grenzen – Mijn ervaringen in de wondere wereld der bdsm

Terugblik 2024

Emmy — Mon, 02 Dec 2024 15:33:37 +0000

Wat een jaar, wat een jaar… Ja het klopt dat ik de afgelopen maanden niet meer heb geschreven. Tuurlijk is er nog van alles gebeurd, maar soms gebeurde er gewoon ff teveel, en kreeg ik dingen niet onder woorden. Of ik vond het niet noemenswaardig genoeg om er een blog aan te wijden. Of gewoon geen tijd en dan ineens ben je weer een paar maanden verder.

Als ik terugkijk op dit jaar (en ja ik weet het, er is nog bijna een hele maand te gaan…), dan is er in ieder geval weer heel veel gebeurd… Heb ik mijn eigen grenzen weer een stukje verder verlegd. Zowel met Meneer, maar ook op mijn eigen seksuele vlak en ben ik zowaar zelf aan het riggen geslagen… Het moet niet gekker worden. In mei deed ik een beginnersworkshop bij Shibari Lounge in Antwerpen. Oh wat was deze workshop fijn! Ik kwam er met meer zelfvertrouwen uit dan de eerste workshop die ik volgde! Dank ook aan mijn fijne, lieve ropebunny. In augustus volgde er een Practical class ook bij Shibari Lounge en aansluitend een ropejam. Wat vond ik het spannend om bij de ropejam zelf de vloer op te stappen om te gaan knopen… Maar ik heb het gedaan en kon meteen mijn extra geleerde dingen van die middag in de praktijk brengen.
Inmiddels extra workshops gevolgd en ja ik roep nog steeds dat ik een beginnende rigger ben, maar het gaat steeds een beetje beter… Ik vind het leuk, maar merk ook dat ik ook hier moet loslaten om “beter” te worden. Veiligheid is belangrijk, maar verder is het gewoon een kwestie van daadwerkelijk “doen”!!!
En soms vind ik dat gewoon te spannend… en zit ik mezelf in de weg. Dus mocht je me eens ergens zien en wel door mij geknoopt willen worden, vraag het… ik durf zelf nog niet heel goed anderen te vragen of ze door mij geknoopt willen worden… Want ja… er zijn zat andere, meer ervaren riggers, dus wat moet je dan met mij…

Samen met Meneer heb ik ook mijn grenzen verlegd, zijn we samen nog dieper in onze connectie gedoken . Aan het begin van het jaar hadden we natuurlijk een gezamenlijk f*ck-it lijst opgesteld. Eens zien wat daarvan terecht is gekomen:

Paars: echt paars heeft Meneer mij nog niet kunnen slaan. We hebben wel prachtige pijnspellen gehad en Meneer kan steeds meer zijn sadistische kant echt laten zien. Dus wie weet…
Op z’n kop gezweept worden: we hebben het 1x geprobeerd. Althans, ik heb 1x op z’n kop gehangen, maar echt gezweept worden lukte nog niet. Ik moest zo wennen om aan mijn voeten zo op de kop te hangen. Best bijzonder natuurlijk als je bedenkt dat het in touwen mij niet vreemd is… Maar goed, zwepen was er nog niet echt bij. Dus die moeten we nog een keer doen…
Open streepjes van cane: open streepjes nog niet gehad, maar Meneer heeft echt wel zijn best gedaan. En ik heb meerdere keren flinke strepen op mijn benen gehad. Of wat dacht je van de keer dat ie mij gemerkt had met een paddle met zijn naam erop… Die kwam toch ook aardig in die richting. Zie voor foto dit blogje.
Labia piercings / schaamlippen gesloten door ringetjes: nog niet gedaan tijdens een spel.
Uitgeleend worden / melden op adres: helaas…
Prikkeldraad bondage: JA! Die hebben we zeker een keer gedaan. En daar is zelfs een apart blogje over geschreven… Met foto erbij…
Speculum en schaamlip spreider: ik kan zelf de speculum niet herinneren, maar volgens Meneer hebben we die zeker al eens gedaan. Ik kan me wel de schaamlip spreider herinneren… en ook dat Meneer er toen zelfs nog een flinke dildo in duwde ook… Vernederend en mega geil… Zie voor verslag en foto dit blogje.
Kettingen: ik heb ze inmiddels wel meerdere keren in mijn kut gehad… Meneer vindt dat geloof ik ook best wel heel erg geil…. Verder gebruikt Meneer vaker kettingen om mij vast te zetten. Nu nog een keer een mega hoeveelheid kettingen over mij heen… zodat ik geen kant op kan…
Kaarsvet: ja hoor, ook al meerdere keren gedaan. Zie blogje met de schaamlip spreider hierboven, maar ook tijdens een fotosessie heeft Meneer kaarsvet gebruikt. Meneer is niet zo van kunstwerkjes maken… die giet liever gewoon een grote hoeveelheid over je uit
Trainen naar anaal fisten: trainen op zich zijn we niet echt mee bezig. Meneer heeft me wel een flinke buttplug gegeven en die kan ik, als ik het heel rustig aan doe, wel inkrijgen. Echt lang houd ik die niet vol. Mijn darmen zijn het daar niet zo mee eens. En echt gemakkelijk gaat het ook nog niet. Het is wel een grote, zware buttplug van ruim 5 cm diameter. En Meneer gebruikt wel met enige regelmaat flinke dildo’s bij mij anaal. We schuiven het door naar 2025…
Foto’s maken: JA! We hebben een lieve dame thuis over de vloer gehad, die gewoon tijdens ons “normale” spel foto’s heeft gemaakt. Niets in scene gezet dus, maar gewoon zo. Ze vond het heet en intiem en ook soms wel lastig om onder die omstandigheden foto’s te maken (een volle, toch wel donkere zolder is niet makkelijk), maar wat zijn ze mooi geworden! En ook bij een paar feestjes van Ultimate RAW zijn erg mooie foto’s van ons gemaakt. Heel erg blij mee! Sommige staan op mijn Fetlife profiel.

