Uiteindelijk werd het dan 2x per week. Maar als ik dan toch zo lekker wilde klaarkomen, moest ik het dan ook maar meteen 2x achter elkaar doen. Maar indien geen 2 keer dan komt die keer er de eerstvolgende ronde bij… en indien dan geen 3 keer dan wordt het de keer daarna op 1 dag 2x 2…
Dus als ik aan de gang zou gaan, moest ik er wel voor zorgen dat ik in de mood was…
Ik mocht gelukkig zelf de dagen en de manier waarop kiezen. Hoef alleen maar verslag uit te brengen wanneer en hoe vaak ik het heb gedaan.

Of ik hier nu zo blij mee ben… Ik weet het nog niet. Zeker die 2x achter elkaar. Soms is het gewoon lekker om meteen na je orgasme lekker in slaap te vallen… Nu laat ik dat wel uit mijn hoofd en is het gewoon even bijkomen en gewoon nog een keer. Hoppa! Het gaat mij toch niet gebeuren dat ik anders gewoon 3x achter elkaar moet klaarkomen…

Maar goed, de eerste keer deed zich aan, ik was in de mood, dus leek me 2x wel te moeten gaan lukken. Nou dat heb ik geweten. Kennelijk was de urge een beetje hoog opgelopen, want ik dacht dat ik er in bleef… Zeker bij de 2e keer bleef ik maar in mijn piek hangen…
Meester kon weer lekker gniffelen…

Later die week dacht ik lekker op een zaterdagochtend beetje uit te slapen en nog even lekker soezen in bed. Oh, wacht dat kunnen we nu nog gezelliger maken, hoef nu niet eerst toestemming te vragen… Zo gezegd, zo gedaan. Satisfyer erbij, beetje spelen en ja hoor, daar ging ik voor de eerste keer over het randje… Terwijl ik even rustig lig bij te komen en me aan het voorbereiden ben voor de tweede keer, bedenkt mijn bovenbuurvrouw dat het tijd is om te gaan stofzuigen… NEEEE!!! Niet nu!!! Het is zo’n irritant, storend geluid, waarbij de stofzuiger over (ik denk) een laminaatvloer gaat. Best wel herrie. Annoying…!!! En omdat ik me eraan irriteerde, zakte natuurlijk mijn mood tot het vriespunt. Nee, het gaat me niet gebeuren dat die tweede keer me niet lukt. Ik wil niet de volgende keer drie keer moeten klaarkomen… Het gaat me potverdorie lukken…!
Ok, dat had dus duidelijk geen zin. Pfff, adem in, adem uit, relax, ontspan, sluit je af voor het geluid, kruip lekker in je coconnetje, focus op je gevoel in je onderbuik… En ja hoor, dan eindelijk…. Pfieuw.

Vorige week verliep de eerste keer nog redelijk. Bij de 2e keer klaarkomen, bleef ik wel ff edgen. De ontlading komt dan maar niet. Lijkt heel fijn, maar uiteindelijk wil je er gewoon even lekker overheen. Maar goed. Lukte gelukkig wel.
Bij de tweede keer die week, werd het toch wat lastiger. Zodra ook maar het idee ontstaat om even lekker een “feestje” te gaan bouwen, schiet Meester in mijn gedachten. Zie ik ‘m zo voor me, met een grote grijns op zijn gezicht, die pretogen en hoor ik zijn stem… En nee, niet om me op te geilen en me een stukje verder te helpen, maar juist om me te “pesten”, toch de toestemming niet te geven (die ik nu eigenlijk niet nodig heb) en de woorden dat ik nog best even uit kan stellen…

En nu zit ik dus in een nieuwe week en mag ik deze week weer 2x 2x met mezelf spelen en klaarkomen… Eens ff kijken wanneer ik daar zin in heb…

Eind deze week ga ik samen met dinnetje naar het Ultimate bdsm-feestje in Beek en Donk. Helaas kan Meester door zijn operatie niet mee. Erg jammer natuurlijk, maar hij moet eerst goed genezen. Inmiddels loop ik natuurlijk redelijk te stuiteren, want de laatste keer met Meester, is al weer ruim 4 weken geleden tijdens het Try & Play feestje. Ben laatst wel even op ziekenbezoek geweest, maar hij moet heel rustig aan doen. Dus van spelen is voorlopig geen sprake.
Ik kaartte het onderwerp even aan, omdat ik graag even wilde wat wel en niet mocht tijdens het komende feestje. Ik had op zich al wel toestemming voor bondage.
Uiteindelijk kreeg ik gedurende de tijd van het feest de vrijheid om van datgene te genieten waar ik zin in had die dag. Ik zat hem met grote ogen en (bijna) open mond aan te kijken. Wist niet wat ik moest zeggen. In mijn koppie ging het alle kanten op, maar het was zo druk in mijn hoofd, dat ik niet eens wist wat ik allemaal dacht… Error, error, error…!!! Dit kan ik niet aannemen…!!!

