Uiteindelijk werd het dan 2x per week. Maar als ik dan toch zo lekker wilde klaarkomen, moest ik het dan ook maar meteen 2x achter elkaar doen. Maar indien geen 2 keer dan komt die keer er de eerstvolgende ronde bij… en indien dan geen 3 keer dan wordt het de keer daarna op 1 dag 2x 2…
Dus als ik aan de gang zou gaan, moest ik er wel voor zorgen dat ik in de mood was…
Ik mocht gelukkig zelf de dagen en de manier waarop kiezen. Hoef alleen maar verslag uit te brengen wanneer en hoe vaak ik het heb gedaan.

Of ik hier nu zo blij mee ben… Ik weet het nog niet. Zeker die 2x achter elkaar. Soms is het gewoon lekker om meteen na je orgasme lekker in slaap te vallen… Nu laat ik dat wel uit mijn hoofd en is het gewoon even bijkomen en gewoon nog een keer. Hoppa! Het gaat mij toch niet gebeuren dat ik anders gewoon 3x achter elkaar moet klaarkomen…

Maar goed, de eerste keer deed zich aan, ik was in de mood, dus leek me 2x wel te moeten gaan lukken. Nou dat heb ik geweten. Kennelijk was de urge een beetje hoog opgelopen, want ik dacht dat ik er in bleef… Zeker bij de 2e keer bleef ik maar in mijn piek hangen…
Meester kon weer lekker gniffelen…

Later die week dacht ik lekker op een zaterdagochtend beetje uit te slapen en nog even lekker soezen in bed. Oh, wacht dat kunnen we nu nog gezelliger maken, hoef nu niet eerst toestemming te vragen… Zo gezegd, zo gedaan. Satisfyer erbij, beetje spelen en ja hoor, daar ging ik voor de eerste keer over het randje… Terwijl ik even rustig lig bij te komen en me aan het voorbereiden ben voor de tweede keer, bedenkt mijn bovenbuurvrouw dat het tijd is om te gaan stofzuigen… NEEEE!!! Niet nu!!! Het is zo’n irritant, storend geluid, waarbij de stofzuiger over (ik denk) een laminaatvloer gaat. Best wel herrie. Annoying…!!! En omdat ik me eraan irriteerde, zakte natuurlijk mijn mood tot het vriespunt. Nee, het gaat me niet gebeuren dat die tweede keer me niet lukt. Ik wil niet de volgende keer drie keer moeten klaarkomen… Het gaat me potverdorie lukken…!
Ok, dat had dus duidelijk geen zin. Pfff, adem in, adem uit, relax, ontspan, sluit je af voor het geluid, kruip lekker in je coconnetje, focus op je gevoel in je onderbuik… En ja hoor, dan eindelijk…. Pfieuw.

Vorige week verliep de eerste keer nog redelijk. Bij de 2e keer klaarkomen, bleef ik wel ff edgen. De ontlading komt dan maar niet. Lijkt heel fijn, maar uiteindelijk wil je er gewoon even lekker overheen. Maar goed. Lukte gelukkig wel.
Bij de tweede keer die week, werd het toch wat lastiger. Zodra ook maar het idee ontstaat om even lekker een “feestje” te gaan bouwen, schiet Meester in mijn gedachten. Zie ik ‘m zo voor me, met een grote grijns op zijn gezicht, die pretogen en hoor ik zijn stem… En nee, niet om me op te geilen en me een stukje verder te helpen, maar juist om me te “pesten”, toch de toestemming niet te geven (die ik nu eigenlijk niet nodig heb) en de woorden dat ik nog best even uit kan stellen…

En nu zit ik dus in een nieuwe week en mag ik deze week weer 2x 2x met mezelf spelen en klaarkomen… Eens ff kijken wanneer ik daar zin in heb…

