En weet je, ik HOOR het hem gewoon zeggen, nee beter, fluisteren in mijn oor, en daarmee zit ie in mijn hoofd. Het is hem gelukt… Wederom… Zucht…
En ja, ik droom er absoluut van die nacht. Damn, waarom, waarom… En helemaal nu de regel weer is ingesteld dat ik moet vragen om met mezelf te spelen en klaar te komen. Dus niet even in de ochtend nagenieten en mezelf van het (evengoed wel lekkere) geile gevoel af te helpen. Want ja, ook al zegt mijn koppie misschien wel “nee” (heel zachtjes nog maar hoor), mijn lichaam is het daar duidelijk niet mee eens, en die wil van alles…  Ik probeer nog stoer hem vanochtend uit te dagen, door Meester te bedanken voor de mooie dromen die hij me heeft gegeven en dat als die werkelijkheid worden… Wow!!! 
Maar hij trapt er niet in, en gaat er niet op in. Wenst me alleen een fijne werkdag.
Het aftellen is nu begonnen, nog maar 13 nachtjes slapen…

*****

Gisteravond (dinsdag 15 maart) eerste keer voor deze week in de bench. Was na het eten naar buiten voor vrijwilligerswerk en was pas om kwart voor 10 thuis. Snel spulletjes opruimen, kattenbakken uitscheppen, tanden poetsen en me uitkleden. De bench en de boeienset had ik al klaar gezet/gelegd. Zacht muziekje aan en ik kruip de bench in. Ik kan mijn draai niet vinden… Ben onrustig… En nu al geil… Ik kruip in een houding tussen humble en stool in (ruimte is wat beperkt hè). Kont naar achter en beschikbaar. En zo zit ik zeker een kwartier van de tijd. Daarna draai ik me toch op mijn zij. Ik rust wat. Na ongeveer weer een kwartier draai ik me op mijn andere zij. Ik ben kalm, rustig, mijn hoofd is rustig, maar mijn lichaam is onrustig. Ik merk dat ik nog geiler ben geworden. En er is nu geen mogelijkheid om met mezelf te spelen en al helemaal niet om klaar te komen, dus dat maakt het eigenlijk alleen maar erger. Het laatste kwartier zit ik weer in de houding tussen humble en stool. Mijn manier om Meester te danken, ook al ziet hij het niet…

Als ik na het uur mijn bed in rol, voelt mijn lichaam koud aan. De temperatuur in mijn slaapkamer was toch net te laag voor het uur in de bench. Maar van binnen ben ik heet. Ik draai en lig onrustig in mijn bed. Zou het liefst nu willen masturberen en klaarkomen. Maar die toestemming heb ik niet en nu nog vragen heeft ook geen zin. Te laat… Dus moet ik ervoor zorgen dat ik rustig word, zodat ik in slaap kan vallen. Het duurt even, maar uiteindelijk val ik toch in slaap. En heb natuurlijk weer hete dromen die me ook niet verder helpen.

Vandaag overdag word het niet beter. Mijn dinnetje komt met allerlei geile praatjes die zij met haar D heeft. En dan moet ik maar ijskoud blijven… Hallo, ik ben ook maar van vlees en bloed en heb ook wel mijn behoeftes. En die worden nu gedurende de dag flink op de proef gesteld. Meester reageert niet op mijn appjes, dinnetje is zelf ook in een geile bui, dus die helpt ook niet.

Zou eigenlijk nu wel willen vragen of ik toestemming krijg om met mezelf te spelen en klaar te mogen komen, maar ik heb zo’n vermoeden dat ik het antwoord al wel weet. Denk niet dat ik voor volgende week zondag nog toestemming ga krijgen… Hoe ga ik dit volhouden… Ik wil nu gewoon seks, hard genomen worden, gebruikt worden, mijn gaatjes gevuld. Ik ben gewoon een SLET!!!

Ja Meester, u heeft me nu waar u me hebben wilt… Uw slavin en slet! Ik zal zorgen dat u trots op me bent!

In de avond belt Meester me. Ik had een app gestuurd met de vraag of we even konden bellen. Zat gewoon met mezelf omhoog. Niet dat het telefoongesprek me veel opleverde. Ik bleef geil en sterker, Meester maakte het af en toe nog gewoon erger. En ja ik kreeg uiteindelijk wel toestemming om met mezelf te spelen en klaar te mogen komen, maar dan wel 7 keer in de aankomende dagen tot en met zondag… En dan gebruik makend van 7 verschillende speeltjes die ik heb (ballgag en klemmen enzo mogen meegerekend worden). Maar ik mag iets niet 2x gebruiken… Euh, dit is weer andere koek. Maar goed, anderhalf uur later ben ik wel iets rustiger, nog wel geil, en kijk ik eigenlijk nog meer uit naar volgende week…

Als ik naar bed ga maar even tijd nemen voor mezelf. Ik doe een ballgag in en ga op de grond voor de spiegel zitten om mezelf te vingeren. Het duurt niet lang of mijn ontlading is daar… Welterusten! Nog 6x te gaan…

*****

Het is inmiddels donderdag 17 maart. Nog 10 nachtjes slapen… Vannacht uiteraard weer gedroomd. En het zijn zeker geen nachtmerries hoor, ik geniet volop in mijn dromen. Werd dan ook vanochtend (te) vroeg wakker en was wederom bloedgeil. Mmm, een ander speeltje nu. Dus mijn glazen dildo gepakt en mezelf verwend. Zonder moeite en zonder glijmiddel schuift de dildo zo naar binnen. En ook nu duurde het niet lang voordat de ontlading kwam. Een kledderboel achterlatend… 

In de avond ga ik voor de 2e keer de bench in deze week. Had mezelf gedeeltelijk vastgelegd met mijn boeien en double-enders aan de bench, maar ook een metalen dildo mee de bench in genomen. Tenslotte moet ik die opdracht ook nog vervullen en wat is dan fijner, dan 2 vliegen in 1 klap…
Gezien het feit dat ik ondanks de rust ook geil word van in de bench liggen, leek het me dan wel handig om meteen mezelf te verwennen. Ook nu natuurlijk weer geen enkel probleem om klaar te komen. De benchopdrachten zijn volbracht en voor de klaarkom-opdracht nog 4 te gaan…

Vrijdag 18 maart ben ik toch weer vroeg wakker. Mijn geilheid neemt (nog) niet af. Ik neem de dildo met zuignap mee onder de douche. Plakken aan de muur en op die manier kan ik mezelf “berijden”, douchestraal op mijn clit en ik rolde weer snel over mijn randje…
Overdag ben ik druk, in de avond heb ik nog een ongepland ritje met de auto op en neer naar Bodegraven en dus stap ik flink vermoeid mijn bed in. Ik had niet echt zin, maar qua planning “moest” ik toch nog even aan het werk. Met behulp van de Celebrator duurt het gelukkig niet al te lang en val ik daarna dan ook als een blok in slaap.

Bij het opstaan op zaterdag 19 maart ben ik er toch een beetje klaar mee. Ik dacht meteen “blegh, heb nu geen zin”. Maar ja, vandaag heel de dag op pad met de motor, vanavond slaap ik niet thuis, dus morgenochtend ook geen mogelijkheid en ik heb nog 2x open staan…
Dus ik nam de Satisfyer mee onder de douche. Houdt dat kreng er precies op het moment supreme mee op…!!! WTF!!! Batterij leeg… nee, niet nu… Dus snel op de oplader gelegd en gelukkig had ie na een kwartiertje net voldoende power om het af te kunnen maken. Daarna wel een beetje wankelend op mijn benen. Wat een orgasme al niet teweegbrengt.

