Als ik aankom na een lange rit vanuit Noord-Holland, ren ik eerst naar de wc, kruipen we samen op de bank voor een kopje thee en even bijkletsen. Loop afgelopen weken een beetje met mijn ziel onder mijn armen, dus even tijd om gewoon samen te praten, waar kan hij helpen, wat heb ik nodig. Het eten staat ondertussen al in de oven, Meneer zorgt goed voor me. Na het eten nog even kletsen en ik zit Meneer een klein beetje uit te dagen. Weet je wat het is, ik hou enorm van protocol, met 2 woorden spreken, me gedragen, geen tong uitsteken, wachten met eten tot Meneer mij een ok geeft enz., maar de connectie die Meneer en ik hebben, onze band, maakt dat ik heel soms een tikkeltje “brutaler” ben. Het is overigens absoluut geen bratten. Het kan in onze dynamiek. Ik voel me vrij genoeg om af en toe een tikje te kunnen uitdagen. En ik weet heus wel mijn plek, en Meneer laat me dat ook echt wel voelen.
En dus sommeert ie me al snel naar boven. Ik kijk hem nog met een verbaasd gezicht aan, waarop ie nog aangeeft dat ik heel rap naar boven moet gaan en me moet klaarmaken.
Dus loop ik richting de trap, nog een blik over mijn schouder naar Meneer, maar ik loop snel door… Boven kleed ik me uit en ga in Nadu zitten. Het duurt niet lang voordat Meneer naar boven komt. Hij rommelt wat in een bak en niet veel later trekt hij een leren hood over mijn hoofd. Die zit strak, wordt vanachter dicht geritst en ook met veters vastgemaakt. Zijn handen gaan over mijn oren… wat een raar geluid maakt dat. Van de ene kant verstomd het geluid om mij heen, maar als Meneer de kap aanraakt, hoor ik dat 100x luider… Ik begin al een beetje in mezelf te keren, door het deels wegnemen van mijn zintuigen. Voor mijn ogen zitten van die afdekkapjes, maar omdat ze nog niet helemaal goed zitten, kan ik nog een klein beetje zien. Ik zie Meneer lopen met de geplastificeerde A4 waarop alle slave-posities staan… Damn, nu ben ik de lul… In ons contract staat dat ik alle posities uit mijn hoofd ken, maar tot op heden heeft ie er nooit naar gevraagd, dus zijn ze bij mij weggezakt. Ik probeer de foto’s voor mijn geest te halen, maar het lukt niet… Mijn hoofd wil niet meer zo goed meewerken. Ik hoor hem “stool” zeggen, en zet mezelf in de “table” positie, krijg te horen dat het fout is, verander iets en hoor nog steeds dat het fout is… Mijn brein gaat te keer, hoezo, dit is toch de goede positie, wat doe ik niet goed dan…
Ok, dan maar “Sex doll”… en ik ga in de positie zitten van “Ready to please”… nog met mijn grote mond aangevend dat het wel lastig is met zo’n hood op… Wederom hoor ik dat ik het fout heb en dat ik een waardeloze slavin ben als ik niet eens de slave-posities meer ken… Damn, hoe dan… waarom kan ik ze me niet meer herinneren… WTF gaat hier fout… Meneer laat me nog het A4-tje zien en ik moet beschaamd toegeven dat ik ze inderdaad alle twee fout heb…
Meneer sommeert me om te gaan staan, stopt een gag in mijn mond behorend bij de hood en klikt die vast. Hij draait me om en laat me met mijn handen de paal vasthouden. Enkelboeien gaan om, een klem op mijn schaamlippen die verbonden is aan een touw dat aan mijn linker enkelboei vast zit, waarbij ik mijn linkervoet inmiddels heb moeten optillen en dus op 1 been sta. Kortom, als ik mijn linkerbeen laat zakken, trek ik zelf aan de klem op mijn schaamlippen… Kut… letterlijk en figuurlijk…
Meneer raakt me aan, kietelt wat, streelt met een veer (rot toch op met dat kutding….). Ik probeer stil te blijven staan, maar dat lukt natuurlijk niet goed. Er zit een klein beetje speelruimte in het touw, dus ik kan mijn linkerbeen nog tegen mijn rechterbeen houden. Een beetje als steun, waardoor ik het iets langer volhou. Mijn rechterbeen wordt moe van het erop staan, maar mijn linkerbeen ook van het omhoog houden… Ik mopper wat binnensmonds, probeer het vol te houden, maar het wordt zwaarder en zwaarder… Ik trek steeds harder aan de klem. De tranen staan in mijn ogen, ik wil me groothouden. Heb zelfs nog even het idee om gewoon mijn voet neer te zetten en daarmee de klem van mijn schaamlippen af te trekken. Maar het is me toch iets te gevoelig daar…
Als Meneer vindt dat ik (voor dat moment) genoeg heb geleden, haalt ie de klem van mijn schaamlippen af en even later kan ik mijn voet weer op de grond zetten. Maar veel tijd om bij te komen is er niet.

