We zijn 27 opdrachten en veel app-verkeer verder. En dan is het zover; Emmy noemt het D-day. Als een nieuw iemand komt spelen is dat vooral aftasten en kijken naar reactie, uitdrukking, bewegingen van de ander en toch meer communiceren en vragen naar. Maar daar ik mijn verjaardagscadeau “58 caneslagen” al had gehad met Emmy wist ik dat het qua pijnspel ok zat qua mogelijkheden. Dus daar hoef ik mij geen zorgen te maken. Ik maak in mijn hoofd nooit een spel idee, ik ga met de flow van het moment en de spullen om mij heen “lijden” mij de weg. Maar ik heb wel een bewuste keuze gemaakt dat ik met Emmy vooral juist niet het zwepenspel op de voorgrond ging zetten.

Na wakker worden app ik nog even met E. We dollen wat in de app en ik stuur na het douchen en aankleden nog een foto van mijn benen in rokje, met kousen en hakken. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan. Als ik tegen half 10 in de auto stap, geeft TomTom aan dat ik er om 10.20 uur ga zijn. Dat is mooi, want dat is op tijd. Dat dat bij het opdraaien van de snelweg al meteen verandert in “te laat” komen, is minder. Maar gelukkig heb ik geen regel bij E. Ook best lastig met bijna een uur reistijd om dan precies op een bepaald tijdstip aan te komen (of ik moet weer een paar straten eerder gaan staan wachten…).

Emmy stapt in de auto en ongeveer een uur later zal ze hier zijn. Ik voel enigszins gezonde spanning en een vleugje onzekerheid, ook omdat ik het gevoel heb dat Emmy heel goed past bij mij als persoon en mijn dominante en sadistische kant. Vanaf het moment dat we uitgebreid zijn gaan appen en koffiedrinken voelt het goed. Daarom wil ik haar naar binnen sleuren, haar op de knieën voor mij hebben en daarnaast deelgenoot maken van de diversiteit qua bdsm.
“Eager” schrijft Emmy in een berichtje, nou en. Maar daar zit natuurlijk wel dat vleugje onzekerheid, wat als ze mijn spel niet leuk vindt, dan raak ik deze dame misschien wel kwijt. Gelukkig, een uur is zo voorbij. We hebben afgesproken half elf. Niet op de minuut, gezien afstand en verkeer wat niet voorspelbaar is. Maar met precies nog 1 minuut rijdt ze voor in haar “koekblik” zoals ze haar auto omschrijft. Op hoge hakken stapt ze uit, deze vallen mij direct op. Ze loopt er verzekerd op, merk ik. Een tas gaat mee en we lopen naar boven voor praatje en kopje thee.

Onderweg luister ik op mijn gemak naar wat lekkere muziek. Ik zet alvast de playlist op die ik gemaakt heb als een van de opdrachten. Beetje in de stemming komen. En aan de file kan ik toch niets veranderen. Dus geen stress en ontspannen blijven. Als ik precies 1 minuut voor de afgesproken tijd mijn auto op de stoep rijd, staat E. al in de deuropening (hij wist precies hoe laat ik zou aankomen, omdat ik mijn reis had gedeeld). Ik stap uit, voorzichtig op mijn hoge hakken, damn, nu voel ik toch wel beetje spanning en na een uur zitten, sta ik minder zeker op mijn hakken. Maar ik blijf gelukkig goed staan en kan normaal naar binnen en boven lopen. We drinken even op het gemak een kopje thee en ik krijg een lekkere muffin die S. heeft gebakken. Mjammie! Na het praatje pot, nog snel even naar toilet en dan naar boven. Ik wil de speelruimte in lopen, maar die is donker en ik kan het lichtknopje niet vinden… Begint lekker. Dus ik roep E. er bij. Als ie weer weg is, kan ik me dan uitkleden, in Nadu gaan zitten (de quirt die ik heb meegenomen ligt voor me), en even een paar keer diep ademhalen om te ontspannen. Ik voel de spanning bij me weer oplopen als ik zijn voetstappen op de trap hoor. Hij heeft me gelukkig niet lang laten wachten. Maar ik heb geen idee wat ie nu denkt, of wat ie ervan vindt (bevalt het hem wat ie ziet, vindt ie de quirt leuk enzo…)