Zondag 20 maart in de avond… de laatste keer, totaal niet in de mood, geen zin en het ging dus ook zeker niet vanzelf. Ondanks de Magic Wand die ingezet werd. De ontlading was dan ook wat minder en heb er geen mega fijn gevoel aan overgehouden. Maar goed, eindresultaat telt en ik heb mijn opdracht volbracht. Meester heeft er een hoop lol van gehad, want tussendoor moest ik natuurlijk wel verslag uitbrengen.
Maar goed, nog 7 nachtjes slapen, dan is het eindelijk Try & Play… Heb er zo’n zin in!

In de afgelopen week stuur ik Meester iedere dag een appje dat het nog “zoveel” nachtjes slapen is. De dag komt steeds dichterbij. Uiteraard komt hij met de opmerkingen dat ie “wat rillerig is”, of dat het “slechter gaat met de zieke”. Alleen om extra te stangen. Op zaterdag krijg ik nog door hoe laat (en hoe) ik klaar moet staan de volgende dag. Gelukkig kan ik in de ochtend nog mijn laatste ommetje van die week lopen. Krijg ik daar in ieder geval geen extra straf voor. Er staan er immers al 40 in het boekje… Mag zelf een zweepje of iets dergelijks van huis meenemen die hij zal gebruiken als straf. Daar moet ik natuurlijk even goed over nadenken.
Ik leg de meeste spullen alvast klaar voor de volgende dag. Twijfel nog welke zweepje / slagmateriaal ik mee ga nemen: de dressuurzweep, de rubberen rottigheid of toch het favoriete zweepje met de 2 tongen. En ik kies toch voor het laatste. Ik weet dat Meester die zelf ook heeft, dus hij weet hoe hij er mee uit kan halen. Dat is een nadeel, maar toch… Ik ga het meemaken… het is en blijft immers toch straf.

En dan is het eindelijk zover. Ik ben uiteraard vroeg wakker, zorg dat alles nu echt klaar ligt, check nog even dubbel, ja mijn boekje ligt er ook bij, kousen zonder ladder, hakken, platte schoenen mee voor op de terugweg, mijn boeienset, buttplug alvast klaarleggen… Alles is gereed, nu ik nog.
Eerst maar het ommetje maken en ik wandel in een heerlijk ochtendzonnetje nog even lekker 4 km. Mijn hoofd is gelukkig al deels leeg. Daarna even lekker in het zonnetje op het balkon ontbijten. Wat een genot zijn deze heerlijke temperaturen toch. En dan tijd om onder de douche te gaan, netjes mijn benen en intieme zone scheren en zorgen dat ik anaal schoon ben, anders wordt het zo’n zooitje bij het uithalen van de buttplug… En het grappige is, dat bij het aantrekken van mijn kleding, steeds meer mijn andere gevoel naar voren komt. En doordat ik, zoals gewoonlijk, weer mijn nette rokje etc kan aantrekken, maar wel in combi met de buttplug, versterkt dat gevoel nog meer.
Ik krijg een telefoontje van S. dat ze onderweg zijn, maar omdat het nog wat vroeg is, even naar boven willen komen. Kan ze even mijn nieuwe keuken zien (en sowieso mijn flat). Na een flitsbezoek en een drankje zijn we dan onderweg naar Lelystad. Het gekonkel in de auto valt gelukkig mee.
Bij het omkleden pakt Meester ineens een mooi paars satijnen zakje tevoorschijn. En daar zit gewoon de goede boeienset in. Iets dunner, maar nog veel mooier, met mijn naam erin gegraveerd! Mijn echte, eigen boeienset. Deze is zo mogelijk nog mooier dan degene die ik in februari heb gekregen. Past veel beter, is minder dik en daardoor zit ie gewoon mooier. Super blij mee! 
Had zelf recentelijk nog kleine slotjes van Masterlock gekocht. Die passen er helemaal goed bij.
Ik krijg ze om en ben echt super trots! Maar dat was volgens mij ook wel aan mijn gezicht te zien.

Even een rondje lopen en bekende gedag zeggen en een knuffel geven. Daarna even een broodje eten.
We lopen via de kleine kamertjes en de dark room weer terug. Bij de dark room moet slaaf H. naar binnen om te gaan “kijken” hoeveel mensen er binnen zijn. Hij mag niets hardop zeggen, maar fluistert het tegen Meester. Die sommeert me om naar binnen te gaan en goed te gaan voelen. Ik loop naar binnen, de zenuwen gieren door mijn lichaam, het is echt donker binnen en ik heb geen idee hoe de ruimte überhaupt is. Ik loop dus voorzichtig rond, voel een “muur”, een leegte, dan loop ik in een hoek tegen een “bed” aan, ik voel het matras en een kussen erop. Geen mensen in ieder geval. Als ik weer terug wil lopen, geen idee hoe lang Meester wil dat ik hier blijf, maar er is verder niets, dus toch maar weer terug, komt er een man binnen, die door S. naar binnen is gestuurd. Hij weet eigenlijk niet goed wat ie moet doen. Hij is er natuurlijk op uit gestuurd om het mij “lastig” te maken. Ha, maar daar tuin ik nu nog even niet in. Pak hem bij zijn handen, draai een half rondje om hem heen, zodat ik weer bij de uitgang sta en laat hem weer los. Hem aan zijn lot overlatend, ik weer rustig de dark room uitlopend. S. en Meester hebben de grootste lol. Het is ze gegund!

En dan is er genoeg gechitchat. Tijd voor “actie”. Even mijn enkelboeien los, zodat ik mijn kousen uit kan trekken en weer terug om. Daarna zet Meester me vast, samen met een ander dame I. Haar D en Meester gaan samen met ons aan de slag. We staan met de gezichten naar elkaar toe, kunnen op die manier steun bij elkaar zoeken en tegen elkaar aan gaan staan als het wat moeilijker wordt. Ze is mooi, warm en lief. En ze ruikt heerlijk! 
Geen idee wat ik allemaal gevoeld heb; verschillende zwepen, batjes, plankjes, handschoenen met prikkels. Het een wat zachter, het andere harder of soms echt snoeihard. Dan weer door Meester, dan weer door P. Ze draaien om ons heen. Ik lach Meester toe als ie in mijn blikveld komt en probeer hem wat uit te dagen met mijn ogen. Kom maar op! Of ik kijk hem aan, terwijl ik van P. een ongenadige klap uitgedeeld krijg. Toch best bijzonder. Ik incasseer voor Meester, ik doe het voor hem.
Maar soms kruip ik ook in de warmte van I. weg, of probeer ik haar te steunen als een klap hard bij haar binnen komt. En ineens voel ik mijn orgasmegevoel zich opbouwen. Maar Meester staat links van me en die kan er op die manier helemaal niet bij. Dus dat betekent dat ik op dat moment gevingerd wordt door P.  Ach, vandaag kan alles. Net zoals dat er al een paar keer aan mijn buttplug is gevoeld en geduwd (geen idee door wie). Het enige is dat ik sowieso staand wat meer moeite heb om een orgasme te krijgen en dan ook nog in een overvolle ruimte. Ik geraak niet over het randje…