Hij pakt de rol folie erbij en pakt me volledig in. Een dildo vastgezet op mondhoogte zodat die constant in mijn mond zit. Ik begin acuut te kwijlen… Als de folie ook nog eens over mijn hoofd heen gaat, wordt het me teveel. Ik geef aan dat ik dat niet meer trek… Ik hap naar adem, sta bijna te hyperventileren en wederom staan de tranen in mijn ogen. Bij mijn hoofd gaat het los, maar wel zo dat de dildo niet uit mijn mond kan, en de rest van de folie blijft gewoon zitten. Meneer probeert of ik zo kan blijven hangen, als mijn voeten omhoog gaan. Dat lukt helaas niet. Dus zet ie een krukje onder mijn knieën. Het krukje wiebelt alle kanten op en ik heb continu het idee dat ik eraf donder. Echt comfortabel is het niet… En mijn voetzolen zijn nu een prachtig doelwit geworden voor Meneer. Met een cane slaat ie, eerst nog voorzichtig, even aftasten, maar daarna flink wat harder op de onderkant van mijn voeten. Een snerpende pijn trekt er door mijn voeten, via mijn kut, die nat wordt, naar mijn hoofd die inmiddels steeds stiller is… Ik zak steeds verder weg, ondanks de pijn bij iedere caneslag. En dan is daar ineens het moment dat het genoeg is… Ik trek het niet meer… voel me wegzakken, tranen biggelen over mijn wangen inmiddels en Meneer vangt me op. Haalt het folie los en helpt me van het krukje. Ik zak op de grond in elkaar aan zijn voeten…

Als ik even later op de bank tegen Meneer aan lig en op de klok kijk, zie ik dat het iets meer dan een uurtje later is dan de vorige keer dat ik keek. En Meneer wrijft het er nog even in met de woorden “Ik zei toch dat ik je in een uurtje uit zou krijgen…”, met een grote grijns op zijn gezicht…
Gekregen wat ik nodig heb, op de manier die Meneer wenst, de stilte in mijn hoofd, de connectie voelen en diep willen gaan voor mijn Meneer. Alles in 1… wat wil ik nog meer…

Mijn bovenlichaam wordt inderdaad in de folie gewikkeld, met mijn armen langs mijn lijf. Daarna helpt Meneer mij in het bad stappen. Het is even wat geklungel als ik daarna op mijn rug moet komen te liggen. Maar het lukt. Als ik lig zet ie de kraan open. Brrr…. er stroomt natuurlijk eerst wat koud water uit de kraan, voordat het warm wordt. Langzaam stroomt het water over mijn lijf, langs de folie en stijgt het waterlevel. En hoe hoger het water komt, hoe onrustiger ik word. Want zolang als het waterlevel nog laag is, kan ik gewoon met mijn hoofd op de bodem leggen zonder problemen, maar nu het level hoger komt, begint mijn hoofd wat te drijven en weet ik dat onder water zal komen met mijn gezicht als Meneer dat omlaag duwt. Omdat ik met mijn benen wijd lig over de stang, is mijn kutje ook open en beschikbaar en daar maakt Meneer even gebruik van om mee te spelen…. Grrrr…
Als het water wat hoger staat, zet Meneer alvast een neusklem op mijn neus, zodat er in ieder geval niet via mijn neus nog water kan binnenkomen. Ik probeer mijn rust te vinden, maar merk dat mijn ademhaling sneller gaat, ik lik met regelmaat aan mijn lippen (een teken voor mij dat het intensief is). Mijn oren zijn allang onder water, dus horen gaat ook al een heel stuk lastiger en dan is daar ineens de voet van Meneer op mijn keel. Hij duwt me iets omlaag, ademhaling schiet omhoog, maar omdat ik nog net niet onder water ga met mijn hele gezicht, zakt de lichte paniek en word ik weer wat kalmer en rustiger.

