niet en ik kan natuurlijk een goede zweepsessie wel gebruiken. Zijn reactie was simpel: “ik heb wel wat auw bij me ;)”.

Als we aankomen, is het meteen gezellig, fijn om bekenden te zien (zelfs oude bekenden van jaren terug!), even lekker knuffelen, LLM voorstellen en lekker kletsen. Het is niet druk, wel met de swingers, maar die zitten toch voornamelijk bij het zwembad.
H. begint alvast met pesten en duwt me op gegeven moment resoluut naar de darkroom. Ik knal natuurlijk weer tegen een tussenschot (ik zie immers niets en vergeet gewoon hoe het gangetje loopt…). Ach, ik laat me niet van de wijs brengen.

Niet veel later is het dan zo ver. Ik kleed me uit (toch best grappig dat ik daar nu zo weinig moeite mee heb om in bijzijn van anderen uit mijn kleren te stappen en daarna naakt te staan) en ga klaarstaan. H. zegt me nog iets te verschuiven en dan sta ik kennelijk op de goede plek. Ik ben een tikje zenuwachtig. Ik mag H. dan weliswaar kennen en hij heeft vaak genoeg gezien hoe er met mij gespeeld werd, maar wij hebben nog niet eerder samen iets gedaan. En ik weet dat hij flink sadistisch kan zijn. En geen idee of ik dat überhaupt wel trek. Maar goed, we gaan het zien. Stop is stop…

En dan wisselen de zwepen zich af. Heel eerlijk gezegd kan ik me niet echt goed herinneren wanneer er waarmee is geslagen. Ik weet dat ik de wraps weer heb gevoeld van een bullwhip, de scherpe pijn van iets van een single tail of zo, maar ook de doffe knallen van een volle flogger, zachte strelingen van een “eeek-veels-te-zachte-stoffen-strengen-eeeek-ding”.
Van het verbijten bij een felle pijn tot in een deuk liggen omdat ik met iets zachts gestreeld wordt… “man, rot toch op met dat softe spul”… (ging er door mijn gedachten hoor, want dat ga ik echt niet hardop zeggen tegen H. – of heb ik dat wellicht toch per ongeluk wel gedaan…. ).
Maar ook dat H. een nieuw aangekocht rubberen staaf/mepding wilde uitproberen. Ik zei nog dat ie dat echt niet op mij hoefde uit te proberen, maar daar heeft ie in ieder geval niet naar geluisterd… Damn, wat een gemeen kreng was dat.

Voor mijn gevoel zit ik bijna aan mijn taks. Ben al een paar keer flink van mijn denkbeeldige stip gestapt. H. komt op me afgelopen, duwt een zweep tegen mijn keel en voor ik het weet, zak ik door mijn hoeven… Ik zit gehurkt / half op mijn knieën (volgens mij) en probeer weer terug te komen. Maar wil van de andere kant ook toegeven aan het wegzakken. Maar daar is H. het nog niet helemaal mee eens. Niet veel later sta ik weer rechtop. Het is nog niet voldoende (en voor mezelf klopte dat ook). En dus sta ik niet veel later weer te vloeken en even later weer te schaterlachen… Dit keer maakt ie ook gebruik van een extra lange bullwhip die bijna 2x om me heen geslagen kan worden. Wow!! Wat een intens gevoel is dat.

Maar H. gaat ook met een mes over mijn rug en gebruikt een brede prikroller, zelfs over mijn gezicht. Damn, dan blijf je wel stil staan hoor… Dinnetje zei later ook dat ze dat best eng vond om te zien…
Als H. na flink wat meppen weer op me af komt en wederom een zweep om mijn nek “knoopt”, gaat het lichtje uit en zak ik door mijn knieën. De koek is nu op.

Even later zit ik op een handdoekje bij te komen. Maar ik wil liever even liggen, dus loop ik al wankelend naar het bed om daar even rustig bij te komen. Dit was toch best heftig… Ook op een andere manier heftig dan ik gewend ben met Mr_FC. Waarschijnlijk ook omdat er nu nog de factor “het onbekende” meespeelde.

Na het eten zijn we bij het zwembad en gaat dinnetje waterbondage doen bij iemand. LLM en ik kijken toe. Ik geef wat toelichting over wat dinnetje doet. Als ze na een tijdje klaar is, vraagt ze of ik ook nog wil… Euh, ja natuurlijk. Helaas blijft LLM op het droge (was leuk geweest als hij het bij mij had gedaan), maar goed, met dinnetje is het sowieso super fijn. Ze begint rustig, maar aangezien ik vrij lang mijn adem in kan houden, voert ze het toch vrij snel op. Ondanks dat ik op gegeven moment flink naar adem hap, en ze me prompt weer naar beneden onder water duwt, me daar even vasthoudt en pas op het moment dat het haar goeddunkt, weer naar boven laat komen, word ik wel weer rustiger. Zo vreemd, je oerinstinct vecht voor je leven, maar toch word ik er heel sereen van… Als het touw losgaat en mijn handen weer los zijn, lopen de rillingen over mijn rug, staat het kippenvel op mijn armen en heb ik het onwijs koud. Snel het zwembad uit, afdrogen en opwarmen.

We kletsen nog gezellig wat met mensen, kijken nog even naar anderen die spelen en op gegeven moment is het goed, tijd om te gaan. We moeten immers nog meer dan een uur naar huis rijden en morgen moet ik gewoon weer werken.

Thanks dinnetje voor de waterbondage en natuurlijk H. voor het heerlijke zwepenspel! Ik heb genoten!

sadist – Mijn ervaringen in de wondere wereld der bdsm

Niet lief, wel met liefde ❤️

Try & Play juli 2022