Sterke, krachtige sub zoekt juiste dominant / meester om bij los te kunnen laten
Eerder deze week plaatste ik een advertentie op BDSM-zaken. Had ‘m al gepost op Fetlife, waar ik (helaas) geen reacties heb gekregen. Maar goed, hij moet daar ook maar door niet-vrienden gezien worden en dat is wellicht wat lastig, als je ‘m alleen als writing op je profiel post. Dus dan toch maar een advertentie plaatsen op BDSM-zaken: Wat biedt de adverteerder? In het dagelijks leven heb ik mijn zaakjes goed op orde. Ik heb een leuke baan, doe aan vrijwilligerswerk en zit in een bestuur. Ik geniet van de natuur en hou van wandelen en fotograferen. Ik ben echt het type dat houd van regelen en organiseren. Ben erg zorgzaam, maar ben ook direct (soms wat te…) en zeg gewoon waar het op staat. Al ben ik soms ook best onzeker (maar dat laat ik dan niet graag merken). Binnen bdsm ben ik graag dienstbaar (al ben ik geen…
Vlammetje is weer aangewakkerd
4 maanden geleden had ik een afspraak met een oude bekende D van me. Kort daarvoor hadden we weer eens bijgekletst. Konden we een match maken op het pijnvlak: hij sadist, ik masochist. We hadden wel het idee dat dat zou kunnen, dus een afspraak was snel gemaakt. Zenuwachtig, kriebels in mijn buik, twijfels over kledingkeuze, opgetogen… zomaar wat dingen die ik voelde en door mijn hoofd schoten. Eerst maar eens een kopje thee drinken, dan uitkleden (tenslotte wordt slaan met zwepen erg lastig met kleren aan), en pols- en enkelboeien om (zet wat makkelijker ergens aan vast….). Ik vond het eigenlijk best vreemd om voor een niet-partner zomaar uit mijn kleren te gaan…. was dat eigenlijk niet gewend, maar goed. Mijn polsen werden vastgezet aan een stang boven mijn hoofd, die met een takel omhoog en omlaag kon. En de opwarming kon beginnen…. Moet eerlijk bekennen dat ik me…
Terug van weggeweest….
Zo en dan ben je ineens ruim 6 jaar verder en is er ontzaglijk veel gebeurd.Laten we even kort terugblikken. De tepelpiercings waren helaas geen lang leven beschoren….. Kennelijk vond mijn lichaam het geen goed idee, en van lieverlee werden de piercings gewoon eruit geduwd. Ik merkte het doordat het net leek alsof ik te lange staafjes in had gedaan. Maar als ze een stuk minder diep zitten, dan dat ze gezet zijn, dan zijn ze dus naar voren geduwd door je lichaam.Erg jammer natuurlijk, want ik was er echt mega trots op en vond het zo gaaf. Maar goed, als mijn lichaam het niet wil, dan hoef ik er geen tweede poging aan te wagen.Wie weet of ik ooit nog eens een intieme piercing laat zetten….. Hopelijk mag die dan wel blijven….. De groei in de D/s naar meer een M/s heeft zich helaas niet heel veel verder mogen…
Tepelpiercings
Zoals in de vorige post te zien is op de foto, heb ik tepelpiercings. Die zijn vorig jaar gezet, kreeg ik als cadeautje van Meneer. Het zou niet makkelijk zijn om ze te zetten, ik heb immers last van ingetrokken tepels. Maar van te voren goed informatie gezocht en gevraagd aan piercer of zij ook ingetrokken tepels kon piercen. Dat was volgens haar geen enkel probleem. Dus vol goede moed naar de shop, de trap af naar beneden…De piercer moest eerst even kijken of mijn tepels wel even naar buiten konden blijven staan en tekende daarna de plekjes af waar ze erin zou gaan en waar er weer uit te komen. Ik ben best wat gewend aan pijn en in bdsm-scene is pijn ook daadwerkelijk fijn. Maar mijn hemel, wat deed dit fucking zeer zeg. Niet normaal meer, ik heb echt liggen vloeken. Wilde dat ze stopte toen de naald…
Een nieuw begin in 2014…
Er is heel veel gebeurd in 2013 en het is niet makkelijk om erop terug te kijken. Dat doe ik dan ook niet. Het heeft niet zo veel zin om terug te kijken naar het verleden. Dat is gebeurd en kan ik niet meer terug draaien.Het is in ieder geval niet makkelijk voor Meneer en mij geweest en we hopen dan ook met dit nieuwe jaar een nieuwe weg in te slaan (letterlijk en figuurlijk….). En daar hebben we alle vertrouwen in! We wensen een ieder al het goeds en moois en een heel boeiend jaar!