Zoals Emmy zelf graag wil is haar route naar boven en dan in Nadu houding (naakt) wachten op mij. Ze zou daarbij iets klaar leggen. Ik was erg nieuwsgierig wat dat zou zijn. Ze weet nu één van mijn zwakheden, grrrr… Hoe lang laat ik haar wachten, geen idee eigenlijk. Nog even naar de wc en terug hoor ik haar mijn naam zeggen. Ze kon het lichtknopje niet vinden dus naar boven en haar dit laten zien. Daarna weer naar beneden, Emmy de ruimte en rust geven om zich te installeren.
Geen idee hoelang ik haar daar heb laten zitten, kort want ik wil haar laten voelen en laten beleven. Zoals ik al schreef niet gericht op pijnspel, maar hopelijk haar dingen laten ervaren die nog niet gebeurd zijn of juist met mijn intenties worden uitgevoerd op de wijze die ik geil en lekker en gemeen vind.
Ik keur haar met mijn ogen ze zit keurig in de Nadu houding, de handen open naar boven gedraaid. Wow, ze ziet er geweldig uit, ik voel haar en zie haar in al haar overgave aan al dat gaat komen. Dat ze durft en het vertrouwen aan mij geeft. Voor haar ligt een quirt. Altijd fijn en een gemeen slaginstrument. Ik speel graag met pijn in combinatie met opgeilen en klaarkomen of juist niet. En stoppen op het juiste moment, dat zat als rode draad in mijn hoofd. Ik zie haar lichaam, ik voel haar onzekerheid, ik laat haar staan en speur met mijn ogen naar haar lijf, daar kan ik wat mee. Mooie borstpartij kan ik wat mee. De billen had ik al eerder kunnen bewonderen. De rest prima in orde.

E. laat me staan en ik merk dat ie me min of meer aan het keuren is. Pff wat voel ik me nu ongemakkelijk. Ben niet super comfortabel met mijn eigen lijf en nu zo naakt voor een voor mij onbekende man, die straks allerlei (waarschijnlijk ook geile) dingen met me gaat doen, is nog lastiger. Ik heb twee ingetrokken tepels, voor mij eigenlijk niet echt meer een probleem, ik heb er mee leren leven, het hoort bij mij. Maar is soms wat onhandig als je daar iets op wilt zetten als klemmetjes of zo. Ze zullen er dan toch eerst iets uit moeten komen. Zo’n draai vacuümpompje werkt daar best goed bij overigens. E. probeert het ook met een melkmachine… Oef, dit is vernederend. Het doet niet zeer of zo, maar dit voelt zo vernederend, ik weet zeker dat ik nu met een mega blos op mijn wangen sta… Naast de kleine pompjes op mijn tepels, ook nog de grotere cups (eigenlijk niet groot genoeg voor mijn tieten…) erop. Daarna klemmetjes op mijn tepels, met gewichtjes eraan… Auw… mijn tepels zijn niet zoveel gewend, dus dit doet best zeer. Ook nog klemmen met gewichten aan mijn schaamlippen. En dat niet alleen, hij hangt er ook nog belletjes aan… En zegt me dat ik ook nog moet bewegen, omdat ie de belletjes wil horen… Fuck… error in mijn hoofd… dit kan ik niet… schaamrood op mijn kaken… en het geil tussen mijn benen…

Wat opvalt zijn de ingetrokken tepels. Volgens mij ben ik daarmee begonnen (ouderdom komt met gebreken, ik hoor het haar zeggen). Ik heb namelijk een zelfgemaakte melkmachine die passen prima op haar borsten en tepels. Rechts komt mooi naar buiten, links blijft zich verstoppen. Klemmetjes, gewichtjes het gaat redelijk, maar links glijdt er vanaf, aahh wat zielig, moet ik hem opnieuw erop zetten. Ze maakt mooie geluidjes. Geluiden zijn voor mij belangrijk en opwindend, of dit nou een grom, vloek of niet te omschrijven geluiden zijn: yesss geil en ik wil meer.