Dus een aantal dingen zijn daadwerkelijk gelukt en een paar schuiven gewoon weer rustig door naar 2025. Er zit geen tijdsdruk op. Dingen komen zoals ze komen… En dat is goed.

Op seksueel vlak ben ik lekker aan het slettebakken. Ik hou ervan! Ben paar keer naar Club Amai geweest waar ik heerlijke avonden heb gehad! Gewoon op de tafel kruipen en net zo lang mannen in je kut voelen en een lul in je mond en hand hebben, tot je niet meer kan… Even wat drinken, bijkomen en gewoon weer lekker doorgaan. Zo fijn dat het daar gewoon kan… Ik hoef me daar geenszins te schamen dat ik dit lekker vind.
Of met mijn Franse lover Mr. X die had me uitgenodigd voor een heerlijke seksparty bij hem thuis vlakbij Parijs. Dus met de trein naar Parijs waar ik opgehaald werd, dan klein stukje met de metro en dan met de auto naar zijn huis. De volgende dag wandel ik een klein rondje in de omgeving en maak aan begin van de middag heerlijke brownies (van een Frans recept… lang leve Google translate…). De gasten arriveren en het is gezellig. Beetje onzeker, want voor mij zo de eerste keer en dan met allemaal Fransen. Maar gelukkig zijn er wel een paar mensen die Engels spreken en ach, de taal van seks is lekker simpel… Heerlijk genoten van een paar verschillende mannen en uiteindelijk ook in de seksende groep beland, waarbij ik geen idee meer had wie mij aan het vingeren was of welke man ik nou aan het pijpen was of mij aan het neuken was… Geil was het in ieder geval zeker!!! Doodmoe viel ik op de bank in slaap…

Al met al is 2024 weer een enerverend jaar geweest! En ja, er staan nog wat leuke dingen op de planning in de komende weken. Maar ik wilde toch alvast terugblikken op het afgelopen jaar. Het was weer mooi!

KWS en grenzen

Emmy — Tue, 09 Nov 2021 18:13:00 +0000

Afgelopen zondag vond de KWS (Kinky Warehouse Sale) plaats. Een evenement waar veel bdsm-ers naar uitkijken, de eerste keer voor mij. Dus ik was wel benieuwd. De kans zat er in dat Meester ook nog zou komen, dat zou helemaal fijn zijn om die weer te zien. Omdat ik eigenlijk die dag ook nog mijn 4e training van de week moest doen, bedacht ik me dat het dan wel goed zou zijn om op de fiets heen en weer te gaan. Toch 16 km enkele rit en op de terugweg zeker 75% van de route flinke tegenwind. Leek me wel geschikt en hoefde ik niet extra vroeg op om het nog vooraf te doen.
En dus stapte ik tegen half 12 op de fiets. Onderweg kreeg ik nog een appje van Meester dat ie nog wel even langs zou komen op KWS. Dus ik appte terug dat ik onderweg was op de fiets en op zijn opmerkingen “pfff liever jij dan ik” reageerde ik nog met “ha, dan telt ie dus zeker voor training 4”. Toen daar een “nope” op kwam, was ik dan ook stomverbaasd…