Gelukkig kwam de oplossing ineens uit een onverwachte hoek… Mijn lieve mentor gaat uiteindelijk ook naar het feestje en door haar zou ik wel geslagen kunnen worden als Meester dat goed vindt. Check check dubbel check, ja, hij had zijn toestemming al gegeven, maar toch. Later geeft ie zelfs nog aan dat hij haar alle vrijheid heeft gegeven, die hij mij ook heeft gegeven. Dat hij ervan uitgaat dat ze goed voor mij zorgt en dat ik mijn eigen grenzen bewaak. Nou ik ben benieuwd hoe het avondje nu gaat verlopen. Dinnetje wilde ook nog wat waterbondage doen. Dus gezelligheid op en top!!! Heb er zin in!!! De Halloween-accessoires zijn ook in huis, dus we gaan ervoor

*****

Waar ik overigens wel trots op ben, is dat ik een volgende keer met Meester zo goed als geen straf heb af te rekenen. De enige die er nu op het lijstje staan zijn 2x 5 caneslagen die ik nota bene heb opgelopen tijdens een sessie bij Meester thuis eind augustus. Ik had het de dag erna pas door, toen ik nog even de regels zat door te nemen. En zo eerlijk als ik ben, biecht ik het dan natuurlijk weer op… Had ook mijn mond kunnen houden. Nee, eigenlijk ook weer niet, want in de regels staat ook weer dat ik zelf om straf vraag als ik een fout maak…
Maar goed, verder nog 10 caneslagen voor het vergeten van mijn boekje toen we naar Try & Play gingen. Dus op dit moment 20 caneslagen als straf over een periode van inmiddels 9 weken. Dat is wel te overzien. Niet dat ik nou zo graag een overtreding maak. Want straf is straf en die slagen vind ik echt niet fijn. Maar ik ben ook maar een mens, en dan vergeet je wel eens iets, of je doet iets niet goed. Dus daar hoort dan wel een consequentie aan te zitten. Althans, voor mij dan. Ik gedij daar gewoon goed op, regeltjes en bij het niet houden aan die regels de consequenties ervan ondervinden.

*****

Oja, de laatste keer dat ik in de bench heb gezeten was op vrijdag 13 augustus… Dat is echt al een enorm lange tijd geleden (10,5 week…). Eigenlijk best jammer, want het geeft me gewoon heel veel rust. Even alles loslaten, aan niets hoeven denken, opgesloten in een kooi, gewoon even niets zijn…
Wil er zelf niet echt om vragen. Vind ik ook niet echt netjes. Misschien dat het hier schrijven op mijn blog weer een lampje doet branden bij Meester…

Een stuiterbal is een kleine massieve bal die gemaakt is van elastisch materiaal zoals rubber of silicoon. De bal stuitert na met kracht te zijn geworpen meerdere malen, waarbij hij soms onvoorspelbaar van richting verandert.

Je kent ze wel, die balletjes waar je vroeger toen je klein was mee speelde. Kan je vertellen dat ik me op dit moment voel als een stuiterbal…

Voelde me tot gisteravond eigenlijk nog redelijk relaxt. Was wel verbaasd dat het aan de andere kant zo stil was, maar dat was toch ook wel weer goed. Tot er dus rond half 9 een appje binnenkwam met de vraag of ik een beetje nerveus werd. Bam! Mijn hart zat meteen in mijn keel. Had ik eerst nog een keurige rusthartslag van rond de 60/62, steeg die meteen naar een dikke 75…
Het plagen van mij was begonnen. Ik ben ook zo makkelijk op de kast te krijgen en ik ben ook zo’n open boek. Zit ik een reactie te lezen (“Wie weet, je weet nooit aan wie je getoond wordt…”), en dan kom ik niet meer bij van het lachen om mezelf. Mijn gedachten vliegen alle kanten op, zal ik gaan reageren, nee toch maar niet, is niet slim. Ja maar, als ik niet reageer, dat is ook niet goed.
Ik weet dat er met me “gesold” wordt op dat moment en wel of niet reageren, maakt eigenlijk niet uit. F. weet toch al wat het met me doet en daar haalt ie zijn voldoening al uit…

