ETA 9.55 uur, naakt, alleen mijn boeien, latex masker en mijn ballgag. Via de intercom doe ik de benedendeur open, zie via de video dat hij meteen in de lift stapt. Ik doe mijn voordeur van het slot en zet ‘m open en ga in mijn woonkamer in Nadu zitten (hopelijk stapt niet per ongeluk de buurvrouw nu nog even binnen omdat ze mijn voordeur open ziet staan…). Met goedkeurende woorden komt E. binnen. Als ie zijn jas heeft opgehangen, mijn ballgag heeft uitgedaan, krijg ik een lange tongzoen… Oh zo heerlijk! Uit zijn tas haalt ie klemmen voor op mijn schaamlippen, maar ook een prachtige posture collar met de letter E eraan hangend. Wow, zo gaaf! Thanks lieve meneer!
Tijd om thee te gaan maken, maar damn dat loopt natuurlijk voor geen meter met die bengelende klemmen met gewichtjes tussen mijn benen. De vraag waarom mijn thee in een beker zit en niet in een kommetje. Gesommeerd om een kommetje uit de keuken te halen. Meneer giet mijn thee over in het kommetje met de opmerking dat het zo toch echt beter klopt. Ik mag mijn thee drinken… Ik kan het niet, kijk hem aan… wacht op de woorden dat het toch niet hoeft. Maar die komen niet. Alleen maar dat ik het beter nu kan opdrinken, want anders zorgt ie er wel voor dat ik het ga opdrinken… Met ook nog de opmerking dat mijn brood tussen de middag er ook nog in zal gaan. En na wat minutenlang lijkt te duren, leun ik naar voren, het schaamrood op mijn kaken en probeer uit het kommetje te drinken. Maar het lukt niet, ik kan er net niet bij… “Dat kan beter, je moet er ook verder met je neus in…” Nog een poging… maar het wil echt niet lukken, dit kommetje is gewoon te diep en ik pas er niet verder in met mijn gezicht. En na wat een eeuwigheid lijkt te duren, dan eindelijk de opmerking dat ik met mijn handen het kommetje mag oppakken om te drinken…. Pffff… gelukkig…

Samen in bed, opgegeild worden, maar te horen krijgen dat er niets in je kut gaat komen de komende uren. Dat je kut eerst dik en opgezwollen geslagen zal worden, voordat er ook maar iets in komt. Dat alleen mijn kont beschikbaar is… WTF… en alleen daarom toch proberen iets in die kut te krijgen, want nat is ie sowieso al wel… Eigenlijk moeten plassen en vragen of ik even naar de toilet mag, levert me flinke duwen op mijn blaas op. Een “massage” die ik dit keer niet zo fijn vind… Om niet veel later gesommeerd te worden om mijn sokken uit te doen en aan mijn haren meegesleept te worden naar de douche…
Alleen de woorden “je weet je plek” en vlak daarna “mond open”….
Geknield gaan zitten op de koude stenen vloer, in afwachting op die warme straal…. een vies trekkende grimas op mijn gezicht, het uit mijn mond laten lopen, over mijn gezicht voelen, me goor en vies voelend, terwijl ik voel dat het tussen mijn benen nog natter is geworden… De lul van meneer schoon likken, en daarna een flinke deepthroat. “Het interesseert me niet dat je moet kokhalzen, al moet je overgeven, maakt hier in de badkamer toch niets uit”…
En dan eindelijk is daar die andere warme straal, van heerlijk warm water dat over me heen loopt. Een kroel door mijn haar, een knuffel. Samen onder de douche, ik mijn lieve meneer inzepend, maar ook lief ingezeept worden door meneer en afgespoeld.

Touw om mijn lijf en van die prikkende kutdingen, jawel, tegen mijn kut aan… 1 been omhoog aan een touw, anaalhaak in mijn kont en dan geslagen worden op de binnenkant van mijn bovenbeen met zo’n houten, gebrande paddle. Weet je wel hoe fucking zeer dat doet… Auw, auw, auw. En ik kan geen kant op, want sta op 1 been. En als ie dan nog de slagen evenredig over beide benen verdeeld, nee meneer verzint het om alles op 1 been te slaan… Oja, mijn paracord balletjes zweepje dat ik zelf had gemaakt, vindt ie ook heel leuk. En zijn eigen gefabriceerde flogger met van die tandveerringetjes aan de uiteinden, doet het ook erg “leuk”. Om het maar niet te hebben over mijn nieuwe stropdaszweep. Ja ik heb daar een haat/liefde-verhouding mee. Waarom heb ik die ook alweer gekocht…? Soms ben ik echt niet goed bij mijn hoofd. En wie had bedacht dat meneer de roskam mee moest nemen…. IK????…. Ok, ik moet echt beter mijn hersenen gaan gebruiken. Geen goed idee…

