Keurig om 19 uur bel ik aan. Deur ging weer vanzelf open, dus ik wist wat me te doen stond. Snel nog even naar toilet, schoenen uit en in Nadu gaan zitten. Dit keer duurt het niet lang voordat ik gestommel achter me hoor. Na een korte begroeting, zorgt Meester ervoor dat de gemoederen bij mij al snel oplopen, hij teast me, laat de opwinding oplopen en net als het me bijna duizelt, zegt ie “ik lust wel een kop koffie…”. Damn… wankel op mijn benen, sta ik op en verzorg de koffie voor Meester en thee voor mezelf. Ik had een nieuwe mok voor Meester meegenomen, als verjaardagscadeautje voor volgende week. Dan is ie jarig, maar dan ben ik er helaas niet. Keurig met de zoetjes en het lepeltje erin, presenteer ik hem de nieuwe mok met zijn koffie. Een grote grijns van Meester, een bedankje en me is happy!!!

Terwijl we nog het e.e.a. aan het bespreken zijn (gewoon zo lekker keuvelen, zittend aan zijn voeten, is ook erg fijn) begint ie me te mindfucken… Vraagt waarom ik zo vrolijk ben en of ik wel weet wat me vanavond te wachten staat. Dat ik kennis ga maken met de neukmachine, gelikt ga worden door een slaaf en wie weet wat nog meer allemaal… Maar ja, zit ie nu te mindfucken, of gaat dit echt gebeuren. Ik weet het niet, maar ik wil me er eigenlijk ook niet echt druk om maken. Dat het me wel opwindt, is wel duidelijk. Meester pakt er snel een handdoek bij en terwijl ik nog gewoon in mijn kleding zit, bezorgt ie me mijn eerste orgasme die avond. Damn, ben nu al een slettebak…

Tijd voor mijn straf die geïncasseerd moet worden. Dit keer in principe 55 caneslagen, maar met 10 verminderd, omdat ik in de laatste 2 weken geen extra straf heb opgelopen. Dus in totaal 45 stuks te gaan. Ik mag weer plaatsnemen op het “fantastische” meubel, naakt, met mijn benen uit elkaar… Dit keer slaat ie ook nog wat hoger op mijn bovenbenen, een veel gevoeliger plek. Aangezien het straf is, wil ik ook geen tussentijdse verzachting/verkoeling en wrijf dus niet tussendoor over mijn benen, maar man, wat doet dit toch zeer!!! Het huilen staat me nader dan het lachen. Maar goed, eigen schuld, verdiend… Mijn huid lijkt een beetje open te zijn, dus het leek Meester ook een leuk idee om er nog wat alcohol op te sprayen en in de wondjes te deppen… Gelukkig viel dit heel erg mee. Had erger kunnen zijn.

Mijn pols- en enkelboeien gaan om en ineens word ik op mijn knieën meegetrokken richting het kruis. Ik krijg geen tijd om op te staan en mijn linkerhand heeft ie vast. Dus ik moet al kruipend op mijn knieën en 1 hand mezelf voortbewegen. “Niet zo snel…”, zeg ik nog, maar ik krijg alleen terug dat ik maar beetje moet opschieten.
Als ik even later aan het kruis vast sta, krijg ik nog wat zweepslagen met floggers en een paar zwepen, maar het is van redelijk korte duur. Eigenlijk geen idee waarom, maar mijn lijf reageert ook niet zo lekker heb ik het idee. Waar is die masochist gebleven? Het lijkt wel of ik minder kan hebben. De harde dreunen van de zware floggers vind ik niets, maar de scherpe pijn van een bullwhip kan ik ook niet echt handelen. En Meester doet nog wel zo zijn best voor mij.

