De diabolische strijd
De laatste tijd merk ik (voornamelijk in mijn vanilla leven) dat ik steeds minder behoefte heb om terug te kijken naar wat was.Wat geweest is, is geweest, het heeft me gevormd, maar het definieert me niet meer.Ik kijk vooruit.Ik voel dat ik groei.En ergens, zonder haast of kramp, vertrouw ik erop dat die lieve D vanzelf op mijn pad zal komen. Tuurlijk mis ik het. Maar tot die tijd ontdek ik, voel ik en leer ik. En soms betekent dat dat ik precies dat nodig heb wat me uitdaagt, opent en weer terug in mijn lijf brengt. Zoals gisteren, tijdens de impactsessie met AndereHan.Ik had zelf aan hem gevraagd of hij zin had om te zwepen. Heel bewust.Ik wist dat ik het nodig had.En toch… zodra de eerste slagen vielen, voelde ik een interne strijd loskomen. Niet in woorden, maar in reflexen, in spanning, in het niet helemaal kunnen zakken.Alsof…
Druppels vanonder de blinddoek
Sommige avonden komen zacht binnen en blijven hard hangen. Niet omdat ze luid of spectaculair zijn, maar juist omdat ze iets aanraken dat meestal verborgen blijft. Afgelopen dinsdag was zo’n avond met Rigger71. Een avond die zich niet alleen in mijn lichaam afspeelde, maar ergens in de fijnere laag daaronder. In stilte, in adem, in aanwezigheid. We begonnen met ipponawa. Ogenschijnlijk eenvoudig, maar juist daardoor zo confronterend eerlijk. Zodra het eerste stuk touw mijn huid vond, voelde ik hoe mijn lichaam zich overgaf aan het moment. De blinddoek ging om, het geluid werd zachter, en ik zakte in dat kleine universum dat alleen bestaat tussen twee mensen die volledig aanwezig zijn. En toen kwamen de emoties. Niet als een golf die overspoelt, maar als druppels die langzaam door een scheurtje naar buiten sijpelen. Ik voelde ze opkomen vanuit een plek die ik lang had dichtgehouden. Onder de blinddoek liepen ze…
De magie van self-tying
Afgelopen zaterdag was ik bij de ropejam van Utrecht-Rope in Leerdam. Altijd gezellig, warm en gewoon tof. Dit keer twijfelde ik onderweg of ik wel door moest rijden. Ik had de dag ervoor een hele pittige sessie bij de psycholoog gehad. Een onrustige nacht gehad en ik merkte dat ik niet echt de energie had om te knopen. Waarom dan naar een ropejam gaan. Maar goed, ik was eigenlijk al te ver doorgereden, waardoor teruggaan langer zou zijn dan doorrijden. Bij aankomst een warm onthaal en ik krijg een extra knuffel van @violetgreen. De tranen staan inmiddels in mijn ogen. Als ze even de tijd heeft, nodigt ze me uit om te gaan zitten en te praten. Het is fijn om mijn verhaal te delen, de tranen er te laten zijn en gewoon te zitten in het moment.Het geeft me in ieder geval net voldoende energie om toch mijn touwtjes…
Zes maanden later: op eigen benen, met een litteken
Zes maanden zijn inmiddels verstreken sinds het einde van mijn M/s-relatie. Zes maanden waarin ik heb leren leven zonder het fundament dat ooit zo vanzelfsprekend voelde. In mijn eerdere blogs “Afscheid nemen doet pijn” en “Overleven of verzuipen” beschreef ik de rauwe pijn, de leegte, het overleven. Vandaag sta ik hier. Op eigen benen. Ik doe weer leuke dingen, ik lach écht 😄 (soms tot hoofd- en buikpijn aan toe). Ik speel af en toe op een feestje of bij iemand thuis. Niet uit gemis, maar vanuit mijn eigen kracht. De intense dynamiek van de M/s (de diepe overgave, de verbondenheid) mis ik nog steeds, en dat mag. Maar ik heb mezelf bewezen dat ik kan leven zonder die structuur. Dat ik zelfdragend ben. De wond van toen is inmiddels geheeld. Maar het litteken draag ik bij me. Onzichtbaar voor velen, voelbaar voor mij, en soms doet het litteken pijn.…
The Art of the Ultimate Whip – een avond vol sensaties
Afgelopen vrijdag bezocht ik The Art of the Ultimate Whip bij Ultimate Dream. Na het welkomstwoord door R. en n. werd er al snel gespeeld in The Playground. Ik besloot even te kijken bij LM (ofwel Lekkere Man), die zijn eerste introductie met zwepen kreeg. Leuk om te zien hoe enthousiast iemand wordt, maar ook dat het nog niet zo gemakkelijk is om dingen te raken en dan ook nog eens met de juiste intentie. Later doken LM en ik samen een kamertje in voor ons eigen “spelplezier”. Had recentelijk wat tips en trucs gekregen hoe ik een “piemelmassage” kon geven, dus die heb ik even uitgeprobeerd. Viel kennelijk wel in de smaak heb ik begrepen… 😜Het was intens en heerlijk, fijn om zo lekker met elkaar bezig te zijn… En heel bijzonder! Een kleddernat bed… 2 mensen die van elkaar hebben genoten! Ik voelde me fantastisch!Het is dat je…