Op de grond met mijn benen wijd, knieën opgetrokken, polsboeien aan enkelboeien vastgezet. Mijn kut open en bloot. Een paddle, een cane, tik tik tik… Mijn schaamlippen open en weer tik tik tik… Het doet fucking zeer, maar ik onderga het, voor mijn meneer, omdat ik van hem ben, omdat hij bepaalt wat er met “zijn” lijf gebeurt, waar hij zin in heeft. De tranen staan in mijn ogen. Af en toe een gil of een grom. Het maakt meneer niets uit, sterker nog, hij hoort me graag grommen en gillen. Hoe meer, hoe beter…
Nog steeds niets in mijn kut, maar wel in mijn kont en ja hoor, daar zijn de orgasmes… Gelukkig liggen er van die hondentrainingpads () onder mijn kont… Anders had ik flink kunnen dweilen…
Maar dit is nog niet genoeg, want niet veel later voel ik de vuist van meneer in mijn kut. Ja eindelijk dan iets in mijn kut, maar ik tol inmiddels alle kanten heen en ben volledig de weg kwijt…

Tijd voor een broodje en een kopje thee. Zijn er echt pas 2,5 uur voorbij… Dit gaat een lange dag worden.

De middag verloopt zo mogelijk nog wat heftiger. De zwepen komen weer te voorschijn. Oh en niet te vergeten de canes. Op mijn borsten waar die in de ochtend al met een roskam op had gemept. Kut kut kut… Meneer zweept me met een singletail. Ik schiet om onverklaarbare redenen in de lach. Probeer me in te houden, maar het lukt niet. In eerste instantie vraagt meneer nog waarom ik lach en lacht met me mee. Maar na een paar keer flink in de slappe lach te zijn geschoten en niet te kunnen stoppen, is meneer er klaar mee. Hij sommeert me om te draaien met mijn gezicht naar de muur met de woorden “nee, ik hoef je smoelbakkes niet meer te zien, omdraaien richting de muur”… De boosheid in zijn stem en de donkerte in zijn ogen, maken dat ik eerst nog een poging doe om naar hem toe te stappen, maar als hij herhaalt dat hij mijn “smoelbakkes” niet hoeft te zien, draai ik me heel snel om, tranen in mijn ogen en ik onderga de zwepenregen die op mijn rug neerdaalt. De zwiepen om mijn taille. De venijnige ringetjes die snijden in mijn huid van die vervelende flogger. Tot ik het niet meer trek en hem vraag om te stoppen als ik op mijn knieën zak.

In bed bijkomen en knuffelen. De warmte en zijn liefde voelen. Even huilen en ontladen. En ondertussen weer mega geil worden. Kan ik nou nergens anders aan denken. Klappen op mijn kut, vingers in mijn kont, op handen en knieën aan de rand van het bed en dan voel ik dat meneer mij anaal wil nemen. Ik probeer te ontspannen, want het doet pijn… “Ademen” is het enige dat ik achter me hoor en voor ik er erg in heb, duwt meneer zich helemaal naar binnen. Ik duw mijn gezicht in een kussen en grom.
Mijn dildo’s worden erbij gepakt en ik ga naar andere werelden… ik grijp met mijn hand tussen mijn benen en wil met mijn clit spelen. Maar een “euh, wat ben jij van plan” houdt me tegen. Pas als ik erom gesmeekt heb, krijg ik toestemming om mezelf te betasten en niet veel later rol ik over een enorme heuvel een oneindig (geil) gat in…. of zweef ik naar de hemel… ik weet het niet meer… ben alle besef van tijd en ruimte kwijt en niet meer op deze wereld.

WTF is er gebeurd! Ik heb even een moment voor mezelf nodig, maar meneer trekt mij dicht tegen zich aan en knuffelt me. En de tranen biggelen over mijn wangen. Hij streelt mijn haar, mijn gezicht, veegt de tranen op mijn wangen weg en zegt allemaal lieve dingen tegen me. En ik blijf maar doorhuilen… Mijn ontlading, mijn loslaten, mijn rust en ruimte… Zonder dit kan ik niet zo diep gaan. Zonder de liefde te voelen na een heftig moment, zou ik ‘m niet meer willen zien. Zonder de warmte, zou ik achter blijven in leegte en eenzaamheid. Want leeg voel ik me op zo’n moment. Waardoor er ruimte is om me te vullen met warmte, liefde en kracht. Want meneer is trots op me!

Ik had in de ochtend al de lasagne klaar gemaakt voor het avondeten, dus die hoefde alleen maar in de oven en nu nog even de salade klaar te maken. Tijdens het eten is er rust, praten we over “nilla” dingen, proberen we terug te schakelen naar het “normale” leven, zodat ie mij met een gerust hart achter kan laten. Ik voel in mijn hele lijf al dat er een klein dropje aan zit te komen. Meneer heeft me vandaag op zowel lust, vernedering als pijn diep laten gaan. Ik heb hem dit keer toegelaten om mij daadwerkelijk pijn te doen met zwepen en hij deed er een extra stapje bij, zodat we ook hier flink diep zijn gegaan. Nog niet eerder zo’n zwepenregen in ontvangst genomen van meneer. Er zijn een paar grenzen ietsjes opgerekt. Door erover te praten is het ok. Het hoort bij ons spel en is consent. Zolang we maar blijven praten en aangeven wat het met je doet. En dat vind ik zo fijn aan E. We hebben hele gesprekken, bespreken altijd na en in de dagen erna is er meer dan genoeg ruimte en tijd om op dingen terug te komen. Dank lieve meneer!