Eind deze week ga ik samen met dinnetje naar het Ultimate bdsm-feestje in Beek en Donk. Helaas kan Meester door zijn operatie niet mee. Erg jammer natuurlijk, maar hij moet eerst goed genezen. Inmiddels loop ik natuurlijk redelijk te stuiteren, want de laatste keer met Meester, is al weer ruim 4 weken geleden tijdens het Try & Play feestje. Ben laatst wel even op ziekenbezoek geweest, maar hij moet heel rustig aan doen. Dus van spelen is voorlopig geen sprake.
Ik kaartte het onderwerp even aan, omdat ik graag even wilde wat wel en niet mocht tijdens het komende feestje. Ik had op zich al wel toestemming voor bondage.
Uiteindelijk kreeg ik gedurende de tijd van het feest de vrijheid om van datgene te genieten waar ik zin in had die dag. Ik zat hem met grote ogen en (bijna) open mond aan te kijken. Wist niet wat ik moest zeggen. In mijn koppie ging het alle kanten op, maar het was zo druk in mijn hoofd, dat ik niet eens wist wat ik allemaal dacht… Error, error, error…!!! Dit kan ik niet aannemen…!!!

Gelukkig kwam de oplossing ineens uit een onverwachte hoek… Mijn lieve mentor gaat uiteindelijk ook naar het feestje en door haar zou ik wel geslagen kunnen worden als Meester dat goed vindt. Check check dubbel check, ja, hij had zijn toestemming al gegeven, maar toch. Later geeft ie zelfs nog aan dat hij haar alle vrijheid heeft gegeven, die hij mij ook heeft gegeven. Dat hij ervan uitgaat dat ze goed voor mij zorgt en dat ik mijn eigen grenzen bewaak. Nou ik ben benieuwd hoe het avondje nu gaat verlopen. Dinnetje wilde ook nog wat waterbondage doen. Dus gezelligheid op en top!!! Heb er zin in!!! De Halloween-accessoires zijn ook in huis, dus we gaan ervoor

*****

Waar ik overigens wel trots op ben, is dat ik een volgende keer met Meester zo goed als geen straf heb af te rekenen. De enige die er nu op het lijstje staan zijn 2x 5 caneslagen die ik nota bene heb opgelopen tijdens een sessie bij Meester thuis eind augustus. Ik had het de dag erna pas door, toen ik nog even de regels zat door te nemen. En zo eerlijk als ik ben, biecht ik het dan natuurlijk weer op… Had ook mijn mond kunnen houden. Nee, eigenlijk ook weer niet, want in de regels staat ook weer dat ik zelf om straf vraag als ik een fout maak…
Maar goed, verder nog 10 caneslagen voor het vergeten van mijn boekje toen we naar Try & Play gingen. Dus op dit moment 20 caneslagen als straf over een periode van inmiddels 9 weken. Dat is wel te overzien. Niet dat ik nou zo graag een overtreding maak. Want straf is straf en die slagen vind ik echt niet fijn. Maar ik ben ook maar een mens, en dan vergeet je wel eens iets, of je doet iets niet goed. Dus daar hoort dan wel een consequentie aan te zitten. Althans, voor mij dan. Ik gedij daar gewoon goed op, regeltjes en bij het niet houden aan die regels de consequenties ervan ondervinden.

*****

Oja, de laatste keer dat ik in de bench heb gezeten was op vrijdag 13 augustus… Dat is echt al een enorm lange tijd geleden (10,5 week…). Eigenlijk best jammer, want het geeft me gewoon heel veel rust. Even alles loslaten, aan niets hoeven denken, opgesloten in een kooi, gewoon even niets zijn…
Wil er zelf niet echt om vragen. Vind ik ook niet echt netjes. Misschien dat het hier schrijven op mijn blog weer een lampje doet branden bij Meester…

We zitten even wat te kletsen en voor ik het weet, word ik al vingerend naar een hoogtepunt geleid, die ik natuurlijk nu nog niet krijg… Een paar keer gaat dat zo door. Ik moet me uitkleden en nadat pols- en enkelboeien om zijn gedaan, de vraag of er eigenlijk nog straf open staat… Euh ja… Dus boekje erbij en de straffen worden bij elkaar opgeteld. Op dat moment wordt er op de deur getikt en nadat die open gaat, komt S. met haar slaaf binnen…  