Het moment nadert dat het toch wel steeds lastiger wordt. De pijn begint aardig op te lopen, de klappen zijn soms echt snoeihard en ik begin mijn grens te bereiken. P. geeft me een klap met een batje (??) en die komt zo binnen dat ik weg wil stappen, maar dat lukt niet omdat ik met mijn polsboeien vast zit, en ook omdat I. met haar armen om mij heen zit. Ik krijg weer een klap, wil nog verder wegstappen, maar het lukt niet… Ik kan niet uit deze situatie, krijg weer een klap en roep 2x “nee” (lichte paniek heeft van me meester gemaakt). Op dat moment ben ik kennelijk wat verder doorgedraaid/doorgelopen en kan ik Meester aankijken, zeg nog een keer “nee” en gelukkig stapt Meester er tussen. Ik ben inmiddels in tranen uitgebarsten, word los gemaakt en naar het bed geleid, waar ik op mag gaan liggen. Ik wil het liefst Meester niet loslaten, hij mag me even niet alleen laten, maar hij kruipt gelukkig naast me op het bed. En ik kan loslaten en verder huilen… En de tranen komen van diep… Ik krijg wat te drinken, handdoekje over me heen en door mijn tranen heen, kan ik gelukkig wel weer lachen naar Meester. 

Hoe we er precies op kwamen weet ik niet, maar ik zit even later op het randje bij de middenpaal. Meester bladert nog een keer door mijn boekje met de zweep in zijn handen. Ik weet het al, het zijn 40 strafslagen. En ze gaan dus op mijn bovenbenen komen. Alleen door dit zweepje vrees ik al dat mijn binnenkant er ook aan zal moeten gaan geloven…
Meester begint aan mijn linkerkant en ik krijg er 5 op mijn linkerbovenbeen. Ze komen hard binnen en doen zeer. En na de 5 slagen, steek ik mijn linkerhand op met 5 vingers, ten teken dat dat er 5 waren. Ik verbijt me om niet even over mijn zere bovenbeen te strijken. Door naar rechts, weer 5, die iets minder aan de binnenkant terecht komen. En nu steek ik mijn rechterhand op met 5 vingers, dat ook dat er weer 5 waren. Ik kijk Meester niet aan, het doet gewoon zeer en ik moet me verbijten. Maar dinnetje liep kennelijk op me af (achter me) en stopte toen ze Meester bezig zag. Ze zag in zijn ogen duidelijk dat ie bezig was met straf geven. Ze stond stil en draaide zich weer om. Ze had door dat dit menens was…
Na nog eens 10 slagen ben ik op de helft. Met name de linker binnenkant bovenbeen kleurt nu inmiddels al dieprood. En ik moet er in totaal nog 20 incasseren. Damn, was dit zweepje wel zo’n goed idee? Had ik toch niet beter iets anders kunnen kiezen? Van de andere kant, het is en blijft straf, dus ik moet niet zeuren. Had ik maar gewoon beter mijn best moeten doen. Het ergste is ook nog dat ik de straf heb opgelopen met regeltjes die voor mijn eigen gezondheid zijn. Dus des te erger dat ik me er niet aan gehouden heb.
Na de 40 slagen wil ik op mijn knieën Meester bedanken, terwijl hij me in zijn armen wil nemen als ik half opsta… Even een lachwekkende situatie. Maar dan toch maar even op mijn knieën bij Meester aan zijn voeten. Dank u Meester, ik zal echt beter mijn best doen op deze regels!

Tijd om te gaan eten. Ook nu is het weer even kijken wat ik kan eten (vegetarisch aanbod is zeer beperkt…), maar het lukt gelukkig nog enigszins. Ik wacht geduldig tot Meester ook zijn eten heeft, voordat ik begin. Het is gezellig aan tafel. Na het eten weer even een klein rondje langs de kamertjes, maar het is rustig vandaag. Meester kan dus zijn belofte niet waarmaken… en is het alsnog weer “praatjes vullen geen gaatjes”… 

Dus dan maar met de zwepen aan de slag. Ik mag kiezen of ik vast gezet word of dat ik los sta. Ik verkies om los te staan, maar wel iets vast te kunnen houden. Dus de houten ring wordt boven mijn hoofd vastgezet. En nu kan het spelletje van Meester beginnen. Nu achteraf kan ik het ook wel zo benoemen, op dat moment wist ik eigenlijk nog onvoldoende wat me te wachten stond. Het is ook pas de tweede keer dat we op een feestje spelen en hier is het gewoon heel anders dan thuis in de studio.
Hij gebruikt verschillende zwepen, niet echt om op te warmen en wisselt gewoon heel vaak. Dat maakt dat ik lastig in mijn gevoel kan komen en dat soms door het gebruik van een totaal andere zweep met een totaal ander gevoel, dit zo heftig binnen komt, dat ik wegstap, ‘m aankijk en zeg dat die zweep mega veel pijn doet. Dat het niet leuk is. Ik voel me zelf een miepje, een zeur. De bullwhip wrapt weer heerlijk om me heen, maar als ik me daar aan over wil geven, krijg ik ineens met een rubberen zweep een slag te pakken. Damn, , die doet tering zeer… Ik stap dus met regelmaat van mijn “middenstip” af, al blijf ik nog wel continu de houten ring met 1 hand vast houden. Mijn teken voor Meester, dat ik nog kan volhouden. Ik voel scherpe pijn, doffe pijn, warme pijn, een felle scheut van een uiteinde dat me nog net raakt, of een hele doffe die door mijn hele lijf gaat. En dan begint het einde in zicht te raken. Meester heeft het al aan me gezien, ik wil er zelf nog niet aan toegeven. Ik heb het vocht echter al in mijn ogen staan. Hij komt naar me toegelopen, praat tegen me en terwijl ie terugstapt, zegt ie “nog 10, ben je er klaar voor?”
Ik kijk hem aan, knik naar hem en begin de wraps van de bullwhip te tellen. 1, die is niet zo hard. 2, ook nog prima te doen. Meester is weer eens mild voor me. 3, zie je wel, Meester is veels te lief voor me. 4, het mag best wat harder, zo zijn die 10 wel heel makkelijk. 5, ok, dat tipje voelde ik wel even. 6, waarom liep ik net toch zo te miepen, zo erg is het toch niet. 7, waarom ben ik toch ook zo’n tut die loopt te miepen. 8, dit is toch wat ik wil, waarom dan piepen omdat iets zeer doet. 9, ja en nou zijn we er bijna en is het dus gewoon over. kan je niet laten zien wat je waard bent. 10, ongelooflijk waardeloze slavin dat je bent… en ik begin te huilen. Meester komt naar me toegelopen, maar ik zeg nog tegen hem dat het niet genoeg is en ik wil mijn houten ring niet loslaten. Meester zegt tegen me “het is genoeg, laat los”. En met veel pijn en moeite laat ik mijn rechterhand los. Maar ik wil en kan mijn linkerhand niet loslaten. De hand brandt, maar ik kan het niet. Ik wil het niet, ik heb in mijn ogen gefaald… En na, wat in mijn ogen wel minutenlang duurde, maar vast slechts een paar seconden is geweest, laat ik dan eindelijk ook mijn linkerhand los en kniel ik op mijn rechterknie aan de voeten van Meester en barst in onbedaarlijk snikken uit.

