M/s – Mijn ervaringen in de wondere wereld der bdsm

Zes maanden later: op eigen benen, met een litteken

Emmy — Fri, 25 Jul 2025 19:21:21 +0000

Zes maanden zijn inmiddels verstreken sinds het einde van mijn M/s-relatie. Zes maanden waarin ik heb leren leven zonder het fundament dat ooit zo vanzelfsprekend voelde. In mijn eerdere blogs “Afscheid nemen doet pijn” en “Overleven of verzuipen” beschreef ik de rauwe pijn, de leegte, het overleven.

Vandaag sta ik hier. Op eigen benen. Ik doe weer leuke dingen, ik lach écht (soms tot hoofd- en buikpijn aan toe). Ik speel af en toe op een feestje of bij iemand thuis. Niet uit gemis, maar vanuit mijn eigen kracht. De intense dynamiek van de M/s (de diepe overgave, de verbondenheid) mis ik nog steeds, en dat mag. Maar ik heb mezelf bewezen dat ik kan leven zonder die structuur. Dat ik zelfdragend ben.

De wond van toen is inmiddels geheeld. Maar het litteken draag ik bij me. Onzichtbaar voor velen, voelbaar voor mij, en soms doet het litteken pijn. Net als echte littekenpijn, een pijn die scherp, stekend of een trekkend gevoel kan zijn. Het herinnert me aan wat was, en aan hoe hard ik gevallen en bijna verzopen ben. Aan het losgelaten worden zonder vangnet. Aan het moeten zwemmen, terwijl ik niet wist of ik de overkant überhaupt zou halen. Dat had ik niet verdiend, en dat weet ik nu met heel mijn wezen.

Vertrouwen in een ander, in een nieuwe D of M, zal ik opnieuw moeten leren. Kan ik me weer zo volledig geven? Mijn ziel blootleggen? Me laten raken tot in mijn kern? Ik weet het nog niet. Maar ik hoop het. En ik weet dat als diegene er komt, die mij ziet en begrijpt en snapt dat dit vertrouwen weer moet groeien, ik ook weer zal gaan groeien in mijn overgave. En dat diegene een prachtige diamant krijgt. Die schittert in al haar glorie.

Wat ik wél zeker weet, is dat ik het niet alleen heb gedaan. Mijn dierbare vrienden (jullie die er wél waren, die mij vasthielden, luisterden, me lieten zijn) ik ben jullie intens dankbaar. Jullie waren mijn licht toen ik het zelf even kwijt was. Dank jullie wel, uit het diepst van mijn hart.

Het litteken blijft, en af en toe doet ie pijn. Het herinnert me aan mijn kracht. En aan mijn verlangen: om te voelen, te vertrouwen en te dienen. En bovenal: om te leven!!

Waar is dat zonnetje 🌞 dat mij gaat opwarmen…??

Emmy — Tue, 18 Mar 2025 18:03:17 +0000

Ja, ja, de zon schijnt, al is het nog best frisjes buiten. En deze koukleum houdt wel van wat warmte. Is het niet om haar koude billen wat op te warmen, dan wel voor die koude handen en neus… En wie weet kan jij daar bij helpen.
Door middel van wat knallende zwepen, rinkelende kettingen, strakke touwtjes, krachtige handen(of andere dingen die jouw mind maar kan bedenken) of gewoon samen onder een dekentje op de bank naar Netflix kijkend, of in een heerlijk warm bad.

Wie ben jij:
absoluut ongebonden (dit is een keiharde eis voor mij… sorry voor alle leuke mannen die in willekeurig wat voor relatie zitten, maar hier heb ik even geen behoefte aan)
een leuke vent die stevig in zijn schoenen staat en niet rookt
ergens tussen de 4⃣5⃣ en 6⃣0⃣ (indicatie – geen harde grenzen, maar gezien mijn eigen leeftijd vind ik dit wel het prettigst)
met uiteraard een goddelijk lijfen sprankelende ogen (die ogen wil ik graag in wegsmelten, dat lijf mag best een klein beetje minder goddelijk zijn hoor…)
een lange man waar ik heerlijk tegenop kan kijken, al kan ik dat natuurlijk ook prima knielend op de grond
met een beetje IQ en EQ, zodat we leukere gesprekken kunnen hebben dan alleen over voetbal, seks en bier… oh wacht, gesprekken over seks zijn overigens prima
en als je dan ook nog ergens in een straal van maximaal 50 km vanaf Den Haag woont, heb je extra pluspunten.