E. neemt me mee en laat me plaatsnemen op iets wat ie met steigerbuizen en een plank in elkaar heeft gezet. Mijn benen wijd, zodat mijn kutje open en bloot zit. Klemmetjes erop en wederom gewichtjes. Ik word op mijn clit geslagen, word gevingerd en er wordt een wand gebruikt en niet veel later kom ik dan ook spuitend klaar. Het blijft niet bij 1 keer… Als ie me ervan af laat stappen en daarna mijn hoofd richting mijn eigen nattigheid duwt, me een handdoek geeft om mijn eigen zooi op te ruimen, heb ik het zwaar… Waarom is dit zo fucking vernederend en ondertussen ben ik mega geil? Ik heb een extra zetje nodig en E. moet dan ook nog een keer de vraag herhalen of ik mijn eigen geiligheid nog ga opruimen… Met het schaamrood op mijn kaken, op mijn knieën, dweil ik schoorvoetend mijn nattigheid op. Mijn ogen zijn nat, maar ik hou mijn tranen in… Het was best veel nattigheid, daar hoeven mijn tranen niet nog bij…

Ondertussen zit ze al op een bouwwerk, benen wijd open waardoor ik heerlijk bij haar schaamlippen kan en deze kan zwepen en wederom klemmetjes kan opzetten die haar schaamlippen mooi naar buiten laten gaan. Ook daar weer gewichtjes bij en de grom-geluiden zijn heerlijk, ze klinken als muziek in mijn oren.
Verder ben ik het kwijt. Ik weet dat ik volgens mij haar hier voor het eerst heb laten klaarkomen; de combinatie handen en wand gaven een waterval op de grond. Het kletterde letterlijk. Ik weet dat ik haar van de stoel laat afglijden en haar hoofd richting haar eigen geiligheid laat gaan en laat haar voelen wat een geil meisjes ze is en duw haar hoofd in de nattigheid. Spelen met vernedering; graag en opwindend. Ik voel haar in al haar haarvaten hoe moeilijk en gelijk opwindend zij het vindt. Ik kan mij niet meer herinneren of er tranen bij vloeiden.

Op de grond onder een dekentje kan ik even later wat bijkomen, maar E. ligt uiteindelijk bovenop me en duwt met zijn lijf tegen me aan. Als ik niet veel later op mijn knieën zit, duwt ie mijn gezicht in zijn kruis. Hij doet zijn broek open, maar het is teveel voor me… niet voor nu… Ik geef aan dat ik dit (nog) niet kan. Het is ok. Ik krijg een collar om en E. gespt er een leash aan, op handen en knieën kruip ik achter hem aan richting de trap. Beneden zit ik op de grond naast de bank. E. maakt 2 boterhammen voor me, die er gretig in gaan. Ik heb best trek. Kopje thee erbij, wat praten en even alles laten bezinken. Al best veel gebeurd…

We belanden op de grond onder een dekentje. En komen volgens mij in een bewegende manier van opgeilen. Ik heb mijn kleren nog aan maar glijd met mijn lijf over haar heen en we vinden een vloeiende beweging: wow wat geil en opwindend. Ik laat haar op de knieën zitten en duw haar in mijn kruis. Ik laat mijn broek naar beneden zakken, maar dat is te veel en niet voor nu, ze weert af. Tijd voor eten, kopje thee en even praten en bijkomen van de diverse indrukken.