Ik vind mezelf “slecht”, een waardeloze slavin, Meester niet echt waardig. En baal van mezelf. Hij gaat naast me op de grond zitten, ja een lieve Meester doet dat gewoon, en begint met me te praten, vraagt wat er in me omgaat, waar ik aan denk. En als ik begin met praten, komt het er met horten en stoten uit. Maar Meester onderbreekt me snel om aan te geven dat ik “fout” zit. Dit is zijn spel, ik ben geen waardeloze slavin, hij heeft geen standaard riedeltje wat ie afspeelt, waardoor ik dus kan weten wat er gaat komen. Hij weet zelf niet eens welke zweep hij gaat pakken. Wisselt bewust heel veel af, waardoor hij weet dat het lastig is en hij het moeilijk voor me maakt. Dat ie weet dat als ie uithaalt met net die ene klotezweep, dat ik dan zal wegstappen en niet op mijn plaats blijf staan. Verwacht het dus ook niet van mij. Hij leest me, berekent en calculeert wat de gevolgen zullen zijn en ziet dus ook waar mijn grens is. En ik zit nog niet op dezelfde lijn als hij. Heb het “spelletje” nog niet goed door, en voel me waardeloos, wat dus absoluut niet nodig is. En nee, ik ben niet aan het sturen als ik zeg dat die zweep auw doet, of dat ie zo hard aan komt, ik miep niet, hij weet het en zou het bijna raar vinden als ik het maar gewoon zo incasseer en er niets over zeg en stil blijf. Hij wil de interactie. Dat is waar ie op speelt. Niet op een standaard riedeltje met rustig opwarmen en opbouwen en dezelfde zwepen in een bepaalde volgorde. No way!
En voorzichtig durf ik los te laten en me minder een waardeloze slavin te voelen.

Wat is het soms toch lastig en wat blijft het belangrijk om goed te communiceren met elkaar!! Dank u Meester voor dit fijne gesprek. Heb er veel van geleerd!

Het is inmiddels al half 10 en het wordt tijd om richting huis te gaan. Morgen weer gewoon werken en het is sowieso nog ruim een uur terugrijden. We nemen afscheid van de mensen die er nog zijn en kleden ons om. Als de boeien afgaan, voelt het zo kil en leeg… Pfff, dat blijf ik zo’n rotgevoel vinden.
In de auto kletsen we nog met z’n vieren. Ik vertel nog over mijn date van zaterdag. En vraag nog aan Meester of ik nog toestemming krijg voor bepaalde zaken. Waarop S. doodleuk zegt dat het volgens etiquette not done is om voor je 6e date seks te hebben met diegene… Ja euh, dat gaat niet opschieten natuurlijk. Ach, merkt Meester op, die paar weken kunnen er nog wel bij na die 8 jaar…
Als compromis geeft Meester me de keuze: of geen bdsm maar wel seks voor de 6e date, of geen seks maar wel bdsm voor de 6e date… Euh, geen idee. Ik denk dat ik die keuze maar aan mijn date overlaat. Hij is tenslotte toch D, mag hij die afweging zelf maken… Ik schik me dan wel naar zijn keuze…

Bij thuiskomst nog even snel bellen met dinnetje om haar verhaal over die middag te horen. Dan snel naar bed. Heb een lekkere warme kruik in bed gelegd, die heb ik wel verdiend. Gelukkig heb ik ook toestemming gekregen om nog even met mezelf te spelen en klaar te komen. Pfff, die had ik na vandaag wel echt nodig en de ontlading is dan ook groot. Ik bleef er lang in hangen… zo’n golf, waardoor het leek alsof ik wel 3x achter elkaar klaarkwam… Mmmm, lekker! Ik val als een blok in slaap en word vlak voor de wekker afgaat wakker. Mijn lijf doet zeer…. Ik ben flink gehavend uit de strijd gekomen. Maar ik draag de marks wederom vol trots! Dank u Meester voor deze geweldige middag/avond!

 

Uiteindelijk werd het dan 2x per week. Maar als ik dan toch zo lekker wilde klaarkomen, moest ik het dan ook maar meteen 2x achter elkaar doen. Maar indien geen 2 keer dan komt die keer er de eerstvolgende ronde bij… en indien dan geen 3 keer dan wordt het de keer daarna op 1 dag 2x 2…
Dus als ik aan de gang zou gaan, moest ik er wel voor zorgen dat ik in de mood was…
Ik mocht gelukkig zelf de dagen en de manier waarop kiezen. Hoef alleen maar verslag uit te brengen wanneer en hoe vaak ik het heb gedaan.

Of ik hier nu zo blij mee ben… Ik weet het nog niet. Zeker die 2x achter elkaar. Soms is het gewoon lekker om meteen na je orgasme lekker in slaap te vallen… Nu laat ik dat wel uit mijn hoofd en is het gewoon even bijkomen en gewoon nog een keer. Hoppa! Het gaat mij toch niet gebeuren dat ik anders gewoon 3x achter elkaar moet klaarkomen…

Maar goed, de eerste keer deed zich aan, ik was in de mood, dus leek me 2x wel te moeten gaan lukken. Nou dat heb ik geweten. Kennelijk was de urge een beetje hoog opgelopen, want ik dacht dat ik er in bleef… Zeker bij de 2e keer bleef ik maar in mijn piek hangen…
Meester kon weer lekker gniffelen…

Later die week dacht ik lekker op een zaterdagochtend beetje uit te slapen en nog even lekker soezen in bed. Oh, wacht dat kunnen we nu nog gezelliger maken, hoef nu niet eerst toestemming te vragen… Zo gezegd, zo gedaan. Satisfyer erbij, beetje spelen en ja hoor, daar ging ik voor de eerste keer over het randje… Terwijl ik even rustig lig bij te komen en me aan het voorbereiden ben voor de tweede keer, bedenkt mijn bovenbuurvrouw dat het tijd is om te gaan stofzuigen… NEEEE!!! Niet nu!!! Het is zo’n irritant, storend geluid, waarbij de stofzuiger over (ik denk) een laminaatvloer gaat. Best wel herrie. Annoying…!!! En omdat ik me eraan irriteerde, zakte natuurlijk mijn mood tot het vriespunt. Nee, het gaat me niet gebeuren dat die tweede keer me niet lukt. Ik wil niet de volgende keer drie keer moeten klaarkomen… Het gaat me potverdorie lukken…!
Ok, dat had dus duidelijk geen zin. Pfff, adem in, adem uit, relax, ontspan, sluit je af voor het geluid, kruip lekker in je coconnetje, focus op je gevoel in je onderbuik… En ja hoor, dan eindelijk…. Pfieuw.