En vandaag, vandaag zit ik dus op de bank. Heb een beetje mijn slaapkamer opgeruimd. Bed verschoond (was wel nodig), wassen gedraaid. Het bloed van mijn witte muur in de woonkamer geschrobt. Mijn wonden gelikt… Mijn kut en kont zijn “uitgewoond”, mijn billen zijn beurs en mijn tieten doen zeer. En ondanks dat ik een klein dipje heb, zit ik met een grote grijns op mijn gezicht en geniet ik na van een overheerlijke dag!!!!

We zitten even wat te kletsen en voor ik het weet, word ik al vingerend naar een hoogtepunt geleid, die ik natuurlijk nu nog niet krijg… Een paar keer gaat dat zo door. Ik moet me uitkleden en nadat pols- en enkelboeien om zijn gedaan, de vraag of er eigenlijk nog straf open staat… Euh ja… Dus boekje erbij en de straffen worden bij elkaar opgeteld. Op dat moment wordt er op de deur getikt en nadat die open gaat, komt S. met haar slaaf binnen…  

Damn, kortsluiting, wat gaat hier gebeuren… Ik hoor ergens op de achtergrond dat de slaaf zijn kuisheidskooi om krijgt en ze lopen naar de fauteuils toe. Ik sta wat te dralen bij het meubel dat Meester net in het midden heeft geschoven en die nu vol in het licht staat. Ik krijg de opdracht om te gaan zitten. Dat betekent met mijn benen wijd en kutje dus open en bloot richting de fauteuils, waarop S. is gaan zitten, met haar slaaf aan haar voeten op de grond… Ik krijg mijn straf met toeschouwers… Waarom geeft mijn hoofd een error en geeft mijn lichaam iets anders aan… De straf doet zeer, 56 caneslagen op je bovenbenen is geen pretje en Meester is dit keer niet aardig. Van deze pijn kan ik niet echt genieten, en toch voel ik dat mijn lijf reageert en dat ik vochtig ben…

Even later zit ik omgekeerd op het meubel, staat de slaaf aan de andere kant, krijg ik met floggers, canes en diverse zwepen slaag op mijn rug en kont. Een gag in mijn mond tegen het gillen, een dildo in mijn hand “omdat je zo graag een pik vast hebt” (maar ook zodat ik die kan loslaten als het niet meer gaat – mijn eigen grens aangeven…). De Victor Tella doet zeer, heel zeer, maar ik wil me niet laten kennen voor Meester. Wil geen watje zijn, wil aan kunnen wat hij mij wil geven… De slaaf wordt ondertussen ook onder handen genomen en af en toe loopt S. langs en aait dan over mijn rug of kriebelt aan mijn handen. Rillingen over mijn rug of met een schok mijn handen terug willen trekken. Er wordt ook nog wel wat gezegd tussen Meester en S., maar ik kan het niet meer terughalen. Uit mijn comfortzone/ roes gehaald en weer terug in de realiteit: ik ben niet alleen met Meester. De slaaf kan ik handelen en dat zijn Meesteres hem onder handen neemt ook, maar dat ze mij aanraakt, raakt me diep, kortsluiting. Het feit dat ik inmiddels mega nat ben en al een paar keer door Meester richting een hoogtepunt ben geleid, laat ik maar even buiten beschouwing…

De slaaf wordt op het bed in een latex zak gelegd en vastgebonden. Meester leidt me naar het bed en geeft aan dat ik de pik van de slaaf maar eens moet aanraken, dat ik maar eens moet voelen. Een tikje tegen mijn voeten om ze wijder uit elkaar te zetten. Terwijl ik mijn eigen preutsheid aan de kant wil zetten, voel ik een dildo naar binnen schuiven en word ik naar een hoogtepunt geleid. Maar voor dat het zover is, neemt mijn koppie nu echt de overhand en stort ik huilend in elkaar op de grond.
Ik kruip achter Meester aan over de vloer richting de fauteuils waar hij gaat zitten en een dekentje voor mij op de grond heeft gelegd. Aan zijn voeten zit ik wat te huilen en probeer weer wat rustiger te worden.