Het water stijgt rustig verder, over mijn ogen, mijn wangen, ik kan nog via mijn mond ademhalen, maar ik weet dat dat niet lang meer gaat duren… En ik voel het water verder stijgen… nog steeds de voet van Meneer op mijn keel. En dan zakken mijn neus en mond ook onder water en geef ik proestend en hoofdschuddend aan dat het niet goed gaat. Het water liep alsnog via mijn neus naar binnen en stroomt dan via je keel in je mond en verder naar beneden. Dat was niet helemaal de bedoeling natuurlijk. Even flink hoesten en proesten. Neusklem even af en gewoon met de hand mijn neus dichtknijpen en daarna meteen onder water duwen. Leuk natuurlijk dat ik best redelijk lang mijn adem in kan houden, maar uiteindelijk ga ik het altijd verliezen van Meneer…. Er gaat een moment komen dat ik wel wil ademhalen en hij heeft tenslotte de tijd. In alle kalmte lig ik onder water, met alle vertrouwen in Meneer, ik word kalm, lig ontspannen… tot het moment dat die ademprikkel begint te komen. Ik hou het nog even vol, Meneer houdt me nog steeds onder water, ik wil naar boven, Meneer houdt me nog steeds onder water en dan duw ik toch best hard mijn hoofd omhoog om uit het water te kunnen komen en helpt Meneer mij verder iets overeind…

De neusklem wordt opnieuw op mijn neus gezet, toch handiger zijn handen vrij te hebben voor Meneer. Ik lig redelijk ontspannen in het water, tot daar ineens weer de voet van Meneer op mijn keel is en ik resoluut onder water geduwd word. Ik kijk hem nog verschrikt aan, kan net op tijd een hap lucht nemen en dan ben ik onder water… In het niets, vertrouwend op Meneer. Het feit dat hij het met zijn voet doet, geeft voor mij wel een extra dimensie aan het geheel.

Wat was dit intensief, ondanks dat Meneer het nog rustig heeft opgebouwd en me niet te lang onder water heeft gehouden. Tenslotte moeten we beiden hier even de grenzen aftasten en wat “leuk” maar bovenal veilig is om te doen. Ik moet natuurlijk niet echt verzuipen…
Maar het was fijn om dit samen met Meneer te doen. Me over te geven aan Meneer. Het was intensief, samen, vertrouwen op, loslaten, overgeven en al met al ook mega geil…
Als afsluiting samen in een heerlijk bubbelbad met badschuim gezeten en deze prachtige ervaring met elkaar besproken. Dankjewel lieve Meneer voor deze mooie ervaring!

We zijn 27 opdrachten en veel app-verkeer verder. En dan is het zover; Emmy noemt het D-day. Als een nieuw iemand komt spelen is dat vooral aftasten en kijken naar reactie, uitdrukking, bewegingen van de ander en toch meer communiceren en vragen naar. Maar daar ik mijn verjaardagscadeau “58 caneslagen” al had gehad met Emmy wist ik dat het qua pijnspel ok zat qua mogelijkheden. Dus daar hoef ik mij geen zorgen te maken. Ik maak in mijn hoofd nooit een spel idee, ik ga met de flow van het moment en de spullen om mij heen “lijden” mij de weg. Maar ik heb wel een bewuste keuze gemaakt dat ik met Emmy vooral juist niet het zwepenspel op de voorgrond ging zetten.

Na wakker worden app ik nog even met E. We dollen wat in de app en ik stuur na het douchen en aankleden nog een foto van mijn benen in rokje, met kousen en hakken. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan. Als ik tegen half 10 in de auto stap, geeft TomTom aan dat ik er om 10.20 uur ga zijn. Dat is mooi, want dat is op tijd. Dat dat bij het opdraaien van de snelweg al meteen verandert in “te laat” komen, is minder. Maar gelukkig heb ik geen regel bij E. Ook best lastig met bijna een uur reistijd om dan precies op een bepaald tijdstip aan te komen (of ik moet weer een paar straten eerder gaan staan wachten…).