Vorige week verliep de eerste keer nog redelijk. Bij de 2e keer klaarkomen, bleef ik wel ff edgen. De ontlading komt dan maar niet. Lijkt heel fijn, maar uiteindelijk wil je er gewoon even lekker overheen. Maar goed. Lukte gelukkig wel.
Bij de tweede keer die week, werd het toch wat lastiger. Zodra ook maar het idee ontstaat om even lekker een “feestje” te gaan bouwen, schiet Meester in mijn gedachten. Zie ik ‘m zo voor me, met een grote grijns op zijn gezicht, die pretogen en hoor ik zijn stem… En nee, niet om me op te geilen en me een stukje verder te helpen, maar juist om me te “pesten”, toch de toestemming niet te geven (die ik nu eigenlijk niet nodig heb) en de woorden dat ik nog best even uit kan stellen…

En nu zit ik dus in een nieuwe week en mag ik deze week weer 2x 2x met mezelf spelen en klaarkomen… Eens ff kijken wanneer ik daar zin in heb…

Eind deze week ga ik samen met dinnetje naar het Ultimate bdsm-feestje in Beek en Donk. Helaas kan Meester door zijn operatie niet mee. Erg jammer natuurlijk, maar hij moet eerst goed genezen. Inmiddels loop ik natuurlijk redelijk te stuiteren, want de laatste keer met Meester, is al weer ruim 4 weken geleden tijdens het Try & Play feestje. Ben laatst wel even op ziekenbezoek geweest, maar hij moet heel rustig aan doen. Dus van spelen is voorlopig geen sprake.
Ik kaartte het onderwerp even aan, omdat ik graag even wilde wat wel en niet mocht tijdens het komende feestje. Ik had op zich al wel toestemming voor bondage.
Uiteindelijk kreeg ik gedurende de tijd van het feest de vrijheid om van datgene te genieten waar ik zin in had die dag. Ik zat hem met grote ogen en (bijna) open mond aan te kijken. Wist niet wat ik moest zeggen. In mijn koppie ging het alle kanten op, maar het was zo druk in mijn hoofd, dat ik niet eens wist wat ik allemaal dacht… Error, error, error…!!! Dit kan ik niet aannemen…!!!

Gelukkig kwam de oplossing ineens uit een onverwachte hoek… Mijn lieve mentor gaat uiteindelijk ook naar het feestje en door haar zou ik wel geslagen kunnen worden als Meester dat goed vindt. Check check dubbel check, ja, hij had zijn toestemming al gegeven, maar toch. Later geeft ie zelfs nog aan dat hij haar alle vrijheid heeft gegeven, die hij mij ook heeft gegeven. Dat hij ervan uitgaat dat ze goed voor mij zorgt en dat ik mijn eigen grenzen bewaak. Nou ik ben benieuwd hoe het avondje nu gaat verlopen. Dinnetje wilde ook nog wat waterbondage doen. Dus gezelligheid op en top!!! Heb er zin in!!! De Halloween-accessoires zijn ook in huis, dus we gaan ervoor

*****

Waar ik overigens wel trots op ben, is dat ik een volgende keer met Meester zo goed als geen straf heb af te rekenen. De enige die er nu op het lijstje staan zijn 2x 5 caneslagen die ik nota bene heb opgelopen tijdens een sessie bij Meester thuis eind augustus. Ik had het de dag erna pas door, toen ik nog even de regels zat door te nemen. En zo eerlijk als ik ben, biecht ik het dan natuurlijk weer op… Had ook mijn mond kunnen houden. Nee, eigenlijk ook weer niet, want in de regels staat ook weer dat ik zelf om straf vraag als ik een fout maak…
Maar goed, verder nog 10 caneslagen voor het vergeten van mijn boekje toen we naar Try & Play gingen. Dus op dit moment 20 caneslagen als straf over een periode van inmiddels 9 weken. Dat is wel te overzien. Niet dat ik nou zo graag een overtreding maak. Want straf is straf en die slagen vind ik echt niet fijn. Maar ik ben ook maar een mens, en dan vergeet je wel eens iets, of je doet iets niet goed. Dus daar hoort dan wel een consequentie aan te zitten. Althans, voor mij dan. Ik gedij daar gewoon goed op, regeltjes en bij het niet houden aan die regels de consequenties ervan ondervinden.

*****

Oja, de laatste keer dat ik in de bench heb gezeten was op vrijdag 13 augustus… Dat is echt al een enorm lange tijd geleden (10,5 week…). Eigenlijk best jammer, want het geeft me gewoon heel veel rust. Even alles loslaten, aan niets hoeven denken, opgesloten in een kooi, gewoon even niets zijn…
Wil er zelf niet echt om vragen. Vind ik ook niet echt netjes. Misschien dat het hier schrijven op mijn blog weer een lampje doet branden bij Meester…

Meester was op 4 juni jarig en samen met mijn bdsm-dinnetje hadden we bedacht dat we voor het diner zouden zorgen. S. in het complot, zodat Meester in ieder geval niet thuis zou zijn als wij arriveren. Van te voren samen nagedacht en uitgeprobeerd wat we zouden gaan koken. Heel veel voorpret!! De avond ervoor bereid ik alvast het dessert. Op de dag zelf heb ik in de ochtend nog een afspraak en daarna kan ik alle spullen bij elkaar gaan zoeken. Alle ingrediënten, servies, bestek, etc. etc. We gaan er iets moois van maken. Nog een berichtje van S. dat hun afspraak (ze had een massage geregeld voor haarzelf en Meester zodat ze de deur uit zouden zijn), iets verlaat is, dus dat we niet te vroeg moeten komen.

Ter plekke voorbereidingen getroffen en daarna omkleden. N. en ik hadden alle twee een mooi zwart keukenschort met daarop een leuke smiley (die beetje op Meester lijkt en die hij ook vaak gebruikt in appjes) en daaronder “Gefeliciteerd Meester / Fred”. En dan uitsluitend zwarte lingerie en kousen eronder…

Tegen half 6 komen S. en Meester dan thuis, maar… de buurman spreekt hem aan en er wordt volop gekletst voor de deur… Weet je hoe lang dat wachten dan duurt… En ja, ook mannen kunnen echt mega lang ouwehoeren…

Maar goed, eindelijk komt ie dan naar binnen en naar boven. En op het moment dat ie naar binnen stapt, beginnen wij te zingen – terwijl we keurig op onze knieën in de woonkamer zitten… De verrassing is compleet, het is te zien op zijn gezicht, maar de grote grijns verraadt dat ie het wel heel erg leuk vindt.

We hebben een 4-gangen diner verzorgd (bladerdeeg taartje met vijg en geitenkaas – paprikasoep – gevulde courgette – limoncello tiramisu) en Meester heeft ervan genoten. Ik heb dit keer, uiteraard, op de grond gezeten tijdens het eten. Voelde voor mij echt heel goed, fijn en vertrouwd. De plek waar ik hoor, aan de voeten van Meester.

Er werd natuurlijk volop geteasd en semi-gespeeld tijdens het eten en na de koffie veranderde dat helemaal. Ineens was de woonkamer de speelkamer geworden… En ineens gebeurde het dat ik aan het zoenen was met mijn dinnetje… Zo anders dan met een man, het is sensueler, zachter, liever… en natuurlijk geen stoppels, baardje of snor…  Dank je meis, voor deze mooie, nieuwe ervaring!