Even later de eerste ontlading, snel gevolgd door een tweede en derde orgasme. S. is weer binnengekomen, maar ik heb geen tijd om daar lang bij stil te staan, want Meester duwt me naar mijn vierde orgasme en op mijn vraag of ik ajb mag klaarkomen, duurt het antwoord extra lang, en heb ik een zo mogelijk nog heftiger orgasme, dan die ervoor. Een kleddernatte handdoek is een feit…  Ik ben gebroken en stort huilend in de armen van Meester. Mijn hoofd compleet in storing. Maar mijn lijf heeft mega genoten. Het was hells lekker…

Als ik bij ben gekomen, raken we aan de praat over van alles en nog wat. Over mijn preutsheid, dat ik moet “leren loslaten”, dat ik moet “gaan genieten”, maar dat ik niet moet verwachten dat ik 49 jaar aan opgebouwde preutsheid en denkpatronen en zaken “zoals het hoort”, zomaar ineens overboord kan zetten. Leuk dat ik 11 jaar geleden bdsm heb ontdekt, maar ik belandde al vrij snel weer in een relatie. Weliswaar nu met bdsm, maar heb bdsm dus zo goed als niet buiten een relatie om ervaren. Heb altijd in het standaard “keurslijf” geleefd. Netjes opgevoed en me altijd gedragen zoals het hoort. Geen echte uitspattingen, geen experimentele, losbandige seks. Dus kleine stapjes is het devies. Met grote sprongen is de kans mega groot dat we mis gaan springen, met alle gevolgen van dien. Het aanraken van een pik van een slaaf in een latexzak, met een dildo in mijn eigen kut, naar een hoogtepunt geleid door mijn Meester, was al een mega, immense sprong, al lijkt die nog zo klein. En ik ben nu in een veilige omgeving, waar ik kleine stapjes mag maken.

En mijn eigen grenzen aangeven! Ja maar, voor een perfectionist als ik, is dat niet te doen. Ik wil “alles” doen voor Meester, om het hem naar de zin te maken. En die krijg ik dan ook terug geworpen; perfectionisme en bdsm is een hele slechte combi… Want wat nou als ik in handen zou zijn van een Meester die mij niet goed leest, niet goed kijkt, of er gewoon misbruik van maakt. Dan lig ik fysiek compleet open (niet zo moeilijk om met een beetje zweep iemands hele rug open te halen met een paar zweepslagen) en word ik mentaal een compleet wrak. Dat is toch niet mijn bedoeling, dat is toch niet wat ik uit bdsm wil halen… Want als ik niet mijn eigen grenzen aangeef, maar door blijf gaan omdat ik zelf het idee heb dat ik nog niet goed genoeg ben voor mijn Meester, dat ik nog niet voldoende heb ondergaan, dat ik nog meer moet incasseren, dan ga ik er uiteindelijk aan onderdoor…. En ik huil nog maar weer eens een keer.

Meester heeft me dit keer niet alleen fysiek uitgedaagd. Ja, ik heb behoorlijk wat marks, zeker van de straf met de cane op mijn bovenbenen, maar goed die was dan ook verdiend.
Maar hij heeft met name het mentale vlak echt goed aangesproken. Hij kan zo in mijn hoofd gaan zitten, kortsluiting veroorzaken, stemmetjes creëren… Aan mij de schone taak om er mee te leren omgaan, te gaan accepteren en dingen los te gaan laten. En daarbij mijn eigen grenzen niet te verliezen. Want ook ik mag grenzen hebben…

Tijdens het eten mag ik (nog) gewoon aan tafel zitten, worden er grapjes gemaakt, krijg ik het af en toe even lastig, maar geniet ik na van de warmte en gezelligheid. Thuis kruip ik lekker in mijn coconnetje op de bank in een dekentje, met een kopje thee en wat chocola erbij, bel met een bdsm-dinnetje om zoveel mogelijk weer terug te halen, te bespreken en nog wat na te sniffen. Nu ik dit zo heb opgeschreven, besef ik me des te meer hoe ik het heb getroffen met Meester. Dat hij me echt op een goede manier begeleid. Langzamer dan ik zelf zou willen, maar alles voor mijn eigen veiligheid, gezondheid en welzijn… Dank u Meester!

Maar goed, zo stond ik dus gisteren stipt om 13.00 uur weer voor de deur, met als altijd een bonzend hart en zenuwen die door mijn lijf gieren. Het gaat tegenwoordig redelijk goed vooraf, maar de laatste paar minuten sterf ik het bijna af. Dan bouwen bij mij de zenuwen enorm op… Hij neemt mijn jas aan, laat me de speelkamer in met de mededeling dat ik weet wat er van me verwacht wordt. Dus ik ga in Nadu houding voor de fauteuils zitten en doe mijn ogen dicht om tot rust te komen. Helaas werkt de muziek die op dat moment opstaat, even niet mee aan de innerlijke rust. Een mega druk nummer, dus ik moet me echt even afsluiten en me concentreren op een rustige ademhaling. Hij laat me dit keer langer alleen en het is goed. Maar mijn hart maakt wel een sprongetje zodra ik de deur open hoor ga. Als ie bij me is en achter me staat, kijk ik omhoog naar hem op. Fijn…!!!