Damn, kortsluiting, wat gaat hier gebeuren… Ik hoor ergens op de achtergrond dat de slaaf zijn kuisheidskooi om krijgt en ze lopen naar de fauteuils toe. Ik sta wat te dralen bij het meubel dat Meester net in het midden heeft geschoven en die nu vol in het licht staat. Ik krijg de opdracht om te gaan zitten. Dat betekent met mijn benen wijd en kutje dus open en bloot richting de fauteuils, waarop S. is gaan zitten, met haar slaaf aan haar voeten op de grond… Ik krijg mijn straf met toeschouwers… Waarom geeft mijn hoofd een error en geeft mijn lichaam iets anders aan… De straf doet zeer, 56 caneslagen op je bovenbenen is geen pretje en Meester is dit keer niet aardig. Van deze pijn kan ik niet echt genieten, en toch voel ik dat mijn lijf reageert en dat ik vochtig ben…

Even later zit ik omgekeerd op het meubel, staat de slaaf aan de andere kant, krijg ik met floggers, canes en diverse zwepen slaag op mijn rug en kont. Een gag in mijn mond tegen het gillen, een dildo in mijn hand “omdat je zo graag een pik vast hebt” (maar ook zodat ik die kan loslaten als het niet meer gaat – mijn eigen grens aangeven…). De Victor Tella doet zeer, heel zeer, maar ik wil me niet laten kennen voor Meester. Wil geen watje zijn, wil aan kunnen wat hij mij wil geven… De slaaf wordt ondertussen ook onder handen genomen en af en toe loopt S. langs en aait dan over mijn rug of kriebelt aan mijn handen. Rillingen over mijn rug of met een schok mijn handen terug willen trekken. Er wordt ook nog wel wat gezegd tussen Meester en S., maar ik kan het niet meer terughalen. Uit mijn comfortzone/ roes gehaald en weer terug in de realiteit: ik ben niet alleen met Meester. De slaaf kan ik handelen en dat zijn Meesteres hem onder handen neemt ook, maar dat ze mij aanraakt, raakt me diep, kortsluiting. Het feit dat ik inmiddels mega nat ben en al een paar keer door Meester richting een hoogtepunt ben geleid, laat ik maar even buiten beschouwing…

De slaaf wordt op het bed in een latex zak gelegd en vastgebonden. Meester leidt me naar het bed en geeft aan dat ik de pik van de slaaf maar eens moet aanraken, dat ik maar eens moet voelen. Een tikje tegen mijn voeten om ze wijder uit elkaar te zetten. Terwijl ik mijn eigen preutsheid aan de kant wil zetten, voel ik een dildo naar binnen schuiven en word ik naar een hoogtepunt geleid. Maar voor dat het zover is, neemt mijn koppie nu echt de overhand en stort ik huilend in elkaar op de grond.
Ik kruip achter Meester aan over de vloer richting de fauteuils waar hij gaat zitten en een dekentje voor mij op de grond heeft gelegd. Aan zijn voeten zit ik wat te huilen en probeer weer wat rustiger te worden.

Even later de eerste ontlading, snel gevolgd door een tweede en derde orgasme. S. is weer binnengekomen, maar ik heb geen tijd om daar lang bij stil te staan, want Meester duwt me naar mijn vierde orgasme en op mijn vraag of ik ajb mag klaarkomen, duurt het antwoord extra lang, en heb ik een zo mogelijk nog heftiger orgasme, dan die ervoor. Een kleddernatte handdoek is een feit…  Ik ben gebroken en stort huilend in de armen van Meester. Mijn hoofd compleet in storing. Maar mijn lijf heeft mega genoten. Het was hells lekker…

Als ik bij ben gekomen, raken we aan de praat over van alles en nog wat. Over mijn preutsheid, dat ik moet “leren loslaten”, dat ik moet “gaan genieten”, maar dat ik niet moet verwachten dat ik 49 jaar aan opgebouwde preutsheid en denkpatronen en zaken “zoals het hoort”, zomaar ineens overboord kan zetten. Leuk dat ik 11 jaar geleden bdsm heb ontdekt, maar ik belandde al vrij snel weer in een relatie. Weliswaar nu met bdsm, maar heb bdsm dus zo goed als niet buiten een relatie om ervaren. Heb altijd in het standaard “keurslijf” geleefd. Netjes opgevoed en me altijd gedragen zoals het hoort. Geen echte uitspattingen, geen experimentele, losbandige seks. Dus kleine stapjes is het devies. Met grote sprongen is de kans mega groot dat we mis gaan springen, met alle gevolgen van dien. Het aanraken van een pik van een slaaf in een latexzak, met een dildo in mijn eigen kut, naar een hoogtepunt geleid door mijn Meester, was al een mega, immense sprong, al lijkt die nog zo klein. En ik ben nu in een veilige omgeving, waar ik kleine stapjes mag maken.