Bij KWS aangekomen, kwam net dinnetje ook aangelopen, dus we konden samen naar binnen en een rondje langs de stands lopen. Leuke spulletjes, schoenen, kleding, zwepen en nog veel meer. Ik kende eigenlijk zo goed als geen mensen die daar verder waren, dus op zich wel blij dat Meester, SaM en haar slaaf er inmiddels ook waren. Even een knuffel van Meester, pfff, zo gemist… Wilde eigenlijk het liefst gewoon even op de grond op mijn knieën gaan zitten, aan zijn voeten, maar daar was de situatie dan weer niet naar… Slenterend langs de standjes, beetje kletsen en natuurlijk ook wel even serieus over hoe het nu met hem gaat.
Toch nog eens informeren, waarom mijn fietstochtje niet zou tellen als training, maar Meester lacht het een beetje weg. Hij zit me te pesten, maar ik zie het niet…

Meester maakt kennis met S. en C. die ook even gezellig zijn gekomen. Fijn dat ze elkaar nu in ieder geval ook in real life hebben gezien. Vind ik gewoon wel zo prettig… Was toch raar dat ik gemept werd door hen en dat Meester eigenlijk niet eens wist wie ze waren… ook al had ik alle vrijheid gekregen…

En ineens staat Meester weer bij me en zegt “waar was je nou”… Euh, hoezo, moest ik bij u blijven dan? Ik was na een telefoontje verder opgelopen met S. en C. en me niet bewust dat Meester niet wist waar ik was.
Komt je deze situatie al weer bekend voor…

Nee, nee, ik laat me niet op de kast jagen, dit doet ie om me te pesten, hij weet hoe ik me dan ga voelen… Maar hij trekt me aan mijn arm mee naar het andere groepje, die bevestigt dat hij me inderdaad kwijt was en zich echt afvroeg waar ik ineens na het (rare) telefoontje was gebleven… Damn, ja euh, en weer zak ik het liefst door de grond, al probeer ik me groot te houden.

Als we later op de middag bij een drankje met z’n allen wat zitten te kletsen en ik ook nog een keer in de groep te horen krijg dat mijn fietstochtjes niet tellen als training, merk ik dat ik me begin terug te trekken, in mezelf keer. Ik voel de weerstand opkomen, ga in de verdediging en verhef mijn stem en word opstandig.
Zijn woorden bij het afscheid dat als ik stevig doortrap, mijn fietstochtjes uiteraard gewoon mee mogen tellen, dringen niet meer door.

Ik voel me klote als ik op de fiets stap, kies de lastigste route naar huis… door open terrein en dus volle bak wind tegen voor bijna de gehele route. Het is koud (zeker mijn voeten – kousen en hakken aan), het gaat zelfs regenen en door de wind tegen kom ik nauwelijks vooruit. De tranen staan in mijn ogen en druppen af en toe over mijn wangen.

Ben boos, maar voornamelijk verdrietig. Is ie dan niet trots op me? Tuurlijk doe ik alle trainingen voor mezelf, om er zelf beter, gezonder en sterker van te worden. Maar door de regels heb ik net dat extra duwtje om niet te gaan verzaken. Om niet af en toe te denken, ach vandaag laat ik maar ff. En ik had het volgens de regels af kunnen doen met een ommetje van een half uur en 2,5 km. Nu stap ik op de fiets voor een rit van 15 km enkele reis. Wil net dat stapje extra doen voor Meester, zodat ie trots op me kan zijn… En als hij dan trots is, ben ik natuurlijk mega blij…

Bij thuiskomst stuur ik bericht met de tekst dat mijn grens is bereikt.
Ik wil niet zo in de weerstand schieten. Ik voel me dan extra tekort schieten. Het grapje was gewoon teveel. Ik merkte zijn trots niet, omdat ie gekscherend mijn fietstochtje afkeurde als volwaardige training. Iets waarop ikzelf juist trots was dat ik het had gedaan (voor mezelf, maar zeker voor Meester). Had echt het idee dat ik het niet goed genoeg doe… En ik wil juist mijn uiterste best doen voor Meester. Me er niet simpel vanaf maken.

En ja, ik weet dat Meester een kei is in pesten. Dat ie dat ook heel graag doet. En ik tuin er ook altijd in… En normaal kan ik er uiteindelijk ook wel om lachen. Maar nu… Ik mis Meester enorm en dit grapje schoot echt enorm verkeerd.

Ik stuurde hem deze foto met daarbij ook nog de vraag welke straf er op stond voor het niet nakomen van de afspraak 2x per week 2x klaarkomen… Want dat zou ik echt niet kunnen nog die avond.

Aankomende zaterdag in ieder geval even samen shoppen voor een leuke outfit voor mij voor de volgende Try & Play… even samen… En dan over paar weken naar Try & Play!! Waar ook nog eens veel bekenden van mij komen die keer. Heb er enorm veel zin in!