Na een kopje thee en wat gekletst te hebben, is het tijd om mijn straf te incasseren. Dit keer 55 caneslagen. Ik mag op mijn knieën voorover op een toestel plaatsnemen. Omdat Meester aangeeft niet bij te houden hoeveel hij er al heeft gegeven, tel ik hardop mee. De eerste 50 gaan nog enigszins goed, maar de laatste 5 doen echt zeer! Ik wil het liefste schreeuwen, maar het is mijn eigen schuld, dus niet zeuren en incasseren. Nadien een bedankje voor Meester.

Daarna is het feest voor Meester en een groot drama voor mij. Hij wil gaan spelen met een 1-tje op mijn lijst. Aan het begin had ie de koffer met inhoud al laten zien en stokte mijn adem al. Nu sta ik vast aan het kruis met mijn polsen en enkels vast en hoor ik hem de Violet Wand al aanzetten. Ik lach nog een paar keer (meer van de zenuwen), omdat hij zelf de schokjes krijgt, maar dan ben ik toch echt aan de beurt. Als er iets is, waar ik echt doodsbang voor ben, is het wel de Violet Wand. Ooit 1x eerder gezien en toen gevoeld op mijn arm, maar ik vind het echt echt echt echt niet leuk… Ik probeer vol te houden, ik wil dat Meester trots op me kan zijn, wil het voor hem kunnen en ondergaan, maar ik vind het zo eng, dat mijn onderlip begint te trillen en de tranen staan in mijn ogen. Ik trek het niet meer… Ik baal van mezelf, voelt alsof ik gefaald heb…

Maar goed, er zijn genoeg andere dingen, en dus pakt Meester een paar van zijn zwepen enzo erbij. En begint mijn voorkant te bewerken. Mijn borsten krijgen het zwaar te verduren vandaag. Met de zwepen, maar ook met een soort “rubberen rottigheid” of iets wat daar op lijkt. Damn, dat doet zeer. Maar het is ook genieten. Hiervan durf ik inmiddels toch wel hardop te zeggen dat ik daarvan geniet. Ja, ik vind pijn fijn en ik word er geil van. Zo het is er uit…!!!

Maar als Meester een vibrator op mijn klit zet, gaat er een knopje om in mijn hoofd. Ok, prima dat ik geil wordt van pijn, maar no way dat ik nu hier staand ga klaarkomen. Dat gaat me niet gebeuren. Meester heeft een langere adem dan ik en dus tilt ie me uiteindelijk over het randje, waar ik zo lang probeerde onder te blijven.

Daarna even bijkomen op een dekentje met een kopje thee (mijn koude thee van eerder, die ik nog niet had opgedronken…). Maar achterkant moet natuurlijk ook nog bewerkt worden. Dus ik mag weer plaatsnemen op het toestel. Geen idee wat Meester allemaal heeft gebruikt. Kreeg nog wel de vraag welke pijn ik het fijnst vind. Nou dat is duidelijk: felle, scherpe pijn. Met doffe pijn kan ik echt niets. Ik weet niet goed hoe ik die moet handelen, wat ik er mee moet. Krijg het idee dat Meester scherpe pijn ook het leukst vindt om te geven, want daarna heb ik geen doffe pijn meer gevoeld.

Hier raak ik de volgorde van de gebeurtenissen een beetje kwijt. Ik weet dat ik paar keer mijn handen naar achteren heb gedaan, beschermend voor mijn billen en dat ik af en toe ben gaan staan, omdat het even te veel werd. Maar ook dat ik weer keurig terug ben gekeerd in mijn houding op het toestel. Dat Meester mij zo knielend wederom een orgasme heeft bezorgd (stomme vibrator), maar dat het ook hier weer wat langer duurde omdat ik met mijn koppie weer teveel tegen hield. Waarom doe ik dat toch, waarom wil mijn hoofd het continu overnemen van mijn hart. Ik las daarstraks zo iets moois op FL: “fijn dat je hoofd je hart vertrouwt”. Wow, wat zal ik blij zijn als dat moment er voor mij is. Dat mijn hoofd mijn hart durft te vertrouwen…

Ik weet ook nog dat Meester met een gemene zweep bezig was en me op gegeven moment zo’n mep ermee gaf, dat ik het uitschreeuwde, maar ook dat ik brak. Bam, daar waren de tranen, ik liet me gaan.
En dat ik op de grond zat nadat ik beetje was bijgekomen en dat ik al sabbelend op de vingers van Meester, die weer mega diep mijn keel in kreeg, waar ik natuurlijk wederom geil van werd. En Meester me voor de 3e keer liet klaarkomen. Nu was er geen houden aan bij mij, want ik lag op mijn rug op de grond, Meester had vrij spel en het randje was nu zo bereikt en hoppa daar ging ik… En deze was een stuk heftiger en zorgde weer voor een breekpunt.