En wat krijg je er dan voor terug:
een lieve, wat vollere vrouw, die soms een tikje pittig uit de hoek kan komen
mooie ogen die jouw liefdevol of kneiterboos aan kunnen kijken
ben niet al te groot (1.68 m), dus dat opkijken van mij naar jou hoeft niet al te moeilijk te zijn
fijne baan en bevlogen vrijwilliger voor mens en natuur (ja, ik ben een enthousiast typje en heb een druk leventje, maar ik maak graag tijd voor je vrij)
in het bezit van 2 harige koters die in mijn flat rondlopen (en nee ik stofzuig niet iedere dag, dus er kunnen wel eens wat kattenharen rond dwarrelen)
hou van wandelen, motorrijden en de natuur (vogels en vlinders in het bijzonder)

Wat gaan we samen doen:
Er zijn zoveel leuke dingen die we kunnen doen: zoals gezegd een avondje Netflixen, onder het genot van een glas wijnof whisky een goed gesprek voeren, naast elkaar wakker worden in bed, naar theater, concert, terrasje, lekker uit eten, motortripje, wandelen in de natuur of misschien wel samen op vakantie.
Samen veel lol maken!
En hopelijk hebben we ook een fijne klik op bdsm-vlak en sla jij mijn billen of borsten bont en blauw, zet je me vast met kettingen of hang je me op in een suspension, gaan we samen naar een speelfeestje of seksclub. Dit hoeft niet perse meteen in een vaste D/s, maar kan ook zeker met losse spellen (let wel, ik ben reeds ervaren en ik weet waar mijn kinks liggen, maar ook wat ik van een ander nodig heb in het spel en daarna).

Heb je tot hier alles gelezen en denk je, na ook wat rondgesnuffeld te hebben op mijn profiel, he wat een toffe vrouw, die zou ik graag beter willen leren kennen, stuur me dan gerust een berichtje. Laat die dickpicks en geile praat nog maar even zitten, maar als je de woorden “buzzing bee” in je tekst zet, weet ik in ieder geval dat je serieus bent.

Wie weet, gaan we dan samen een zinderende zomer tegemoet…!!!

Enne, als je mijn stem wilt horen, moet je even naar deze writing op mijn FL profiel…

Afscheid nemen doet pijn…

Emmy — Sat, 25 Jan 2025 13:10:02 +0000

06-04-2023 t/m 24-01-2025: Na 660 fantastische dagen, komt er helaas een einde aan onze mooie M/s relatie. Een relatie waarin ik enorm gegroeid ben, heel veel geleerd, nieuwe dingen gedaan, mezelf ontdekt, nieuwe dingen ontdekt. En niet alleen op BDSM-vlak, maar ook daarbuiten. Heb ik mezelf beter leren kennen. Ben ik beter voor mezelf gaan zorgen. Heb ik mezelf meer omarmd om de persoon die ik ben. Ik mag er zijn!