Emmy stapt in de auto en ongeveer een uur later zal ze hier zijn. Ik voel enigszins gezonde spanning en een vleugje onzekerheid, ook omdat ik het gevoel heb dat Emmy heel goed past bij mij als persoon en mijn dominante en sadistische kant. Vanaf het moment dat we uitgebreid zijn gaan appen en koffiedrinken voelt het goed. Daarom wil ik haar naar binnen sleuren, haar op de knieën voor mij hebben en daarnaast deelgenoot maken van de diversiteit qua bdsm.
“Eager” schrijft Emmy in een berichtje, nou en. Maar daar zit natuurlijk wel dat vleugje onzekerheid, wat als ze mijn spel niet leuk vindt, dan raak ik deze dame misschien wel kwijt. Gelukkig, een uur is zo voorbij. We hebben afgesproken half elf. Niet op de minuut, gezien afstand en verkeer wat niet voorspelbaar is. Maar met precies nog 1 minuut rijdt ze voor in haar “koekblik” zoals ze haar auto omschrijft. Op hoge hakken stapt ze uit, deze vallen mij direct op. Ze loopt er verzekerd op, merk ik. Een tas gaat mee en we lopen naar boven voor praatje en kopje thee.

Onderweg luister ik op mijn gemak naar wat lekkere muziek. Ik zet alvast de playlist op die ik gemaakt heb als een van de opdrachten. Beetje in de stemming komen. En aan de file kan ik toch niets veranderen. Dus geen stress en ontspannen blijven. Als ik precies 1 minuut voor de afgesproken tijd mijn auto op de stoep rijd, staat E. al in de deuropening (hij wist precies hoe laat ik zou aankomen, omdat ik mijn reis had gedeeld). Ik stap uit, voorzichtig op mijn hoge hakken, damn, nu voel ik toch wel beetje spanning en na een uur zitten, sta ik minder zeker op mijn hakken. Maar ik blijf gelukkig goed staan en kan normaal naar binnen en boven lopen. We drinken even op het gemak een kopje thee en ik krijg een lekkere muffin die S. heeft gebakken. Mjammie! Na het praatje pot, nog snel even naar toilet en dan naar boven. Ik wil de speelruimte in lopen, maar die is donker en ik kan het lichtknopje niet vinden… Begint lekker. Dus ik roep E. er bij. Als ie weer weg is, kan ik me dan uitkleden, in Nadu gaan zitten (de quirt die ik heb meegenomen ligt voor me), en even een paar keer diep ademhalen om te ontspannen. Ik voel de spanning bij me weer oplopen als ik zijn voetstappen op de trap hoor. Hij heeft me gelukkig niet lang laten wachten. Maar ik heb geen idee wat ie nu denkt, of wat ie ervan vindt (bevalt het hem wat ie ziet, vindt ie de quirt leuk enzo…)

Zoals Emmy zelf graag wil is haar route naar boven en dan in Nadu houding (naakt) wachten op mij. Ze zou daarbij iets klaar leggen. Ik was erg nieuwsgierig wat dat zou zijn. Ze weet nu één van mijn zwakheden, grrrr… Hoe lang laat ik haar wachten, geen idee eigenlijk. Nog even naar de wc en terug hoor ik haar mijn naam zeggen. Ze kon het lichtknopje niet vinden dus naar boven en haar dit laten zien. Daarna weer naar beneden, Emmy de ruimte en rust geven om zich te installeren.
Geen idee hoelang ik haar daar heb laten zitten, kort want ik wil haar laten voelen en laten beleven. Zoals ik al schreef niet gericht op pijnspel, maar hopelijk haar dingen laten ervaren die nog niet gebeurd zijn of juist met mijn intenties worden uitgevoerd op de wijze die ik geil en lekker en gemeen vind.
Ik keur haar met mijn ogen ze zit keurig in de Nadu houding, de handen open naar boven gedraaid. Wow, ze ziet er geweldig uit, ik voel haar en zie haar in al haar overgave aan al dat gaat komen. Dat ze durft en het vertrouwen aan mij geeft. Voor haar ligt een quirt. Altijd fijn en een gemeen slaginstrument. Ik speel graag met pijn in combinatie met opgeilen en klaarkomen of juist niet. En stoppen op het juiste moment, dat zat als rode draad in mijn hoofd. Ik zie haar lichaam, ik voel haar onzekerheid, ik laat haar staan en speur met mijn ogen naar haar lijf, daar kan ik wat mee. Mooie borstpartij kan ik wat mee. De billen had ik al eerder kunnen bewonderen. De rest prima in orde.