Sexy Slave Sunday – 3e editie
Jaja, al weer de 3e editie van de Sexy Slave Sunday! Een heel zonnige dag na Koningsdag… wat moeten we hiervan gaan verwachten. Het was helaas wat minder druk, maar… het was zeker niet minder heet en geil… Dit keer zou F. mijn begeleider/dominant zijn. En hij liet natuurlijk wel weer even zien hoe onze verhoudingen zijn… Kreeg ik om half 1 ’s nachts nog een appje met de woorden “Btw. Kwa kleding weet je het wel. Misschien controleer ik het nog wel even.” 🤬 De toon is gezet…Wakker worden, uitgebreid douchen, benen scheren, mijn kutje zo glad mogelijk en lekker alles insmeren met een heerlijk geurende bodylotion. Net rokje aan, keurig zakelijk bloesje, hakken. Uiteraard zonder slip…En zo toog ik als eerste richting L. om haar op te halen. Alle spullen en het eten in de auto en door naar F. Nadat ook zijn spullen in de auto liggen, wenkt ie me…
Ultimate Monday…
Ja, wat is er nou leuker dan op 2e Paasdag gewoon lekker naar een bdsm-feestje te gaan. Niets toch…En zo toefde ik met L. in mijn auto richting Beek en Donk. Helaas door de Paasdrukte veel file op de weg, maar met lekkere sapjes en goede gesprekken komen we de tijd wel door. Voor de ingang staat mijn lieve vriendin me al op te wachten. Omkleden en hop naar de grote zaal. Het is al aardig druk en dat voor een 2e Paasdag. Kennelijk hebben meer mensen zin om leukere dingen te doen dan naar een meubelboulevard te gaan…😜 Gezellig kletsen, wat drinken en genieten van de diverse spellen van anderen. Mijn lieve vriendin verdwijnt voor een eigen spel. Ze maakt flinke sprongen! Tof dat ze zo snel zoveel kan ervaren. Dat was in mijn begintijd toch wel wat anders… En dan is er een plek vrij in de zaal…
624 caneslagen… 😱
Het begon allemaal in oktober 2021 toen ik aan het dollen was met C. in de app. Ik stuurde hem een smiley met uitstekende tong 😋 en kreeg de opmerking dat ik mijn tong uitstak..Daarop stuurde ik alle smileys die ik kon vinden in de app met een tong uit de mond en C. telde gewoon door… 🤪2, 😝3, 😛4, 😜5, 👻6, 👅7, 🐶8, …9,🥵10 (nummer 9 niet in deze teksteditor). En toen vond ik er geen meer. Dan maar overstappen op een gifje…. Dat leverde me ineens een verdubbeling op… Ja hallo, gaan we ineens nieuwe tellingen invoeren (en dus op 20). Na nog een leuk gifje stond ik dus inmiddels op 40. Maar kennelijk had ik een extra verdubbelaar gedaan, dus stond de teller ineens op 80. Daar was ik het natuurlijk niet mee eens. Maar dat maakte niet uit.Tijdens een feestje had C. nog 2 flinke tikken…
I did it!!!
15 jaar lang stond het op mijn No Go lijstje. Een harde Nee 🚫. Ondanks mijn tatoeages, piercings en 30 jaar bloeddonor zijn, ben ik als de dood voor naaldjes. Te spannend, te eng, nope, nope, nope. Begin dit jaar samen met E. het op de wishlist voor 2025 gezet. Ik vertrouwde hem volledig en onder zijn leiding en in zijn handen zou ik mijn eerste stapjes wel willen zetten. Dan komt de breuk en door mijn wishlist zet ik grote woorden “Canceled”, want dit zijn geen dingen die ik zomaar met iemand anders wil gaan doen. Of een volgende D die denkt dit even op te kunnen pakken… Daar is vertrouwen en een band voor nodig. Toch bleef het bij me kriebelen. Ik had het aangedurfd om het op de wishlist te zetten. Waarom dan niet de volgende stap zetten met iemand die ik ook vertrouw. En dus toch…
Fantastisch, geil, gaaf, druk weekend!
Wat een fantastisch, geil, gaaf, druk weekend heb ik toch achter de rug! 🥰Het begon 2 weken geleden toen ik het zwepenfeestje voorbij zag komen en ik eerst nog iets had van… mmm dat past niet echt in mijn agenda, maar zou er wel heel graag naar toe willen… Dus mijn planning omgegooid, afspraken verschoven, zodat ik met wat wringen toch zou kunnen gaan. Dat maakte wel dat het een echt vol, druk weekend zou worden. Maar he… ik leef maar 1x en het is gewoon beter om volop te genieten van het leven!!! Op donderdag kon ik lekker thuiswerken. Beetje rustig aan de drukke dagen beginnen. Mijn spullen voor de komende dagen liggen zoveel mogelijk klaar, zodat ik vlot van het een naar het ander kan wisselen. Eind van de middag pak ik mijn tas en rij naar mijn lieve vriendin toe. Samen met nog een lieve dame even…