En even vluchtig tussendoor krijg ik ook nog de opmerking “vanaf heden geen handelingen meer verrichten die jouw lustgevoelens kunnen verzachten of weghalen”. Heerlijk!!!! Al had ik het niet eens in mijn hoofd gehaald om daar alleen al aan te denken of überhaupt met mezelf te spelen…

Maar goed, mijn gedachten en gevoelens zijn weer alle kanten aan het opgaan. Ik ben onrustig, heb een onrustige nacht achter de rug… Als dit een voorbode is voor aankomende nacht, dan vrees ik dat ik weinig zal slapen komende nacht. Vandaag nog werken… en dan nog 1 nachtje slapen…

Maar goed, zo gezegd, zo gedaan, ik ging op mijn gemak een lijst invullen. Vanuit mijn gevoel, hoe ik er nu in sta, los van de gedachte of iets wel of niet zou kunnen met F. Grappige was dat als ik ‘m vergeleek met oudere lijsten, ik alleen maar meer open minded was, minder dingen afwees en toch best veel zaken in gradatie gestegen waren van een magere 3 naar een volle 5! Kortom, er valt genoeg te beleven met mij…
De mail opgesteld, de bijlage toegevoegd en dan met mega kriebels in mijn buik en flinke hartkloppingen op de verzendknop drukken… Eerste stap in de schaamte voorbij…

De volgende dag begon het pesten / plagen al… Nou ben ik een hele makkelijke om op de kast te krijgen hoor en F. heeft er ook nog eens een handje van. Dus tel uit zijn winst.
Op de vraag wat ik met mijn verjaardag doe, krijg ik al snel dat ik die dag om 13.00 uur verwacht wordt…
En met de zin erachteraan “Eventuele verdere instructies volgen tijdig.”
Bam, de adem stokt me in de keel, de vlinders schieten door mijn buik heen en mijn hart gaat als een razende te keer… Waar ben ik aan begonnen, is dit wat ik wil, ja echt wel, maar men, wat ben ik nu al zenuwachtig.

Dat wordt er niet beter op als ik 20 minuten later deze foto toegestuurd krijg met de mededeling: “Zo leuk”… Grrrr, ik zat natuurlijk al weer op de kast…

Als ik ’s avonds in bed lig, ben ik toch wel weer benieuwd wat ik ook al weer had ingevuld op de lijst. Tuurlijk weet ik dat in grote lijnen nog wel, maar welke gradatie had ik bepaalde zaken ook al weer gegeven. Bij het bekijken van de lijst, schiet er maar 1 ding door mijn: ik moet echt ontoerekeningsvatbaar verklaard worden, op het moment van invullen. Met andere woorden, ik ben gek!!! Heb ik dit opgestuurd; hiermee heb ik mijn eigen graf gegraven…

Maar ach, bij nader inzien, wat maakt het eigenlijk uit welke gradatie ik heb ingevuld. Zolang het geen harde nee is, maakt het toch niet uit. Het is aan F…. Ik moet het loslaten… Oja, loslaten… Nog 11 nachtjes slapen… 

woordvormen
1 · spelen met stuiters (die men in een kuiltje moet proberen te krijgen)
2 · (basketbal) dribbelen
3 · een paar keer snel achter elkaar stuiten (terugspringen na met kracht tegen iets aangekomen te zijn)

In mijn geval gaat het natuurlijk om de 3e betekenis, alhoewel ik me soms net de basketbal voel waarmee gedribbeld wordt…..

Best vervelend als je bezig bent met je ontdekkingstocht binnen bdsm en je hebt geen partner die je daarin kan begeleiden. En omdat ik wel al heb mogen proeven aan bdsm, weet ik maar al te goed hoe fijn het kan zijn. En wat het met me doet. En dat smaakt natuurlijk naar meer…

Een kleine trigger is nu al voldoende om mij behoorlijk te laten stuiteren. Deze stuiterbal heeft spoedig een klein doosje nodig, waar ze in gestopt wordt…