Maar goed, het echte werk moet nog beginnen. Meester gaat het nodige in gereedheid brengen. Hangt kettingen op die hij eerst over mijn rug laat voelen… damn die zijn koud. Schuift de bedkooi opzij, rommelt weer het nodige en maakt me dan los om me aan mijn hand te begeleiden naar het opstapje voor de speciale plank. Ik mag erop gaan zitten en daarna rustig gaan liggen. Mijn benen worden in een soort beugels gehangen, net zoals bij een gynaecologenstoel. Meester rommelt nog wat en ik probeer rustig te worden. Mijn ademhaling zit hoog, ik hou mijn ogen maar dicht, want als ik die opendoe, zie ik mezelf liggen in de spiegel die aan het plafond hangt… en word ik nog meer met mezelf geconfronteerd. A little too much for the time being… En ineens, is daar een heel bijzonder nummer in de playlist… En ik lig krom van het lachen, de muziek, de tekst, zo’n oud nummer, een evergreen meezinger….. (On the wings of a dove….) Het haalt wel even de spanning bij me weg.

Meester pakt me vast, begint tegen me te praten, vraagt of ik er klaar voor ben, teast me en daar is dan ineens de dildo van de neukmachine die me vult. Er gaat van alles tegelijkertijd door mijn hoofd, weet niet wat, krijg het niet helder, maar dat hoeft ook niet, mijn lichaam reageert. En niet te zuinig ook. En dat is wat het belangrijkste is. Het voelt goed, het is mega geil en ook weer eigenlijk een tikje vernederend, om door een neukmachine genomen te worden. En die gaat gewoon door…
Daarna raak ik tijdsbesef een beetje kwijt en wat precies in welke volgorde is gebeurd. Maar ik weet dat S. met slaaf weer binnen is gekomen en de slaaf opdracht krijgt om mij te likken. Ik weet dat ik de neukmachine heb gevoeld, dat ik gevingerd ben, dat mijn clit bewerkt is met een klote vibrator door S., dat ik paar keer tot hoogtepunt ben gebracht, maar eerst niet mocht klaarkomen. Uiteindelijk dan toch wel een paar keer (maar hoe vaak…. ik weet het niet meer). Ik heb nog gehoord dat S. tegen Meester zei dat ik kennelijk liever zijn vingers wilde voelen. Maar veel is langs me heen gegaan, ik zat in een roller coaster van emoties/gevoelens/high zijn. Belangrijkste was wel dat Meester al die tijd wel bij me was, dat ie me in zijn armen had, dat ie op me heeft ingepraat (extra lopen mindfucken dat ik een slet ben), dat ie mijn steun en toeverlaat was. Hierdoor voelde ik me veilig, durfde ik te genieten, kon mijn koppie niet de overhand nemen en heb ik mijn lichaam laten reageren. En ondanks dat ik het toch nog wel een beetje moeilijk vond, heb ik er wel super van genoten… Mijn lijf was op, het duizelde me, ik was high, had al zeker 5x kramp in mijn kuiten gehad en mijn clit was overgevoelig. Maar wat was het mega fucking geil !!!

Als ik een tijd later op mijn dekentje aan de voeten van Meester zit, maar mijn draai niet kan vinden, kruip ik in een houding die zit tussen Humble en Stool, ik maak me klein aan zijn voeten. Ik wil klein zijn. Meester voelt het goed aan, legt zijn ene voet op mijn rug en drinkt op zijn gemak zijn koffie op. En ik zweef ondertussen nog even weg… Daarna klemt ie nog zijn beide benen tegen me aan, terwijl ik nog steeds in elkaar zit. Dit voelt zo goed…, ik voel me fijn.
Heb wel mega moeite om daarna weer een beetje bij te komen. Het liefst was ik ter plekke in slaap gevallen, maar ik moet nog een kwartiertje naar huis rijden. Dus we kletsen nog wat over keilbouten en bevestigingspunten en als ik redelijk helder ben, kan ik me weer aankleden om naar huis te gaan. In de auto even snel bdsm-dinnetje appen of ze nog wakker is en al bellend met haar rijd ik naar huis. Daar kletsen we nog even door en uiteindelijk ga ik doodmoe slapen. Meester had me nog een appje gestuurd dat ik met mijn boeien om mocht slapen, zodat ik mogelijk wat beter zou slapen. Maar ondanks de boeien, had ik toch een onrustige nacht. Zoveel te verwerken, veel liggen dromen, herhalen van wat er was gebeurd (en dus mega geil wakker worden… ). In de ochtend nog een extra bedankje aan Meester en trots op zijn reactie dat hij genoten heeft en dat ik goed mijn best heb gedaan… tevreden sletje…

Want ja, laat ik het maar gewoon hardop zeggen, ik ben een slettebak, het sletje van Meester en ik ben er trost op!!!