Daarna heb ik een tijdje zitten huilen en hebben we zitten praten over waar ik zo tegen aan loop. Het is mijn opvoeding, achtergrond, mijn preutsheid, hoe hoort het, wat denken anderen mensen wel niet, doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg mentaliteit die ik heb meegekregen… En daardoor kan ik moeilijk loslaten, naast mijn eigen obsessie om de controle te hebben. Want zo lang als ik de controle heb, dan weet ik wat er gebeurt. Als ik los laat, dan moet ik me overgeven aan dat wat er komen gaat…
Daarom werken regeltjes ook zo goed bij mij. Ik weet wat ik moet doen, wat er verwacht wordt van mij en het geeft me rust. Zoveel meer rust in mijn hoofd, dat ik zelfs daarbuiten dingen beter doe.
Maar goed, loslaten dus, en niet meer nadenken over wat “normaal” is. Want was is “normaal”. Binnen onze wereld vinden wij als bdsm’ers bepaalde dingen heel normaal, in bepaalde landen vinden ze iemand stenigen nog heel normaal of eten ze bijvoorbeeld hond. Dus ja, wat is “normaal”.
Belangrijkste blijft vooral dat ik plezier heb en geniet. En zolang er dan niets illegaals gebeurt en het is, zoals nu, in overeenstemming tussen Meester en mij, dan is het goed.

Tijd om naar huis te gaan, dus ik trek mijn spijkerbroek en rest van mijn kleding aan. Meester krijgt een telefoontje van boven dat er voldoende eten is, en dat ik wel mag blijven eten. Op mijn vraag of ik dan wel aan tafel mag zitten, krijg ik een positieve reactie. Nu achteraf ben ik boos op mezelf dat ik daar om heb gevraagd. We hadden al in de regels staan, dat ik in privé en intimi sfeer altijd op de grond of een kussen plaatsneem, tenzij Meester anders beslist. Maar dat betekent dus niet dat ik daar zelf om kan vragen… Volgende keer is mijn plek dus gewoon op de grond. Punt uit.

Als we boven zijn, begint Meester natuurlijk meteen een beetje te stangen door wat dingen te vertellen die beneden zijn gebeurt en voordat ik er erg in heb, steek ik mijn tong naar hem uit. Oh, damn, wat doe ik nu… in privé sfeer staat daar 5 caneslagen op, maar zodra er andere mensen bij zijn, betekent het een vervijfvoudiging van de straf. Bam, 25 caneslagen aan mijn broek hangen en ik heb eerder vandaag alle straf al geïncasseerd. Nou fijn is dat, die schone lei was van hele korte duur.
Ik probeer er nog onderuit te komen, maar Meester had het echt wel goed gezien.  

Aan tafel wordt er natuurlijk wel lekker verder gestangd en de ideeën worden al weer uitgebroed voor andere momenten. Toch wel onhandig hoor dat Meester een partner heeft die ook Dominant is… Samen versterken ze elkaar ook nog eens.
Op tijd naar huis voor de avondklok. En uiteindelijk met mijn polsboeien gaan slapen. Rustige nacht, 1x even wakker om te plassen. Maar werd wat onrustig wakker, omdat ik met name het laatste deel niet meer goed kon plaatsen in welke volgorde alles was gebeurd. En deze controlfreak is dan een beetje van het padje. Maar nu een paar uur later, is het goed. Ik hoef me niet alles meer feilloos te herinneren. Ik mag me overgeven en loslaten. Het is goed…

Dank u Meester voor wederom een fijne middag en dank aan S. voor het mee mogen eten!

Klokslag 13 uur bel ik aan, maar Meester laat me nog even extra wachten bij de voordeur… Bij binnenkomst vraag ik of ik nog even naar toilet mag. Gelukkig, dat mag. Hij doet de deur achter me dicht en verdwijnt. Dus na het toiletbezoek, trek ik mijn hakken uit en ga in Nadu bij de fauteuils zitten. Ik ben alleen, stilte en ik probeer weer een beetje rustig te worden. Mijn zenuwen gieren altijd even door mijn lijf als ik net binnen ben en mijn hartslag gaat dan ook tekeer. Adem in, adem uit, ontspan, even Zenn.
Het lijkt heel lang te duren, maar volgens mij heeft Meester me maar 2 minuten of zo alleen laten zitten. Als hij binnenkomt, gaat er even een rilling door mijn lijf en ik adem diep uit.

Na me uitgekleed te hebben en met een kopje thee en koffie erbij, krijgt Meester het nieuwe slagwerk, en die vallen in de smaak… Eens zien of hij deze wel heel houdt.
Mijn dagboekje erbij om te controleren welke straf er vandaag op het programma staat: 2x 10 caneslagen voor privé appen tijdens online werk meeting, 50 caneslagen voor het overtreden van het masturbeerverbod en 4x 5 zweepslagen door het verminderen van mijn klaarkomstraf, en die dan maal 2 omdat ik had aangegeven dat de straf verdubbeld moest worden.