Maar ik ben niet alleen gegroeid. Wij samen! Deze dingen had ik niet alleen gekund. Dit hebben we samen gedaan. Samen stapten we in onze bubbel en stegen naar een hoger plan. Nam ik jou mee en liet ik je dingen over jezelf ontdekken, liet ik jou nieuwe dingen ontdekken. Ja, zelfs jou, die al zo’n lange tijd mee loopt. Maar ja, onze dynamiek was dan ook bijzonder, heel speciaal, had zoveel diepgang, zo intens. De vonken spatten ervan af. Het was te zien, te voelen. Onze band…

En daarom doet het nu ook zoveel pijn… Huilt mijn hart… Kan ik niet slapen… Heb ik het ijzig koud…

Dankjewel lieve Meneer voor de prachtige tijd samen. De tijd van afscheid nemen is nu dan toch gekomen. Het doet zo verrekte veel pijn. En eigenlijk wil ik het niet geloven! Wil ik niet geloven dat ik nu niet meer iedere avond en ochtend een appje verstuur met “Welterusten lieve Meneer” of een “Goedemorgen lieve Meneer”. Het voor je op de knieën mogen gaan, het mogen incasseren van je sadistische zweepslagen, of het in mijn gezicht geslagen worden of juist gestreeld door jouw hand. Ik ga je ongelooflijk missen!

Dag lieve Meneer! U!

Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten der herinnering.

Wishlist 2025 en verder…

Emmy — Thu, 09 Jan 2025 11:18:49 +0000

Ja, het is weer januari, een nieuw jaar, nieuwe “voornemens” en dus kan er weer een wishlist opgesteld worden. Ook deze keer weer in co-auteurschap met mijn lieve Meneer. Wat willen we graag samen gaan doen, wat we wellicht al eens hebben uitgespookt met anderen, maar nog niet met elkaar. Of nieuwe dingen samen ontdekken. Wanneer het uitgevoerd gaat worden, nog geen idee. Het zijn wensen, geen must-dingen. Dingen gebeuren vanzelf als de tijd daar rijp voor is…

Knifeplay: Meneer keek me vreemd aan toen ie dit op mijn lijstje zag staan. Ja, ik ben als de dood voor messen en ik krijg een lichte paniekaanval als er met een mes over mijn lijf gegaan wordt. Maar ik zou het heel graag samen met Meneer samen verder willen ontdekken. Eerst in rustige, gecontroleerde omstandigheden, en dat steeds een beetje verder uitbouwen.
Cell popping: demo gezien tijdens een RAW feestje en het triggert me enorm!
Ge(brand)merkt worden is zoiets moois, hoe gaaf om dat voor je D of M over te hebben. Maar, je moet er wel 1000% zeker van zijn dat er nooit een einde komt aan de relatie en die zekerheid is er gewoon niet. Cell popping vind ik een prachtig alternatief. Tuurlijk bestaat er het risico dat het blijvend is, maar in principe heelt de huid weer volledig na een paar maanden…
Op z’n kop gezweept worden: het staat nog steeds op mijn lijstje. Heb wel op z’n kop gehangen, maar het zwepen is er nog niet van gekomen. Nieuw jaar, nieuwe ronden, nieuwe kansen…
Door 3 Dominanten gezweept worden: heb het al eens mogen ervaren en zou dat graag nog eens willen ondergaan. Het is zo mooi, zo intens! Laatst ook nog bij een andere dame gezien en wat heb ik genoten van dat prachtige spel!
Open streepjes van cane (tot bloedens toe): Meneer zou mij graag dusdanig hard slaan met een cane op mijn benen of kont dat er open streepjes komen, dan wel dat het gaat bloeden. Dat zullen echt flinke harde slagen moeten zijn…
2 Dominanten dienen: Meneer zou graag een spel willen waarbij ik Meneer en een extra Dominante dame dien, zowel als masochiste, maar ook op seksueel vlak.
Die sluit dan weer mooi aan bij dat ik graag gedomineerd zou willen worden door een vrouw en geneukt zou willen worden door een vrouw met een strap-on. Kan een mooie combi worden!
Uitgeleend worden / melden op locatie: deze staat nog steeds op het lijstje. Super tof om een keer uitgeleend te worden. Kan voor zowel spel zijn, maar ook voor seks. Me gewoon ergens melden en zien wat er gaat gebeuren. Of aangeboden worden om gebruikt te worden onder toezicht van Meneer. Ik zal zorgen dat hij trots zal zijn op zijn slavin!
Sensuele verwennerij: mijn seksuele ervaringen zijn niet om over naar huis te schrijven. Te plat, te rechttoe, rechtaan. Voornamelijk gewoon simpele erop, erover klaar vanilla seks. Recentelijk wel mijn slettenkant ontdekt en binnen bdsm is er wel ruige, rauwe seks. Maar ik heb dus eigenlijk totaal geen ervaring met de sensuele kant van seks. Aandacht voor mij, in alle rust, strelen etc.
Penetratie en orgasmes is geen doel (mag natuurlijk wel).
Vrouw-vrouw ervaring: in aansluiting op de sensuele verwennerij zou ik heel graag een fijne vrouw-vrouw ervaring opdoen. Heel klein beetje al wat geprobeerd, maar is nog niet echt het benoemen waard. Zoenen is lekker met een vrouw, zoveel zachter dan met een man. Dus de rest moet vast ook wel heel fijn zijn…
Naaldje(s): ja je leest het goed… ik zou wel eens een naaldje willen proberen. Niet in een spel en meteen er 100 injassen of zo. Maar ook hier graag weer op een rustig moment, gewoon 1 naaldje proberen. Kijken wat het met me doet. Of het daadwerkelijk zo eng is, of dat het eigenlijk toch wel meevalt en er misschien nog wel eentje bij kan… Samen met Meneer durf ik die stap te gaan zetten.
Kut dicht piercen: en in het kader van naaldjes, zou ik ook graag weer een keer gepierced willen worden in mijn labia, zodat er ringetjes door beiden kunnen, zodat er niets meer in mijn kut kan… Het zal niet blijvend zijn, want ik vind hard geslagen worden op mijn kut toch wel heel erg lekker en dat zit er toch niet meer in als er blijvend ringetjes in mijn labia zitten.
Hucow: toen ik het ontdekte dat het een naam had, was mijn interesse zo mogelijk nog groter. Als een human cow aan een melkmachine gezet worden, mijn grote borsten gereduceerd tot koeienuiers, vastgeketend en uitsluitend geschikt om gebruikt te worden in elk gaatje. Vernedering ten top! Maar o zo ontzettend geilmakend!