Vanochtend stuurde ik een appje naar Meester dat zijn antwoord op mijn verzoek helder was…. Door zijn geen-reactie, wist ik dat er geen pleziertjes voor mij in zouden zitten. Ik wenste hem een fijne zondag en ging op pad voor een motorrit.

Begin van de middag kreeg ik reactie van Meester en mijn onderbuik was meteen weer van slag. Damn, het was net een beetje gezakt… Ik kreeg de opdracht om in de avond mijn bench te voorschijn te halen en mezelf een uurtje op te sluiten. Hij wilde natuurlijk wel bewijs zien van dat ik er daadwerkelijk in zat. Na het uur mocht ik dan met mezelf spelen, met een speeltje, maar ik moest wel minstens 2 keer klaarkomen.

Met een grote grijns en kriebels in mijn buik stapte ik weer op de motor. De zon ging zowaar ook nog een beetje schijnen . Het was ineens een stuk warmer…. Na thuiskomst eerst maar even bijkomen en wat eten. Ik had ondertussen de slaapkamer een beetje verwarmd, want die is normaal mega koud en om dan naakt (met slechts 1 kledingstuk aan) een uur in de bench te liggen, zou ik niet volhouden.

Alles lag klaar, inclusief mijn speeltje (de European Wand), dus kleedde ik me uit, ging op mijn knieën zitten en deed mijn polsboeien om. Ik had mijn laptop klaar gezet, zodat ik op afstand een foto kon maken als bewijs. Timer ingesteld op mijn telefoon, muziekje op de achtergrond. Ik kroop in de bench, en deed ‘m compleet dicht met de schuifjes. Met de muis van de laptop in de bench maakte ik een paar foto’s.

Daarna muis aan de kant, bril af en ik krulde me op op mijn zij. Maar ik kon de rust niet vinden….
Ik draaide me in een compacte humble positie, met mijn kont naar achteren, maar ook dat bracht geen rust. In de stool houding, helaas ook niet… De rust wilde maar niet komen, sterker, ik werd met de minuut geiler in de bench, mijn ademhaling was snel, mijn hart klopte in mijn keel. En nee, het was niet van angst, het was mijn eigen opgewondenheid…

Ik draaide me uiteindelijk op mijn rug. Moest daarbij wel mijn voeten omhoog doen, anders paste het natuurlijk niet. En lag zo enorm exposed met mijn kutje open en bloot. En ja, het maakte me zo mogelijk nog geiler, maar ik werd wel rustiger. 

Bleef zo een minuut of 15-20 liggen en werd helemaal rustig. Kleddernatte kut, maar wel rustig. Daarna nog een half uurtje of zo op mijn zij gelegen, waarna de timer afliep en ik de bench uit mocht kruipen.
Ik ging op bed liggen, pakte de European Wand en binnen no time kwam ik echt mega heftig klaar. Damn, het was maar goed dat er een handdoek klaar lag. Maar zelfs die was doorweekt… Even bijkomen en daarna weer door. Het duurde nu iets langer, maar mijn orgasme was er zeker niet minder om. Wederom kwam ik mega heftig klaar! Ok, dit was overduidelijk een super ontlading!!!

Ben nog een half uur in mijn bed blijven liggen om bij te komen. Ik was kapot. Nu zit ik heerlijk relaxt, ontspannen, deze blog te schrijven. Grote grijns op mijn gezicht, mijn ogen zacht en ontspannen. Lichte krampjes in mijn onderbuik, maar niet meer dat mega onrustige, frustrerende gevoel.