E. laat me staan en ik merk dat ie me min of meer aan het keuren is. Pff wat voel ik me nu ongemakkelijk. Ben niet super comfortabel met mijn eigen lijf en nu zo naakt voor een voor mij onbekende man, die straks allerlei (waarschijnlijk ook geile) dingen met me gaat doen, is nog lastiger. Ik heb twee ingetrokken tepels, voor mij eigenlijk niet echt meer een probleem, ik heb er mee leren leven, het hoort bij mij. Maar is soms wat onhandig als je daar iets op wilt zetten als klemmetjes of zo. Ze zullen er dan toch eerst iets uit moeten komen. Zo’n draai vacuümpompje werkt daar best goed bij overigens. E. probeert het ook met een melkmachine… Oef, dit is vernederend. Het doet niet zeer of zo, maar dit voelt zo vernederend, ik weet zeker dat ik nu met een mega blos op mijn wangen sta… Naast de kleine pompjes op mijn tepels, ook nog de grotere cups (eigenlijk niet groot genoeg voor mijn tieten…) erop. Daarna klemmetjes op mijn tepels, met gewichtjes eraan… Auw… mijn tepels zijn niet zoveel gewend, dus dit doet best zeer. Ook nog klemmen met gewichten aan mijn schaamlippen. En dat niet alleen, hij hangt er ook nog belletjes aan… En zegt me dat ik ook nog moet bewegen, omdat ie de belletjes wil horen… Fuck… error in mijn hoofd… dit kan ik niet… schaamrood op mijn kaken… en het geil tussen mijn benen…

Wat opvalt zijn de ingetrokken tepels. Volgens mij ben ik daarmee begonnen (ouderdom komt met gebreken, ik hoor het haar zeggen). Ik heb namelijk een zelfgemaakte melkmachine die passen prima op haar borsten en tepels. Rechts komt mooi naar buiten, links blijft zich verstoppen. Klemmetjes, gewichtjes het gaat redelijk, maar links glijdt er vanaf, aahh wat zielig, moet ik hem opnieuw erop zetten. Ze maakt mooie geluidjes. Geluiden zijn voor mij belangrijk en opwindend, of dit nou een grom, vloek of niet te omschrijven geluiden zijn: yesss geil en ik wil meer.

E. neemt me mee en laat me plaatsnemen op iets wat ie met steigerbuizen en een plank in elkaar heeft gezet. Mijn benen wijd, zodat mijn kutje open en bloot zit. Klemmetjes erop en wederom gewichtjes. Ik word op mijn clit geslagen, word gevingerd en er wordt een wand gebruikt en niet veel later kom ik dan ook spuitend klaar. Het blijft niet bij 1 keer… Als ie me ervan af laat stappen en daarna mijn hoofd richting mijn eigen nattigheid duwt, me een handdoek geeft om mijn eigen zooi op te ruimen, heb ik het zwaar… Waarom is dit zo fucking vernederend en ondertussen ben ik mega geil? Ik heb een extra zetje nodig en E. moet dan ook nog een keer de vraag herhalen of ik mijn eigen geiligheid nog ga opruimen… Met het schaamrood op mijn kaken, op mijn knieën, dweil ik schoorvoetend mijn nattigheid op. Mijn ogen zijn nat, maar ik hou mijn tranen in… Het was best veel nattigheid, daar hoeven mijn tranen niet nog bij…