—

Naast deze bijzonder dag/avond had Meester het wel heel erg druk in zijn agenda en daardoor minder tijd voor mij. En dat blijft voor mij zo’n lastige, ook al wist ik dat wel. Nauwelijks reactie op mijn appjes, geen opdrachtjes tussendoor en ook geen controle op het volgen van regeltjes… En met name dat laatste vind ik dan extra moeilijk, want voor wie doe ik het dan eigenlijk. Het is echt een tweestrijd waar ik dan in verkeer. Ik wil het van de ene kant heel goed doen voor Meester, maar ja, als er dan geen “controle” / contact is, waarom doe ik het dan nog. En ja, de regeltjes die te maken hebben met mijn gezondheid (ommetjes/bootcamp en water drinken), die gaan nog wel goed, maar het niet mogen spelen met mezelf en dan klaarkomen, ja daaag… Ik word recalcitrant en opstandig. Niet dat ik dat leuk vind, maar het gebeurt gewoon. En waar ik eerder nog keurig mijn overtreding opbiechtte en er zwaar van ondersteboven van, was dat nu niet het geval meer. Ja, ik heb de overtredingen keurig in mijn boekje genoteerd, maar had geen zin om ze op te biechten. Dat kwam wel later…

Maar dan komt de dag dichterbij waarop we weer een afspraak hebben en ik merk dat ik toch wel heel erg zenuwachtig word. Normaal ben ik dat eigenlijk pas op het moment dat ik binnenstap. Maar nu begon het al van te voren. De dag zelf moest ik gewoon werken, dus die is grotendeels voorbij gekropen. Tegen 5 uur vertrek ik en ben op tijd aldaar. Ik vind het lastig om hem onder ogen te komen. Eerst maar ff keuvelen en koffie verzorgen. Uiteindelijk heb ik dan maar mijn boekje erbij gepakt en komt het hoge woord eruit. Grappige is dat Meester het allang had zien aankomen. Hij had het al gemerkt aan mijn gedrag in de app. Mijn antwoorden waren korter, ik appte zelf ook minder. Dus hij wist allang dat er iets was… Hoezo ben ik een open boek… Dus erover gesproken. Deels ligt de bal bij hem, aangeven aan mij dat ie het druk heeft, wat ie evt. gaat doen, wanneer er wel tijd is. Maar de bal ligt natuurlijk ook bij mij. Informeren hoe het met hem gaat, maar bovenal, ook aangeven wat er is en hoe ik me voel. En dat laatste vind ik zo moeilijk. Ik voel me dan al snel een “zeur”. Maar Meester heeft me verzekerd dat ik zeker geen zeur ben. Dat hij soms gewoon dingen vergeet en dat ik hem daar best aan mag herinneren…

Ik ga koken (met het leuke schort aan) en ondertussen gaat Meester zich even opfrissen. Als ik daarna zijn eten op tafel heb gezet en zelf met mijn bord op de grond wil gaan zitten, wijst ie op de stoel en zegt dat ik aan tafel mag gaan zitten… WTF… die had ik niet verwacht. Error in mijn hoofd, nee dat kan niet… Maar goed, in principe is mijn plek op de grond, tenzij… En nu was het dus een “tenzij”… en mocht ik aan tafel zitten.
Ongemakkelijk neem ik plaats en ik merk dat ik wat trillende handjes heb tijdens het eten. Witlofsalade eten is dan best een uitdaging… die valt continu van je vork af.
Na het eten en de koffie ga ik me opfrissen en kunnen we “aan de slag”.
Eerst natuurlijk mijn straf incasseren. Dit keer in totaal 70 (!!) caneslagen, ja dat krijg je ervan als je o.a. toch met jezelf speelt en klaarkomt zonder toestemming… Gelukkig is Meester mild en krijg ik ze op mijn kont, die gelukkig meer kan hebben dan de voorkant van mijn bovenbenen.

Verder krijg ik nog het nodige te incasseren van diverse zwepen (al laat mijn rug dat nadien nauwelijks zien…). En vond Meester het nodig om mij diverse orgasmes te bezorgen. En dan rol je bijna over het randje, geef je aan dat je het niet meer houdt en vraag je toestemming, en dan trekt ie gewoon zijn hand ineens terug…  WTF!!! Ik zit bijna aan mijn piek, blijf daar hangen en ik kan niet verder… en rol gewoon weer terug… D . I . T . – I . S . – N . I . E . T . – L . E . U . K …!!!
Of hij duwt me tot aan de rand en als ik om toestemming vraag, geeft ie gewoon geen antwoord… ja sorry, maar uiteindelijk kan ik het echt niet meer tegen houden… en toch geeft zo’n orgasme dan net iets minder ontlading, omdat het eigenlijk niet mag…

Moe, maar zeer voldaan zit / lig ik laat op de avond bij Meester aan zijn voeten. Ik moet eigenlijk naar huis, het is al laat, maar ik voel dat ik nog iets mis. En hoe moeilijk ik het ook vind (kinderen die vragen worden overgeslagen), toch vraag ik aan Meester of ik nog 50 zweepslagen mag krijgen. En zo lief als ie is, mag ik weer terug op het meubel en krijg ik de 50 slagen nog op mijn rug en kont. Dank u Meester! Ik had het echt heel hard nodig!
Weer even nodig om te landen, maar dan nu toch echt tijd om naar huis te gaan. Onderweg bellend met dinnetje, die me belooft te helpen als ik weer eens opstandig gedrag ga vertonen.

De volgende ochtend al weer op tijd wakker en de ochtend gaat in een rush voorbij. Ik ben hyper, super actief (goed voor tijdens mijn bootcamp) en voel me ook echt super. Eind van de middag zak ik dan toch dodelijk vermoeid in elkaar. Mijn afspraak van de avond zeg ik af en ik kruip lekker op de bank om wat tv te kijken. Het weekend doe ik verder rustig aan, al vraag ik nu wel keurig netjes toestemming om met mezelf te mogen spelen voor de zondagavond, omdat ik in de ochtend mega geil wakker werd. 
Wat wil je als je in je dromen weer de speelavond terug aan het halen bent en denkt aan de momenten waarop Meester je keihard heeft gebeten… Man, wat is bijten toch echt mega super geil… En dan niet zo’n zacht beetje, maar gewoon ff knoerthard bijten, dat de tandafdruk er in blijft staan en het liefst de volgende dag een blauwe plek veroorzaakt… Jammie!

Dank u lieve Meester, ik weet dat ik in goede handen ben bij u, dat ik veel kan en mag leren bij u. En ik heb dan ook absoluut niets te klagen als we een speelafspraak hebben. En ook al weet ik dat ik eigenlijk soms meer nodig heb dan u me kan geven wat betreft tijd / drukte, ik beloof u dat ik me beter aan de regels zal houden en eerder aan de bel zal trekken als ik het even lastig heb.

Keurig om 19 uur bel ik aan. Deur ging weer vanzelf open, dus ik wist wat me te doen stond. Snel nog even naar toilet, schoenen uit en in Nadu gaan zitten. Dit keer duurt het niet lang voordat ik gestommel achter me hoor. Na een korte begroeting, zorgt Meester ervoor dat de gemoederen bij mij al snel oplopen, hij teast me, laat de opwinding oplopen en net als het me bijna duizelt, zegt ie “ik lust wel een kop koffie…”. Damn… wankel op mijn benen, sta ik op en verzorg de koffie voor Meester en thee voor mezelf. Ik had een nieuwe mok voor Meester meegenomen, als verjaardagscadeautje voor volgende week. Dan is ie jarig, maar dan ben ik er helaas niet. Keurig met de zoetjes en het lepeltje erin, presenteer ik hem de nieuwe mok met zijn koffie. Een grote grijns van Meester, een bedankje en me is happy!!!