Als we weer boven zijn, laat ie me even “alleen” zitten, in mijn eigen wereldje, met een leren hoofdkap op. Ik kan niets zien, maar mijn gehoor is gespitst. Ik herken alleen de geluiden natuurlijk niet. Heb dus geen flauw idee wat ie aan het voorbereiden is. Even later mag opstaan en meelopen. E. laat me liggen op een tafel (oeps die is verrijdbaar). Ik lig op iets zachts en even later voel ik folie om me heen gewikkeld worden. Iets totaal nieuws voor me… Bijzonder gevoel. Hij trekt het folie redelijk strak om me heen en als ie even later ook het luchtbed laat vollopen dat onder me ligt (aha, dat is dat zachte waar ik op lig), lig ik nog veel strakker vast. Het voelt een beetje als een latex/rubber vacuümbed. Heel strak om mijn lijf en iedere aanraking door het folie heen, voelt nog intenser. Mijn huid staat op maximum lijkt het wel. Strelen met de hand, maar ook met een soort radeerwieltje. Het voelt zo intens, maar ik kan geen kant op…
Ik heb nog steeds de hoofdkap op en als E. even later ook nog folie over mijn neus en mond houdt, wordt ademen een heel stuk lastiger. Ik kan gelukkig redelijk lang mijn adem inhouden en door het niet volledig afsluiten door de hoofdkap, krijg ik het dit keer niet echt compleet benauwd… Maar het voelt wel ok voor me, om ook deze stap samen te zetten, ook al spelen we voor de 1e keer. Het is goed, voelt goed en ik vertrouw E.
Even later maakt ie gaten in het folie bij mijn borsten en bij mijn kut. Met een zweepje mept ie op mijn tieten… fuck, dit doet echt verdomme retezeer… Mijn huid is al mega gevoelig door mijn eerdere orgasmes en nu nog meer door die folie… En ik kan ook nog eens geen kant op… Wil het aankunnen, maar merk dat het echt zo zeer doet en ik wel kan proberen om te bewegen, maar dat dat in die folie gewoon niet lukt. En dus moet ik op gegeven moment wel vragen om te stoppen… dit voelt zo niet goed voor mij… het voelt alsof ik gefaald heb… ik ben toch masochist… ik vind pijn toch fijn… maar man, dit deed echt fucking zeer…
Ondertussen is E. bezig met een clitvibrator en omdat ie ook al meerdere keren met de zweep op mijn kut heeft geslagen, krijg ik in no-time een orgasme… Damn, lig ik in mijn eigen nattigheid hier op de tafel. How embarrassing… En nee het blijft niet bij 1x, want daar is toch niets aan… Dus volgt er nog minimaal een 2e keer, maar het zou ook goed 3 en 4 geweest kunnen zijn, ik ben inmiddels de tel kwijt.

De volgende stap is op de massagetafel en haar inwikkelen in folie Onder haar ligt een luchtbed dat ik kan laten vollopen met lucht waardoor ze nog steviger vast ligt en geen kant op kan. En ik doe ook nog ademreductie. Ze heeft ook een leren hood op gekregen, deze past mooi om haar heen en ik kan haar ogen bedekken en zo ziet ze niets. Ik vind het leuk om te rommelen en zij niet weet wat ik uitspook.
Ik pak een extra stuk plastic om haar neus en mond toe te dekken. Ze had verteld dat ze lang haar adem kon inhouden. En ik weet dat een hood ook ruimte geeft om wel moeizaam maar toch lucht binnen te krijgen, dus dit is een relatief veilige manier om mee te beginnen. (Er staat op haar lijstje waterboarding, komt goed…). Ik begin met radeerwieltjes en behangprikker over haar lijf te gaan en natuurlijk vind ik de gevoeliger plekjes. Ondertussen wissel ik af met haar mond en neus dicht te houden met plastic.
Er is weinig tegenstribbeling, dus houd ik langer haar neus en mond dicht, maar ze laat weinig merken. Toch laat ik het hierbij, komen vast andere momenten. Ik haal haar borsten uit de folie en maak een gat bij haar kut. Ik ga heerlijk weer met een zweep met een driehoekje op haar borsten los. Wow, nu komen er lelijke woorden uit haar en merk ik hoe heftig deze zweep impact heeft op haar. Ik wissel dit af door ook op haar kut te slaan en haar met mijn vingers te bevredigen. Het slaan met de zweep wordt te veel. Emmy geeft aan dat ik moet stoppen.

Als E. me uit het plastic haalt, voelt het koud en kil aan. Net als uit de touwen gaan. Dat is ineens zo koud… Snel onder een dekentje en bijkomen. Maar niet veel later sta ik tegen de paal aan, eerst met mijn gezicht naar de paal, en dus met mijn rug naar E. Hij begint met zwepen. Oef, dit is felle pijn, die ik normaal wel kan hebben, maar mijn lijf reageert er nu gewoon anders op. Het snijdt, het doet zeer. Af en toe moet ik dan ook echt even wegstappen om de pijn te kunnen incasseren, te vloeken en hem binnensmonds te verwensen. Het is maar goed dat ie niet alles heeft verstaan wat ik uit heb gesproken. Ook de voorkant is aan de beurt en opnieuw mijn achterkant. Maar ik ben inmiddels zo gevoelig, dat het lijkt alsof ik veel minder kan hebben. En dus lig ik even later weer op de grond, waarbij E. wederom speelt met opwinding en orgasmes. Ik voel het nodige aan glijmiddel en als ik niet veel later ook wat lichte pijn en wrijving voel, weet ik dat ik me extra moet focussen op ontspanning, ik weet dat E. een poging aan het doen is om mij te fisten… Lang geleden en toch geen makkelijke bij mij. Vaker geprobeerd, maar tot nu toe slechts 1x gelukt bij me. Maar E. is niet te vangen voor 1 gat en ik ben kennelijk opgewonden genoeg, want niet veel later voel ik zijn hele hand in me en krijg ik een dusdanig heftig orgasme, dat het lijkt alsof ik er in blijf. Ik zweef, tril, schok met mijn lichaam en voel alle zenuwen in mijn hele lijf aan staan! Holy shit, wat is dit heftig!
Dat het veel met me heeft gedaan, is wel te merken als ik na een beetje te zijn bijgekomen, even tijd voor mezelf nodig heb… ik kruip van E. vandaan… kan even niet zijn nabijheid handelen en heb een moment voor mezelf nodig. Het was heftig en ik wil even alleen zijn met mijn emoties. Ondanks dat ik er niet helemaal meer bij ben met mijn hoofd, kruip ik uitsluitend tot de rand van de mat en er dus niet vanaf… alsof ik hiermee wil aangeven dat ik binnen de speelruimte blijf en dat het dus wel ok is… Het is ook ok. Na een flinke huilbui, kruip ik voorzichtig weer terug naar E. om een knuffel te halen.