Ondertussen zit ze al op een bouwwerk, benen wijd open waardoor ik heerlijk bij haar schaamlippen kan en deze kan zwepen en wederom klemmetjes kan opzetten die haar schaamlippen mooi naar buiten laten gaan. Ook daar weer gewichtjes bij en de grom-geluiden zijn heerlijk, ze klinken als muziek in mijn oren.
Verder ben ik het kwijt. Ik weet dat ik volgens mij haar hier voor het eerst heb laten klaarkomen; de combinatie handen en wand gaven een waterval op de grond. Het kletterde letterlijk. Ik weet dat ik haar van de stoel laat afglijden en haar hoofd richting haar eigen geiligheid laat gaan en laat haar voelen wat een geil meisjes ze is en duw haar hoofd in de nattigheid. Spelen met vernedering; graag en opwindend. Ik voel haar in al haar haarvaten hoe moeilijk en gelijk opwindend zij het vindt. Ik kan mij niet meer herinneren of er tranen bij vloeiden.

Op de grond onder een dekentje kan ik even later wat bijkomen, maar E. ligt uiteindelijk bovenop me en duwt met zijn lijf tegen me aan. Als ik niet veel later op mijn knieën zit, duwt ie mijn gezicht in zijn kruis. Hij doet zijn broek open, maar het is teveel voor me… niet voor nu… Ik geef aan dat ik dit (nog) niet kan. Het is ok. Ik krijg een collar om en E. gespt er een leash aan, op handen en knieën kruip ik achter hem aan richting de trap. Beneden zit ik op de grond naast de bank. E. maakt 2 boterhammen voor me, die er gretig in gaan. Ik heb best trek. Kopje thee erbij, wat praten en even alles laten bezinken. Al best veel gebeurd…

We belanden op de grond onder een dekentje. En komen volgens mij in een bewegende manier van opgeilen. Ik heb mijn kleren nog aan maar glijd met mijn lijf over haar heen en we vinden een vloeiende beweging: wow wat geil en opwindend. Ik laat haar op de knieën zitten en duw haar in mijn kruis. Ik laat mijn broek naar beneden zakken, maar dat is te veel en niet voor nu, ze weert af. Tijd voor eten, kopje thee en even praten en bijkomen van de diverse indrukken.

Als we weer boven zijn, laat ie me even “alleen” zitten, in mijn eigen wereldje, met een leren hoofdkap op. Ik kan niets zien, maar mijn gehoor is gespitst. Ik herken alleen de geluiden natuurlijk niet. Heb dus geen flauw idee wat ie aan het voorbereiden is. Even later mag opstaan en meelopen. E. laat me liggen op een tafel (oeps die is verrijdbaar). Ik lig op iets zachts en even later voel ik folie om me heen gewikkeld worden. Iets totaal nieuws voor me… Bijzonder gevoel. Hij trekt het folie redelijk strak om me heen en als ie even later ook het luchtbed laat vollopen dat onder me ligt (aha, dat is dat zachte waar ik op lig), lig ik nog veel strakker vast. Het voelt een beetje als een latex/rubber vacuümbed. Heel strak om mijn lijf en iedere aanraking door het folie heen, voelt nog intenser. Mijn huid staat op maximum lijkt het wel. Strelen met de hand, maar ook met een soort radeerwieltje. Het voelt zo intens, maar ik kan geen kant op…
Ik heb nog steeds de hoofdkap op en als E. even later ook nog folie over mijn neus en mond houdt, wordt ademen een heel stuk lastiger. Ik kan gelukkig redelijk lang mijn adem inhouden en door het niet volledig afsluiten door de hoofdkap, krijg ik het dit keer niet echt compleet benauwd… Maar het voelt wel ok voor me, om ook deze stap samen te zetten, ook al spelen we voor de 1e keer. Het is goed, voelt goed en ik vertrouw E.
Even later maakt ie gaten in het folie bij mijn borsten en bij mijn kut. Met een zweepje mept ie op mijn tieten… fuck, dit doet echt verdomme retezeer… Mijn huid is al mega gevoelig door mijn eerdere orgasmes en nu nog meer door die folie… En ik kan ook nog eens geen kant op… Wil het aankunnen, maar merk dat het echt zo zeer doet en ik wel kan proberen om te bewegen, maar dat dat in die folie gewoon niet lukt. En dus moet ik op gegeven moment wel vragen om te stoppen… dit voelt zo niet goed voor mij… het voelt alsof ik gefaald heb… ik ben toch masochist… ik vind pijn toch fijn… maar man, dit deed echt fucking zeer…
Ondertussen is E. bezig met een clitvibrator en omdat ie ook al meerdere keren met de zweep op mijn kut heeft geslagen, krijg ik in no-time een orgasme… Damn, lig ik in mijn eigen nattigheid hier op de tafel. How embarrassing… En nee het blijft niet bij 1x, want daar is toch niets aan… Dus volgt er nog minimaal een 2e keer, maar het zou ook goed 3 en 4 geweest kunnen zijn, ik ben inmiddels de tel kwijt.