Terwijl we nog het e.e.a. aan het bespreken zijn (gewoon zo lekker keuvelen, zittend aan zijn voeten, is ook erg fijn) begint ie me te mindfucken… Vraagt waarom ik zo vrolijk ben en of ik wel weet wat me vanavond te wachten staat. Dat ik kennis ga maken met de neukmachine, gelikt ga worden door een slaaf en wie weet wat nog meer allemaal… Maar ja, zit ie nu te mindfucken, of gaat dit echt gebeuren. Ik weet het niet, maar ik wil me er eigenlijk ook niet echt druk om maken. Dat het me wel opwindt, is wel duidelijk. Meester pakt er snel een handdoek bij en terwijl ik nog gewoon in mijn kleding zit, bezorgt ie me mijn eerste orgasme die avond. Damn, ben nu al een slettebak…

Tijd voor mijn straf die geïncasseerd moet worden. Dit keer in principe 55 caneslagen, maar met 10 verminderd, omdat ik in de laatste 2 weken geen extra straf heb opgelopen. Dus in totaal 45 stuks te gaan. Ik mag weer plaatsnemen op het “fantastische” meubel, naakt, met mijn benen uit elkaar… Dit keer slaat ie ook nog wat hoger op mijn bovenbenen, een veel gevoeliger plek. Aangezien het straf is, wil ik ook geen tussentijdse verzachting/verkoeling en wrijf dus niet tussendoor over mijn benen, maar man, wat doet dit toch zeer!!! Het huilen staat me nader dan het lachen. Maar goed, eigen schuld, verdiend… Mijn huid lijkt een beetje open te zijn, dus het leek Meester ook een leuk idee om er nog wat alcohol op te sprayen en in de wondjes te deppen… Gelukkig viel dit heel erg mee. Had erger kunnen zijn.

Mijn pols- en enkelboeien gaan om en ineens word ik op mijn knieën meegetrokken richting het kruis. Ik krijg geen tijd om op te staan en mijn linkerhand heeft ie vast. Dus ik moet al kruipend op mijn knieën en 1 hand mezelf voortbewegen. “Niet zo snel…”, zeg ik nog, maar ik krijg alleen terug dat ik maar beetje moet opschieten.
Als ik even later aan het kruis vast sta, krijg ik nog wat zweepslagen met floggers en een paar zwepen, maar het is van redelijk korte duur. Eigenlijk geen idee waarom, maar mijn lijf reageert ook niet zo lekker heb ik het idee. Waar is die masochist gebleven? Het lijkt wel of ik minder kan hebben. De harde dreunen van de zware floggers vind ik niets, maar de scherpe pijn van een bullwhip kan ik ook niet echt handelen. En Meester doet nog wel zo zijn best voor mij.

Maar goed, het echte werk moet nog beginnen. Meester gaat het nodige in gereedheid brengen. Hangt kettingen op die hij eerst over mijn rug laat voelen… damn die zijn koud. Schuift de bedkooi opzij, rommelt weer het nodige en maakt me dan los om me aan mijn hand te begeleiden naar het opstapje voor de speciale plank. Ik mag erop gaan zitten en daarna rustig gaan liggen. Mijn benen worden in een soort beugels gehangen, net zoals bij een gynaecologenstoel. Meester rommelt nog wat en ik probeer rustig te worden. Mijn ademhaling zit hoog, ik hou mijn ogen maar dicht, want als ik die opendoe, zie ik mezelf liggen in de spiegel die aan het plafond hangt… en word ik nog meer met mezelf geconfronteerd. A little too much for the time being… En ineens, is daar een heel bijzonder nummer in de playlist… En ik lig krom van het lachen, de muziek, de tekst, zo’n oud nummer, een evergreen meezinger….. (On the wings of a dove….) Het haalt wel even de spanning bij me weg.

Meester pakt me vast, begint tegen me te praten, vraagt of ik er klaar voor ben, teast me en daar is dan ineens de dildo van de neukmachine die me vult. Er gaat van alles tegelijkertijd door mijn hoofd, weet niet wat, krijg het niet helder, maar dat hoeft ook niet, mijn lichaam reageert. En niet te zuinig ook. En dat is wat het belangrijkste is. Het voelt goed, het is mega geil en ook weer eigenlijk een tikje vernederend, om door een neukmachine genomen te worden. En die gaat gewoon door…
Daarna raak ik tijdsbesef een beetje kwijt en wat precies in welke volgorde is gebeurd. Maar ik weet dat S. met slaaf weer binnen is gekomen en de slaaf opdracht krijgt om mij te likken. Ik weet dat ik de neukmachine heb gevoeld, dat ik gevingerd ben, dat mijn clit bewerkt is met een klote vibrator door S., dat ik paar keer tot hoogtepunt ben gebracht, maar eerst niet mocht klaarkomen. Uiteindelijk dan toch wel een paar keer (maar hoe vaak…. ik weet het niet meer). Ik heb nog gehoord dat S. tegen Meester zei dat ik kennelijk liever zijn vingers wilde voelen. Maar veel is langs me heen gegaan, ik zat in een roller coaster van emoties/gevoelens/high zijn. Belangrijkste was wel dat Meester al die tijd wel bij me was, dat ie me in zijn armen had, dat ie op me heeft ingepraat (extra lopen mindfucken dat ik een slet ben), dat ie mijn steun en toeverlaat was. Hierdoor voelde ik me veilig, durfde ik te genieten, kon mijn koppie niet de overhand nemen en heb ik mijn lichaam laten reageren. En ondanks dat ik het toch nog wel een beetje moeilijk vond, heb ik er wel super van genoten… Mijn lijf was op, het duizelde me, ik was high, had al zeker 5x kramp in mijn kuiten gehad en mijn clit was overgevoelig. Maar wat was het mega fucking geil !!!

Als ik een tijd later op mijn dekentje aan de voeten van Meester zit, maar mijn draai niet kan vinden, kruip ik in een houding die zit tussen Humble en Stool, ik maak me klein aan zijn voeten. Ik wil klein zijn. Meester voelt het goed aan, legt zijn ene voet op mijn rug en drinkt op zijn gemak zijn koffie op. En ik zweef ondertussen nog even weg… Daarna klemt ie nog zijn beide benen tegen me aan, terwijl ik nog steeds in elkaar zit. Dit voelt zo goed…, ik voel me fijn.
Heb wel mega moeite om daarna weer een beetje bij te komen. Het liefst was ik ter plekke in slaap gevallen, maar ik moet nog een kwartiertje naar huis rijden. Dus we kletsen nog wat over keilbouten en bevestigingspunten en als ik redelijk helder ben, kan ik me weer aankleden om naar huis te gaan. In de auto even snel bdsm-dinnetje appen of ze nog wakker is en al bellend met haar rijd ik naar huis. Daar kletsen we nog even door en uiteindelijk ga ik doodmoe slapen. Meester had me nog een appje gestuurd dat ik met mijn boeien om mocht slapen, zodat ik mogelijk wat beter zou slapen. Maar ondanks de boeien, had ik toch een onrustige nacht. Zoveel te verwerken, veel liggen dromen, herhalen van wat er was gebeurd (en dus mega geil wakker worden… ). In de ochtend nog een extra bedankje aan Meester en trots op zijn reactie dat hij genoten heeft en dat ik goed mijn best heb gedaan… tevreden sletje…

Want ja, laat ik het maar gewoon hardop zeggen, ik ben een slettebak, het sletje van Meester en ik ben er trost op!!!