Uit het plastic gauw een dekentje want dat koelt vaak af. Hoe het dan allemaal verder loopt geen idee. We hebben gezweept en we zijn op de grond beland. En dan ga ik los en laat haar meerdere keren al spuitend klaarkomen. Die 10e keer is haalbaar en nog een keer. Uiteindelijk lukt het mij om mijn hele hand in haar kut te krijgen en haar op die manier nogmaals klaar te laten komen. Emmy komt heel heftig klaar, het lijkt wel 20 minuten te duren en is geweldig om te zien en te voelen en mee te maken.
Of dit het moment is geweest dat ze er voor koos om naar het eind van de mat te kruipen, dat weet ik gewoon niet meer. Maar ze kruipt bij mij weg en gaat aan eind van de mat zitten en begint te huilen. Ik lig op een afstand en realiseer mij dat ik haar de ruimte moet geven en dat ze vanzelf mij weer opzoekt, wat dan ook gebeurt.

Het is genoeg voor vandaag. Ik ben gesloopt, figuurlijk, maar ook lichamelijk. Dit heeft een hoop energie gekost en veel emoties los gemaakt. E. ruimt alvast wat op en ik probeer in mijn roes ook een beetje te helpen. Ik pak mijn spullen bij elkaar en we lopen naar beneden, alwaar ik even lekker kan afdouchen. E. staat op me te wachten met een grote, gekleurde handdoek, om me droog te wrijven. Daarna kruipen we op de bank met een kop thee en een lekker stukje chocola. Als S. wat later thuiskomt, eet ik gezellig mee en als het eigenlijk al weer wat te laat wordt, stap ik in de auto om weer naar huis te rijden. Op de terugweg overdenk ik hetgeen er allemaal gebeurd is. Als ik thuis ben, app ik nog even met E. Het spel was zo “anders” dan ik gewend ben… Heftiger, zelfs zonder echt veel zwepen. Hij is geen grenzen over gegaan, maar ik heb wel veel te verwerken. Veel dingen meegemaakt die ik nog niet eerder heb meegemaakt en zonder dat hij het wist, heeft ie een deel van een hele grote wens van mij vervuld… en die moet ik ook even een plaatsje geven. De volgende dag bellen we even en kunnen we nakletsen. Dat is fijn. Ik heb het eerder met F. eigenlijk nooit gedaan, maar ik merk dat ik er nu heel erg behoefte aan heb. Fijn om even E. zijn stem te horen en nog eens te horen dat het fijn was. Dat ik het goed gedaan heb… Ik kan delen dat ik een zere kut heb, dat mijn tieten een paar blauwe plekken hebben en dat mijn rechtertepel heel erg zeer doet.

Ik weet dat we het allemaal positief hebben afgerond en thee gedronken hebben en gekletst maar qua inhoud ben ik dat kwijt.
Resume vanuit mijn perspectief: bewust ingezet op de combi pijn en opwinding en dat heb ik ook gedaan met volle overtuiging en ik heb haar zien bewegen in die opwinding en pijnbeleving. Daar heb ik super van genoten en ik wil meer genieten van deze dame, zeker weten. Wat kan ze veel hebben en meedansen in de opwinding van het spel. Ik wil vaker dansen met haar.