De 20 caneslagen kreeg ik op de voorkant van mijn bovenbenen, terwijl ik zat. Dat maakt het altijd wel net iets lastiger dan staand incasseren. Maar Meester was toch nog best lief voor me. Het was mijn eerste straf en deze kon ik heel goed hebben. De 50 caneslagen heb ik met 4 verschillende canes op mijn kont gehad (15-15-10-10). Door het gebruik van de verschillende canes was het lastiger om te incasseren. Als je net beetje gewend bent aan de ene cane, gaat ie weer over op een andere…
Daarna nog de 40 zweepslagen met de paarse zweep (ik weet nog steeds niet hoe die kl**zweep eruit ziet…). Ook op mijn kont… auw…
Ja, alles bij elkaar was pittig, maar Meester is nog wel heel erg lief geweest… Dank u wel! Alles is ook afgetekend in mijn dagboekje, dus ik kan weer met een schone lei beginnen.

Wat er verder allemaal is gebeurd en in welke volgorde, wanneer en hoe… ik weet het niet meer. Ben stukken kwijt van de middag. Kan me bepaalde dingen nog wel herinneren, maar ik weet dan niet meer hoe het zover is gekomen, wat er daarvoor gebeurd is.
Zo ben ik in ieder geval tot 8 keer gedwongen door Meester tot een orgasme. Damn, ik haat het, mag ik wegkruipen, waarom reageert mijn lijf zo. Waarom word ik überhaupt zo nat van het ontvangen van zweepslagen. Of als ik op mijn knieën voor hem zit en hij zijn duim of 2 vingers tot ver achter in mijn keel duwt… Of als ie mij mijn adem beneemt door zijn hand over mijn neus en mond te houden en nog even 2 tellen langer volhoudt dan dat ik dacht dat ik nog vol kon houden.

Na de in totaal 8 orgasmes kon ik niet meer. Weet ook niet meer hoe ze zijn gebeurd, volgens mij heeft Meester o.a. een dildo gebruikt, maar ook gewoon zijn handen. Zat ik vast op mijn knieën op het meubel, maar lag ik ook op mijn rug op de grond. Ik weet alleen dat ik het er moeilijk mee had, ze komen zo snel bij mij opzetten, ik kan het niet meer tegen houden en voel me vernederd als ik spuitend klaarkom… Damn it, weer de vloer nat…

Ik keek daarna vast mega glazig uit mijn ogen. En ik weet nog dat Meester het had over mij vastleggen op de tafel om nog even door te gaan. En dat ik toen een niet zo’n aardige reactie wilde geven. Gelukkig kon ik mijn mond nog houden en heb ik het er niet uit gefloept. Meester werd nog semi-boos, er zouden toch geen geheimen zijn tussen ons, ik zou toch niets meer achter houden en alles altijd eerlijk vertellen. Ja klopt, maar dit is zo niet netjes, dit hoor ik niet eens over mijn Meester te denken, laat staan tegen mijn Meester te zeggen… Dus ik kan het niet hardop zeggen en ik schaam me diep…

En ik weet ook nog dat ik Meester heb uitgedaagd, nadat ik in Humble positie met de zweep op mijn rug had gekregen en ik nog vroeg of hij wel zijn best had gedaan… Dat ik daarna weg wilde kruipen, omdat de slagen die volgden goed aankwamen en Meester mij terug moest roepen om mijn goede positie in te nemen.

Of het moment dat Meester mijn mond openduwde met zijn duim en met zijn andere hand 2 vingers ver achterin mijn keel duwde, al pratend tegen me dat ik dat zo goed kon, en ik onderwijl voelde hoe mega nat ik ervan werd… Meester wist dat natuurlijk dondersgoed en vroeg dat dan ook aan me. Damn, hoe erg kan ik het krijgen… Mega geil worden, bevraagd worden of ik geil ben, en dan nog geiler worden…

Veel gebeurd, heftige reacties, mijn koppie die weer overuren maakt. Met een goed gevoel weg gaan, thuis lekker op de bank onder een dekentje, kopje warme thee erbij en genieten van een avondje tv kijken. Bij het naar bed ook nog niets aan de hand. Mijn meditatiemomentje is fijn, ik blik met een goed gevoel terug op de middag en dank Meester in mijn gedachten nog een keer extra.
Midden in de nacht word ik wakker en ben onrustig. Ik app naar Meester, maar weet natuurlijk dat die dat pas de volgende dag gaat zien…

Bij het opstaan voel ik me verdwaasd, ik ben niet helder, onrustig, ben hele stukken kwijt van de dag ervoor, maar bovenal voel ik me down. Ik ben teneergeslagen, de douche kwikt me niet op en het boodschappen doen daarna is een hell… Ik wil in mijn bubbel kruipen, maar met alle prikkels om me heen, lukt me dat nu helemaal niet. En ik loop dan ook uiteindelijk zachtjes huilend terug naar huis.
Daar kruip ik op de bank, met een dekentje, verwarming hoog, kopje thee erbij, chocolade, een bericht postend op FL en natuurlijk aan mijn Meester. Ik weet het, ik heb een subdrop. Lang geleden, maar het hoort er af en toe wel bij. Op deze website overigens goede informatie erover: https://www.samarium.nl/info/informatie/informatieve-stukken/subdrop/

Gelukkig hebben we niet veel later contact en helpt Meester me om stukken terug te halen, bespreken we samen wat er is gebeurd en wat het met mij heeft gedaan. Niet veel later heeft hij me weer aan het lachen. Het is fijn dat er zoveel aandacht is, dat hij het begrijpt en dat hij er voor me is. Ik knap weer een beetje op. Ik weet dat ik er nog niet ben, dat het even tijd kost, maar ik sta gelukkig voor het avondeten wel gewoon iets lekkers voor mezelf te koken (terwijl ik dat totaal niet van plan was). In de avond nog lekker op de bank onder mijn dekentje blijven genieten.