En mijn eigen grenzen aangeven! Ja maar, voor een perfectionist als ik, is dat niet te doen. Ik wil “alles” doen voor Meester, om het hem naar de zin te maken. En die krijg ik dan ook terug geworpen; perfectionisme en bdsm is een hele slechte combi… Want wat nou als ik in handen zou zijn van een Meester die mij niet goed leest, niet goed kijkt, of er gewoon misbruik van maakt. Dan lig ik fysiek compleet open (niet zo moeilijk om met een beetje zweep iemands hele rug open te halen met een paar zweepslagen) en word ik mentaal een compleet wrak. Dat is toch niet mijn bedoeling, dat is toch niet wat ik uit bdsm wil halen… Want als ik niet mijn eigen grenzen aangeef, maar door blijf gaan omdat ik zelf het idee heb dat ik nog niet goed genoeg ben voor mijn Meester, dat ik nog niet voldoende heb ondergaan, dat ik nog meer moet incasseren, dan ga ik er uiteindelijk aan onderdoor…. En ik huil nog maar weer eens een keer.

Meester heeft me dit keer niet alleen fysiek uitgedaagd. Ja, ik heb behoorlijk wat marks, zeker van de straf met de cane op mijn bovenbenen, maar goed die was dan ook verdiend.
Maar hij heeft met name het mentale vlak echt goed aangesproken. Hij kan zo in mijn hoofd gaan zitten, kortsluiting veroorzaken, stemmetjes creëren… Aan mij de schone taak om er mee te leren omgaan, te gaan accepteren en dingen los te gaan laten. En daarbij mijn eigen grenzen niet te verliezen. Want ook ik mag grenzen hebben…

Tijdens het eten mag ik (nog) gewoon aan tafel zitten, worden er grapjes gemaakt, krijg ik het af en toe even lastig, maar geniet ik na van de warmte en gezelligheid. Thuis kruip ik lekker in mijn coconnetje op de bank in een dekentje, met een kopje thee en wat chocola erbij, bel met een bdsm-dinnetje om zoveel mogelijk weer terug te halen, te bespreken en nog wat na te sniffen. Nu ik dit zo heb opgeschreven, besef ik me des te meer hoe ik het heb getroffen met Meester. Dat hij me echt op een goede manier begeleid. Langzamer dan ik zelf zou willen, maar alles voor mijn eigen veiligheid, gezondheid en welzijn… Dank u Meester!

 … in mijn hoofd. Nee geen kortsluiting meer, het is een grote stroomstoring… Error, error, error…
Waarom is het zo f*#&ing moeilijk om over mijn behoeftes en verlangens face to face te praten… Damn, wat is loslaten moeilijk.

Ok, de nacht was niet zo geweldig, ik had niet anders verwacht; tuurlijk werd ik midden in de nacht wakker, kon ff niet meer slapen, lag te bedenken wat ik aan zou doen (sexy lingerie, met daarover een rok en een bloes, type kantoor tutje… was de opdracht). Ik had beter “niets” als opdracht kunnen krijgen (behalve dat dat zo koud is nu buiten…).
Maar goed, na het opstaan eerst voor de katten zorgen, tas inpakken (waarom neem ik eigenlijk nog een setje “gewone” kleren mee, als ik die toch nooit aandoe) en het passen kan beginnen. Rokje is gelukkig snel gevonden. Ik heb er wel een aantal, maar naar mijn idee voldeden die niet aan het begrip “kantoor tutje”. Dan de bloes, dat is een veel lastigere… Uiteindelijk dan toch maar gekozen voor mijn nette donkergroene bloes, tikje laag decolleté, maar hij is netjes / chic, dus voldoet wel aan het predicaat “kantoor tutje”. Qua lingerie heb ik (naar mijn idee) niet echt mega sexy dingen, zeker niet voor mijn bh’s, dus een zwarte bh en kanten slipje met open kruis. De enige jarretelgordel die ik heb, vind ik hier niet bij passen, dus het worden hold up kousen.
Lekker douchen, alles netjes glad scheren en mezelf insmeren met olie. Mijn haren zal ik straks simpel opsteken, net als een “kantoor tutje”…
Als ik in de spiegel kijk nadat ik de lingerie aan heb getrokken, zie ik best een mooie vrouw. Buikje net te dik, maar verder mag ik er aardig wezen voor mijn 49 jaartjes die ik vandaag ben geworden.