De volgende stap is op de massagetafel en haar inwikkelen in folie Onder haar ligt een luchtbed dat ik kan laten vollopen met lucht waardoor ze nog steviger vast ligt en geen kant op kan. En ik doe ook nog ademreductie. Ze heeft ook een leren hood op gekregen, deze past mooi om haar heen en ik kan haar ogen bedekken en zo ziet ze niets. Ik vind het leuk om te rommelen en zij niet weet wat ik uitspook.
Ik pak een extra stuk plastic om haar neus en mond toe te dekken. Ze had verteld dat ze lang haar adem kon inhouden. En ik weet dat een hood ook ruimte geeft om wel moeizaam maar toch lucht binnen te krijgen, dus dit is een relatief veilige manier om mee te beginnen. (Er staat op haar lijstje waterboarding, komt goed…). Ik begin met radeerwieltjes en behangprikker over haar lijf te gaan en natuurlijk vind ik de gevoeliger plekjes. Ondertussen wissel ik af met haar mond en neus dicht te houden met plastic.
Er is weinig tegenstribbeling, dus houd ik langer haar neus en mond dicht, maar ze laat weinig merken. Toch laat ik het hierbij, komen vast andere momenten. Ik haal haar borsten uit de folie en maak een gat bij haar kut. Ik ga heerlijk weer met een zweep met een driehoekje op haar borsten los. Wow, nu komen er lelijke woorden uit haar en merk ik hoe heftig deze zweep impact heeft op haar. Ik wissel dit af door ook op haar kut te slaan en haar met mijn vingers te bevredigen. Het slaan met de zweep wordt te veel. Emmy geeft aan dat ik moet stoppen.

Als E. me uit het plastic haalt, voelt het koud en kil aan. Net als uit de touwen gaan. Dat is ineens zo koud… Snel onder een dekentje en bijkomen. Maar niet veel later sta ik tegen de paal aan, eerst met mijn gezicht naar de paal, en dus met mijn rug naar E. Hij begint met zwepen. Oef, dit is felle pijn, die ik normaal wel kan hebben, maar mijn lijf reageert er nu gewoon anders op. Het snijdt, het doet zeer. Af en toe moet ik dan ook echt even wegstappen om de pijn te kunnen incasseren, te vloeken en hem binnensmonds te verwensen. Het is maar goed dat ie niet alles heeft verstaan wat ik uit heb gesproken. Ook de voorkant is aan de beurt en opnieuw mijn achterkant. Maar ik ben inmiddels zo gevoelig, dat het lijkt alsof ik veel minder kan hebben. En dus lig ik even later weer op de grond, waarbij E. wederom speelt met opwinding en orgasmes. Ik voel het nodige aan glijmiddel en als ik niet veel later ook wat lichte pijn en wrijving voel, weet ik dat ik me extra moet focussen op ontspanning, ik weet dat E. een poging aan het doen is om mij te fisten… Lang geleden en toch geen makkelijke bij mij. Vaker geprobeerd, maar tot nu toe slechts 1x gelukt bij me. Maar E. is niet te vangen voor 1 gat en ik ben kennelijk opgewonden genoeg, want niet veel later voel ik zijn hele hand in me en krijg ik een dusdanig heftig orgasme, dat het lijkt alsof ik er in blijf. Ik zweef, tril, schok met mijn lichaam en voel alle zenuwen in mijn hele lijf aan staan! Holy shit, wat is dit heftig!
Dat het veel met me heeft gedaan, is wel te merken als ik na een beetje te zijn bijgekomen, even tijd voor mezelf nodig heb… ik kruip van E. vandaan… kan even niet zijn nabijheid handelen en heb een moment voor mezelf nodig. Het was heftig en ik wil even alleen zijn met mijn emoties. Ondanks dat ik er niet helemaal meer bij ben met mijn hoofd, kruip ik uitsluitend tot de rand van de mat en er dus niet vanaf… alsof ik hiermee wil aangeven dat ik binnen de speelruimte blijf en dat het dus wel ok is… Het is ook ok. Na een flinke huilbui, kruip ik voorzichtig weer terug naar E. om een knuffel te halen.