Wederom een mooi lijstje… Uiteraard kunnen er dingen aangepast worden. Poppen er vast nog nieuwe dingen op die we graag willen doen. En gebeuren er dingen tijdens ons spel die we van te voren niet hadden bedacht, maar wat gewoon gebeurt omdat de flow goed is… Ik heb er in ieder geval weer zin in om samen met Meneer verder te ontdekken en onze band verder te intensiveren. Samen diep gaan… in de diepste krochten van onze ziel… waar we elkaar ontmoeten en onszelf zijn; rauw, pervers en vrij! U!

500 dagen

Emmy — Sun, 18 Aug 2024 18:29:55 +0000

500 dagen geleden heb ik de eerste 58 caneslagen van Meneer mogen ontvangen.
Sindsdien mag ik hem mijn D noemen. Ben ik er trots op dat ik zijn onderdanige mag zijn. Wat inmiddels is uitgegroeid tot zijn slavin en slet mogen zijn.
500 dagen waarin er veel is gebeurd, we samen het nodige hebben meegemaakt, maar bovenal waarin ik zo gegroeid bent, veranderd ben. Hij laat me stukjes van mezelf leren kennen die diep weggestopt zitten, die er niet mochten zijn of waarvan ik soms niet eens wist dat ze er waren.
500 dagen waarin hij me heeft laten zien dat ik welkom ben met al mijn facetten. De lieve, zachtaardige, zorgende, maar ook mijn niet leuke, boze, harde kanten.
500 dagen waarin we ontzettend veel contact hebben, veel gebeld hebben, maar bovenal veel geappt. Gelukkig hebben we elkaar ook veel gezien, al is dat niet altijd even makkelijk plannen.
Dankjewel lieve Meneer voor deze mooie 500 dagen waarin we samen zijn gegroeid, waarin we samen mooie, vooral veel geile dingen hebben gedaan, waarin ik heb mogen groeien, waarin ik bij jou hoor als jouw submissive, als jouw slavin, maar waarin je me voldoende vrijheid geeft om me te blijven ontwikkelen, om dingen te ontdekken en dus te kunnen blijven groeien.
500 dagen samen….
Love you from the bottom of my heart lieve Meneer!!!