Ok, aankleden, nog even een boterham eten, tanden poetsen, lichte make-up en ik ben klaar om te gaan. Heb flatjes aan, want durf met die sneeuw en ijs buiten echt niet op mijn hakken te lopen. Vind het overigens al koud genoeg met die kousen…
Ik rij een extra blokje om en check nog even mijn laatste (verjaardagsfelicitatie)berichten, zodat ik (bijna) stipt om 13.00 uur aanbel (damn nog net een minuut te vroeg…). Als F. mijn jas heeft aangenomen, krijg ik in ieder geval een positieve opmerking over mijn kledingkeuze. Pfff, dat is gelukt.

F. maakt koffie en thee en heeft al gezegd dat ik mag gaan zitten, maar ik draal een beetje rond. Wil niet op de stoel gaan zitten, voelt niet ok voor me, dus ik wacht totdat hij zit, zodat ik voor hem op de grond kan gaan zitten. Dit is beter. Ik heb wat lekkers voor bij de koffie/thee meegenomen, dus ik bied het F. aan en neem zelf (zonder het te vragen) ook een stukje. Daar krijg ik natuurlijk (terecht) een opmerking over. Niet netjes van me, ik heb weer een hoop te leren…

Het is tijd om mijn checklist door te nemen. Althans, dat vindt F., voor mij hadden we het net zo goed over kunnen slaan. Alles wat geen N is, maakt eigenlijk toch niet echt uit welke gradatie ik daar aan geef. F. geeft nog aan dat ik hem moet aankijken tijdens het gesprek, maar het lukt me niet. Ik ben continu om me heen aan het kijken, kijk langs hem heen en het liefst staar ik gewoon naar mijn handen in mijn schoot… Een mega rode blos staat op mijn wangen.
En waar het nog wel gaat op het moment dat we het over handboeien of mondknevels hebben, zo zwaar heb ik het als over mijn gevoel gaat. Leg maar eens uit wat je zo leuk vindt aan vernederen, of waarom je seks met een vrouw leuker vindt dan met een man (terwijl je nog geen ervaring hebt…). Het lijkt echt eindeloos te duren… En ja, ik voelde me vernederd en heel klein…

F. gebiedt me om me uit te kleden en iets van hem af te gaan staan, handen in mijn nek. Bam, de onzekerheid slaat toe. Waar ik vanochtend in de spiegel nog een best mooie vrouw zag, voel ik me nu niet mooi, onzeker, bekeken (ja dat is natuurlijk ook zo als hij op zijn gemak in een stoel zit op een afstandje), maar zo naakt (en ik ben nog niets eens naakt…).
Ik moet langzaam een rondje draaien. En mijn hoofd begint alweer overuren te maken. Wat is er in hemelsnaam zo moeilijk om een rondje te maken in lingerie voor een man? Wat maakt me nou zo onzeker? Ja hij heeft een partner, ja die is mij bekend en ik ben bij haar bekend, ja die is op de hoogte, ja die vindt het helemaal ok, stemt er volledig mee in. Dus wat maakt, dat het voor mij zo niet klopt in mijn hoofd?

Na goedkeuring kan het setje uit en zet F. mij op een meubel vast, waar mijn benen uit elkaar gezet worden. Kut! Ja dat klopt, die is nu open en bloot zichtbaar… Dingen gebeuren in een sneltreinvaart (voor mij dan soms), klemmen en gewichten op mijn schaamlippen, vingers in mijn mond tot ver achterin en klemmen op mijn tepels (jammer dat mijn linkertepel niet mee wil werken), en tot aan het randje geduwd worden, maar ik mag niet over de klaarkomgrens…

Even later sta ik aan het kruis met mijn armen wijd. Als F. na het opwarmen met de flogger, zijn paarse zweep pakt, sta ik half vloekend en trappelend te incasseren. Ik werp hem een venijnige blik toe, die hij alleen maar waardeert. “Nog 10 te gaan”, zegt ie en hij haalt uit. Keer op keer op keer. Ik trek het nauwelijks meer, damn wat doet dit zeer, en F. maakt me snel los. Nee, nee, zet me terug vast en sla vanaf de andere kant. Dit klopt niet, ik moet nog meer ondergaan, het is niet in evenwicht, niet te lief zijn voor me, straf me, pijnig me, ga door… Maar ik zit al op een dekentje, met een andere deken om me heen en een aai over mijn bol… Wat is hier gebeurd…?

