Als alle foto’s zijn gemaakt, verschuift de sfeer. Zijn blik verandert. De energie zakt dieper.
R. ontbloot mijn borsten en voor het eerst speelt hij met exposure in suspensie. Het is nieuw. Het is heet. Het is spannend.
Mijn adem stokt even wanneer hij me zo open achterlaat, zichtbaar, voelbaar, zonder ontsnappingsroute.

Dan zet hij eetstokjes op mijn tong. Fuck… daar ga ik van kwijlen.
Mijn mond open, mijn controle nog kleiner. Zo nat. Zo kwetsbaar. Zo overgeleverd.

Ik kan heerlijk wegzakken in de touwen, maar dit is anders. Ik glijd ook weg in een andere space, die diepe, zachte roes waar prikkels luider binnenkomen en alles vertraagt. Tegelijk blijf ik mijn lijf scannen: tintelingen, signalen, grenzen. Alles klopt. Ik ben veilig.

Mijn linkerbeen wordt hoger aan de bamboe vastgezet. Mijn borstharnas wordt gelowerd, waardoor ik verder kantel en meer op mijn kop hang. De wereld draait. Bloed stroomt. Sensaties vermenigvuldigen zich.
Als ik lang genoeg heb gehangen, laat R. me rustig zakken. Zijn handen nemen de tijd. Hij begint heel langzaam de touwen los te maken. Niet gehaast. Niet functioneel.

Af en toe trekt hij nog even strak aan. Mij de adem benemend.
Laat hij het touw tergend langzaam langs mijn huid glijden, alsof hij wil dat ik elk millimeter voel, elke aanraking opsla.

Het is intiem.
Het is rauw en zacht tegelijk.
Het is verbindend.

Dit is samen zijn.
Volledig.
In het hier en nu.

Dankjewel lieve R. voor deze mooie momenten samen. Dat 2026 nog veel meer van dit soort momenten mag geven en dat we samen verder mogen groeien.

Ik mag gaan liggen op een soort bdsm-massagetafel. Ik zeg nog dat ik ook prima kan blijven staan. Maar C. heeft andere plannen, dit belooft niet veel goeds. En waar ik nog hoopte dat ik er nu nog wel een aantal op mijn kont zou krijgen, heb ik het weer mis.
Geen enkele caneslag komt op mijn kont, maar wel op de achterkant van mijn bovenbenen, net onder het randje van mijn billen (dat is kut), op mijn kuiten en zelfs een aantal op mijn voetzolen.
Me steeds meer verbijtend, de snikken worden harder, soms vloek ik even flink, wil mijn benen wegtrekken en dan is daar weer die hand die mijn voet op zijn plek houdt.
En alles gaat gestaag door in stapjes van 10, van de ene kant wisselend naar de andere kant. 10 op de ene kuit, 10 op de andere, 10 op de ene bovenbeen, daarna 10 op de andere. En uiteindelijk zit ik dan op 620… en krijg ik de laatste 4 in een moordend tempo op mijn kont! Auw, godver, dit doet fucking zeer en dan zijn er de tranen, en mag ik echt alles loslaten…
Eerst even liggend op de tafel met wat handdoeken over me heen, later lekker in mijn joggingbroek en trui in een hoekje van de bank.

Thanks C.!!! Mijn boetedoening gedaan! Het was fijn! Je hebt het echt super goed gedaan. Want ga er maar aan staan. 624 caneslagen uitdelen aan een masochist. Je moet dus wel hard genoeg slaan om het een uitdaging te laten zijn voor me. Maar ook weer niet zo hard dat ik na 200 slagen niet meer zou kunnen. Dus verdelen, soms flink hard, dan weer even iets zachter, af en toe mij tijd gunnen om bij te komen. Maar niet voldoende dat ik uit de flow zou gaan… Me de tranen gunnen, zonder dat ik in janken uitbarstte, maar wel ging snikken… Je hebt heel bewust mijn kont gemeden, wetende dat die ontzettend veel kan hebben. Daardoor heb ik een totaal nieuwe ervaring gekregen en was het ook voor mij een flinke uitdaging!

En dat ik de volgende dag na het ontbijt voor de grap mijn tong weer naar je hebt uitgestoken en daarmee de teller weer op 1 staat, neem ik graag op de koop toe. Sterker, ik maak er gewoon lekker 2 van….