Eerste stap in de schaamte voorbij…

Eerste stap in de schaamte voorbij…

Na het plaatsen van mijn vorige blog, bij F aangegeven dat ik graag verder zou willen ontdekken met hem… Ik weet dat ik in goede handen ben, althans… 😋
Hij laat me meteen 2 dagen wachten op een reactie… En ik was al helemaal niet zenuwachtig hoor…
Om een eerste startpunt te hebben, kreeg ik het verzoek om een checklist in te vullen. Natuurlijk heeft die op bepaalde punten vaak nog wel een extra toelichting nodig, maar sommige dingen zijn ook gewoon wel heel erg duidelijk. Als ik bijv. een 5 invul bij handboeien of een mondknevel, dan behoeft dat vast geen verdere toelichting… (Seksuele) vernedering heeft dan wel wat extra woorden nodig.

Maar goed, zo gezegd, zo gedaan, ik ging op mijn gemak een lijst invullen. Vanuit mijn gevoel, hoe ik er nu in sta, los van de gedachte of iets wel of niet zou kunnen met F. Grappige was dat als ik ‘m vergeleek met oudere lijsten, ik alleen maar meer open minded was, minder dingen afwees en toch best veel zaken in gradatie gestegen waren van een magere 3 naar een volle 5! Kortom, er valt genoeg te beleven met mij… 😀
De mail opgesteld, de bijlage toegevoegd en dan met mega kriebels in mijn buik en flinke hartkloppingen op de verzendknop drukken… Eerste stap in de schaamte voorbij… 😱

De volgende dag begon het pesten / plagen al… Nou ben ik een hele makkelijke om op de kast te krijgen hoor en F. heeft er ook nog eens een handje van. Dus tel uit zijn winst.
Op de vraag wat ik met mijn verjaardag doe, krijg ik al snel dat ik die dag om 13.00 uur verwacht wordt…
En met de zin erachteraan “Eventuele verdere instructies volgen tijdig.”
Bam, de adem stokt me in de keel, de vlinders schieten door mijn buik heen en mijn hart gaat als een razende te keer… Waar ben ik aan begonnen, is dit wat ik wil, ja echt wel, maar men, wat ben ik nu al zenuwachtig.

Dat wordt er niet beter op als ik 20 minuten later deze foto toegestuurd krijg met de mededeling: “Zo leuk”… Grrrr, ik zat natuurlijk al weer op de kast…
Gelukkig blijft de rest van de dag verder rustig.
Als ik ’s avonds in bed lig, ben ik toch wel weer benieuwd wat ik ook al weer had ingevuld op de lijst. Tuurlijk weet ik dat in grote lijnen nog wel, maar welke gradatie had ik bepaalde zaken ook al weer gegeven. Bij het bekijken van de lijst, schiet er maar 1 ding door mijn: ik moet echt ontoerekeningsvatbaar verklaard worden, op het moment van invullen. Met andere woorden, ik ben gek!!! Heb ik dit opgestuurd; hiermee heb ik mijn eigen graf gegraven… 😱
Maar ach, bij nader inzien, wat maakt het eigenlijk uit welke gradatie ik heb ingevuld. Zolang het geen harde nee is, maakt het toch niet uit. Het is aan F…. Ik moet het loslaten… Oja, loslaten… Nog 11 nachtjes slapen… 🤐

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *