De magie van self-tying
Afgelopen zaterdag was ik bij de ropejam van Utrecht-Rope in Leerdam. Altijd gezellig, warm en gewoon tof. Dit keer twijfelde ik onderweg of ik wel door moest rijden. Ik had de dag ervoor een hele pittige sessie bij de psycholoog gehad. Een onrustige nacht gehad en ik merkte dat ik niet echt de energie had om te knopen. Waarom dan naar een ropejam gaan. Maar goed, ik was eigenlijk al te ver doorgereden, waardoor teruggaan langer zou zijn dan doorrijden. Bij aankomst een warm onthaal en ik krijg een extra knuffel van @violetgreen. De tranen staan inmiddels in mijn ogen. Als ze even de tijd heeft, nodigt ze me uit om te gaan zitten en te praten. Het is fijn om mijn verhaal te delen, de tranen er te laten zijn en gewoon te zitten in het moment.Het geeft me in ieder geval net voldoende energie om toch mijn touwtjes…