Gisteren merkte ik dat ik toch een klein subdropje krijg. Ben down en voel me lichtjes depressief. Gelukkig is daar een lieve vriendin die me uitnodigt om (blauwe) taart te komen eten. En waar ik even lekker kan kletsen en gek kan doen met haar kids. Als ik dan ook nog even kan bellen met E., komt het toch weer allemaal goed en ga ik met een fijn gevoel die avond naar een heerlijk concert met lieve vrienden, dat vanuit een spontane actie is ontstaan. Ik hou van spontane dingen en van taart… Het maakt me gelukkig!!!

De dinsdag begon nog vrij goed. Beetje moe door het korte nachtje, maar moest op tijd eruit want afspraak bij de fysio. Ja het is vandaag de sterfdag van mijn moeder (jaar geleden), maar dat kwam kennelijk toch nog niet helemaal binnen. De ochtend verliep verder normaal. Ik werkte thuis en kon mijn aandacht er redelijk bijhouden. Stem van Meester zat niet enorm veel meer in mijn hoofd, dus het was wat rustiger geworden. Tijdens de lunch nog heerlijke vegan scrambled eggs voor mezelf gemaakt. Lang geleden, maar zo lekker! En bam, toen kwam de man met de hamer… Ineens stortte ik in, zat jankend op de bank. Kon nog net een appje naar het werk sturen dat ik niet meer bereikbaar zou zijn de rest van de middag.

Meester geappt, maar mijn berichten werden niet gelezen. Op zich niet vreemd, want hij kijkt ook niet iedere minuut op zijn telefoon en misschien gewoon wel ff druk met werk.
Ik bel een goede vriendin en tevens mentor. Even praten en huilen… Het doet me goed, zolang als ik haar stem hoor. Als ik weer heb opgehangen, kruip ik onder een dekentje, kopje thee erbij en een stuk chocola. Ik weet dat ik mezelf nu even moet vertroetelen. En toch schop ik mezelf een paar uur later van de bank af. Even een ommetje maken. Het zal verfrissing geven, even buitenlucht, de wind door mijn haren en mijn hoofd leeg maken. Want damn, wat mis ik Meester nu enorm.

Ik eet een bordje pasta, maar het smaakt me helaas niet echt. Als ik mijn dinnetje app dat ik gewoon ff een lief berichtje van Meester nodig heb, stuurt ze me een resoluut antwoord dat ik hem even moet bellen. Ze weet dat dit een valkuil van mij is. Ik hou het dan teveel bij mezelf en wil niet lastig gaan doen…
Dus ik probeer dan toch maar even te bellen. Helaas, geen antwoord…
Ik bel even met dinnetje en ga uiteindelijk doodmoe slapen. Wel nog met de mededeling in de app aan Meester dat ik met mijn polsboeien om ga slapen. Ik word daar altijd erg rustig van en het geeft geborgenheid. Het voelt voor mij alsof hij dan over mij “waakt” ofzo.

In de nacht krijg ik een reactie van Meester dat zijn telefoon op stil had gestaan en dat hij te weinig op zijn telefoon had gekeken. Maar dat hij er zeker de volgende dag voor me zou zijn. Uiteindelijk bellen we in de middag. Het is echt fijn om even zijn stem te horen. Pfff, het begint nu pas een beetje te zakken bij me. We praten over de middag, hoe het is verlopen, hoe ik zo “out” was gegaan op het op mijn knieën aan mijn haren meegetrokken worden, hoe Meester allerlei zaadjes plant en wat voor effect dat op mij heeft. Maar we praten ook over het overlijden van mijn moeder en dat die emoties er even extra bovenop kwamen. Of over mijn aanstaande reis. Af en toe even weer wat tranen in mijn ogen, maar het is fijn om even samen terug te blikken en te praten.
Meester geeft gelukkig nog wel een extra tip hoe ik hem kan bereiken in een “noodsituatie” als hij niet reageert op appjes en zijn telefoon niet opneemt. LIEF!