Ultimate RAW – juli 2024

Emmy — Wed, 31 Jul 2024 15:12:23 +0000

Het is zondag en vandaag gaan we naar Ultimate RAW… Ik stap op tijd thuis in de auto en rijd naar Meneer. We kunnen nog even kletsen, dan gaat de bel en is ook saffier aanwezig. We gaan met z’n vieren onderweg naar Beek en Donk. Voor mij hoeft het RAW op zich niet zo, ik ben niet van naaldjes en de zeer extreme dingen, maar Meneer zit in de organisatie van deze feestjes en het is ook wel eens leuk om samen ergens naar toe te kunnen, als alleen maar thuis spelen. Vandaag staat er cell popping en nietjes op het programma. Die laatste heb ik zo mijn bedenkingen over, maar dat cell popping heeft wel mijn interesse…! We zijn erg vroeg, maar gelukkig mogen saffier en ik ook op tijd naar binnen, dus na het omkleden gewoon lekker in de schommelstoel van het zonnetje genieten.
Meneer houdt het openingspraatje en daarna is de demo over cell popping. Ik sta er met mijn neus bovenop en vind het echt wel intrigerend. Er wordt een mooi hartje gezet op de rechterbil van de dame. Dit zou ik ook wel eens willen doen met Meneer. Alhoewel ik het wel extra spannend vind dat Meneer hier nog helemaal geen ervaring mee heeft. Misschien toch niet slim om als eerste “slachtoffer” dit dan te ondergaan… Wetende dat het wel een paar maanden kan duren voordat zo’n tekening van cell popping helemaal verdwenen is van de huid… Ja, het heeft absoluut wat!
Als Meneer met nietjes de borsten van de dame vastzet, vind ik het echt genoeg. Dit is niet aan mij besteedt. Voor mij toch echt geen nietjes… brrrr… Zeker niet als er zo spanning op staat als de nietjes 2 borsten bij elkaar moeten houden…

Als saffier en ik weer lekker in de schommelstoel zitten en genieten van de dingen die aan de gang zijn, vraag ik of ze haar posh touw heeft meegenomen en of ze evt. zin heeft om wat bondage met mij te doen in het zwembad. Haar gezicht krijgt een grote grijns! Ja, daar heeft ze wel zin in.
En dus liggen we niet veel later in het zwembad, krijg ik het knalroze touw om me heen, word ik af en toe even onder geduwd en genieten we samen van het heerlijke spel! Ik daag haar af en toe uit, wat natuurlijk wel “afgestraft” moet worden. Ze krijgt ook nog eens cart blanche van Meneer die van op de kant zegt dat ze geen genade met me hoeft te hebben… Waar heb ik dit nu weer aan verdiend…???

Ik proest af en toe van het water in mijn neus en mijn mond, maar bovenal hebben we zo’n hoop plezier!!! Zalig! Dit hoort ook bij BDSM! Lachen, gieren, brullen…
Omdat we in de vroege eet-groep zitten, moeten we op tijd het water uit. Nog even afdrogen en weer aankleden en dan kunnen we lekker wat eten. Meneer zit ook in deze groep, dus ik wacht keurig met beginnen tot hij ook daadwerkelijk aan tafel zit en ik hem kan aankijken voor goedkeuring. Je had zijn blik moeten zien. Hij had niet verwacht dat ik zelfs nu zou wachten met eten… Euh ja, duh, natuurlijk wel. Als hij nou in een andere groep zou zitten, zou het anders zijn, maar nu in dezelfde groep…