We zitten even wat te kletsen en voor ik het weet, word ik al vingerend naar een hoogtepunt geleid, die ik natuurlijk nu nog niet krijg… Een paar keer gaat dat zo door. Ik moet me uitkleden en nadat pols- en enkelboeien om zijn gedaan, de vraag of er eigenlijk nog straf open staat… Euh ja… Dus boekje erbij en de straffen worden bij elkaar opgeteld. Op dat moment wordt er op de deur getikt en nadat die open gaat, komt S. met haar slaaf binnen…  

Damn, kortsluiting, wat gaat hier gebeuren… Ik hoor ergens op de achtergrond dat de slaaf zijn kuisheidskooi om krijgt en ze lopen naar de fauteuils toe. Ik sta wat te dralen bij het meubel dat Meester net in het midden heeft geschoven en die nu vol in het licht staat. Ik krijg de opdracht om te gaan zitten. Dat betekent met mijn benen wijd en kutje dus open en bloot richting de fauteuils, waarop S. is gaan zitten, met haar slaaf aan haar voeten op de grond… Ik krijg mijn straf met toeschouwers… Waarom geeft mijn hoofd een error en geeft mijn lichaam iets anders aan… De straf doet zeer, 56 caneslagen op je bovenbenen is geen pretje en Meester is dit keer niet aardig. Van deze pijn kan ik niet echt genieten, en toch voel ik dat mijn lijf reageert en dat ik vochtig ben…

Even later zit ik omgekeerd op het meubel, staat de slaaf aan de andere kant, krijg ik met floggers, canes en diverse zwepen slaag op mijn rug en kont. Een gag in mijn mond tegen het gillen, een dildo in mijn hand “omdat je zo graag een pik vast hebt” (maar ook zodat ik die kan loslaten als het niet meer gaat – mijn eigen grens aangeven…). De Victor Tella doet zeer, heel zeer, maar ik wil me niet laten kennen voor Meester. Wil geen watje zijn, wil aan kunnen wat hij mij wil geven… De slaaf wordt ondertussen ook onder handen genomen en af en toe loopt S. langs en aait dan over mijn rug of kriebelt aan mijn handen. Rillingen over mijn rug of met een schok mijn handen terug willen trekken. Er wordt ook nog wel wat gezegd tussen Meester en S., maar ik kan het niet meer terughalen. Uit mijn comfortzone/ roes gehaald en weer terug in de realiteit: ik ben niet alleen met Meester. De slaaf kan ik handelen en dat zijn Meesteres hem onder handen neemt ook, maar dat ze mij aanraakt, raakt me diep, kortsluiting. Het feit dat ik inmiddels mega nat ben en al een paar keer door Meester richting een hoogtepunt ben geleid, laat ik maar even buiten beschouwing…

De slaaf wordt op het bed in een latex zak gelegd en vastgebonden. Meester leidt me naar het bed en geeft aan dat ik de pik van de slaaf maar eens moet aanraken, dat ik maar eens moet voelen. Een tikje tegen mijn voeten om ze wijder uit elkaar te zetten. Terwijl ik mijn eigen preutsheid aan de kant wil zetten, voel ik een dildo naar binnen schuiven en word ik naar een hoogtepunt geleid. Maar voor dat het zover is, neemt mijn koppie nu echt de overhand en stort ik huilend in elkaar op de grond.
Ik kruip achter Meester aan over de vloer richting de fauteuils waar hij gaat zitten en een dekentje voor mij op de grond heeft gelegd. Aan zijn voeten zit ik wat te huilen en probeer weer wat rustiger te worden.

Even later de eerste ontlading, snel gevolgd door een tweede en derde orgasme. S. is weer binnengekomen, maar ik heb geen tijd om daar lang bij stil te staan, want Meester duwt me naar mijn vierde orgasme en op mijn vraag of ik ajb mag klaarkomen, duurt het antwoord extra lang, en heb ik een zo mogelijk nog heftiger orgasme, dan die ervoor. Een kleddernatte handdoek is een feit…  Ik ben gebroken en stort huilend in de armen van Meester. Mijn hoofd compleet in storing. Maar mijn lijf heeft mega genoten. Het was hells lekker…

Als ik bij ben gekomen, raken we aan de praat over van alles en nog wat. Over mijn preutsheid, dat ik moet “leren loslaten”, dat ik moet “gaan genieten”, maar dat ik niet moet verwachten dat ik 49 jaar aan opgebouwde preutsheid en denkpatronen en zaken “zoals het hoort”, zomaar ineens overboord kan zetten. Leuk dat ik 11 jaar geleden bdsm heb ontdekt, maar ik belandde al vrij snel weer in een relatie. Weliswaar nu met bdsm, maar heb bdsm dus zo goed als niet buiten een relatie om ervaren. Heb altijd in het standaard “keurslijf” geleefd. Netjes opgevoed en me altijd gedragen zoals het hoort. Geen echte uitspattingen, geen experimentele, losbandige seks. Dus kleine stapjes is het devies. Met grote sprongen is de kans mega groot dat we mis gaan springen, met alle gevolgen van dien. Het aanraken van een pik van een slaaf in een latexzak, met een dildo in mijn eigen kut, naar een hoogtepunt geleid door mijn Meester, was al een mega, immense sprong, al lijkt die nog zo klein. En ik ben nu in een veilige omgeving, waar ik kleine stapjes mag maken.

En mijn eigen grenzen aangeven! Ja maar, voor een perfectionist als ik, is dat niet te doen. Ik wil “alles” doen voor Meester, om het hem naar de zin te maken. En die krijg ik dan ook terug geworpen; perfectionisme en bdsm is een hele slechte combi… Want wat nou als ik in handen zou zijn van een Meester die mij niet goed leest, niet goed kijkt, of er gewoon misbruik van maakt. Dan lig ik fysiek compleet open (niet zo moeilijk om met een beetje zweep iemands hele rug open te halen met een paar zweepslagen) en word ik mentaal een compleet wrak. Dat is toch niet mijn bedoeling, dat is toch niet wat ik uit bdsm wil halen… Want als ik niet mijn eigen grenzen aangeef, maar door blijf gaan omdat ik zelf het idee heb dat ik nog niet goed genoeg ben voor mijn Meester, dat ik nog niet voldoende heb ondergaan, dat ik nog meer moet incasseren, dan ga ik er uiteindelijk aan onderdoor…. En ik huil nog maar weer eens een keer.

Meester heeft me dit keer niet alleen fysiek uitgedaagd. Ja, ik heb behoorlijk wat marks, zeker van de straf met de cane op mijn bovenbenen, maar goed die was dan ook verdiend.
Maar hij heeft met name het mentale vlak echt goed aangesproken. Hij kan zo in mijn hoofd gaan zitten, kortsluiting veroorzaken, stemmetjes creëren… Aan mij de schone taak om er mee te leren omgaan, te gaan accepteren en dingen los te gaan laten. En daarbij mijn eigen grenzen niet te verliezen. Want ook ik mag grenzen hebben…

Tijdens het eten mag ik (nog) gewoon aan tafel zitten, worden er grapjes gemaakt, krijg ik het af en toe even lastig, maar geniet ik na van de warmte en gezelligheid. Thuis kruip ik lekker in mijn coconnetje op de bank in een dekentje, met een kopje thee en wat chocola erbij, bel met een bdsm-dinnetje om zoveel mogelijk weer terug te halen, te bespreken en nog wat na te sniffen. Nu ik dit zo heb opgeschreven, besef ik me des te meer hoe ik het heb getroffen met Meester. Dat hij me echt op een goede manier begeleid. Langzamer dan ik zelf zou willen, maar alles voor mijn eigen veiligheid, gezondheid en welzijn… Dank u Meester!