Na 3 kwartier hangen we op, ik een heel stuk geruster, kalmer en minder in mijn drop. Nog even goed voor mezelf zorgen. Ik kook een gezonde maaltijd en kruip op tijd mijn bed weer in. Nogmaals een nachtje met boeien slapen…

En vandaag… voel ik me weer goed en ben ik weer up and running!
Toch wel bijzonder wat zo’n spel toch allemaal met je doet…

Klokslag 13 uur bel ik aan, maar Meester laat me nog even extra wachten bij de voordeur… Bij binnenkomst vraag ik of ik nog even naar toilet mag. Gelukkig, dat mag. Hij doet de deur achter me dicht en verdwijnt. Dus na het toiletbezoek, trek ik mijn hakken uit en ga in Nadu bij de fauteuils zitten. Ik ben alleen, stilte en ik probeer weer een beetje rustig te worden. Mijn zenuwen gieren altijd even door mijn lijf als ik net binnen ben en mijn hartslag gaat dan ook tekeer. Adem in, adem uit, ontspan, even Zenn.
Het lijkt heel lang te duren, maar volgens mij heeft Meester me maar 2 minuten of zo alleen laten zitten. Als hij binnenkomt, gaat er even een rilling door mijn lijf en ik adem diep uit.

Na me uitgekleed te hebben en met een kopje thee en koffie erbij, krijgt Meester het nieuwe slagwerk, en die vallen in de smaak… Eens zien of hij deze wel heel houdt.
Mijn dagboekje erbij om te controleren welke straf er vandaag op het programma staat: 2x 10 caneslagen voor privé appen tijdens online werk meeting, 50 caneslagen voor het overtreden van het masturbeerverbod en 4x 5 zweepslagen door het verminderen van mijn klaarkomstraf, en die dan maal 2 omdat ik had aangegeven dat de straf verdubbeld moest worden.

De 20 caneslagen kreeg ik op de voorkant van mijn bovenbenen, terwijl ik zat. Dat maakt het altijd wel net iets lastiger dan staand incasseren. Maar Meester was toch nog best lief voor me. Het was mijn eerste straf en deze kon ik heel goed hebben. De 50 caneslagen heb ik met 4 verschillende canes op mijn kont gehad (15-15-10-10). Door het gebruik van de verschillende canes was het lastiger om te incasseren. Als je net beetje gewend bent aan de ene cane, gaat ie weer over op een andere…
Daarna nog de 40 zweepslagen met de paarse zweep (ik weet nog steeds niet hoe die kl**zweep eruit ziet…). Ook op mijn kont… auw…
Ja, alles bij elkaar was pittig, maar Meester is nog wel heel erg lief geweest… Dank u wel! Alles is ook afgetekend in mijn dagboekje, dus ik kan weer met een schone lei beginnen.

Wat er verder allemaal is gebeurd en in welke volgorde, wanneer en hoe… ik weet het niet meer. Ben stukken kwijt van de middag. Kan me bepaalde dingen nog wel herinneren, maar ik weet dan niet meer hoe het zover is gekomen, wat er daarvoor gebeurd is.
Zo ben ik in ieder geval tot 8 keer gedwongen door Meester tot een orgasme. Damn, ik haat het, mag ik wegkruipen, waarom reageert mijn lijf zo. Waarom word ik überhaupt zo nat van het ontvangen van zweepslagen. Of als ik op mijn knieën voor hem zit en hij zijn duim of 2 vingers tot ver achter in mijn keel duwt… Of als ie mij mijn adem beneemt door zijn hand over mijn neus en mond te houden en nog even 2 tellen langer volhoudt dan dat ik dacht dat ik nog vol kon houden.

Na de in totaal 8 orgasmes kon ik niet meer. Weet ook niet meer hoe ze zijn gebeurd, volgens mij heeft Meester o.a. een dildo gebruikt, maar ook gewoon zijn handen. Zat ik vast op mijn knieën op het meubel, maar lag ik ook op mijn rug op de grond. Ik weet alleen dat ik het er moeilijk mee had, ze komen zo snel bij mij opzetten, ik kan het niet meer tegen houden en voel me vernederd als ik spuitend klaarkom… Damn it, weer de vloer nat…

Ik keek daarna vast mega glazig uit mijn ogen. En ik weet nog dat Meester het had over mij vastleggen op de tafel om nog even door te gaan. En dat ik toen een niet zo’n aardige reactie wilde geven. Gelukkig kon ik mijn mond nog houden en heb ik het er niet uit gefloept. Meester werd nog semi-boos, er zouden toch geen geheimen zijn tussen ons, ik zou toch niets meer achter houden en alles altijd eerlijk vertellen. Ja klopt, maar dit is zo niet netjes, dit hoor ik niet eens over mijn Meester te denken, laat staan tegen mijn Meester te zeggen… Dus ik kan het niet hardop zeggen en ik schaam me diep…

En ik weet ook nog dat ik Meester heb uitgedaagd, nadat ik in Humble positie met de zweep op mijn rug had gekregen en ik nog vroeg of hij wel zijn best had gedaan… Dat ik daarna weg wilde kruipen, omdat de slagen die volgden goed aankwamen en Meester mij terug moest roepen om mijn goede positie in te nemen.