Niet veel later roep ik of ik alsjeblieft mag klaarkomen, nee ik wil dit niet, nee ik wil niet klaarkomen, ja maar ik hou het niet meer, ja maar, dit kan niet…. Kortsluiting in mijn hoofd, maar mijn lijf heeft het overgenomen, en daar is de ontlading… ik huil, voel me klein, ook een tikje vernederd, maar veel tijd om bij te komen, is er niet, want de 2e opbouw is al in volle gang. Ik wil perse met mijn hoofd mijn lijf uitschakelen… het lukt niet, mijn lijf wil maar 1 ding en dat is weer klaarkomen… Ik zeg nog nee alsjeblieft niet, maar het wordt snel gevolgd door de vraag of ik alsjeblieft mag klaarkomen…
Na de 3e keer ben ik echt op, ik ben gebroken, F. heeft bepaald, niet ik, niet mijn koppie, maar mijn lijf heeft duidelijk aangegeven wat het wil…

Ter afsluiting toch nog de serie aan slagen op de andere kant van mijn bil / heup, voorovergebogen en niet vast staand. Een stuk lastiger met incasseren. En oja, ergens nog een keer staand mijn 4e orgasme… 

En dat laatste is me nog genoeg onder de neus gewreven tijdens het etentje met partner als afsluiting. Ja, ik was uitgenodigd om te blijven eten. Mag me wel gelukkig prijzen dat ik nog gewoon aan tafel met mes en vork mocht eten. Maar goed, het was net alsof ik buiten mezelf getreden was. Er werd over me gesproken, alsof ik er zelf niet bij zat. Me ingepeperd dat ik wel 4 orgasmes had gehad, hoe goed ik wel niet de vingers achter in mijn keel kon hebben en hoe ik onwijs had zitten blozen en niet eens F. kon aankijken tijdens het gesprek over de checklist. Dat ik niet eens kon aangeven wat ik bedoelde met klein en groot, of kort en lang… Hoe moeilijk kan dat nou zijn…
Fijn hoor met 2 dominanten aan tafel zitten, die het ontzettend met elkaar naar de zin hebben…

Mijn redding is de avondklok, dus ik moet op tijd naar huis… Saved by the bell…
Nadat F. me in mijn jas heeft geholpen, stopt ie in een fractie van een seconden 2 vingers ver achter in mijn mond en houdt me met zijn andere hand achter mijn hoofd vast. Damn, ik zak bijna door mijn hoeven (gelukkig mijn flatjes aan) en voel me ff zweverig. Tot slot een zoen en daar loop ik de kou in… Even afkoelen, voordat ik in de auto stap. Ik hoef niet ver en draai een kwartier later mijn auto de parkeerplaats bij mijn flat op. Thuis snel katten eten geven, mijn huispak aan, kopje thee erbij en op de bank onder mijn dekentje. Verwarming op slaapkamer klein beetje aan (doe ik normaal nooit), kruikje in bed en uiteindelijk met een icepack op mijn kutje, omdat mijn rechterschaamlip zo gezwollen is dat ie zeker 10x zo groot is…

Teruglezend over dit lange verslag, gaat het nog niet eens over de fysieke dingen, de rode draad van dit verhaal is eigenlijk dat er een mega mindfuck aan de gang is… F. zit in mijn hoofd, nee…, IK zit te veel in mijn hoofd, ik vind het zo moeilijk om los te laten en gewoon toe te geven aan wat ik lekker vind en wat ik graag zou willen. En F. weet er heel goed mee te spelen. Maakt het me extra lastig door me er feilloos continu aan te herinneren. Ik heb nog zoveel te leren, en ik wil graag leren!!! Schijt aan de hele wereld, ik ga genieten…!!!

P.S. mijn straf die ik eerder in de week had opgelopen, heb ik gelukkig niet gehad…