Maar goed, na ons “heerlijke” spel lekker in bad om bij te komen en na te praten. Ik blijf dat gewoon fijn vinden dat we altijd de tijd en ruimte hebben om ons intensieve spel na te kunnen bespreken (als het nodig is), maar bovenal om weer terug te komen in het hier en nu. Voor Meneer is het ook fijn om te weten en te voelen dat ik hem gewoon nog steeds lief en aardig vindt, ook al heeft ie me net tot een hoopje moes geslagen of me compleet de grond in vernederd. Fijn om te weten dat het ok is, wat er allemaal is gebeurd en dat ik niet gillend wegren om aangifte te gaan doen…
Ook fijn voor mij natuurlijk om weer in de armen van Meneer te kruipen en te voelen dat ie heel erg om me geeft

Na het heerlijke bad, was het tijd om voor de laatste keer de overeenkomst door te nemen samen. Zittend op de grond voor de bank waar Meneer op zat, las ik alle regels nog eens hardop voor. Zijn we het hier alletwee mee eens… Interpreteren we de regels hetzelfde… En willen we ons hier echt aan committeren… Want het vraagt niet alleen wat van mij (al zijn het voornamelijk leef- en gedragsregels voor mij), maar het vraagt uiteraard ook wat van Meneer. Hij zal er op toe moeten zien dat ik ze daadwerkelijk naleef. Me op mijn vingers tikken (of erger) als ik iets niet goed doe en draagt daarmee ook een hele grote verantwoordelijkheid. Als ik alles hardop heb voorgelezen, kijk ik Meneer met vragende ogen aan. Gelukkig geeft ie te kennen dat het tijd is om te tekenen. Ik overhandig hem de pen en nadat hij zijn handtekening heeft gezet, kan ik mijn krabbel onder het document zetten. Het is nu definitief! Mooie datum (zo op mijn verjaardag) om onze M/s te bestendigen . Het voelt goed en is een mooie stap voorwaarts.

Dankjewel lieve Meneer! Ben superblij met je! Als cadeautje overhandig ik Meneer ook nog een mooie knokencane die door SirJackstools is gemaakt. Of dat nou zo slim is weet ik nog niet…