Dagboek van een submissive
Recentelijk heb ik een operatie gehad aan mijn rug. Om de tijd te verdoen, had mijn lieve Meneer het boek “Dagboek van een submissive” van Sophie Morgan voor mij gekocht. Sophie Morgan is een jonge, geëmancipeerde vrouw die werkt als journaliste. Wanneer ze de overrompelende James ontmoet, staat haar eerder zo standvastige wereld op z’n kop. James roept dingen in haar op waarvan ze niet wist dat ze die in zich had. Hij tast haar grenzen af, gaat er zelfs overheen, en tot haar verbazing windt het haar op. Sophie ontdekt langzamerhand hoe ver ze bereid is te gaan voor haar genot _ en pijn. In deze gedurfde en controversiële autobiografische roman neemt Sophie Morgan geen blad voor de mond. Dagboek van een submissive is het openhartige verslag van een waargebeurd liefdesverhaal. Meneer hoefde niet te vragen of ik het een mooi boek vond. Ik had het echt in één…
Van sub naar slavin
Uit vrije wil van Hem willen zijn Een tijdje terug kwam er op het forum waarop ik actief ben de vraag over of iemand ‘slavin’ of ‘sub’ is en wat voor gevoel men daarbij heeft.Mijn reactie aldaar was het volgende (ik heb het iets herschreven): Hoe graag ik het ook zou willen, de associatie die het woord ‘slavin’ bij mij oproept, is die van deurmat/voetveeg en daardoor kan ik maar niet wennen aan het woord ‘slavin’ en blijf ik mezelf dan ook nog steeds ‘sub’ noemen. Voor mij zit er verder ook nog het begrip ‘eigenaar’ vast aan het woord ‘slavin’ en als ik aan een eigenaar denk, denk ik aan iemand die alles voor mij bepaalt. Nou wil ik best in een relatie zitten waarbij bepaalde dingen voor mij bepaald worden, binnen een bepaalde setting, maar alles uit handen geven, doe ik niet. Ik zal dus zelf altijd willen…
Een nieuwe blognaam
De afgelopen maanden is er erg veel gebeurd en veranderd. Sinds half juni mag ik me de ‘slavin’ noemen van Meneer M. Ik vond het daarom niet echt meer gepast om door te gaan met mijn oude blog en heb er voor gekozen om die te veranderen in deze blog.Hier zullen dus voortaan mijn verhalen te volgen zijn. Alle oude berichten zijn overgezet, dus niets is verloren gegaan.Ik zie je hier graag weer terug!P.S. ik beloof dat ik nog wat bericht(en) zal plaatsen over wat er de afgelopen maanden allemaal is gebeurd.
Tijdelijke expositie van Ainsley-t schoenen
Van 7 april t/m 20 mei 2012 is in het Nederlands Leder en Schoenenmuseum in Waalwijk een mini-expositie te zien van Ainsley-t. Vandaag samen met M. daar een bezoekje gebracht. Prachtige schoenen!!!! Er werd me wel een microfoon onder de neus gedrukt en hier kan je het resultaat beluisteren…… http://omroepbrabant.bbvms.com/view/embed/1346048.html (nieuws link van Omroep Brabant: https://www.omroepbrabant.nl/nieuws/1069529/sexy-schoenen-in-museum-waalwijk). En hier kan je trouwens nog een interview beluisteren met de conservator van het museum die heel open en makkelijk praat over fetisj en het daardoor gelukkig niet in een verdomhoekje stopt. Interview met conservator Inge Specht
Meisje
Ik ken een meisje dat zegt dat alles goed is, maar toch ’s nachts huilt. Zo’n meisje dat lacht, terwijl ze vanbinnen instort. Zo’n meisje dat steun nodig heeft, maar er niet om vraagt. Zo’n meisje dat bang is om lief te hebben, omdat ze al zoveel verloren is. Zo’n soort meisje die zegt dat als jij verdrietig bent, het haar taak is om je blij te maken. Zo’n meisje dat worstelt met haar gevoelens, Zo’n meisje dat alles achter zich wil laten, maar het niet kan. En als je haar vraagt wat er scheelt, zegt ze lachend : ”niks hoor!” Maar als ze dan weer even alleen is, stromen de tranen over haar wangen heen….. (copyright is niet van mij, kwam de tekst tegen op Facebook, maar het slaat wel heel erg op mezelf op het moment…….)