Na het eten roept Meneer mij bij zich. Hij wil spelen. Nog even snel naar het toilet. We gaan binnen staan omdat de zon toch behoorlijk brandt buiten. Meneer pakt een single tail uit zijn tas en begint te slaan. Hij maakt er nog de opmerking bij dat opwarming niet nodig is vandaag. Ik ben immers al opgewarmd door de zon en ik hou toch niet van floggers. En zwiept de bull whip een paar keer om me heen. Damn, godver, WTF Als jij het zo wilt, dan doen we het zo… Ik probeer me nog wel over te geven, maar ik merk dat ik wat verstar in mijn houding. Ik zal incasseren wat hij me wil geven. Dit is niet de eerste keer dat het zo gaat bij het zwepenspel tussen ons. En niet omdat hij altijd zo begint hoor, normaal begint ie echt wel gewoon met een soort van opwarmen, maar ik heb vaker moeite met zijn zwepenspel. Is het anders als met anderen? Ik heb geen idee, kan er niet mijn vinger op leggen. Het is toevallig dat ie vandaag niet echt opwarmt met floggers, want normaal is dat wel. En ik hou van de zwepen, het wrappen, de fellere pijn. Tuurlijk zijn batjes en paddles ook leuk, maar hier geniet ik (normaal) toch echt veel meer van.

Meneer wisselt af met verschillende zwepen. Mijn nieuwe dog quirt, een paracord bull whip, de rubberen bull whip, maar ook de Grote broers worden gebruikt. Om mij heen, over mijn rug, om mijn nek, en met de Grote broers flink meppen op mijn billen. Heel af en toe stap ik weg omdat het even teveel is. Maar iedere keer stap ik weer terug naar mijn plek en blijf daar redelijk stoïcijns staan. Meneer heeft wel door dat ik niet echt “dans” en dat het anders is. En ik, ik verbijt me af en toe, kom absoluut niet in mijn flow, maar merk ook dat, omdat ik me vandaag niet over kan geven, Meneer mij ook niet zal kunnen breken vandaag. Ik zal door blijven gaan, totdat ik zelf of hij zal zeggen dat het genoeg is… De vraag is, wanneer dat zal zijn…
Ik heb nauwelijks moeite met de zwepen, ik heb vooral moeite met mijn innerlijke zelf. Ik baal van mezelf. Ik baal van de situatie. Ik baal dat we samen niet in een goede flow kunnen komen met zwepen, terwijl we toch zo’n goede connectie hebben. Ik baal van mijn schouder die zeer doet, waardoor ik mijn linkerhand niet goed omhoog kan houden. Ik baal dat ik me niet kan overgeven. Ik baal dat ik het niet kan aangeven.
Het is voornamelijk het gevecht met mezelf waar ik last van heb. Ik hoor de zwepen soms echt cracken achter me en ik schrik er niet echt van. De slagen komen hard aan, en toch komen ze niet echt binnen. Tot dat ik Meneer hoor zeggen dat er nog 10 komen. En hij telt af… 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1… Iedere slag doet echt steeds meer pijn. En dan is het genoeg. Ik breek nog steeds niet, maar het is wel genoeg geweest. Lastige sessie… Had ik (eerder) moeten stoppen, had Meneer (eerder) moeten stoppen… Geen idee. Het is zoals het is. Ik mag even bijkomen op een bed en daarna nog even wat drinken.

Als ik later naar het spel kijk van Meneer en S. zie ik wel verschillen, S. kan gewoon veel minder hebben dan ik, dus slaat Meneer veel minder hard, maar ik zie geen “rare” dingen in zijn opbouw, spel of manier van zwepen. Het ziet er echt wel “normaal” uit. Daar kan het dus niet aan liggen. En ik hou van de zwepen. En we hebben een hele goede connectie.
Dat is dan ook wel weer te zien aan deze foto. Zo intens, zo kwetsbaar, maar ook onze dynamiek is er zo goed in te zien. Het samen, de intensiteit, de chemie, mijn lijden voor mijn Meneer.
Dank lieve @Parthenope voor deze prachtige foto!