Of het moment dat Meester mijn mond openduwde met zijn duim en met zijn andere hand 2 vingers ver achterin mijn keel duwde, al pratend tegen me dat ik dat zo goed kon, en ik onderwijl voelde hoe mega nat ik ervan werd… Meester wist dat natuurlijk dondersgoed en vroeg dat dan ook aan me. Damn, hoe erg kan ik het krijgen… Mega geil worden, bevraagd worden of ik geil ben, en dan nog geiler worden…

Veel gebeurd, heftige reacties, mijn koppie die weer overuren maakt. Met een goed gevoel weg gaan, thuis lekker op de bank onder een dekentje, kopje warme thee erbij en genieten van een avondje tv kijken. Bij het naar bed ook nog niets aan de hand. Mijn meditatiemomentje is fijn, ik blik met een goed gevoel terug op de middag en dank Meester in mijn gedachten nog een keer extra.
Midden in de nacht word ik wakker en ben onrustig. Ik app naar Meester, maar weet natuurlijk dat die dat pas de volgende dag gaat zien…

Bij het opstaan voel ik me verdwaasd, ik ben niet helder, onrustig, ben hele stukken kwijt van de dag ervoor, maar bovenal voel ik me down. Ik ben teneergeslagen, de douche kwikt me niet op en het boodschappen doen daarna is een hell… Ik wil in mijn bubbel kruipen, maar met alle prikkels om me heen, lukt me dat nu helemaal niet. En ik loop dan ook uiteindelijk zachtjes huilend terug naar huis.
Daar kruip ik op de bank, met een dekentje, verwarming hoog, kopje thee erbij, chocolade, een bericht postend op FL en natuurlijk aan mijn Meester. Ik weet het, ik heb een subdrop. Lang geleden, maar het hoort er af en toe wel bij. Op deze website overigens goede informatie erover: https://www.samarium.nl/info/informatie/informatieve-stukken/subdrop/

Gelukkig hebben we niet veel later contact en helpt Meester me om stukken terug te halen, bespreken we samen wat er is gebeurd en wat het met mij heeft gedaan. Niet veel later heeft hij me weer aan het lachen. Het is fijn dat er zoveel aandacht is, dat hij het begrijpt en dat hij er voor me is. Ik knap weer een beetje op. Ik weet dat ik er nog niet ben, dat het even tijd kost, maar ik sta gelukkig voor het avondeten wel gewoon iets lekkers voor mezelf te koken (terwijl ik dat totaal niet van plan was). In de avond nog lekker op de bank onder mijn dekentje blijven genieten.

Ik vraag wel aan Meester of ik mijn polsboeien om mag tijdens het slapen. Die geven mij rust en geborgenheid. En hij vindt het gelukkig ok. Dus mijn avondritueel verandert een klein beetje: ik zit naakt op de grond in Nadu en doe nu eerst mijn polsboeien om, waarna ik weer even mijn rustmoment pak, daarna zak ik door naar de Humble positie en doe mijn korte meditatie. Ik kruip in bed, telefoon op de lader, klik de boeien aan elkaar met een double-ender en het licht gaat uit. In no-time ben ik in slaap… Ik slaap heel goed en rustig tot ongeveer 4 uur, toen ik even wakker werd om te plassen. Ik klik de boeien nu los van elkaar, draai me weer om en val weer in slaap tot ongeveer 8 uur. Een goede nacht gemaakt nu en ik sta weer met een goed gevoel op. Heb weer een grote grijns op mijn gezicht en als ik me na het douchen aankleed, heb ik zin om mijn trui met de Grote Boze Wolf aan te trekken. En maak ik een selfie terwijl ik mijn tong uitsteek… I’m back Meester!!!!