Ik vraag wel aan Meester of ik mijn polsboeien om mag tijdens het slapen. Die geven mij rust en geborgenheid. En hij vindt het gelukkig ok. Dus mijn avondritueel verandert een klein beetje: ik zit naakt op de grond in Nadu en doe nu eerst mijn polsboeien om, waarna ik weer even mijn rustmoment pak, daarna zak ik door naar de Humble positie en doe mijn korte meditatie. Ik kruip in bed, telefoon op de lader, klik de boeien aan elkaar met een double-ender en het licht gaat uit. In no-time ben ik in slaap… Ik slaap heel goed en rustig tot ongeveer 4 uur, toen ik even wakker werd om te plassen. Ik klik de boeien nu los van elkaar, draai me weer om en val weer in slaap tot ongeveer 8 uur. Een goede nacht gemaakt nu en ik sta weer met een goed gevoel op. Heb weer een grote grijns op mijn gezicht en als ik me na het douchen aankleed, heb ik zin om mijn trui met de Grote Boze Wolf aan te trekken. En maak ik een selfie terwijl ik mijn tong uitsteek… I’m back Meester!!!!

Na de meeting heb ik mijn fouten meteen opgebiecht aan Meester, dat was tegen 12 uur. Pas na 18 uur kreeg ik pas een reactie, terwijl hij het bericht al om 12.20 uur had gelezen… Weet je hoe frustrerend dat is en hoe zenuwachtig ik werd… Maar goed, ook nu liet ie alleen maar weten dat ie “straks zal laten horen waar ik er deze keer mee weg zou komen en waar ik straf had opgelopen”. En dus was het wachten begonnen en kon ik mijn zonden gaan overdenken. Want weet je, mijn straf was al begonnen. Niets zo zenuwslopend als wachten op de reactie van je Meester.

Om 22 uur dan eindelijk de verlossende woorden. Omdat ie niet helder genoeg was geweest over de regel, kwam ik weg met het mailen. Maar het chatten over het geeuwen en de katten is niet werk gerelateerd, dus privé, dus een overtreding. Voor deze eerste keer kreeg ik alleen per overtreding straf en niet per berichtje… pfff…. Dus 2x 10 caneslagen en daarmee kom ik er dan goedkoop vanaf. Nu afwachten waar ik de caneslagen ga krijgen en hoe hard Meester ze gaat geven…

Dank u Meester dat u zo mild bent geweest in het toekennen van het aantal overtredingen. Ik zal mijn straf ondergaan en de hardheid en plek accepteren die u wenst. Ik beloof dat ik mijzelf zal verbeteren! 

En zo stond ik een paar dagen later vast aan een Andreaskruis en hebben F en ik samen weer een super fijne middag gehad. Door de ervaring van de vorige keer, had ik er weer alle vertrouwen in. Maar goed, niet wetend natuurlijk wat er gaat gebeuren. De kennis en ervaring van F is groot en dus van vele markten thuis. En dat heb ik geweten. Damn, stompen op de grote bovenbeenspieren…. AUW!!!
Mijn adem ontnemen door met zijn volle gewicht mijn borstkas wat omhoog te duwen en tegelijkertijd mijn mond en neus te bedekken, canes en zwepen op mijn kont, maar ook weer bare hand spanking…..
En dan niet alleen op mijn kont en mijn tieten….. maar ook op mijn kut. Damn, wat doet dat zeer en oh wat is dat fijn……
Heb gelachen, hem verwenst en vervloekt (vrees dat een volgende keer er echt een ballgag ingaat….), en zo onwijs genoten. Wat kan bdsm toch zo ontzettend leuk en fijn zijn.

Alle slagen incasseren, de pijn door je lijf voelen, er naar toe willen gaan om het te tackelen, afgeleid worden door een volgende slag, of iets totaal anders, een klap op je kont verwachten en met 2 handen op je tieten geslagen worden (ja, duh, een goede D is onvoorspelbaar….), terwijl je adem ontnomen wordt alsnog slaag krijgen…..
Wat een rollercoaster aan gevoelens en emoties. En dan gewoon bijna out gaan en tegelijkertijd bijna klaarkomen omdat je een pussy spanking krijgt…..
Op de grond onder een dekentje bijkomen, glaasje water krijgen en je zo ontzettend fijn voelen…

Dagen later nog nagenieten van de blauwe plekken die als een prachtig schilderij mijn kont en benen sieren.
Dank, dank, dank F, mega dank voor de fijne middag. Gelukkig heb jij ook genoten!