Ik kan het maar niet duiden waarom ons zwepenspel vaak zo moeizaam verloopt, weet echt niet waar het aan ligt. Misschien moet ik me er niet meer druk over maken. Het loslaten… Want misschien wil ik wel iets dat er allang is, maar wat ik nog niet wil of kan zien…
Ik hou van je lieve Meneer en ga diep voor je… vanuit elke vezel in mijn lijf… jouw nederige slavin

P.S. toch wel bijzonder dat ondanks het toch behoorlijk heftige spel ik nadien nauwelijks marks heb waar ik van kan nagenieten. Nee, marks zijn nog steeds geen doel op zich, maar ik zou het fijn vinden om dan in ieder geval te zien hoeveel ik heb geleden…

Overeenkomst getekend

Emmy — Tue, 20 Feb 2024 15:47:06 +0000

Jaja, vorige week, op mijn verjaardag, was het dan eindelijk zo ver. Eerst heerlijk gespeeld met Meneer, alhoewel heerlijk… Hij zou me alle hoeken van de zolder laten zien, maar zover is het niet eens gekomen… De 4e hoek is ie niet aan toegekomen. Toen had hij me al zover tot moes geslagen, dat er nog maar een klein hoopje van me over was
Mijn borsten beurs, de binnenkant van mijn linkerbeen met streepjes van de cane en mijn billen onder het bloed … Was even vergeten dat ik “blood play” uit het contractje had gehaald… En laat Meneer dat nou gewoon erg leuk vinden. Ik voelde het batje plakkend van mijn billen loskomen als hij uithaalde voor een nieuwe slag. De puntjes zijn overigens nog steeds zichtbaar op mijn billen…

Maar goed, na ons “heerlijke” spel lekker in bad om bij te komen en na te praten. Ik blijf dat gewoon fijn vinden dat we altijd de tijd en ruimte hebben om ons intensieve spel na te kunnen bespreken (als het nodig is), maar bovenal om weer terug te komen in het hier en nu. Voor Meneer is het ook fijn om te weten en te voelen dat ik hem gewoon nog steeds lief en aardig vindt, ook al heeft ie me net tot een hoopje moes geslagen of me compleet de grond in vernederd. Fijn om te weten dat het ok is, wat er allemaal is gebeurd en dat ik niet gillend wegren om aangifte te gaan doen…
Ook fijn voor mij natuurlijk om weer in de armen van Meneer te kruipen en te voelen dat ie heel erg om me geeft

Na het heerlijke bad, was het tijd om voor de laatste keer de overeenkomst door te nemen samen. Zittend op de grond voor de bank waar Meneer op zat, las ik alle regels nog eens hardop voor. Zijn we het hier alletwee mee eens… Interpreteren we de regels hetzelfde… En willen we ons hier echt aan committeren… Want het vraagt niet alleen wat van mij (al zijn het voornamelijk leef- en gedragsregels voor mij), maar het vraagt uiteraard ook wat van Meneer. Hij zal er op toe moeten zien dat ik ze daadwerkelijk naleef. Me op mijn vingers tikken (of erger) als ik iets niet goed doe en draagt daarmee ook een hele grote verantwoordelijkheid. Als ik alles hardop heb voorgelezen, kijk ik Meneer met vragende ogen aan. Gelukkig geeft ie te kennen dat het tijd is om te tekenen. Ik overhandig hem de pen en nadat hij zijn handtekening heeft gezet, kan ik mijn krabbel onder het document zetten. Het is nu definitief! Mooie datum (zo op mijn verjaardag) om onze M/s te bestendigen . Het voelt goed en is een mooie stap voorwaarts.

Dankjewel lieve Meneer! Ben superblij met je! Als cadeautje overhandig ik Meneer ook nog een mooie knokencane die door SirJackstools is gemaakt. Of dat nou zo slim is weet ik nog niet…