Uit het plastic gauw een dekentje want dat koelt vaak af. Hoe het dan allemaal verder loopt geen idee. We hebben gezweept en we zijn op de grond beland. En dan ga ik los en laat haar meerdere keren al spuitend klaarkomen. Die 10e keer is haalbaar en nog een keer. Uiteindelijk lukt het mij om mijn hele hand in haar kut te krijgen en haar op die manier nogmaals klaar te laten komen. Emmy komt heel heftig klaar, het lijkt wel 20 minuten te duren en is geweldig om te zien en te voelen en mee te maken.
Of dit het moment is geweest dat ze er voor koos om naar het eind van de mat te kruipen, dat weet ik gewoon niet meer. Maar ze kruipt bij mij weg en gaat aan eind van de mat zitten en begint te huilen. Ik lig op een afstand en realiseer mij dat ik haar de ruimte moet geven en dat ze vanzelf mij weer opzoekt, wat dan ook gebeurt.

Het is genoeg voor vandaag. Ik ben gesloopt, figuurlijk, maar ook lichamelijk. Dit heeft een hoop energie gekost en veel emoties los gemaakt. E. ruimt alvast wat op en ik probeer in mijn roes ook een beetje te helpen. Ik pak mijn spullen bij elkaar en we lopen naar beneden, alwaar ik even lekker kan afdouchen. E. staat op me te wachten met een grote, gekleurde handdoek, om me droog te wrijven. Daarna kruipen we op de bank met een kop thee en een lekker stukje chocola. Als S. wat later thuiskomt, eet ik gezellig mee en als het eigenlijk al weer wat te laat wordt, stap ik in de auto om weer naar huis te rijden. Op de terugweg overdenk ik hetgeen er allemaal gebeurd is. Als ik thuis ben, app ik nog even met E. Het spel was zo “anders” dan ik gewend ben… Heftiger, zelfs zonder echt veel zwepen. Hij is geen grenzen over gegaan, maar ik heb wel veel te verwerken. Veel dingen meegemaakt die ik nog niet eerder heb meegemaakt en zonder dat hij het wist, heeft ie een deel van een hele grote wens van mij vervuld… en die moet ik ook even een plaatsje geven. De volgende dag bellen we even en kunnen we nakletsen. Dat is fijn. Ik heb het eerder met F. eigenlijk nooit gedaan, maar ik merk dat ik er nu heel erg behoefte aan heb. Fijn om even E. zijn stem te horen en nog eens te horen dat het fijn was. Dat ik het goed gedaan heb… Ik kan delen dat ik een zere kut heb, dat mijn tieten een paar blauwe plekken hebben en dat mijn rechtertepel heel erg zeer doet.

Ik weet dat we het allemaal positief hebben afgerond en thee gedronken hebben en gekletst maar qua inhoud ben ik dat kwijt.
Resume vanuit mijn perspectief: bewust ingezet op de combi pijn en opwinding en dat heb ik ook gedaan met volle overtuiging en ik heb haar zien bewegen in die opwinding en pijnbeleving. Daar heb ik super van genoten en ik wil meer genieten van deze dame, zeker weten. Wat kan ze veel hebben en meedansen in de opwinding van het spel. Ik wil vaker dansen met haar.

Gisteren merkte ik dat ik toch een klein subdropje krijg. Ben down en voel me lichtjes depressief. Gelukkig is daar een lieve vriendin die me uitnodigt om (blauwe) taart te komen eten. En waar ik even lekker kan kletsen en gek kan doen met haar kids. Als ik dan ook nog even kan bellen met E., komt het toch weer allemaal goed en ga ik met een fijn gevoel die avond naar een heerlijk concert met lieve vrienden, dat vanuit een spontane actie is ontstaan. Ik hou van spontane dingen en van taart… Het maakt me gelukkig!!!