Dank Meester voor deze opdracht. Ik hoop dat u trots bent op uw sletje…

Want als slavin wil ik gewoon dienen en gehoorzamen. Is het niet aan mij om ergens wat van te vinden. Wil ik niet om aandacht vragen en is het zeker niet aan mij om bijv. om een afspraak te vragen. Maar Meester zit wel iedere dag in mijn gedachten, ben er altijd sluimerend wel mee bezig. Het zit in mijn bloed en dus door mijn hele lijf. Ik wil me aan de regels houden en vind het fijn om te horen dat ik Zijn meisje / sub / slet / slavin of wat dan ook ben. Gewoon… van Hem!
En onbewust heeft Meester gewoon een goede invloed op me. Dat weet hij zelf niet eens. Maar door de paar regeltjes die ik nu heb, ben ik toch rustiger / ontspannener. Ik gedij er gewoon goed bij. Het geeft me rust en houvast en omdat mijn koppie normaal altijd 1000 stappen verder wil denken, heb ik nu gewoon iets om aan vast te houden. Het is er gewoon en zo is het. En door die rust doe ik bijv. ook iedere avond vrij snel na het avondeten al de afwas, in plaats van 2-3 dagen later… netjes opruimen, zoals een goede slavin betaamt…

Maar goed, ik wil heel graag geven, maar wil ook niet tot last zijn. Dus twijfel ik dan of ik wel of niet een appje zal sturen, gewoon om een fijne dag te wensen, of welterusten, of zomaar tussendoor. Zonder daar wat voor terug te willen. Gewoon om te laten weten dat ik aan Meester denk. Maar dan komt dus die twijfel, omdat ik ook niet tot last wil zijn. Ik wil niet dat Meester denkt dat ie continu moet terug reageren. Of dat ie me opdringerig vindt. Een aandachtstrekker…
Ik ga proberen in te vullen wat Hij wel niet zou kunnen denken… snap je ‘m…, maar ik doe dat dan wel in het “negatieve”, zonder daar redenen voor te hebben. En dus word ik onzeker…

Nu ik het zo opschrijf, heb ik eigenlijk wederom mijn leerpunt gevonden en ook hoe ik er mee kan leren omgaan. Laat het los…!!!! Waar ken ik die ook al weer van…

Ik kan niet in het hoofd van Meester kruipen en verzinnen wat hij misschien denkt. Het is aan mij om los te laten. Dus stuur gewoon dat appje, dan merk ik het vanzelf wel als Meester er niet van gediend zou zijn.

’s Avonds laat ik ook alles los. Creëer een soort meditatiemomentje, als ik mijn humble positie inneem naast mijn bed en een paar minuten tot rust kom. Waarin ik de dag de revue laat passeren en in gedachten Meester bedank voor de regels die ik heb en dat ik blij ben dat hij me wil trainen om hem te pleasen.

Laat het los, laat het gaan, geniet van de dingen die er zijn en wees jezelf!!!

En toch, als er dan ineens een lief berichtje terug komt, waarin ie Zijn subje welterusten wenst… dan verschijnt er een mega grote grijns op mijn gezicht. En krijg ik kriebels in mijn buik. Ben ik erg gelukkig en kan ik de hele wereld aan!!! Ik ben van Meester!!!

“Goede morgen mijn speeltje. Jij ook. X”

“Dank u Meester!”

Zo begon de dag gisteren….. Na het lezen van de reactie van Meester, zat ik met een mega kriebel in mijn onderbuik. BAM, die was binnen gekomen….. Waarom, hoezo dan, wat is er nu zo anders, dan de andere goedemorgens die Hij me wenst.

En al snel wist ik het…. Het was het gebruik van de woorden “mijn speeltje”. Nu ik ze zo intyp, gebeurt er weer hetzelfde. Kriebels in mijn buik, een gedwee gevoel bekruipt me, ik wil het liefst nu in de humble-positie gaan zitten.
Het voelt fijn om “mijn speeltje” genoemd te worden. Ik ben immers van mijn Meester en Hij mag met mij doen, wat Hem goed dunkt. Ik word gereduceerd tot “een ding”. Niet nadenken, gewoon doen wat me opgedragen wordt…. En als Meester vindt dat ik mezelf moet showen, me opsluit in een kast, me gebruikt als een tafeltje, of als een sex doll, me vastbindt en me ongenadig slaat of 10 orgasmes bezorgd, dan is dat aan Hem.

Dank U Meester, dat ik Uw speeltje mag zijn….